Przejdź do zawartości

Ludwik Michalski: Różnice pomiędzy wersjami

brak opisu edycji
Nie podano opisu zmian
Nie podano opisu zmian
 
Linia 1: Linia 1:
'''Ludwik Michalski''' (ur. 14 sierpnia 1912, zm. 27 maja 1985) – ps. „'''Fil'''“, „'''Szer'''”, nauczyciel związany z Grójeckiem dłuższym zamieszkaniem i pracą zawodową, harcmistrz [[Związek Harcerstwa Polskiego|Związku Harcerstwa Polskiego]] (ZHP), w międzywojniu komendant hufca ZHP, potem [[Szare Szeregi|Szarych Szeregów]], członek Związku Walki Zbrojnej, porucznik [[Armia Krajowa|Armii Krajowej]] (ZWZ/AK) w [[Powiat grójecki|powiecie grójeckim]], współpracownik Komendy Głównej Szarych Szeregów, uczestnik powstania warszawskiego, kwatermistrz batalionu „Zośka”.
'''Ludwik Michalski''' (ur. 14 sierpnia 1912, zm. 27 maja 1985) – ps. „'''Fil'''“, „'''Szer'''”, nauczyciel związany z Grójeckiem dłuższym zamieszkaniem i pracą zawodową, harcmistrz [[Związek Harcerstwa Polskiego|Związku Harcerstwa Polskiego]] (ZHP), w międzywojniu komendant hufca ZHP, potem [[Szare Szeregi|Szarych Szeregów]], członek Związku Walki Zbrojnej, porucznik [[Armia Krajowa|Armii Krajowej]] w [[Powiat grójecki|powiecie grójeckim]], współpracownik Komendy Głównej Szarych Szeregów, uczestnik powstania warszawskiego, kwatermistrz batalionu „Zośka”.


== Życiorys ==
== Życiorys ==
Linia 6: Linia 6:
W 1936 władze oświatowe przeniosły go do Publicznej Szkoły Powszechnej (obecnie Podstawowej) nr 3 im. Piotra Skargi ([[Publiczna Szkoła Podstawowa nr 2 im. Józefa Wybickiego w Grójcu|dziś nr 2, im. Józefa Wybickiego]]) w [[Grójec|Grójcu]], aby zajął się rozwojem ZHP w Grójeckiem. Na obszarze tym harcerstwo wprawdzie istniało, ale było nieliczne i mało aktywne. Dzięki jego zapobiegliwości i wysiłkom harcerstwo w tej szkole rozwinęło się i umocniło. Drużyna została m.in. umundurowana i otrzymała harcówkę. Za jego sprawą, w wielu szkołach powiatu, w których nie było ZHP, powstały drużyny; opiekowali się nimi nauczyciele. W międzywojniu prowadził obozy harcerskie (m.in. w [[Modrzewina|Modrzewinie]], [[Jeziórka|Jeziórce]] k. [[Grójec|Grójca]]), kursy narciarstwa, taternictwa, gry w siatkówkę (zorganizował drużynę). Jako członek [[Polska Partia Socjalistyczna|Polskiej Partii Socjalistycznej]] (PPS) brał udział w życiu społecznym i politycznym lokalnej społeczności.
W 1936 władze oświatowe przeniosły go do Publicznej Szkoły Powszechnej (obecnie Podstawowej) nr 3 im. Piotra Skargi ([[Publiczna Szkoła Podstawowa nr 2 im. Józefa Wybickiego w Grójcu|dziś nr 2, im. Józefa Wybickiego]]) w [[Grójec|Grójcu]], aby zajął się rozwojem ZHP w Grójeckiem. Na obszarze tym harcerstwo wprawdzie istniało, ale było nieliczne i mało aktywne. Dzięki jego zapobiegliwości i wysiłkom harcerstwo w tej szkole rozwinęło się i umocniło. Drużyna została m.in. umundurowana i otrzymała harcówkę. Za jego sprawą, w wielu szkołach powiatu, w których nie było ZHP, powstały drużyny; opiekowali się nimi nauczyciele. W międzywojniu prowadził obozy harcerskie (m.in. w [[Modrzewina|Modrzewinie]], [[Jeziórka|Jeziórce]] k. [[Grójec|Grójca]]), kursy narciarstwa, taternictwa, gry w siatkówkę (zorganizował drużynę). Jako członek [[Polska Partia Socjalistyczna|Polskiej Partii Socjalistycznej]] (PPS) brał udział w życiu społecznym i politycznym lokalnej społeczności.


