Wojciech Higersberger

Wojciech Higersberger (ur. 2 maja 1912 w Trzylatkowie, zm. 9 stycznia 1962 w Zakopanem) – malarz.

Życiorys

Urodził się 2 maja 1912 w Trzylatkowie k. Grójca; syn ziemianina Kazimierza i Haliny ze Skórczewskich. Po uzyskaniu matury (1932) przez rok uczęszczał do Szkoły Rysunku i Malarstwa im. Konrada Krzyżanowskiego i przez cztery lata do Miejskiej Szkoły Sztuk Zdobniczych i Malarstwa w Warszawie. W latach 1937–1939 studiował w Akademii Sztuk Pięknych, pod kierunkiem malarza, członka Bractwa św. Łukasza, Edwarda Kokoszki (1900–1962).

W czasie okupacji niemieckiej 1939–1944 działał w konspiracji. W latach 1945–1952 mieszkał w Łodzi i tu pracował jako referent w Wojewódzkim Wydziale Kultury i Sztuki oraz był kierownikiem artystycznym fabryki zabawek, a od 1949 kierownikiem plastycznym sklepów Powszechnej Spółdzielni Spożywców, dla której urządzał stoiska wystawowe; zajmował się też dekoracją gmachów i wnętrz.

Od 1949 uczestniczył w łódzkim i krajowym życiu artystycznym. W tym roku wziął udział w wystawie plastyków Okręgu Łódzkiego, zorganizowanej przez Związek Polskich Artystów Plastyków (ZPAP) i Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1950 wziął udział w V dorocznej wystawie prac członków Związek Polskich Artystów Plastyków w Łodzi. W tym samym roku jego prace były reprezentowane na I Ogólnopolskiej Wystawie Plastyków w Muzeum Narodowym w Warszawie. Dwa lata później (1952) uczestniczył w dwóch wystawach prac członków ZPAP w Łodzi i w VII dorocznej i zorganizowanej dla uczczenia święta 1 Maja. W tym samym roku wystawiał także swoje prace na II Ogólnopolskiej Wystawie Plastyków, zorganizowanej przez Centralne Biuro Wystaw Artystycznych w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.

W 1952 zamieszkał w Zakopanem, gdzie rzeźbiarz, profesor i później dyrektor Liceum Technik Plastycznych, Antoni Kenar pomógł mu zdobyć mieszkanie w pracowni po malarzu Teodorze Axentowiczu (1859–1938). Miał tam wystawę indywidualną.

Dominującym tematem malarstwa Higersbergera były pejzaże i martwe natury „o delikatnie wyrafinowanych i dekoracyjnie linearnych formach". Są one obecnie kojarzone najczęściej z grupą malarską Bractwo św. Łukasza, założoną w 1925 przez malarza i pedagoga, Tadeusza Pruszkowskiego (1888–1942). Nawiązywało ono, zgodnie ze swą średniowieczną nazwą, do tradycji malarskiej preferującej solidny realistyczny rysunek, którego celem było oddanie istoty przedmiotu poprzez ścisłe odtworzenie jego szczegółów.

Zmarł 9 stycznia 1962 w Zakopanem, pochowany został na miejscowym cmentarzu.

Bibliografia

• Beata Frankowska, Higersberger Wojciech, [w:] Słownik wiedzy o Grójeckiem – zeszyt siódmy, Towarzystwo Literackie im. Adama Mickiewicza - oddział w Grójcu, 1998, s. 51-52 – na podstawie źródeł:
• Wystawa artystów plastyków Okręgu Łódzkiego Związku Polskich Artystów Plastyków, Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych, Kraków 1949;
• Katalog V dorocznej wystawy prac członków Związku Polskich Artystów Plastyków w Łodzi, Łódź (1950);
• I Ogólnopolska wystawa plastyki, Warszawa: Muzeum Narodowe 1950, s. 27 (repr. obrazu Melioracja);
• II ogólnopolska wystawa plastyki. Malarstwo - Rzeźba - Grafika, grudzień 1951-luty 1952, Warszawa: Akademia Sztuk Pięknych 1952, s. 25 (tu repr. Elektrownia wodna);
• Katalog wystawy prac członków ZPAP w Łodzi zorganizowanej dla uczczenia święta 1 Maja, Łódź 1952;
• Katalog VII dorocznej wystawy prac członków ZPAP w Łodzi 1952;
• Tadeusz Dobrowolski, Nowoczesne malarstwo polskie, t. 3, Wrocław 1964, s. 268;
• Dobrochna Olkiewicz, Sławomir Boldek, Wykaz artystów polskich zmarłych w latach 1939–1987, Warszawa 1988, s. 44;
• Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających (zmarłych przed 1966): malarze, rzeźbiarze, graficy, t. 3 H-Ki (pod red. Jolanty Maurin-Białostockiej i Janusza Derwojeda, zespół red. Hanna Bartnicka-Górska), Wrocław 1973, s. 69;
• Indeks artystów plastyków (absolwentów i pedagogów wyższych uczelni plastycznych oraz członków ZPAP działających w latach 1939-1992), Wrocław 1994, s. 35.