Grójec w czasie II wojny światowej: Różnice pomiędzy wersjami

30 sierpnia 1939 ogłoszono mobilizację alarmową, dzień później na włodarzy poszczególnych gmin nałożono obowiązek zorganizowania ochrony linii telegraficznych, stacji kolejowych i torowisk. Ogłoszono powszechną mobilizację. Ułani rezerwiści mieli obowiązek stawić się do przydzielonych jednostek razem z posiadanymi końmi. Rozpoczęła się rekwizycja samochodów i koni. Na ziemi grójeckiej zwierzęta gromadzono na folwarku w [[Kobylin|Kobylinie]], a potem przekazano armii. W powiecie grójeckim zadania te nadzorował starosta Felicjan Pawłowski. Treść rozporządzeń znalazła się w plakatach na słupach ogłoszeniowych, a także na drzwiach grójeckiego ratusza.

Niemcy w czasie okupacji wyasfaltowali ulice ''Skargi'' i Piłsudskiego, zbudowali basen koło budynku Starostwa i fontanny na rynku.

Niemalże zaraz po zajęciu miasta przez okupanta rozpoczęła się działalność konspiracyjna. Harcmistrz Ludwik Michalski ps. Fil już po kilku dniach powołał organizację Promień, do której należało 15 zaufanych harcerzy. Ich działalność polegała przede wszystkim na służbie na rzecz innych, co było zgodne z ideami harcerskimi. Zajmowali się m.in. wspieraniem rodzin żołnierzy w obozach jenieckich, dostarczaniem żywności, kolportowaniem prasy, przekazywaniem meldunków, obserwacją ruchu pojazdów wojskowych i miejsc postoju sił niemieckich, przenoszeniem zdobytej – najczęściej skradzionej - broni, środków opatrunkowych. Kolejną, bardzo liczną grupą, która podjęła działalność konspiracyjną byli nauczyciele.  

Już na początku października 1939 r. powstała w Warszawie Tajna Organizacja Nauczycielska (TON). W tym samym czasie grójeccy nauczyciele ustalali zasady działania w warunkach okupacyjnych. Po kilku dniach utworzyli grójecki oddział organizacji TON. Ich działalność polegała nie tylko na prowadzeniu tajnych kompletów, ale także na gromadzeniu i zabezpieczaniu zbiorów bibliotecznych i pomocy naukowych. Po powstaniu struktur konspiracji wojskowej wielu nauczycieli odnalazło się w jej szeregach. Już w dniu zajęcia Warszawy – 27 września 1939 r. – powstała konspiracja wojskowa – Służba Zwycięstwu Polsce. Kilka dni później z inicjatywą utworzenia w Grójcu konspiracji wojskowej wyszli mecenas Wanda Godlewska ps. Wir i przedwojenny burmistrz Grójca [[Tadeusz Olszewski]] ps. Wojtek, Nurski. Bardzo szybko nawiązali oni współpracę z komendą główną SZP i przystąpili do tworzenia tajnych struktur wojskowych w Grójcu i okolicach. Komendantem obwodu został Wacław Granat ps. Ryś.

Organizacji konspiracyjnych działających w czasie okupacji było wiele: Narodowa Organizacja Wojskowa, Bataliony Chłopskie, Komenda Obrońców Polski, Tajna Armia Polska, Konfederacja Zbrojna, Związek Czynu Zbrojnego oraz organizacje Unia, Orzeł Biały, Szwoleżerowie, Szare Szeregi, Związek Jaszczurczy, Młodzież Walczącej Polski, Organizacja Ziemiaństwa Polskiego Tarcza. Największą z nich była Służba Zwycięstwu Polski, przekształcona później w Związek Walki Zbrojnej, a następnie w Armię Krajową. Inne organizacje z czasem łączyły się i podporządkowywały komendzie głównej Armii Krajowej. Wspólnie działali w ramach Akcji „Burza” i w powstaniu warszawskim.