Władysław Pietrusiak: Różnice pomiędzy wersjami

Z Jabcok
(Utworzono nową stronę "'''Władysław Pietrusiak''', ps. ''Zenek'', ''Tadek'', ''Marek'' (ur. 27 lipca 1909 w Uleńcu, zm. po 24 czerwca 1944 w Warszawie) – polski działacz komunistyczny, dowódca Okręgu Częstochowskiego Gwardii Ludowej. == Życiorys == Urodził się w rodzinie robotnika rolnego Jana i jego żony Natalii, od 1927 członek Komunistycznej Partii Polski. Po odbyciu służby wojskowej posiadał stopień plutonowego rezerwy, od 1932 do 1938 czł…")
 
Nie podano opisu zmian
Linia 2: Linia 2:


== Życiorys ==
== Życiorys ==
Urodził się w rodzinie robotnika rolnego Jana i jego żony Natalii, od 1927 członek Komunistycznej Partii Polski. Po odbyciu służby wojskowej posiadał stopień plutonowego rezerwy, od 1932 do 1938 członek Komitetu Dzielnicowego KPP w [[Grójec|Grójcu]]. Walczył w kampanii wrześniowej, od 1942 członek KD PPR, organizator komórek PPR i GL. Był zastępcą dowódcy oddziału partyzanckiego Józefa Rogulskiego „Wilka”, podczas walki z hitlerowcami pod Studzianną został ciężko ranny. Następnie był członkiem sztabu GL Okręgu Warszawa-Lewa Podmiejska, od stycznia do kwietnia 1943 dowodził oddziałami GL Dzielnicy Grójec. W marcu 1943 podczas ataku na wieś [[Uleniec]] z rąk hitlerowców zginęła jego matka, teściowa, siostra i 9 letnia córka Hanna. Od czerwca 1943 do lutego 1944 był dowódcą Okręgu Częstochowskiego, mianowany porucznikiem GL, a następnie kapitanem AL. W marcu 1944 został dowódcą Okręgu nr 3.
Urodził się w rodzinie robotnika rolnego Jana i jego żony Natalii, od 1927 członek Komunistycznej Partii Polski. Po odbyciu służby wojskowej posiadał stopień plutonowego rezerwy, od 1932 do 1938 członek Komitetu Dzielnicowego KPP w [[Grójec|Grójcu]]. Walczył w kampanii wrześniowej, od 1942 członek KD PPR, organizator komórek PPR i Gwardii Ludowej. Był zastępcą dowódcy oddziału partyzanckiego Józefa Rogulskiego „Wilka”, podczas walki z hitlerowcami pod Studzianną został ciężko ranny. Następnie był członkiem sztabu Gwardii Ludowej Okręgu Warszawa-Lewa Podmiejska, od stycznia do kwietnia 1943 dowodził oddziałami Gwardii Ludowej Dzielnicy Grójec. W marcu 1943 podczas ataku na wieś [[Uleniec]] z rąk hitlerowców zginęła jego matka, teściowa, siostra i 9-letnia córka Hanna. Od czerwca 1943 do lutego 1944 był dowódcą Okręgu Częstochowskiego, mianowany porucznikiem Gwardii Ludowej, a następnie kapitanem Armii Ludowej. W marcu 1944 został dowódcą Okręgu nr 3.


Aresztowany 24 czerwca 1944 został osadzony na Pawiaku i tam zamordowany przez Niemców. Jego symboliczny grób znajduje się na cmentarzu parafialnym w Worowie.
Aresztowany 24 czerwca 1944, został osadzony na Pawiaku i tam zamordowany przez Niemców. Jego symboliczny grób znajduje się na cmentarzu parafialnym w [[Worów|Worowie]].


== Upamiętnienie ==
== Upamiętnienie ==
Linia 16: Linia 16:


* [https://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%82adys%C5%82aw_Pietrusiak Artykuł na Wikipedii]
* [https://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%82adys%C5%82aw_Pietrusiak Artykuł na Wikipedii]
[[Kategorie:Wojskowi]]

Wersja z 22:23, 23 lut 2024

Władysław Pietrusiak, ps. Zenek, Tadek, Marek (ur. 27 lipca 1909 w Uleńcu, zm. po 24 czerwca 1944 w Warszawie) – polski działacz komunistyczny, dowódca Okręgu Częstochowskiego Gwardii Ludowej.

Życiorys

Urodził się w rodzinie robotnika rolnego Jana i jego żony Natalii, od 1927 członek Komunistycznej Partii Polski. Po odbyciu służby wojskowej posiadał stopień plutonowego rezerwy, od 1932 do 1938 członek Komitetu Dzielnicowego KPP w Grójcu. Walczył w kampanii wrześniowej, od 1942 członek KD PPR, organizator komórek PPR i Gwardii Ludowej. Był zastępcą dowódcy oddziału partyzanckiego Józefa Rogulskiego „Wilka”, podczas walki z hitlerowcami pod Studzianną został ciężko ranny. Następnie był członkiem sztabu Gwardii Ludowej Okręgu Warszawa-Lewa Podmiejska, od stycznia do kwietnia 1943 dowodził oddziałami Gwardii Ludowej Dzielnicy Grójec. W marcu 1943 podczas ataku na wieś Uleniec z rąk hitlerowców zginęła jego matka, teściowa, siostra i 9-letnia córka Hanna. Od czerwca 1943 do lutego 1944 był dowódcą Okręgu Częstochowskiego, mianowany porucznikiem Gwardii Ludowej, a następnie kapitanem Armii Ludowej. W marcu 1944 został dowódcą Okręgu nr 3.

Aresztowany 24 czerwca 1944, został osadzony na Pawiaku i tam zamordowany przez Niemców. Jego symboliczny grób znajduje się na cmentarzu parafialnym w Worowie.

Upamiętnienie

14 października 1947 otrzymał pośmiertnie Order Krzyża Grunwaldu III klasy. Od 1973 był patronem 1 pułku rozpoznania radioelektronicznego.

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategorie:Wojskowi