Megilat Gritze

Megilat Gritze (Księga Pamięci Grójca) – grójecka Księga Pamięci została wydana przez ziomkostwo grójeckie w 1955 roku w Tel Awiwie. Jej redaktorem był Izrael Ber Alterman (ur. w 1913 roku, syn Rachmiela). Nie wiadomo czy był profesjonalnym historykiem – przemawiać za tym może fakt, iż był jednym z protokolantów zbierających relacje osób ocalonych dla Centralnej Komisji Historycznej przy Centralnym Komitecie Uwolnionych Żydów z Amerykańskiej Strefy.

Napisana w języku jidysz i hebrajskim Księga Pamięci Grójca zawiera wspomnienia dotyczące czasów przedwojennych (głównie charakterystyki najznamienitszych przedstawicieli grójeckiej społeczności żydowskiej i opisy działalności organizacji żydowskich), ujmuje chronologicznie wydarzenia całego okresu okupacji, a także przedstawia powojenną działalność grójeckich ziomkostw, znajdujących się w wielu krajach. Ostatnią część Księgi Pamięci Grójca stanowią wspomnienia ocalałych z zagłady. Wiele opisów wydarzeń zawartych w Księdze Pamięci Grójca jest pełnych emocji. Niemal nie zawierają one dat. Mimo to zamieszczone tam relacje są źródłem bezcennym – także pod względem faktograficznym.

Bibliografia

• Karolina Panz, Megilat Gritze, [w:] Żydzi w Grójeckiem. Słownik: historia, kultura, gospodarka, Towarzystwo Literackie im. Adama Mickiewicza - oddział w Grójcu, Grójec 2007, s. 54 – na podstawie źródeł:
• Megilat Gritze [Księga Pamięci Grójca], Izrael Ber Alterman (red), Gritzer Association in Izrael, Tel Aviv 1955;
• Indeks Represjonowanych na Wschodzie, www.indeks.karta.org.pl;
• Kwestionariusz historyczny dotyczący zniszczonych żydowskich miejsc osiedlenia i zmarłych żydowskich osobistości, Centralna Komisja Historyczna przy Centralnym Komitecie Uwolnionych Żydów z Amerykańskiej Strefy, sygn. M-1Q 140.