Grójec: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 3446 bajtów ,  7 paź 2023
brak opisu edycji
Nie podano opisu zmian
Nie podano opisu zmian
Linia 10: Linia 10:
● ''Więcej w osobnym artykule: [[Prehistoria Grójca]].''
● ''Więcej w osobnym artykule: [[Prehistoria Grójca]].''


Grójec jest uznawany za jedną z najstarszych osad na południowym Mazowszu. Pierwsze ślady osadnictwa datowane są na VII wiek p.n.e.
Grójec jest uznawany za jedną z najstarszych osad na południowym Mazowszu. Potwierdzenie starożytności miasta poświadczają stanowiska archeologiczne umiejscowione w Grójcu i najbliższych okolicach. Wydobyto stąd materiał świadczący o istnieniu w tym właśnie miejscu ciągłości osadniczej od młodszej epoki kamienia. Stanowiska z epoki brązu (1450-550 r. p.n.e.) i wczesnej epoki żelaza (650-400 r. p.n.e.) są już dość liczne.


=== Średniowiecze ===
=== Średniowiecze ===
W XI i XII w. istniał w dzisiejszym Grójcu gród kasztelański, który znajdował się na miejscu dzisiejszego kościoła farnego. Jego poprzednikiem był prawdopodobnie gród znajdujący się w [[Wola Worowska|Woli Worowskiej]].
W XI i XII w. istniał w dzisiejszym Grójcu gród kasztelański, który znajdował się na miejscu dzisiejszego kościoła farnego. Jego poprzednikiem był prawdopodobnie gród znajdujący się w [[Wola Worowska|Woli Worowskiej]].


Miasto wzmiankowane po raz pierwszy w 1234 r. jako ''Groze'' w dokumencie księcia mazowieckiego Konrada I, wystawionym w podradomskim Skrzynnie, przy okazji utworzenia tamże nowego okręgu administracyjnego. Wywodzi swą nazwę od staropolskiego wyrazu ''grodziec'' oznaczającego ‘zamek, gród, miasteczko’. Od połowy XI wieku był kasztelanią, która obejmowała początkowo całe południowo-wschodnie Mazowsze. W XII wieku mieściła się tu również siedziba archidiakonatu mazowieckiego (w diecezji poznańskiej), przeniesiona w drugiej połowie XIII w. do [[Czersk|Czerska]].
Miasto wzmiankowane po raz pierwszy w 1234 r. jako ''Groze'' w dokumencie księcia mazowieckiego Konrada I, wystawionym w podradomskim Skrzynnie, przy okazji utworzenia tamże nowego okręgu administracyjnego. Wywodzi swą nazwę od staropolskiego wyrazu ''grodziec'' oznaczającego ‘zamek, gród, miasteczko’.


Miejscowość mimo swojego znaczenia w regionie otrzymała prawa miejskie dopiero w 1419 r. z nadania księcia mazowieckiego [[Janusz I Starszy|Janusza I Starszego]].
Wzniesiono wówczas na wzgórzu grodowym drewniany kościół i wówczas osada stała się jednym z największym ośrodków władzy książęcej na południowym Mazowszu. Od połowy XI wieku był kasztelanią (siedzibą kasztelana), która obejmowała początkowo całe południowo-wschodnie Mazowsze. W XII wieku mieściła się tu również siedziba archidiakonatu mazowieckiego (w diecezji poznańskiej). Pierwszym proboszczem nowej parafii był niejaki Przedpełk (1241 r.). Dodać należy, że dokumenty z roku 1234 poświadczają bytność w kasztelańskim Grójcu samego księcia Konrada I, który przybył tu na spotkanie z prepozytem kościoła kolegiackiego, wspomnianym wyżej Przedpełkiem (Pulko). Niestety nie wiadomo pod jakim wezwaniem znajdował się wówczas grójecki kościół.
 
W roku 1257 zanotowano również przybycie do Grójca samego księcia Siemowita i to w drugi dzień po świętach Bożego Narodzenia. Powiązania księcia z tą miejscowością sięgają pierwszych lat jego panowania, kiedy to w roku 1249 towarzyszem jego wypraw i podróży był niejaki Racław, kanonik z Grójca. W pocztach książęcych bardzo często towarzyszyli duchowni z kolegiaty grójeckiej, formujący bezpośrednio intelektualne środowisko książęce. Wspomniany pobyt księcia w Grójcu miał zapewne charakter dorywczy, związany ze sprawowaniem władzy, choć właśnie pobyt władcy tu i to w okresie Świąt Bożego Narodzenia świadczyć może o istnieniu w Grójcu odpowiednich pomieszczeń mieszkalnych godnych księcia, choć przecież owa niewielka odległość od Czerska (około czterech godzin jazdy konnej) nie wyklucza również i tej możliwości, że święta te spędził książę w stołecznym grodzie dzielnicy południowej.
 
Siedziba archidiakonatu i kasztelana została przeniesiona w 1245 r. z Grójca do niedalekiego [[Czersk|Czerska]], co było wynikiem od dawna planowanej akcji, z uwagi na szybki wzrost znaczenia tego drugiego, jako że w roku 1225 (po zjeździe książąt) przeniesiono tam do nowo konsekrowanego kościoła w Czersku aż trzy prebendy grójeckie. Prawdopodobną przyczyną przeniesienia ośrodka władzy z Grójca do Czerska było umiejscowienie tam przeprawy wiślanej na wspomnianym trakcie handlowym Ruś-Pomorze i konieczność ufortyfikowania tej rubieży przed częstymi najazdami Prusów i Litwinów.
 
Decyzja ta przyniosła niewielkie zmiany w życiu osady, bowiem nadal skupiało się tu życie handlowe regionu. Grójec położony był przecież na skrzyżowaniu ważnych szlaków handlowych wiodących: do Krakowa, który biegł przez: [[Lewiczyn]], [[Goszczyn]], [[Przybyszew]], [[Białobrzegi]] (być może [[Promna|Promnę]]), Siekluki i Radom, oraz z Rusi na Pomorze. Droga do Czerska była właśnie fragmentem owego traktu, biegła przez [[Żyrów]], [[Drwalew]] i [[Staniszewice]].
 
Z czasem władzę nad osadą przejął bezpośrednio książę, wspomniany już Konrad I (sprawca sprowadzenia w roku 1226 Krzyżaków), władca rozsądny i zapobiegliwy, który na należącej do niego ziemi osadził wolnych osadników nadając im różnorodne ulgi. Tego typu ustępstwa były przywilejami. Pierwszym przywilejem była lokalizacja tu wsi na prawie niemieckim, co nastąpiło na przełomie XIII i XIV wieku.
 
Miejscowość mimo swojego znaczenia w regionie otrzymała prawa miejskie dopiero w 1419 r. z nadania księcia mazowieckiego [[Janusz I Starszy|Janusza I Starszego]]. Była to jedna z ostatnich lokacji na tym terenie, sąsiednia [[Mogielnica]] była już miastem od prawie stu lat.


=== XVI-XVIII wiek ===
=== XVI-XVIII wiek ===