Piotr Skarga: Różnice pomiędzy wersjami

==== Fundacja ====

Widząc złą sytuację żebraków i chcąc uczcić swą rodzinną ziemię, Piotr Skarga przeznaczył 3500 złotych polskich (równowartość ok. 1 260 000 współczesnych złotych) na uposażenie [[Dawny szpital w Grójcu|grójeckiego szpitala]]<ref>Złoty polski jako obrachunkowa jednostka pieniężna była równa 30 groszom. Biorąc pod uwagę obliczenia prof. Żabińskiego grosze bite za czasów Zygmunta III Wazy wg ordynacji z roku 1580 miały wartość ok. 1 trofy. Trofa obecnie (2023 r.) ma wartość ok. 12 złotych.</ref>. Na wypadek, gdyby w wykonaniu tego zamiaru przeszkodziła mu śmierć, kwotę tę pozostawił w depozycie u swojego przyjaciela, protektora jezuitów, podkomorzego wielkiego koronnego, [[Andrzej Bobola|Andrzeja Boboli]] (1540-1616) z zastrzeżeniem, iż mają one być zużyte na utrzymanie przynajmniej dwudziestu biednych w tymże szpitalu. Bobola wypełnił wolę zmarłego druha. Nabył od Stanisława i Mikołaja Rosochowskich położone w powiecie grójeckim części wsi [[Sadków]] i [[Wola Sadkowska]], a potem - 9 kwietnia 1615 r. - stanąwszy przed Aktami Kancelarii Królewskiej mniejszej, oddał swe dobra "prawem wieczystem i nieodwołalnej darowizny" na rzecz szpitala. Do aktu dołączono ułożony przez Skargę statut. Zgodnie z wolą Piotra Skargi 21 kwietnia 1615 roku powołana została odpowiednia fundacja. Prawdopodobnie przy kościele św. Mikołaja istniał już szpital dla ubogich i kalek. Dwa lata później rozpoczęto budowę nowego budynku szpitalnego.