Marceli Ciemniewski: Różnice pomiędzy wersjami
Nie podano opisu zmian |
Nie podano opisu zmian |
||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
'''Marceli Ciemniewski''' (ur. 3 stycznia 1862 r. w [[Warszawa|Warszawie]], zm. 28 marca 1927 r. w [[Warka|Warce]]) – ksiądz rzymskokatolicki, publicysta, regionalista, społecznik. | '''Marceli Ciemniewski''' (ur. 3 stycznia 1862 r. w [[Warszawa|Warszawie]], zm. 28 marca 1927 r. w [[Warka|Warce]]) – ksiądz rzymskokatolicki, publicysta, regionalista, społecznik. Twórca pierwszej monografii o Warce pt. „Dzieje Miasta Warki” (1924), wydawca i rektor pierwszej wareckiej gazety lokalnej „[[Gawędy Wieczorne]]”. | ||
== Życiorys == | |||
Marceli Ciemniewski urodził się w rodzinie szlacheckiej. Ojciec był nauczycielem historii i języków obcych, stąd podstawową naukę otrzymał w domu rodzinnym. W roku 1884 otrzymał święcenia kapłańskie. Posługę duszpasterską rozpoczął w zakładzie poprawczym w Studzieńcu k. Mszczonowa, a od 4 lutego 1897 r. został proboszczem w Warce. | Marceli Ciemniewski urodził się w rodzinie szlacheckiej. Ojciec był nauczycielem historii i języków obcych, stąd podstawową naukę otrzymał w domu rodzinnym. W roku 1884 otrzymał święcenia kapłańskie. Posługę duszpasterską rozpoczął w zakładzie poprawczym w Studzieńcu k. Mszczonowa, a od 4 lutego 1897 r. został proboszczem w Warce. | ||
W czasie pracy duszpasterskiej otrzymał godności duchowne: Kanonika Warszawskiej Kapituły Metropolitalnej (Prałata – 1907) i asesora w Kolegium Rzymskokatolickim w Petersburgu (1910-1913). Był inicjatorem wielu przedsięwzięć, m. in.: odrestaurowania kościoła pw. św. Mikołaja Biskupa w Warce (1907), założenia Komitetu Opieki nad Rodzinami Żołnierzy I Wojny Światowej, biblioteki (1913). Z jego inicjatywy i pod jego nadzorem w latach 1913-1927 działało przedszkole (ochronka) w budynku poklasztornym. Był organizatorem pięcioletniego progimnazjum, gdzie wykładał łacinę, grekę i etykę. Był również inicjatorem powstania w 1924 r. szkoły zawodowej, która mieściła się przy ul. Franciszkańskiej w Warce. | W czasie pracy duszpasterskiej otrzymał godności duchowne: Kanonika Warszawskiej Kapituły Metropolitalnej (Prałata – 1907) i asesora w Kolegium Rzymskokatolickim w Petersburgu (1910-1913). Był inicjatorem wielu przedsięwzięć, m.in.: odrestaurowania kościoła pw. św. Mikołaja Biskupa w Warce (1907), założenia Komitetu Opieki nad Rodzinami Żołnierzy I Wojny Światowej, biblioteki (1913). Z jego inicjatywy i pod jego nadzorem w latach 1913-1927 działało przedszkole (ochronka) w budynku poklasztornym. Był organizatorem pięcioletniego progimnazjum, gdzie wykładał łacinę, grekę i etykę. Był również inicjatorem powstania w 1924 r. szkoły zawodowej, która mieściła się przy ul. Franciszkańskiej w Warce. | ||
