1806
edycji
Henryk Hołownia: Różnice pomiędzy wersjami
brak opisu edycji
(Utworzono nową stronę "'''Henryk Hołownia''' (ur. 15 lipca 1878 w Mińsku Litewskim, zm. 14 maja 1955 w Warszawie) – lokalny działacz społeczny i niepodległościowy, z Grójcem związany pracą i czasowym zamieszkaniem. == Życiorys == Urodził się 15 lipca 1878 w Mińsku Litewskim jako syn kolejarza, Antoniego i Ludwiki, z domu Busz. Ojciec jego będąc pracownikiem kolei „petersburskiej” oddelegowany został do pracy przy budowie jednego z azjatycki…") |
Nie podano opisu zmian |
||
| Linia 4: | Linia 4: | ||
Urodził się 15 lipca 1878 w Mińsku Litewskim jako syn kolejarza, Antoniego i Ludwiki, z domu Busz. Ojciec jego będąc pracownikiem kolei „petersburskiej” oddelegowany został do pracy przy budowie jednego z azjatyckich odcinków kolei transsyberyjskiej i tam ok. 1890 r. zaginął. Sądząc po kilku ocalałych książkach z jego biblioteki, był to człowiek inteligentny, mający język francuski. | Urodził się 15 lipca 1878 w Mińsku Litewskim jako syn kolejarza, Antoniego i Ludwiki, z domu Busz. Ojciec jego będąc pracownikiem kolei „petersburskiej” oddelegowany został do pracy przy budowie jednego z azjatyckich odcinków kolei transsyberyjskiej i tam ok. 1890 r. zaginął. Sądząc po kilku ocalałych książkach z jego biblioteki, był to człowiek inteligentny, mający język francuski. | ||
Matka, po zaginięciu męża została w Mińsku z trojgiem dzieci: Henrykiem (1878–1955), Władysławem (ur. 1880) i córką Wandą (Mińsk, 1883–1900). Obaj synowie ukończyli miejscowe gimnazjum i w 1901 r. matka z dwoma synami przeniosła się do [[Warszawa|Warszawy]]. Tu Henryk ukończył szkołę techników budowlanych i ok. 1904 r. zaczął pracować w Towarzystwie Ubezpieczeń Wzajemnych, w departamencie oceny wartości obiektów budowlanych i wartości szkód wywołanych pożarami lub innymi przyczynami. Jego zdolności, inteligencja, erudycja i pracowitość umożliwiły mu szybkie awanse i dlatego wkrótce został członkiem Zarządu Towarzystwa Ubezpieczeń, a w 1907 r. został oddelegowany do [[Grójec|Grójca]] w celu zorganizowania oddziału dla [[Powiat grójecki|powiatu grójeckiego]]. Tu wkrótce włączył się do społeczno-patriotycznej działalności prowadzonej przez obywateli tego miasta, m.in. aktywnie uczestniczących w legalnych i nielegalnych formach działalności patriotycznej, od 1910 był zastępcą [[Stanisław Czekanowski|Stanisława Czekanowskiego]], prezesa [[Polskie Towarzystwo Krajoznawcze|Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego]]. | Matka, po zaginięciu męża została w Mińsku z trojgiem dzieci: Henrykiem (1878–1955), Władysławem (ur. 1880) i córką Wandą (Mińsk, 1883–1900). Obaj synowie ukończyli miejscowe gimnazjum i w 1901 r. matka z dwoma synami przeniosła się do [[Warszawa|Warszawy]]. Tu Henryk ukończył szkołę techników budowlanych i ok. 1904 r. zaczął pracować w Towarzystwie Ubezpieczeń Wzajemnych, w departamencie oceny wartości obiektów budowlanych i wartości szkód wywołanych pożarami lub innymi przyczynami. Jego zdolności, inteligencja, erudycja i pracowitość umożliwiły mu szybkie awanse i dlatego wkrótce został członkiem Zarządu Towarzystwa Ubezpieczeń, a w 1907 r. został oddelegowany do [[Grójec|Grójca]] w celu zorganizowania oddziału dla [[Powiat grójecki|powiatu grójeckiego]]. Tu wkrótce włączył się do społeczno-patriotycznej działalności prowadzonej przez obywateli tego miasta, m.in. aktywnie uczestniczących w legalnych i nielegalnych formach działalności patriotycznej, od 1910 był zastępcą [[Stanisław Czekanowski|Stanisława Czekanowskiego]], prezesa [[Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze. Oddział w Grójcu|Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego]]. | ||
W roku 1913 poślubił Zofię Cierpisz (ur. 12 kwietnia 1887, zm. 7 czerwca 1977), córkę Józefa, pracownika urzędu skarbowego. Siostra jej – Stefania – była działaczką [[Polska Organizacja Wojskowa|Polskiej Organizacji Wojskowej]] (POW), odznaczoną Krzyżem Walecznych za udział w Powstaniu Śląskim. | W roku 1913 poślubił Zofię Cierpisz (ur. 12 kwietnia 1887, zm. 7 czerwca 1977), córkę Józefa, pracownika urzędu skarbowego. Siostra jej – Stefania – była działaczką [[Polska Organizacja Wojskowa|Polskiej Organizacji Wojskowej]] (POW), odznaczoną Krzyżem Walecznych za udział w Powstaniu Śląskim. | ||
| Linia 24: | Linia 24: | ||
== Bibliografia == | == Bibliografia == | ||
* [[Zdzisław Szeląg]], ''Hołownia Henryk'', [w:] ''Słownik wiedzy o Grójeckiem – zeszyt jedenasty'', Towarzystwo Literackie im. Adama Mickiewicza - oddział w Grójcu, 2002, s. 31-33 – na podstawie źródeł: | * [[Zdzisław Szeląg]], ''Hołownia Henryk'', [w:] ''Słownik wiedzy o Grójeckiem – zeszyt jedenasty'', [[Towarzystwo Literackie im. Adama Mickiewicza. Oddział w Grójcu|Towarzystwo Literackie im. Adama Mickiewicza - oddział w Grójcu]], 2002, s. 31-33 – na podstawie źródeł: | ||
* Dokumenty w posiadaniu syna Olgierda; | * Dokumenty w posiadaniu syna Olgierda; | ||
* Olgierd Hołownia: „Życiorys ojca”; | * Olgierd Hołownia: „Życiorys ojca”; | ||