Getto w Grójcu: Różnice pomiędzy wersjami

brak opisu edycji
Nie podano opisu zmian
Nie podano opisu zmian
 
Linia 143: Linia 143:
|'''808'''
|'''808'''
|}
|}
Ponadto w tej dzielnicy mieszkało 1027 Aryjczyków, czyli Polaków, zgodnie z poniższą tabelą:
Ponadto w tej dzielnicy mieszkało 1027 Polaków, zgodnie z poniższą tabelą:
{| class="wikitable"
{| class="wikitable"
|+
|+
Linia 241: Linia 241:
Przesiedlenie Żydów grójeckich do getta odbyło się 25 listopada 1940. Nie było ono ogrodzone murem, bądź strzeżone przez stałe posterunki. Nie wolno było go jednak opuszczać pod karą śmierci. Porządku, przestrzegania przepisów pilnowały patrole policji polskiej oraz nieuzbrojonej [[Żydowska Służba Porządkowa|Żydowskiej Służby Porządkowej]], pomocniczej formacji policyjnej, wyposażonej w gumowe pejcze. Brak zarobków, opału, odzieży, głód, zmuszały rodziny do nielegalnego wyprzedawania ostatniego dobytku, kosztowności w zamian np. za żywność, lekarstwa, środki sanitarno-higieniczne. Tuż przed likwidacją getta w Grójcu ok. 600 Żydów uciekło do getta w [[Białobrzegi|Białobrzegach]] w dystrykcie radomskim, a stąd ok. 100 osób wywieziono do obozu pracy w Skarżysku-Kamiennej.  
Przesiedlenie Żydów grójeckich do getta odbyło się 25 listopada 1940. Nie było ono ogrodzone murem, bądź strzeżone przez stałe posterunki. Nie wolno było go jednak opuszczać pod karą śmierci. Porządku, przestrzegania przepisów pilnowały patrole policji polskiej oraz nieuzbrojonej [[Żydowska Służba Porządkowa|Żydowskiej Służby Porządkowej]], pomocniczej formacji policyjnej, wyposażonej w gumowe pejcze. Brak zarobków, opału, odzieży, głód, zmuszały rodziny do nielegalnego wyprzedawania ostatniego dobytku, kosztowności w zamian np. za żywność, lekarstwa, środki sanitarno-higieniczne. Tuż przed likwidacją getta w Grójcu ok. 600 Żydów uciekło do getta w [[Białobrzegi|Białobrzegach]] w dystrykcie radomskim, a stąd ok. 100 osób wywieziono do obozu pracy w Skarżysku-Kamiennej.  


Getto w Grójcu istniało krótko, już w końcu lutego (25 i 26 lutego?) 1941 zlikwidowano je. Wszystkich jego mieszkańców zgromadzono na placu targowym pod Ratuszem, sformowano kolumnę, którą skierowano na dworzec Grójeckiej Kolejki Dojazdowej i stąd wywieziono ich do getta w Warszawie. Zabrać mogli ze sobą tylko ręczny bagaż. W czasie deportacji polskie rodziny nie mogły kontaktować się z kolumną idących do bydlęcych wagonów. Do pustego getta wkroczyły „ekipy porządkowe", które konfiskowały resztki majątku żydowskiego. Pozostali przy życiu poza Grójcem [[Zbiorowa egzekucja Żydów grójeckich w Dębówce pod Górą Kalwarią|zostali później rozstrzelani we wsi Dębówka]], pod Górą Kalwarią.
Getto w Grójcu istniało krótko, już w końcu lutego (25 i 26 lutego?) 1941 zlikwidowano je. Wszystkich jego mieszkańców zgromadzono na placu targowym pod Ratuszem, sformowano kolumnę, którą skierowano na dworzec [[Kolej grójecka|Grójeckiej Kolejki Dojazdowej]] i stąd wywieziono ich do getta w Warszawie. Zabrać mogli ze sobą tylko ręczny bagaż. W czasie deportacji polskie rodziny nie mogły kontaktować się z kolumną idących do bydlęcych wagonów. Do pustego getta wkroczyły „ekipy porządkowe”, które konfiskowały resztki majątku żydowskiego. Pozostali przy życiu poza Grójcem [[Zbiorowa egzekucja Żydów grójeckich w Dębówce pod Górą Kalwarią|zostali później rozstrzelani we wsi Dębówka]], pod [[Góra Kalwaria|Górą Kalwarią]].


== Przypisy ==
== Przypisy ==
Linia 247: Linia 247:


== Bibliografia ==
== Bibliografia ==
* [[Zdzisław Szeląg]], ''Getto żydowskie w Grójcu'', [w:] ''Słownik wiedzy o Grójeckiem - zeszyt szósty'', Towarzystwo Literackie im. Adama Mickiewicza - oddział w Grójcu, 1997, s. 18-22 – na podstawie źródeł:
* Pisma: Syndykatu Rolniczego Spółka z o.o. z 12 lipca 1940 oraz Rady Żydowskiej z 4 listopada 1940. Relacje pisemne i ustne;
* ''Zbiór rozporządzeń władz niemieckich, obowiązujących na terenie Generalnego Gubernatorstwa (ze szczególnym uwzględnieniem okręgu Szefostwa Warszawskiego) normujących stosunki majątkowe i gospodarcze, w szczególności rozporządzenia o obrocie pieniężnym i dewizowym oraz dotyczących ludności żydowskiej''. Zebrali: Witold Święcicki i Feliks Zadrowski, Warszawa 1940, s. 225-227, 232-236;
* T[atiana] Brustin Berenstein, ''Deportacje i zagłada skupisk żydowskich w dystrykcie warszawskim'', „Biuletyn Żydowskiego Instytutu Historycznego” 1952, nr 1 (3), s. 110-111;
* ''Obozy hitlerowskie na ziemiach polskich 1939–1945. Informator encyklopedyczny'', Warszawa 1979, poz. 1352, s. 194.


== Linki zewnętrzne ==
== Linki zewnętrzne ==