Tekst źródłowy strony Szkoła Ortodoksyjna Żydowska „Bejs Jakow” w Mogielnicy

'''Szkoła Ortodoksyjna Żydowska „Bejs Jakow” przy Organizacji „Szlojmej Emunej Isroel” w [[Mogielnica|Mogielnicy]]''' – Organizacja „Bejs-Jakow” („Dom Jakuba”), powołana została po zakończeniu I wojny światowej do tworzenia szkolnictwa religijnego dla dziewcząt i do czuwania, aby wychowywano je w duchu protestu przeciw asymilacji i przeciwdziałaniu wpływom socjalistycznym. Organizacja „Szlojmej Emunej Isroel” („Pokój Wiernych Izraelitów”) grupowała Żydów ortodoksyjnych związanych z grupami chasydów i była podporządkowana powstałej w roku 1912 żydowskiej partii politycznej ''Związek Izraela'' ([[Agudas Isroel]]), potocznie zwanej częściej ''Aguda''. Stanowiła ona reprezentację polityczną Żydów wyznających ortodoksyjny judaizm, miała charakter zachowawczy, w sprawach religijnych zajmowała nieprzejednane stanowisko. Do czołowych zadań zaliczała „obronę spraw religijnych; wzmacnianie i szerzenie zasad judaizmu; zakładanie i subsydiowanie szkół religijnych; obronę praw obywatelskich; działalność społeczno-filantropijną”<ref>Rafał Żebrowski, Zofia Borzymińska, ''Po-Lin. Kultura Żydów polskich w XX wieku. (Zarys)'', Warszawa 1993, s. 62-63.</ref>.

Ślad istnienia szkoły zachował się w Aktach Magistratu Miasta [[Mogielnica|Mogielnicy]] w zespole „O szkolnictwie i funduszach szkolnych”. 28 lutego 1928 Komitet „Bejs-Jakow” złożył do Rady Miejskiej pismo z prośbą o subwencję w wysokości 1 zł na uczennicę, to znaczy 125 zł. Do wniosku dołączono listę nazwisk uczennic, z której wynika, że uczęszczały do niej dzieci w wieku od 6 do 16 lat. 

W uzasadnieniu wniosku napisano: „''Szkoła znajduje się w opłakanym stanie, gdyż większość uczących się stanowią biedne dzieci'' (...). ''Szkoła jest konieczną i niezbędną w czasie, kiedy rozpusta i demoralizacja śmiało kroczą naprzód''”. Złożony wniosek nie uzyskał w Radzie poparcia i upadł. Od kiedy, gdzie się mieściła szkoła, na razie nie udało się ustalić. Zapewne zlikwidowali ją Niemcy w 1939 roku.