1806
edycji
Fundacja ks. Piotra Skargi: Różnice pomiędzy wersjami
brak opisu edycji
(Utworzono nową stronę "'''Fundacja Dóbr ks. Piotra Skargi dla Ubogich w Grójcu''' – fundacja założona przez Andrzeja Bobolę, przyjaciela i wykonawcę testamentu Piotra Skargi - jezuity, teologa, pisarza i kaznodziei, najbardziej znanego Grójczanina. == Historia == Ksiądz Piotr Skarga Powęski zapisał w testamencie 3500 złotych polskich na utrzymanie przynajmniej 20 ubogich w szpitalu (xenodochium vel hospital…") |
Nie podano opisu zmian |
||
| Linia 18: | Linia 18: | ||
W 1870 roku powstała Rada Dobroczynna na powiat grójecki, która zajęła się administracją zakładów dobroczynnych, miedzy innymi fundacją ks. Piotra Skargi dla ubogich w Grójcu, wykonując wolę fundatora. Rada Dobroczynna działała do lipca 1915 roku do chwili ewakuacji instytucji rządowych w głąb Rosji. Za okupacji niemieckiej przytułkiem fundacji ks. Piotra Skargi zarządzał Zarząd Szpitala w Grójcu pod nadzorem władz niemieckich, a po ustąpieniu Niemców w 1918 roku Wydział Powiatowy w Grójcu do czasu powołania przez Ministerstwo Pracy i opieki społecznej Kuratorium. W roku 1921 na podstawie akt fundacji ks. Piotra Skargi w Grójcu opracowano statut który został zatwierdzony przez Ministerstwo Pracy i Opieki Społecznej i powołano nowe Kuratorium. W skład kuratorium weszli: członkowie Sejmiku powiatu grójeckiego, właściciel majątku [[Kośmin]] [[Stanisław Czekanowski]] - przewodniczący, proboszcz parafii Grójec ks. Tomasz Wieczorek i burmistrz miasta Grójca [[Antoni Wojdak]], który spełniał funkcję sekretarza i skarbnika fundacji. W chwili objęcia zarządu fundacji ks. Piotra Skargi przez nowopowstałe Kuratorium w dniu 1 września 1921 r. w przytułku było 5 starców. Folwark ''Sadków Duchowny'' dzierżawił Tytus Golian, a majątek ''Księżak'' – Stefan Domański. | W 1870 roku powstała Rada Dobroczynna na powiat grójecki, która zajęła się administracją zakładów dobroczynnych, miedzy innymi fundacją ks. Piotra Skargi dla ubogich w Grójcu, wykonując wolę fundatora. Rada Dobroczynna działała do lipca 1915 roku do chwili ewakuacji instytucji rządowych w głąb Rosji. Za okupacji niemieckiej przytułkiem fundacji ks. Piotra Skargi zarządzał Zarząd Szpitala w Grójcu pod nadzorem władz niemieckich, a po ustąpieniu Niemców w 1918 roku Wydział Powiatowy w Grójcu do czasu powołania przez Ministerstwo Pracy i opieki społecznej Kuratorium. W roku 1921 na podstawie akt fundacji ks. Piotra Skargi w Grójcu opracowano statut który został zatwierdzony przez Ministerstwo Pracy i Opieki Społecznej i powołano nowe Kuratorium. W skład kuratorium weszli: członkowie Sejmiku powiatu grójeckiego, właściciel majątku [[Kośmin]] [[Stanisław Czekanowski]] - przewodniczący, proboszcz parafii Grójec ks. Tomasz Wieczorek i burmistrz miasta Grójca [[Antoni Wojdak]], który spełniał funkcję sekretarza i skarbnika fundacji. W chwili objęcia zarządu fundacji ks. Piotra Skargi przez nowopowstałe Kuratorium w dniu 1 września 1921 r. w przytułku było 5 starców. Folwark ''Sadków Duchowny'' dzierżawił Tytus Golian, a majątek ''Księżak'' – Stefan Domański. | ||
Budynki folwarczne były spalone w 1915 r. przez wojska rosyjskie. W roku 1918 dzierżawca Tytus Golian rozpoczął budowę budynków folwarcznych i w kilka lat całkowicie ją ukończył. W 1934 roku utrzymywano 18 starców w Domu Schronienia w Grójcu przy ul. Skargi 10. Fundacja otrzymała nowy statut w 1943 roku według którego zmieniono nazwę z | Budynki folwarczne były spalone w 1915 r. przez wojska rosyjskie. W roku 1918 dzierżawca Tytus Golian rozpoczął budowę budynków folwarcznych i w kilka lat całkowicie ją ukończył. W 1934 roku utrzymywano 18 starców w Domu Schronienia w Grójcu przy ul. Skargi 10. Fundacja otrzymała nowy statut w 1943 roku według którego zmieniono nazwę z „Domu Schronienia” na „Przytułek dla Starców w Grójcu”. Po objęciu władzy przez Rząd Ludowy majątki należące do fundacji podlegały parcelacji, dzięki staraniom Kuratorium zostały wyłączone, dopiero w roku 1947 weszły w skład Państwowych Gospodarstw Rolnych Sadków. Starcy i kalecy znajdujący się w „Przytułku dla Starców” utrzymywani z dochodów fundacji ks. Piotra Skargi w Grójcu zostali objęci opieką państwa którą sprawowało Starostwo Powiatowe w Grójcu Referat Opieki Społecznej. | ||
Obecnie kontynuacją dzieła Piotra Skargi jest Kościelna Fundacja Dobroczynna Ks. Piotra Skargi dla Ubogich w Grójcu. | Obecnie kontynuacją dzieła Piotra Skargi jest Kościelna Fundacja Dobroczynna Ks. Piotra Skargi dla Ubogich w Grójcu. | ||
| Linia 25: | Linia 25: | ||
== Bibliografia == | == Bibliografia == | ||
* Ryszard Jachowicz'', Fundacja ks. Piotra Skargi,'' [w:] ''Słownik wiedzy o Grójeckiem - zeszyt pierwszy'', Towarzystwo Literackie im. Adama Mickiewicza - oddział w Grójcu, 1993, s. 28–30 - na podstawie źródeł: | |||
* L. Wasiutyński, ''Zapis Księdza Piotra Skargi dla ubogich szpitala w Grójcu'', „Biblioteka Warszawska” 1855, t. 3, s. 1–15; | |||
* L. Głuszek, ''Losy fundacji Piotra Skargi. Z dziejów grójeckiego szpitala'', „Szpitalnictwo Polskie” 1974, z. 4, s. 157–164. | |||
== Linki zewnętrzne == | == Linki zewnętrzne == | ||