Chynów: Różnice pomiędzy wersjami

Z Jabcok
Nie podano opisu zmian
Nie podano opisu zmian
 
(Nie pokazano 2 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 5: Linia 5:
Z Chynowa wychodzą trakty: na północny zachód do [[Pieczyska|Pieczysk]], na północ do Sułkowic i Grobic, na południe do [[Nowa Wieś|Nowej Wsi]], na wschód do Rososzki.
Z Chynowa wychodzą trakty: na północny zachód do [[Pieczyska|Pieczysk]], na północ do Sułkowic i Grobic, na południe do [[Nowa Wieś|Nowej Wsi]], na wschód do Rososzki.


Sam Chynów jest niewielki, mniejszy od sąsiedniej [[Wola Chynowska|Woli Chynowskiej]]. Wszakże od XV w. stanowi ośrodek parafii rzymskokatolickiej, a od lat 70. XX w. siedzibę dużej gminy.
Chynów od XV w. stanowi ośrodek parafii rzymskokatolickiej, a od lat 70. XX w. siedzibę dużej gminy.


Wieś swoją wyjątkowość zawdzięcza wojewodzie mazowieckiemu Piotrowi Pilikowiczowi, który w 1454 r. wystawił kościół pw. Świętej Trójcy. Obecny kościół (zbudowany w XVIII w. z wykorzystaniem elementów pochodzących z XVII w.) uznawany jest za jeden z najstarszych drewnianych zabytków sakralnych na Mazowszu. Do jego skarbów należy m.in. obraz „Ukrzyżowanie” (z początku XVII w.) z Matką Boską Bolesną, św. Janem Ewangelistą oraz siedmioosobową rodziną fundatorów (zapewne Chynowskich), klęczącą u stóp krzyża. Obok modrzewiowego kościoła – drewniana dzwonnica z 1867 r. oraz płyta nagrobna z piaskowca pochodząca z XV wieku.
Wieś swoją wyjątkowość zawdzięcza wojewodzie mazowieckiemu Piotrowi Pilikowiczowi, który w 1454 r. wystawił kościół pw. Świętej Trójcy. Obecny kościół (zbudowany w XVIII w. z wykorzystaniem elementów pochodzących z XVII w.) uznawany jest za jeden z najstarszych drewnianych zabytków sakralnych na Mazowszu. Do jego skarbów należy m.in. obraz „Ukrzyżowanie” (z początku XVII w.) z Matką Boską Bolesną, św. Janem Ewangelistą oraz siedmioosobową rodziną fundatorów (zapewne Chynowskich), klęczącą u stóp krzyża. Obok modrzewiowego kościoła – drewniana dzwonnica z 1867 r. oraz płyta nagrobna z piaskowca pochodząca z XV wieku.


W 1827 r. Chynów miał 270 mieszkańców i 23 domy, a w 1943 r. 242 mieszkańców. Wiele lat należał do gminy Czersk. W okresie PRL-u najpierw stał się siedzibą Gromadzkiej Rady Narodowej, następnie gminy. Obecnie liczy ok. 400 mieszkańców, podczas gdy [[Wola Chynowska]] ma ich 600.
W 1827 r. Chynów miał 270 mieszkańców i 23 domy, a w 1943 r. 242 mieszkańców. Wiele lat należał do gminy Czersk. W okresie PRL-u najpierw stał się siedzibą Gromadzkiej Rady Narodowej, następnie gminy.
 
Według danych z Narodowego Spisu Powszechnego z 2011 roku wieś liczyła 425 mieszkańców, podczas gdy pobliska Wola Chynowska posiadała ich 613.
 
1 stycznia 2015 terytorium Chynowa powiększono o zniesioną [[Wola Chynowska|Wolę Chynowską]] i wówczas liczba mieszkańców przekroczyła 1000 osób.
 
== Bibliografia ==
== Bibliografia ==


== Linki zewnętrzne ==
== Linki zewnętrzne ==
[[Kategoria:Miejscowości]]

Aktualna wersja na dzień 21:10, 7 lip 2024

Chynów – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie grójeckim, w gminie Chynów.

Położona nad rzeką Czarną, przy drodze krajowej 50, ok. 15 km na północny wschód od Grójca. Miejscowość jest siedzibą gminy Chynów. Przez Chynów przechodzi linia kolejowa nr 8 Warszawa – Kraków (oddana do użytku w latach 1933-34).

Z Chynowa wychodzą trakty: na północny zachód do Pieczysk, na północ do Sułkowic i Grobic, na południe do Nowej Wsi, na wschód do Rososzki.

Chynów od XV w. stanowi ośrodek parafii rzymskokatolickiej, a od lat 70. XX w. siedzibę dużej gminy.

Wieś swoją wyjątkowość zawdzięcza wojewodzie mazowieckiemu Piotrowi Pilikowiczowi, który w 1454 r. wystawił kościół pw. Świętej Trójcy. Obecny kościół (zbudowany w XVIII w. z wykorzystaniem elementów pochodzących z XVII w.) uznawany jest za jeden z najstarszych drewnianych zabytków sakralnych na Mazowszu. Do jego skarbów należy m.in. obraz „Ukrzyżowanie” (z początku XVII w.) z Matką Boską Bolesną, św. Janem Ewangelistą oraz siedmioosobową rodziną fundatorów (zapewne Chynowskich), klęczącą u stóp krzyża. Obok modrzewiowego kościoła – drewniana dzwonnica z 1867 r. oraz płyta nagrobna z piaskowca pochodząca z XV wieku.

W 1827 r. Chynów miał 270 mieszkańców i 23 domy, a w 1943 r. 242 mieszkańców. Wiele lat należał do gminy Czersk. W okresie PRL-u najpierw stał się siedzibą Gromadzkiej Rady Narodowej, następnie gminy.

Według danych z Narodowego Spisu Powszechnego z 2011 roku wieś liczyła 425 mieszkańców, podczas gdy pobliska Wola Chynowska posiadała ich 613.

1 stycznia 2015 terytorium Chynowa powiększono o zniesioną Wolę Chynowską i wówczas liczba mieszkańców przekroczyła 1000 osób.

Bibliografia

Linki zewnętrzne