Publiczne egzekucje w Goszczynie i Grójcu: Różnice pomiędzy wersjami

W sierpniu 1942 r. grupy wypadowe [[Gwardia Ludowa|Gwardii Ludowej]] w Grójeckiem prowadziły akcję palenia stert ze zbożem i niszczenia sprzętu rolniczego w majątkach będących pod zarządem niemieckim. W nocy z 31 sierpnia na 1 września 1942 zorganizowały one taką skoordynowaną akcję w majątkach: [[Jurki]], [[Drwalew]], [[Michałowice]], [[Michałów]], [[Oczesały]], [[Falęcice]], [[Skurów]], [[Zalesie]], [[Uleniec]]. 7 września 1942 Niemcy przeprowadzili w okolicy [[Goszczyn|Goszczyna]] obławę na działaczy [[Polska Partia Robotnicza|Polskiej Partii Robotniczej]] (PPR). Aresztowania uniknęli: [[Bolesław Skowroński]] (1907-1944), ps. „Bolek”, „Wojtek”, „Bogdan”, sekretarz Komitetu Dzielnicowego PPR w [[Grójec|Grójcu]] i [[Bronisław Pietrusiński]], którzy wymknęli się z obławy. Konspiracyjna gazetka „Rzeczpospolita” 30 września 1942 napisała, że powieszeni zostali straceni „''za rzekome podpalenia, w rzeczywistości w ramach akcji zabezpieczania ściągania kontyngentów zbożowych''” (nr 17, s. 15). „[[Dzwon Polski]]", tygodnik Komendy [[Obwód Grójec Armii Krajowej|Obwodu Armii Krajowej Grójec-„Głuszec”]] wydarzenie to skomentował: „''Płoną zbiory w stogach zapalone butelkami z płynem zapalającym. Na placu ustawi się szubienice, wieszając na nich dywersantów?''” (nr z 17 września 1942). Miesiąc później zamieszczono ostrzeżenie: „''Ostrzega się wszystkich przed utrzymywaniem jakichkolwiek stosunków z dywersantami, którzy działają na terenie kraju''” (nr z 15 października 1942). Zatrzymanych gospodarzy osadzono w więzieniu w [[Grójec|Grójcu]] i dwa dni później, ośmiu spośród nich publicznie, o tej samej godzinie rano, powieszono na rynku w [[Goszczyn|Goszczynie]] i w [[Grójec|Grójcu]]. Była to w Grójeckiem pierwsza publiczna egzekucja w czasie okupacji. Wg ustaleń Benona Dymka wszyscy straceni byli członkami [[Polska Partia Robotnicza|Polskiej Partii Robotniczej]].