Władysław Feliks Kamiński: Różnice pomiędzy wersjami

'''Władysław Feliks Kamiński''' (ur. 1844, zm. 26 maja 1935 r.) – notariusz i lokalny działacz społeczny, powstaniec styczniowy.  

Jako człowiek majętny w 1879 roku na przedmieściu miasta (dziś Al. Niepodległości 20) nabył znaczny obszar ziemi i wybudował duży, stylowy dom w kształcie dworku, który otoczył starannie utrzymanym ogrodem i drzewami. Tu przeniósł się z rodziną z mieszkania położonego u zbiegu dzisiejszych ulic Józefa Piłsudskiego i Al. Niepodległości. Wkrótce po zamążpójściu córki w prowadzeniu notariatu pomagał mu zięć [[Leonard Rzepecki]] (1881–1930), współzałożyciel i pierwszy powiatowy prezes Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Przed budynkiem ustawiono duży, polny kamień z wmurowaną owalną, metalową tabliczką i napisem ''„Posadziły // w setną rocznicę urodzin // wielkiego poety // Adama Mickiewicza // Leokadia Łabęcka // Władysława Kamińska // 1898 r.”''. Pierwsza z fundatorek była siostrą żony Kamińskiego, druga zaś córką rejenta. Podczas okupacji hitlerowskiej tabliczka została zdjęta; w 1997 roku zaś odnaleziona i ponownie umocowana na kamieniu.  

Na marginesie pracy zawodowej Władysław Kamiński aktywnie działał społecznie. Był kuratorem miejscowego szpitala, członkiem (w latach 1906–1907 i 1919–1935) i krótko przewodniczącym (1907) Koła [[Polska Macierz Szkolna|Polskiej Macierzy Szkolnej]] (PMS) w Grójcu, współorganizatorem Związku Strzeleckiego „Strzelec” (organizacji wojskowej, politycznie związanej z piłsudczykami), współinicjatorem założenia [[Liceum Ogólnokształcące im. Piotra Skargi w Grójcu|pierwszej szkoły średniej w Grójcu]] („Szkoła 8-klasowa Męska z kursem Gimnazjalnym Włodzimierza Włodarskiego” (1912)), współorganizatorem Korpusu Straży Ogniowej i pierwszym jego prezesem (1881–1914). Dzięki jego zabiegom wybudowano nową strażnicę, zadrzewiono plac przed kościołem (był tu targ bydła). W 1897 roku własnym kosztem odnowił olejny portret znanego kaznodziei, grójczanina [[Piotr Skarga|Piotra Skargi]] (1536–1612), namalowany przez artystę [[Antoni Ziemięcki|Antoniego Ziemięckiego]] (1806–1870), syna znanego prawnika Franciszka i [[Eleonora Ziemięcka|Eleonory]] z Gagatkiewiczów, popularnej filozofki i publicystki. Za jego sprawą ze szpitala usunięto siostry krzyżanki ze zgromadzenia św. Elżbiety i zatrudniono siostry z innego zgromadzenia. Rejent Kamiński należał do Towarzystwa Opieki nad Zabytkami Przeszłości, interesował się historią [[Grójec|Grójca]] i literaturą piękną. Z jego wiedzy o najnowszych dziejach Grójca korzystał [[Wacław Skarbimir Laskowski]] (1892–1940), geograf w Męskiej 4 klasowej Szkole Powiatowej w Grójcu, gdy pisał okolicznościową broszurę „''Grójec. W 500–letnią rocznicę wyniesienia do godności miasta''” (1919). Władysław Kamiński w 1927 roku na akademii zorganizowanej przez Polską Macierz Szkolną ku czci Juliusza Słowackiego wygłosił prelekcję i recytował wiersze poety.  

Władysław Kamiński zmarł 26 maja 1935 roku. Pochowany został na miejscowym cmentarzu przy ulicy Mszczonowskiej. Pamięć jego została utrwalona na cmentarzu wojskowym na Powązkach. Tu na tablicy pamiątkowej powstańców w 1863 roku znajduje się lakoniczne epitafium: ''„Śp. Władysław Kamiński, lat 91, zm. 26 V 1935 r. Grójec”''.