Seweryn Kapliński

Seweryn Kapliński (ur. 1826 w Wodzicznej, zm. 5 marca 1857 w Warszawie) – prawnik, poeta, tłumacz.

Życiorys

Urodził się w 1826 roku we wsi Wodziczna koło Mogielnicy jako syn Franciszka i Izabeli z Zagórskich. Po ukończeniu prawa na Uniwersytecie Petersburskim osiadł w Warszawie i pracował w administracji Królestwa Polskiego. Karierę urzędniczą zakończył jako sekretarz IX Departamentu Rządzącego Senatu, podpisarz Sądu Apelacyjnego. Uczestniczył w życiu literackim Warszawy, które skupiło się głównie w salonach. Brał udział w tego typu spotkaniach, np. u pisarki i poetki Seweryny Pruszakowej, u pisarzy i redaktorów Pauliny i Augusta Wilkońskich. Zmarł w Warszawie 5 marca 1857 w wieku 31 lat.

Działalność literacką zaczął od tłumaczenia poezji rosyjskiej. Debiutował na łamach „Biblioteki Warszawskiej” (1841) przekładem wiersza W. Żukowskiego Śpiewak. Ponadto tłumaczył m.in. Pieśni niemieckiego poety H. Heinego, których wybór wydał Władysław Belza w tomie Antologia obca (1882). Własne utwory poetyckie i prozaiczne publikował w „Pielgrzymie” Eleonory Ziemięckiej, „Bibliotece Warszawskiej”, „Dzienniku Warszawskim”, w piśmie zbiorowym „Dzwon Literacki” A. Wilkońskiego oraz w poznańskich almanachach redagowanych przez P. Wilkońską: „Wiązanka Literacka” (1853) i „Snopek Literacki” (1857). W „Dzwonie Literackim” wydrukował: szkic powieściowy Wiejska miłość oraz wiersze: Biały kamień, Do nadsekwańskiej topoli, Pielgrzymka do Częstochowy, Sam, Sonety, Spojrzenie za siebie, Światło spadające, Wyznanie. P. Wilkońska w Moich wspomnieniach ożyciu towarzyskim w Warszawie zanotowała wiersz Pieśń życia wpisany do jej albumu. Do bardziej znanych i cenionych jego utworów należy wiersz Na śmierć Chopina („Biblioteka Warszawska” 1849).

Oprócz pisania wierszy, rozproszonych po wielu czasopismach i dotąd nie zebranych, zajmował się tłumaczeniem dramatów francuskich i niemieckich. Dla potrzeb teatrów warszawskich przełożył ponad 20 sztuk, a w tym m.in.: E. Augiera i J. Sandenau Zięć pana Poirier, J. B. d'Auceur Podstęp pana kapitana, L. Moranda i A. Delaceure'a Przysługa, F. Ponsarda Lukrecja, E. Scribe Więzy stargane oraz komedie: Garrick w Bristolu oraz Piotr marynarz. Teksty przetłumaczonych dramatów nie były wydane i dotąd pozostają w rękopisach.

Bibliografia

• Zdzisław Szeląg, Kapliński Seweryn, [w:] Słownik wiedzy o Grójeckiem - zeszyt pierwszy, Towarzystwo Literackie im. Adama Mickiewicza - oddział w Grójcu, 1993, s. 44-45 – na podstawie źródeł:
• W. Szymanowski, [Nekrolog. Wspomnienie], „Kronika Wiadomości Krajowych i Zagranicznych” 1857, nr 63, s. 1;
• G. Gajkowska, Kapliński Seweryn, Polski Słownik Biograficzny, t. 11, s. 637-638;
• P. Wilkońska, Moje wspomnienia o życiu towarzyskim w Warszawie, opr. Z. Lewinówna, pod red. J. Gomulickiego, Warszawa 1959, s. 263-264, 491-492;
• Teatr krakowski pod dyrekcją Adama Skorupki i Stanisława Koźmiana 1865-1885. Repertuar, oprac. J. Grot, Wrocław 1962.