1806
edycji
brak opisu edycji
(Utworzono nową stronę "'''Długowola''' – wieś położona w województwie mazowieckim, w powiecie grójeckim, w gminie Goszczyn. Zgodnie z nazwą wieś jest długa. W środku staw – raj dla wędkarzy, ważny element pejzażu i świadek miejscowej historii. == Historia == W czasach Rzeczypospolitej szlacheckiej Długowola stanowiła część starostwa niegrodowego Goszczyn. W 1660 r. miała 67,5 włóki. Część ziemi, tj. półtorej włóki…") |
Nie podano opisu zmian |
||
| (Nie pokazano 2 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 4: | Linia 4: | ||
== Historia == | == Historia == | ||
W czasach Rzeczypospolitej szlacheckiej Długowola stanowiła część starostwa niegrodowego Goszczyn. W 1660 r. miała 67,5 włóki. Część ziemi, tj. półtorej włóki, zwolniona była od wszelkich poborów, gdyż gospodarował na niej Jakub Burza, chłop służący w piechocie wybranieckiej. Do służby wojskowej zobowiązany był także wójt, ale w tym czasie włóki wójtowskie trzymał starosta goszczyński. Czynsz opłacano tylko z dwóch obsianych włók, bo reszta gruntów, z powodu zarazy i wojny szwedzkiej, leżała odłogiem. Nawet karczma nie ocalała. Nadpalił się sąsiedni bór sosnowy, zwany Księżakiem. | W czasach Rzeczypospolitej szlacheckiej Długowola stanowiła część starostwa niegrodowego [[Goszczyn]]. W 1660 r. miała 67,5 włóki. Część ziemi, tj. półtorej włóki, zwolniona była od wszelkich poborów, gdyż gospodarował na niej Jakub Burza, chłop służący w piechocie wybranieckiej. Do służby wojskowej zobowiązany był także wójt, ale w tym czasie włóki wójtowskie trzymał starosta goszczyński. Czynsz opłacano tylko z dwóch obsianych włók, bo reszta gruntów, z powodu zarazy i wojny szwedzkiej, leżała odłogiem. Nawet karczma nie ocalała. Nadpalił się sąsiedni bór sosnowy, zwany Księżakiem. | ||
Po drewnianym dworze ziemiańskim pozostała brama wjazdowa wraz ze stajnią. Razem z matką mieszkał w nim Roman Dal Trozzo, z wykształcenia rolnik, a z zamiłowania myśliwy, filozof i... kawaler. Był bożyszczem dam. W regionie komentowano długowolskie polowania na zające, bażanty czy kuropatwy, połączone z ucztami i balami. Pan Roman raczył gości m.in. kawiorem, wykwintnymi potrawami z ryb i drobiu, serami, owocami, śliwowicą, francuskim koniakiem, najlepszego gatunku winem. Rozochoconym gościom do tańca przygrywała warszawska orkiestra kapelmistrza Adamusa. Walce, kontredanse, mazury i oberki prowadził wzięty wodzirej Koziełł-Poklewski. W oberku nikt nie mógł dorównać braciom Suskim! | Po drewnianym dworze ziemiańskim pozostała brama wjazdowa wraz ze stajnią. Razem z matką mieszkał w nim Roman Dal Trozzo, z wykształcenia rolnik, a z zamiłowania myśliwy, filozof i... kawaler. Był bożyszczem dam. W regionie komentowano długowolskie polowania na zające, bażanty czy kuropatwy, połączone z ucztami i balami. Pan Roman raczył gości m.in. kawiorem, wykwintnymi potrawami z ryb i drobiu, serami, owocami, śliwowicą, francuskim koniakiem, najlepszego gatunku winem. Rozochoconym gościom do tańca przygrywała warszawska orkiestra kapelmistrza Adamusa. Walce, kontredanse, mazury i oberki prowadził wzięty wodzirej Koziełł-Poklewski. W oberku nikt nie mógł dorównać braciom Suskim! | ||
| Linia 29: | Linia 29: | ||
''W kłótni wrzawie.'' | ''W kłótni wrzawie.'' | ||
== Bibliografia == | |||
== Linki zewnętrzne == | |||
[[Kategoria:Miejscowości]] | |||