Flora Bieńkowska: Różnice pomiędzy wersjami

Z Jabcok
(Utworzono nową stronę "'''Flora Bieńkowska''' (ur. 1914, zm. 1990) – powieściopisarka, poetka, dramaturg. Rodowita mogielniczanka. W czasie okupacji związała się z Polską Partią Robotniczą i Armią Ludową, redagowała prasę nurtu lewicowego. Najbardziej znanym jej utworem jest trylogia powieściowa ''Dalekie drogi'', składająca się z trzech części: ''Czyściec'', ''Pusta kwinta'' i ''Smuga światła''. W życiu prywatnym żona Władysława Bieńkowskiego, dyrektora Bibli…")
 
Nie podano opisu zmian
Linia 1: Linia 1:
'''Flora Bieńkowska''' (ur. 1914, zm. 1990) – powieściopisarka, poetka, dramaturg. Rodowita mogielniczanka. W czasie okupacji związała się z Polską Partią Robotniczą i Armią Ludową, redagowała prasę nurtu lewicowego. Najbardziej znanym jej utworem jest trylogia powieściowa ''Dalekie drogi'', składająca się z trzech części: ''Czyściec'', ''Pusta kwinta'' i ''Smuga światła''. W życiu prywatnym żona Władysława Bieńkowskiego, dyrektora Biblioteki Narodowej, ministra oświaty.
'''Flora Bieńkowska''' (ur. 1914, zm. 1990) – powieściopisarka, poetka, dramaturg. Rodowita mogielniczanka. W czasie okupacji związała się z Polską Partią Robotniczą i Armią Ludową, redagowała prasę nurtu lewicowego. Najbardziej znanym jej utworem jest trylogia powieściowa ''Dalekie drogi'', składająca się z trzech części: ''Czyściec'', ''Pusta kwinta'' i ''Smuga światła''. W życiu prywatnym żona Władysława Bieńkowskiego, dyrektora Biblioteki Narodowej, ministra oświaty.
== Przypisy ==
== Bibliografia ==

Wersja z 16:49, 12 lis 2023

Flora Bieńkowska (ur. 1914, zm. 1990) – powieściopisarka, poetka, dramaturg. Rodowita mogielniczanka. W czasie okupacji związała się z Polską Partią Robotniczą i Armią Ludową, redagowała prasę nurtu lewicowego. Najbardziej znanym jej utworem jest trylogia powieściowa Dalekie drogi, składająca się z trzech części: Czyściec, Pusta kwinta i Smuga światła. W życiu prywatnym żona Władysława Bieńkowskiego, dyrektora Biblioteki Narodowej, ministra oświaty.

Przypisy

Bibliografia