Bronisław Włodarski

Bronisław Włodarski (ur. 10 lutego 1920 w Warszawie, zm. 29 grudnia 1992 tamże) – dr nauk medycznych, zasłużony lekarz szpitala w Grójcu.

Życiorys

Urodził się 10 lutego 1920 w Warszawie, jako syn dekoratora teatralnego Jana i Teofili Grajda. W stolicy ukończył publiczną szkołę powszechną (1934) oraz gimnazjum matematyczno-przyrodnicze (1939). W 1942 wywieziony został do obozu pracy pod Nasielskiem, skąd uciekł i schronił się w Solcu nad Wisłą, gdzie pracował jako robotnik rolny, następnie na poczcie w Lipsku nad Wisłą; brał udział w konspiracyjnym ruchu niepodległościowym. W 1945 podjął studia medyczne na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Łódzkiego. Dyplom lekarza uzyskał w 1952. Podczas studiów (1947-1948) pracował w Laboratorium Analitycznym sanatorium dla chorych na płuca w Tuszenie pod Łodzią. 1 września 1949 został młodszym asystentem na Uniwersytecie Łódzkim, a potem w Zakładzie Immunologii i Bakteriologii Akademii Medycznej w Łodzi (1 stycznia-1 grudnia 1950). W latach 1950-1952 w Szpitalu Powiatowym w Sochaczewie był kierownikiem laboratorium, asystentem oddziału chirurgiczno-kardiologicznego, lekarzem Pogotowia Ratunkowego oraz Ośrodka Zdrowia w Ujeździe k. Tomaszowa Mazowieckiego. 27 marca 1952 powołany został do odbycia służby wojskowej. Po ukończeniu kursu w Centrum Wyszkolenia Sanitarnego w Łodzi, został skierowany do pracy w Poliklinice Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w Zielonej Górze i tu w stopniu kapitana pracował do 20 września 1957. Następnie w mieście tym został asystentem na oddziale dziecięcym Szpitala Wojewódzkiego.

W 1957 uzyskał I stopień specjalizacji z zakresu pediatrii, w 1963 II stopień. Stosowny egzamin zdawał w Akademii Medycznej w Szczecinie. Od 1962 r. był kierownikiem Działu Konsultacyjnego w Wojewódzkiej Przychodni Higieny Szkolnej w Zielonej Górze.

1 lipca 1967 w drodze postępowania konkursowego został ordynatorem oddziału dziecięcego w Szpitalu Powiatowym w Grójcu i funkcję tę pełnił do przejścia na emeryturę (28 grudnia 1990). Z powodu braku ordynatora pracował na tym stanowisku w wymiarze 3/4 etatu do 6 kwietnia 1991.

W momencie przybycia Włodarskiego do Grójca w miejscowym szpitalu w zasadzie nie istniał oddział dziecięcy, był on częścią wewnętrznego. Włodarski nie tylko zorganizował go od podstaw, ale i utworzył oddział noworodków, a po oddaniu do użytku nowego gmachu szpitala (1974) ponownie zorganizował oba oddziały. W wyniku jego starań wskaźnik umieralności niemowląt obniżył się poniżej średniej krajowej. Był zdolnym lekarzem i cenionym dydaktykiem, do egzaminu I stopnia specjalizacji doprowadził 8 lekarzy, do II - 3. Na kierowanym przez siebie oddziale zorganizował pozaszkolną opiekę pedagogiczno-wychowawczą. W 1972 w Akademii Medycznej w Poznaniu uzyskał stopień doktora nauk medycznych. Przez wiele lat pracował nad badaniami podatności dzieci i młodzieży na przerost gruczołu tarczycy.

Samodzielnie lub wspólnie z innymi autorami opublikował 7 artykułów naukowych. Ukazały się na łamach „Wiadomości Lekarskich” (1965, z. 18, s. 1467-1469; 1967, z. 5, s. 495-497; z. 9, s. 911-912), „Pediatrii” (1976, z. 7, s. 831-834) oraz w pracach zbiorowych: Okres dojrzewania. V Konferencja Naukowa (Poznań 1973, s. 25), Pamiętnik Konferencji Naukowej. Okres dojrzewania (Poznań 1968, s. 243-246, 1969, s. 243).

Za pracę społeczną i osiągnięcia w pracy zawodowej wyróżniony został: Medalem XXX-lecia Polski Ludowej (22 lipca 1974), Złotym Krzyżem Zasługi (12 lipca 1978), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (16 maja 1984), odznaką Zasłużony Lekarz PRL (27 marca 1985), Krzyżem Partyzanckim (wrzesień 1989), medalami: Za Zasługi dla Województwa Radomskiego (8 maja 1989), Medalem Zwycięstwa i Wolności (27 września 1989).

W 1944 ożenił się z Sybillą Salek, z którą miał dwie córki: Anitę (ur. 1945) i Marię Teresę - Goryszewską (ur. 1952). Zmarł w szpitalu warszawskim 29 grudnia 1992, pochowano go w Warszawie na Bródnie.

Bibliografia

• Wanda Szeląg, Włodarski Bronisław, [w:] Słownik wiedzy o Grójeckiem – zeszyt piąty, Towarzystwo Literackie im. Adama Mickiewicza – oddział w Grójcu, Grójec 1996, s. 88-90, na podstawie źródeł:
• Archiwum Szpitala w Grójcu: Teczka osobowa;
• Dokumenty w posiadaniu żony Sybilli;
• Tadeusz Jasiński, Czy w Zielonej Górze grozi choroba tarczycy. Między plotką a nauką [wywiad], „Niedziela” 1966, nr 18: 22 stycznia, s. 3.