Karolew: Różnice pomiędzy wersjami
(Utworzono nową stronę "'''Karolew''' – wieś położona w województwie mazowieckim, w powiecie grójeckim, w gminie Pniewy. Przez miejscowość przebiega droga krajowa DK 50. W miejscowości znajduje się kaplica Św. Idziego i pozostałości starego cmentarza ewangelickiego. == Przypisy == == Linki zewnętrzne ==") |
Nie podano opisu zmian |
||
| Linia 2: | Linia 2: | ||
W miejscowości znajduje się kaplica Św. Idziego i pozostałości starego cmentarza ewangelickiego. | W miejscowości znajduje się kaplica Św. Idziego i pozostałości starego cmentarza ewangelickiego. | ||
== Historia == | |||
Nazwa jej utworzona została od imienia właściciela ziemskiego Karola Wolhübnera, który w 1825 sprowadził tu osadników niemieckich. W źródłach z XIX w. miejscowość notowana jest jako kolonia Karolów, potem Karolew. | |||
● ''Więcej w osobnym artykule: [[Ewangelicy]].'' | |||
Do wiosny 1944 była to wieś w całości należąca do kolonistów. Ok. 1840 roku mieszkało w niej 46 rodzin luterańskich, w większości trudniących się rolnictwem. Dla celów religijnych zbudowali drewniany dom modlitwy, w którym mieściła się szkoła. W 1843 urządzili własny cmentarz, a w 1871 [[Filiał ewangelicko-augsburski w Karolewie|filiał]]. | |||
W 1912 wieś zamieszkiwały 534 osoby, w tym 524 ewangelików (98,12%), 4 katolików (0,75%) i 6 mariawitów (1,12%). 30 września 1921 w 36 budynkach żyło 208 rolników, w tym 22 katolików (10,58%), 186 ewangelików (89,42%), z których 206 zadeklarowało narodowość polską, 2 – niemiecką. | |||
Latem 1944 r. władze zarządziły ewakuację ludności niemieckiej. Osadnicy opuścili miejscowość, którą zasiedlili Polacy. | |||
== Przypisy == | == Przypisy == | ||
== Linki zewnętrzne == | == Linki zewnętrzne == | ||
Wersja z 23:28, 3 maj 2024
Karolew – wieś położona w województwie mazowieckim, w powiecie grójeckim, w gminie Pniewy. Przez miejscowość przebiega droga krajowa DK 50.
W miejscowości znajduje się kaplica Św. Idziego i pozostałości starego cmentarza ewangelickiego.
Historia
Nazwa jej utworzona została od imienia właściciela ziemskiego Karola Wolhübnera, który w 1825 sprowadził tu osadników niemieckich. W źródłach z XIX w. miejscowość notowana jest jako kolonia Karolów, potem Karolew.
● Więcej w osobnym artykule: Ewangelicy.
Do wiosny 1944 była to wieś w całości należąca do kolonistów. Ok. 1840 roku mieszkało w niej 46 rodzin luterańskich, w większości trudniących się rolnictwem. Dla celów religijnych zbudowali drewniany dom modlitwy, w którym mieściła się szkoła. W 1843 urządzili własny cmentarz, a w 1871 filiał.
W 1912 wieś zamieszkiwały 534 osoby, w tym 524 ewangelików (98,12%), 4 katolików (0,75%) i 6 mariawitów (1,12%). 30 września 1921 w 36 budynkach żyło 208 rolników, w tym 22 katolików (10,58%), 186 ewangelików (89,42%), z których 206 zadeklarowało narodowość polską, 2 – niemiecką.
Latem 1944 r. władze zarządziły ewakuację ludności niemieckiej. Osadnicy opuścili miejscowość, którą zasiedlili Polacy.