1806
edycji
brak opisu edycji
Nie podano opisu zmian |
Nie podano opisu zmian |
||
| Linia 10: | Linia 10: | ||
Z różnych przekazów wynika, ze kiedyś obszary leśne były intensywnie karczowane, w celu uzyskania cennego surowca oraz gleb pod uprawy rolne. Dopiero od 1925 powierzchnia lasu (278,47 ha) stale wzrastała, głównie w wyniku prowadzonych zalesień (dziś 406,28 ha). Do 1863 zalesiano sosną pospolitą, sosną banka, modrzewiem europejskim i japońskim, świerkiem i innymi drzewami. Do 1925 modrzewia polskiego nie wprowadzano. Do lasów tych przyjeżdżali liczni naukowcy; by badać i podziwiać okazy modrzewia mające od 100 do 300 lat. Ukoronowaniem tych prac było utworzenie, dzięki staraniom prof. Romana Kobendzy (1886-1955), rezerwatu modrzewia na powierzchni 7,0 ha. W okresie II wojny światowej Niemcy podjęli decyzję o wyrębie najstarszej części rezerwatu w celu pozyskania drewna dla potrzeb wojska, a ściślej na deski do produkcji kadzi dla przemysłu chemicznego, pracującego dla wojska. Wg jednych w czasie trwania wycinki do dzisiejszego rezerwatu przyjechał niemiecki uczony, który chciał badać słynne skupiska modrzewia. To właśnie dzięki jego wstawiennictwu i użyciu wszelkich wpływów w Berlinie uzyskano zakaz dalszego trzebienia lasów w okolicach [[Belsk Duży|Belska Dużego]]. Wg Zdzisława Morawskiego, jego ojciec ([[Tadeusz Morawski]]) w wyniku żmudnych i kosztownych zabiegów uzyskał zakaz wyrębu od władz Generalnego Gubernatorstwa w Krakowie. Przekazy te nie muszą się wykluczać. Wówczas to powierzchnię rezerwatu powiększono do 67,0 ha. W 1945 roku w czasie polowania żołnierzy Armii Czerwonej został trafiony pociskami i powalony najstarszy okaz modrzewia liczący ok. 300-320 lat, zwany powszechnie ''Wojewodą''. | Z różnych przekazów wynika, ze kiedyś obszary leśne były intensywnie karczowane, w celu uzyskania cennego surowca oraz gleb pod uprawy rolne. Dopiero od 1925 powierzchnia lasu (278,47 ha) stale wzrastała, głównie w wyniku prowadzonych zalesień (dziś 406,28 ha). Do 1863 zalesiano sosną pospolitą, sosną banka, modrzewiem europejskim i japońskim, świerkiem i innymi drzewami. Do 1925 modrzewia polskiego nie wprowadzano. Do lasów tych przyjeżdżali liczni naukowcy; by badać i podziwiać okazy modrzewia mające od 100 do 300 lat. Ukoronowaniem tych prac było utworzenie, dzięki staraniom prof. Romana Kobendzy (1886-1955), rezerwatu modrzewia na powierzchni 7,0 ha. W okresie II wojny światowej Niemcy podjęli decyzję o wyrębie najstarszej części rezerwatu w celu pozyskania drewna dla potrzeb wojska, a ściślej na deski do produkcji kadzi dla przemysłu chemicznego, pracującego dla wojska. Wg jednych w czasie trwania wycinki do dzisiejszego rezerwatu przyjechał niemiecki uczony, który chciał badać słynne skupiska modrzewia. To właśnie dzięki jego wstawiennictwu i użyciu wszelkich wpływów w Berlinie uzyskano zakaz dalszego trzebienia lasów w okolicach [[Belsk Duży|Belska Dużego]]. Wg Zdzisława Morawskiego, jego ojciec ([[Tadeusz Morawski]]) w wyniku żmudnych i kosztownych zabiegów uzyskał zakaz wyrębu od władz Generalnego Gubernatorstwa w Krakowie. Przekazy te nie muszą się wykluczać. Wówczas to powierzchnię rezerwatu powiększono do 67,0 ha. W 1945 roku w czasie polowania żołnierzy Armii Czerwonej został trafiony pociskami i powalony najstarszy okaz modrzewia liczący ok. 300-320 lat, zwany powszechnie ''Wojewodą''. | ||
W 1945 roku na mocy dekretu o reformie rolnej Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z 6 września 1944 i Rządu Tymczasowego z 18 stycznia 1945 majątek Morawskich (ponad 2300 ha, w tym 1041,55 ha ziemi uprawnej - [[Belsk Duży|Belsk]], [[Mała Wieś]], [[Stara Wieś]], [[Łęczeszyce]]...) przejęty został przez państwo na cele [[Reforma rolna|reformy rolnej]]. W Iatach 1945-1959 (do 5 maja) uroczysko „Modrzewina” nie było prawnie chronione. | W 1945 roku na mocy dekretu o reformie rolnej Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z 6 września 1944 i Rządu Tymczasowego z 18 stycznia 1945 majątek Morawskich (ponad 2300 ha, w tym 1041,55 ha ziemi uprawnej - [[Belsk Duży|Belsk]], [[Mała Wieś]], [[Stara Wieś]], [[Łęczeszyce]]...) przejęty został przez państwo na cele [[Reforma rolna w Polsce Ludowej|reformy rolnej]]. W Iatach 1945-1959 (do 5 maja) uroczysko „Modrzewina” nie było prawnie chronione. | ||
Rezerwat formalnie został utworzony Zarządzeniem nr 157 Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 5 maja 1959. | Rezerwat formalnie został utworzony Zarządzeniem nr 157 Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 5 maja 1959. | ||