Mieczysław Grzeszek: Różnice pomiędzy wersjami

Aktualna wersja na dzień 13:29, 4 sty 2025

Mieczysław Grzeszek (ur. 4 stycznia 1908 w Krasiczynie (woj. lubelskie), zm. 26 maja 1986 w Grójcu) – lekarz medycyny.

Życiorys

Urodził się 4 stycznia 1908 w Krasiczynie (woj. lubelskie), w rodzinie Szymona i Józefy z Pietrzykowskich. W czasie I wojny światowej przebywał wraz z rodzicami w Rosji, w Białej Cerkwi (1914–1918) i tam rozpoczął naukę w rosyjskiej szkole. Po powrocie do kraju i ukończeniu szkoły publicznej oraz Gimnazjum i Liceum w Krasnymstawie (1927) studiował na Wydziale Lekarskim UW (1927–1933). Po uzyskaniu dyplomu (1933) odbył staż zawodowy w klinicznych szpitalach warszawskich (od 1 grudnia 1933 do 1 kwietnia 1935). W latach 1935–1940 pracował jako lekarz wojskowy w Korpusie Kadetów (1935–1936), w Szkole Podchorążych w Warszawie (1936–1937), był ordynatorem Oddziału Chirurgicznego Szpitala Okręgowego Wojska Polskiego w Toruniu (1937–1 września 1939) oraz w warszawskim Okręgowym Szpitalu Polskiego Czerwonego Krzyża (10 września 1939 – 31 sierpnia 1940).

Od sierpnia 1940 mieszkał i pracował w Grójcu, początkowo w Ośrodku Zdrowia, w Poradni Ogólnej (od grudnia 1941 do 15 stycznia 1948). W latach 1940–1945, jako porucznik służby stałej, wchodził w skład służby sanitarnej Komendy Obwodu Armii Krajowej. Posługiwał się wówczas pseudonimem „Migdał”. Od sierpnia do grudnia 1943 w miejscowym szpitalu nielegalnie prowadził (dla potrzeb Armii Krajowej) kurs wiedzy sanitarnej w zakresie pierwszej pomocy.

Od 7 lipca 1945 do 1953 był lekarzem w przychodniach dla pracowników Milicji Obywatelskiej i Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego oraz Polskich Kolei Państwowych. Od 1 listopada 1951 do przejścia na emeryturę (30 listopada 1977) pełnił funkcję kierownika Poradni Gruźliczej. W 1963 uzyskał specjalizację w zakresie chorób płucnych. Położył ogromne zasługi w zwalczaniu rozpowszechnionej po wojnie gruźlicy.

Za bohaterstwo w wojnie 1939 r. i pracę społeczną oraz zawodową odznaczony został Krzyżem Walecznych (1939), srebrną Odznaką Związków Zawodowych Pracowników Służby Zdrowia (1968), Złotym Krzyżem Zasługi (1970).

Zmarł 26 maja 1986 w grójeckim szpitalu, pochowany został w Warszawie, na Cmentarzu Powązkowskim.

Cieszył się ogromnym szacunkiem mieszkańców Grójeckiego, którym nigdy nic szczędził czasu, pomagał w miarę swych sił. Pozostawił po sobie pamięć lekarza z prawdziwego zdarzenia. Pamiętają o nim szczególnie ludzie niezamożni, którym m.in. prywatnie udzielał porad lekarskich za znikomą opłatą lub bezpłatnie.

Bibliografia

Barbara Kucharska, Grzeszek Mieczysław, [w:] Słownik wiedzy o Grójeckiem – zeszyt drugi, Towarzystwo Literackie im. A. Mickiewicza - oddział w Grójcu, 1994, s. 43-44 – na podstawie źródeł:
Szpital w Grójcu. Teczka personalna: Wiesław Katana (lekarz), Nota biograficzna w posiadaniu Zdzisława Szeląga;
Henryk Świderski, Armia Krajowa w Obwodzie Grójec – „Głuszec”, Warszawa 1993, s. 64, 91, 175.

@@ Linia 4: / Linia 4: @@
 Urodził się 4 stycznia 1908 w Krasiczynie (woj. lubelskie), w rodzinie Szymona i Józefy z Pietrzykowskich. W czasie I wojny światowej przebywał wraz z rodzicami w Rosji, w Białej Cerkwi (1914–1918) i tam rozpoczął naukę w rosyjskiej szkole. Po powrocie do kraju i ukończeniu szkoły publicznej oraz Gimnazjum i Liceum w Krasnymstawie (1927) studiował na Wydziale Lekarskim UW (1927–1933). Po uzyskaniu dyplomu (1933) odbył staż zawodowy w klinicznych szpitalach warszawskich (od 1 grudnia 1933 do 1 kwietnia 1935). W latach 1935–1940 pracował jako lekarz wojskowy w Korpusie Kadetów (1935–1936), w Szkole Podchorążych w Warszawie (1936–1937), był ordynatorem Oddziału Chirurgicznego Szpitala Okręgowego Wojska Polskiego w Toruniu (1937–1 września 1939) oraz w warszawskim Okręgowym Szpitalu Polskiego Czerwonego Krzyża (10 września 1939 – 31 sierpnia 1940).
-Od sierpnia 1940 mieszkał i pracował w [[Grójec|Grójcu]], początkowo w Ośrodku Zdrowia, w Poradni Ogólnej (od grudnia 1941 do 15 stycznia 1948). W latach 1940–1945, jako por. służby stałej, wchodził w skład służby sanitarnej [[Obwód Grójec Armii Krajowej|Komendy Obwodu Armii Krajowej]]. Posługiwał się wówczas pseudonimem „Migdał”. Od sierpnia do grudnia 1943 w [[Szpital w Grójcu|miejscowym szpitalu]] nielegalnie prowadził (dla potrzeb AK) kurs wiedzy sanitarnej w zakresie pierwszej pomocy.
+Od sierpnia 1940 mieszkał i pracował w [[Grójec|Grójcu]], początkowo w Ośrodku Zdrowia, w Poradni Ogólnej (od grudnia 1941 do 15 stycznia 1948). W latach 1940–1945, jako porucznik służby stałej, wchodził w skład służby sanitarnej [[Obwód Grójec Armii Krajowej|Komendy Obwodu Armii Krajowej]]. Posługiwał się wówczas pseudonimem „Migdał”. Od sierpnia do grudnia 1943 w [[Szpital w Grójcu|miejscowym szpitalu]] nielegalnie prowadził (dla potrzeb Armii Krajowej) kurs wiedzy sanitarnej w zakresie pierwszej pomocy.
 Od 7 lipca 1945 do 1953 był lekarzem w przychodniach dla pracowników Milicji Obywatelskiej i Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego oraz Polskich Kolei Państwowych. Od 1 listopada 1951 do przejścia na emeryturę (30 listopada 1977) pełnił funkcję kierownika Poradni Gruźliczej. W 1963 uzyskał specjalizację w zakresie chorób płucnych. Położył ogromne zasługi w zwalczaniu rozpowszechnionej po wojnie gruźlicy.