Przejdź do zawartości

Polska Partia Robotnicza: Różnice pomiędzy wersjami

brak opisu edycji
(Utworzono nową stronę "'''Polska Partia Robotnicza''' – działała w latach 1942–1948. Utworzona została z inicjatywy komunistów polskich działających w Związku Radzieckim. Latem 1941 działacze ci, po porozumieniu się z Komitetem Wykonawczym Międzynarodówki Komunistycznej, podjęli inicjatywę utworzenia w Polsce partii, którą w projekcie programu określili jako „partię klasy robotniczej, kierującą się dobrem narodu polskiego”. W nocy z 27 na 28 grudnia 1941 r. na…")
 
Nie podano opisu zmian
 
Linia 1: Linia 1:
'''Polska Partia Robotnicza''' – działała w latach 1942–1948. Utworzona została z inicjatywy komunistów polskich działających w Związku Radzieckim. Latem 1941 działacze ci, po porozumieniu się z Komitetem Wykonawczym Międzynarodówki Komunistycznej, podjęli inicjatywę utworzenia w Polsce partii, którą w projekcie programu określili jako „partię klasy robotniczej, kierującą się dobrem narodu polskiego”. W nocy z 27 na 28 grudnia 1941 r. na polach w okolicy Wiązowny, na wschód od [[Warszawa|Warszawy]], zrzucono 6 członków Grupy Inicjatywnej, z Marcelim Nowotką na czele, która wkrótce nawiązała kontakt z warszawskim środowiskiem komunistycznym. 5 stycznia 1942 r. na Żoliborzu, przy ul. Krasińskiego 18 odbyło się zebranie organizacyjne, w którym, oprócz Grupy Inicjatywnej, wzięli udział działacze organizacji komunistycznych i grup antyfaszystowskich, skupiających lewicujących socjalistów i radykalnych ludowców. Postanowili oni, w miejsce rozwiązanej w 1938 [[Komunistyczna Partia Polski|Komunistycznej Partii Polski]], utworzyć nową i nazwać ją '''Polską Partią Robotniczą'''. W tym dniu wybrano Komitet Centralny oraz zatwierdzono odezwę ''Do robotników, chłopów i inteligencji. Do wszystkich patriotów polskich'', opracowaną przez Grupę Inicjatywną podczas pobytu w ZSRR.
'''Polska Partia Robotnicza''' – partia działająca w latach 1942–1948. Utworzona została z inicjatywy komunistów polskich działających w Związku Radzieckim.
 
Latem 1941 działacze komunistyczni, po porozumieniu się z Komitetem Wykonawczym Międzynarodówki Komunistycznej, podjęli inicjatywę utworzenia w Polsce partii, którą w projekcie programu określili jako „partię klasy robotniczej, kierującą się dobrem narodu polskiego”. W nocy z 27 na 28 grudnia 1941 r. na polach w okolicy Wiązowny, na wschód od [[Warszawa|Warszawy]], zrzucono 6 członków Grupy Inicjatywnej, z Marcelim Nowotką na czele, która wkrótce nawiązała kontakt z warszawskim środowiskiem komunistycznym. 5 stycznia 1942 r. na Żoliborzu, przy ul. Krasińskiego 18 odbyło się zebranie organizacyjne, w którym, oprócz Grupy Inicjatywnej, wzięli udział działacze organizacji komunistycznych i grup antyfaszystowskich, skupiających lewicujących socjalistów i radykalnych ludowców. Postanowili oni, w miejsce rozwiązanej w 1938 [[Komunistyczna Partia Polski|Komunistycznej Partii Polski]], utworzyć nową i nazwać ją '''Polską Partią Robotniczą'''. W tym dniu wybrano Komitet Centralny oraz zatwierdzono odezwę ''Do robotników, chłopów i inteligencji. Do wszystkich patriotów polskich'', opracowaną przez Grupę Inicjatywną podczas pobytu w ZSRR.


