Stanisław Rosłoniec

Stanisław Rosłoniec (ur. 23 sierpnia 1888 w Osuchowie k. Przybyszewa, zm. 28 czerwca 1933) – zasłużony organizator polskiego rolnictwa.

Życiorys

Urodził się 23 sierpnia 1888 we wsi Osuchów k. Przybyszewa. Początkowo uczył się w szkole powszechnej w Borowem; progimnazjum i siedmioklasowe gimnazjum ukończył w Tomaszowie Rawskim, a następnie wstąpił do Gimnazjum im. gen. Ignacego Chrzanowskiego w Warszawie i dzięki pracowitości, wytrwałości i nieprzeciętnym zdolnościom po roku nauki otrzymał świadectwo dojrzałości (1912). W latach 1912-1915 studiował na kursach Przemysłowo-Rolniczych w Warszawie. W roku ukończenia kursu opublikował broszurę Polskie bydło (czerwono-brunatne). Szkic monograficzny. Po ukończeniu studiów pracował jako instruktor w Komisji Hodowlanej Centralnego Towarzystwa Rolniczego (1915-1918), następnie jako podkomisarz w urzędzie Ziemskim w Sokołowie, inspektor ziemski w Warszawie (1921), a wreszcie - prezes Okręgowego Urzędu Ziemskiego w Warszawie (1922-1933). Funkcję tę pełnił do ostatnich dni swego życia. Na stanowiskach tych wyróżniał się sumiennością i doskonałą znajomością swojego zawodu, dzięki czemu szybko awansował.

Równolegle z pracą zawodową studiował na Wydziale Prawa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. Magisterium uzyskał w 1921, w 1926 doktoryzował się na Wydziale Rolniczym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. W latach 1922-1933 opublikował kilka prac: Serwituty (1922), Samorzutne scalanie gruntów wśród mazowieckiej i podlaskiej szlachty zagrodowej (1928), Przybyszew. Osada w powiecie grójeckim (1933). W 1930 za pracę nad przebudową ustroju rolnego odznaczony został Krzyżem Oficerskim Odrodzenia Polski.

Zmarł 28 czerwca 1933, pochowany został 3 lipca 1933 na Cmentarzu Powązkowskim. Pozostawił żonę i dwóch nieletnich synów.

Bibliografia

• Ryszard Kułakowski, Rosłoniec Stanisław, [w:] Słownik wiedzy o Grójeckiem - zeszyt trzeci, Towarzystwo Literackie im. Adama Mickiewicza - oddział w Grójcu, 1995, s. 85-86 – na podstawie źródeł:
• „Świat” 1933, nr 29, s. 23.