W 1937 uczestniczył w [[Strajk nauczycieli w 1937 roku|strajku nauczycieli]]. Rozpoczęte w 1937 studia na Wolnej Wszechnicy Polskiej przerwała wojna polsko-niemiecka. Po wybuchu został mobilizowany, z kampanii wrześniowej wrócił do [[Grójec|Grójca]] w połowie września 1939 r.  
W 1937 uczestniczył w [[Strajk nauczycielski w 1937 roku|strajku nauczycieli]]. Rozpoczęte w 1937 studia na Wolnej Wszechnicy Polskiej przerwała wojna polsko-niemiecka. Po wybuchu został mobilizowany, z kampanii wrześniowej wrócił do [[Grójec|Grójca]] w połowie września 1939 r.  


W październiku 1939 zorganizował spotkanie zaufanych starszych harcerzy i powołał konspiracyjną organizację młodzieży męskiej „Wolni” i przyjął pseudonim „Fil”. W kwietniu 1940, po nawiązaniu kontaktu z komendą Szarych Szeregów Chorągwi Mazowieckiej, podporządkował jej „Wolnych”. W [[Powiat grójecki|powiecie grójeckim]] zorganizował 18 drużyn, które w dniu 1 maja 1944 skupiały 337 chłopców. Od ok. 1940 roku do stycznia 1944 prowadził [[tajne nauczanie w zakresie szkoły podstawowej]], redagował czy też współredagował konspiracyjną gazetkę [[Szare Szeregi|Szarych Szeregów]] w [[Grójec|Grójcu]] „[[Na Posterunku]]“. W 1943 ukończył kurs dla podchorążych. W jego mieszkaniu przy ul. Laskowej 9 (?) przez pewien czas pracowała tajna radiostacja [[Armia Krajowa|Armii Krajowej]].
W październiku 1939 zorganizował spotkanie zaufanych starszych harcerzy i powołał konspiracyjną organizację młodzieży męskiej „[[Wolni]]” i przyjął pseudonim „Fil”. W kwietniu 1940, po nawiązaniu kontaktu z komendą Szarych Szeregów Chorągwi Mazowieckiej, podporządkował jej „Wolnych”. W [[Powiat grójecki|powiecie grójeckim]] zorganizował 18 drużyn, które w dniu 1 maja 1944 skupiały 337 chłopców. Od ok. 1940 roku do stycznia 1944 prowadził [[Tajne nauczanie w zakresie szkoły podstawowej (1939–1945)|tajne nauczanie w zakresie szkoły podstawowej]], redagował czy też współredagował konspiracyjną gazetkę [[Szare Szeregi|Szarych Szeregów]] w [[Grójec|Grójcu]] „[[Na Posterunku]]“. W 1943 ukończył kurs dla podchorążych. W jego mieszkaniu przy ul. Laskowej 9 (?) przez pewien czas pracowała tajna radiostacja [[Armia Krajowa|Armii Krajowej]].


W styczniu 1944, w związku z grożącym mu aresztowaniem, opuścił [[Grójec]] i za pośrednictwem Jerzego Kozłowskiego („Jurwiś”) i Stanisława Kozickiego („Howerla”), późniejszego bohaterskiego dowódcy 3. kompanii „Giewont” w powstaniu warszawskim, nawiązał kontakt z Naczelnikiem [[Szare Szeregi|Szarych Szeregów]], harcmistrzem Stanisławem Broniewskim („Orsza”) i stał się współpracownikiem Kwatery Głównej („Pasieka”). Zaprzyjaźnił się wówczas z Eugeniuszem Stasieckim („Piotrem Pomianem”), poznał też Ryszarda Białousa („Jerzy”) przyszłego dowódcę batalionu „Zośka”. „Pasieka” mianowała go wizytatorem Chorągwi Lubelskiej („Ul Zboże”). Funkcję tę pełnił od 1 kwietnia do 1 lipca 1944, używał wówczas pseudonimu „Szer” (?).
W styczniu 1944, w związku z grożącym mu aresztowaniem, opuścił [[Grójec]] i za pośrednictwem Jerzego Kozłowskiego („Jurwiś”) i Stanisława Kozickiego („Howerla”), późniejszego bohaterskiego dowódcy 3. kompanii „Giewont” w powstaniu warszawskim, nawiązał kontakt z Naczelnikiem [[Szare Szeregi|Szarych Szeregów]], harcmistrzem Stanisławem Broniewskim („Orsza”) i stał się współpracownikiem Kwatery Głównej („Pasieka”). Zaprzyjaźnił się wówczas z Eugeniuszem Stasieckim („Piotrem Pomianem”), poznał też Ryszarda Białousa („Jerzy”) przyszłego dowódcę batalionu „Zośka”. „Pasieka” mianowała go wizytatorem Chorągwi Lubelskiej („Ul Zboże”). Funkcję tę pełnił od 1 kwietnia do 1 lipca 1944, używał wówczas pseudonimu „Szer” (?).