W odezwie ze stycznia 1942 Polska Partia Robotnicza wzywała naród do wzmożenia walki z niemieckim okupantem, do walki o wolną, niepodległą, demokratyczną Polskę. Dla realizacji tego celu powołano [[Gwardia Ludowa|Gwardię Ludową]], jako „zbrojne ramię partii”. Sekretarzami Komitetu Centralnego PPR w okresie okupacji byli: Marceli Nowotko (styczeń-listopad 1942), Paweł Finder (listopad 1942-listopad 1943) i Władysław Gomułka (od listopada 1943).
W odezwie ze stycznia 1942 Polska Partia Robotnicza wzywała naród do wzmożenia walki z niemieckim okupantem, do walki o wolną, niepodległą, demokratyczną Polskę. Dla realizacji tego celu powołano [[Gwardia Ludowa|Gwardię Ludową]], jako „zbrojne ramię partii”. Sekretarzami Komitetu Centralnego PPR w okresie okupacji byli: Marceli Nowotko (styczeń-listopad 1942), Paweł Finder (listopad 1942-listopad 1943) i Władysław Gomułka (od listopada 1943).
Linia 26: Linia 28:
W wyniku licznych aresztowań, „likwidacji komunistów” i skrytobójczych morderstw politycznych Polska Partia Robotnicza w Grójeckiem poniosła duże straty. Tylko w czerwcu 1943 podczas akcji przeciw PPR i [[Gwardia Ludowa|Gwardii Ludowej]] aresztowano 75 osób i 7 rozstrzelano. Komitet Dzielnicowy został rozbity, organizacja rozpadła się na kilka samodzielnych grup nie utrzymujących między sobą łączności ([[Grójec]], [[Mięsy]], [[Tarczyn]], [[Uleniec]], [[Wysoczyn]]), część działaczy musiała przejść na inny teren. Wg wstępnych obliczeń do końca 1944 roku, zginęło ok. 150 członków i sympatyków. Zimą 1943/1944 pozostali przy życiu ukryli się, działalność partii prawie ustała.
W wyniku licznych aresztowań, „likwidacji komunistów” i skrytobójczych morderstw politycznych Polska Partia Robotnicza w Grójeckiem poniosła duże straty. Tylko w czerwcu 1943 podczas akcji przeciw PPR i [[Gwardia Ludowa|Gwardii Ludowej]] aresztowano 75 osób i 7 rozstrzelano. Komitet Dzielnicowy został rozbity, organizacja rozpadła się na kilka samodzielnych grup nie utrzymujących między sobą łączności ([[Grójec]], [[Mięsy]], [[Tarczyn]], [[Uleniec]], [[Wysoczyn]]), część działaczy musiała przejść na inny teren. Wg wstępnych obliczeń do końca 1944 roku, zginęło ok. 150 członków i sympatyków. Zimą 1943/1944 pozostali przy życiu ukryli się, działalność partii prawie ustała.


W latach 1945-1948 PPR w Grójeckiem, podobnie jak w całym kraju. zajmowała się m.in. organizacją swoich struktur partyjnych, budową aparatu państwowego, organizowaniem Rad Narodowych, Milicji Obywatelskiej, Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego, przeprowadzaniem przeobrażeń politycznych, gospodarczych i społecznych kraju, w tym np. nacjonalizacją przemysłu, [[Reforma rolna|reformą rolną]], likwidacją analfabetyzmu, rozminowywaniem pól, odbudową ze zniszczeń [[Warka|Warki]] i okolicznych wsi, zasiedlaniem i zagospodarowywaniem Ziem Odzyskanych, zwalczaniem zbrojnego oporu przeciw sprawowanej przez nią władzy. Zadania te realizowała głównie przy pomocy Urzędu Bezpieczeństwa, Milicji Obywatelskiej, wojska. Nierzadko stosowała terror.
W latach 1945-1948 PPR w Grójeckiem, podobnie jak w całym kraju. zajmowała się m.in. organizacją swoich struktur partyjnych, budową aparatu państwowego, organizowaniem Rad Narodowych, Milicji Obywatelskiej, Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego, przeprowadzaniem przeobrażeń politycznych, gospodarczych i społecznych kraju, w tym np. nacjonalizacją przemysłu, [[Reforma rolna w Polsce Ludowej|reformą rolną]], likwidacją analfabetyzmu, rozminowywaniem pól, odbudową ze zniszczeń [[Warka|Warki]] i okolicznych wsi, zasiedlaniem i zagospodarowywaniem Ziem Odzyskanych, zwalczaniem zbrojnego oporu przeciw sprawowanej przez nią władzy. Zadania te realizowała głównie przy pomocy Urzędu Bezpieczeństwa, Milicji Obywatelskiej, wojska. Nierzadko stosowała terror.


14 grudnia 1948 r. Zjazd PPR w Warszawie podjął uchwałę o zjednoczeniu PPR z PPS. 14 grudnia 1948 na Kongresie Zjednoczeniowym obu partii powstała Polska Zjednoczona Partia Robotnicza. PPR przestała istnieć jako samodzielna partia polityczna.
14 grudnia 1948 r. Zjazd PPR w Warszawie podjął uchwałę o zjednoczeniu PPR z PPS. 14 grudnia 1948 na Kongresie Zjednoczeniowym obu partii powstała Polska Zjednoczona Partia Robotnicza. PPR przestała istnieć jako samodzielna partia polityczna.