Obowiązki proboszcza w [[Warka|Warce]] łączył z pracą społeczną i pisaniem. Współpracował m.in. z „Przeglądem Katolickim”, gdzie dał się poznać jako orędownik wychodzenia do ludzi oraz przeciwnik modernizmu i ruchu socjalistycznego. Pod koniec życia wydawał, redagował i zapełniał artykułami pierwszą gazetę lokalną | Obowiązki proboszcza w [[Warka|Warce]] łączył z pracą społeczną i pisaniem. Współpracował m.in. z „Przeglądem Katolickim”, gdzie dał się poznać jako orędownik wychodzenia do ludzi oraz przeciwnik modernizmu i ruchu socjalistycznego. Pod koniec życia (w latach 1924–1926) wydawał, redagował i zapełniał artykułami pierwszą gazetę lokalną „[[Gawędy Wieczorne]]”. Opracował pierwszą monografię o [[Warka|Warce]] pt. „Dzieje Miasta Warki” (1924) oraz rozprawę pt. „Kiedy nastąpi Koniec Świata?” (1906). | ||
Ksiądz Marceli Ciemniewski zmarł 28 marca 1927 r. w Warce i został pochowany na miejscowym cmentarzu. | Ksiądz Marceli Ciemniewski zmarł 28 marca 1927 r. w Warce i został pochowany na miejscowym cmentarzu. | ||
Jako człowiek bardzo zaangażowany w życie religijne i społeczne przyczynił się do rozwoju nauki i oświaty, a jego badania historyczne służą kolejnym pokoleniom w poznawaniu przeszłości miasta i regionu. | |||
== Przypisy == | == Przypisy == | ||
== Bibliografia == | == Bibliografia == | ||
[[Kategoria:Duchowni]] | [[Kategoria:Duchowni]] | ||
Wersja z 20:12, 9 kwi 2024
Marceli Ciemniewski (ur. 3 stycznia 1862 r. w Warszawie, zm. 28 marca 1927 r. w Warce) – ksiądz rzymskokatolicki, publicysta, regionalista, społecznik. Twórca pierwszej monografii o Warce pt. „Dzieje Miasta Warki” (1924), wydawca i rektor pierwszej wareckiej gazety lokalnej „Gawędy Wieczorne”.
Życiorys
Marceli Ciemniewski urodził się w rodzinie szlacheckiej. Ojciec był nauczycielem historii i języków obcych, stąd podstawową naukę otrzymał w domu rodzinnym. W roku 1884 otrzymał święcenia kapłańskie. Posługę duszpasterską rozpoczął w zakładzie poprawczym w Studzieńcu k. Mszczonowa, a od 4 lutego 1897 r. został proboszczem w Warce.
W czasie pracy duszpasterskiej otrzymał godności duchowne: Kanonika Warszawskiej Kapituły Metropolitalnej (Prałata – 1907) i asesora w Kolegium Rzymskokatolickim w Petersburgu (1910-1913). Był inicjatorem wielu przedsięwzięć, m.in.: odrestaurowania kościoła pw. św. Mikołaja Biskupa w Warce (1907), założenia Komitetu Opieki nad Rodzinami Żołnierzy I Wojny Światowej, biblioteki (1913). Z jego inicjatywy i pod jego nadzorem w latach 1913-1927 działało przedszkole (ochronka) w budynku poklasztornym. Był organizatorem pięcioletniego progimnazjum, gdzie wykładał łacinę, grekę i etykę. Był również inicjatorem powstania w 1924 r. szkoły zawodowej, która mieściła się przy ul. Franciszkańskiej w Warce.
Obowiązki proboszcza w Warce łączył z pracą społeczną i pisaniem. Współpracował m.in. z „Przeglądem Katolickim”, gdzie dał się poznać jako orędownik wychodzenia do ludzi oraz przeciwnik modernizmu i ruchu socjalistycznego. Pod koniec życia (w latach 1924–1926) wydawał, redagował i zapełniał artykułami pierwszą gazetę lokalną „Gawędy Wieczorne”. Opracował pierwszą monografię o Warce pt. „Dzieje Miasta Warki” (1924) oraz rozprawę pt. „Kiedy nastąpi Koniec Świata?” (1906).
Ksiądz Marceli Ciemniewski zmarł 28 marca 1927 r. w Warce i został pochowany na miejscowym cmentarzu.
Jako człowiek bardzo zaangażowany w życie religijne i społeczne przyczynił się do rozwoju nauki i oświaty, a jego badania historyczne służą kolejnym pokoleniom w poznawaniu przeszłości miasta i regionu.