1806
edycji
Leonard Pękalski: Różnice pomiędzy wersjami
brak opisu edycji
Nie podano opisu zmian |
Nie podano opisu zmian |
||
| Linia 2: | Linia 2: | ||
== Życiorys == | == Życiorys == | ||
Urodził się 25 października 1896 w [[Grójec|Grójcu]] w rodzinie Aleksandra - szewca i Anny z Mankiewiczów. jako trzeci syn z ośmiorga dzieci. Ukończył rosyjską | Urodził się 25 października 1896 w [[Grójec|Grójcu]] w rodzinie Aleksandra - szewca i Anny z Mankiewiczów. jako trzeci syn z ośmiorga dzieci. Ukończył rosyjską szkołę trzyklasową w Grójcu. Dalej kształcił się sam, a także korzystał z pomocy swego starszego przyjaciela, [[Czesław Olszewski|Czesława Olszewskiego]]. Za jego radą dużo rysował, a w 1912 przedstawił swe prace opiekunowi artystów, mecenasowi Leonowi Papieskiemu. Ten ocenił pozytywnie przedstawione rysunki, skierował go do Edwarda Trojanowskiego i zapłacił za pierwszy rok nauki w Warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych (1913). W 1915 otrzymał stypendium Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, a w roku następnym stypendium im. M. Tyszkiewicza, które umożliwiły mu kontynuowanie nauki. W tym czasie, razem z [[Tomasz Nocznicki|Tomaszem Nocznickim]] był współzałożycielem i członkiem [[Polska Organizacja Wojskowa|Polskiej Organizacji Wojskowej]] w Grójcu. Służył w Wojsku Polskim (podporucznik rezerwy). Uczestniczył w wojnie 1920 r. w formacji kawaleryjskiej. | ||
Był członkiem założonego w Toruniu 16 grudnia 1920 przez Juliana Fałata stowarzyszenia pod nazwą „Konfraternia Artystów”. Razem z Felicjanem Szczęsnym Kowarskim (1890-1948) w latach 1921-1922 pracował w Zakładzie Graficznym „Sztuka” w Toruniu. Kiedy Kowarski otrzymał katedrę w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, w 1924 został jego asystentem i pełnił tę funkcję do 30 września 1928. Obok pracy na ASP w latach 1927–1930 rekonstruował i wykonywał nowe malowidła i polichromie na Zamku Wawelskim: w sypialni króla Zygmunta Starego, Izbie Poselskiej, Sali Turniejowej; w 1929 wykonał fryzy w salach Pod Zodiakiem, Pod Planetami, Bitwy pod Orszą. W roku 1925 został współzałożycielem i członkiem grupy artystycznej „Jednoróg”. W latach 1925-1929 odbył podróże artystyczne do Francji (1925), Włoch (1928) i Anglii. 1 października 1928 został asystentem, a w styczniu 1932 profesorem Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. 19 grudnia 1934 otrzymał nominację na stanowisko profesora nadzwyczajnego malarstwa dekoracyjnego w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. | Był członkiem założonego w Toruniu 16 grudnia 1920 przez Juliana Fałata stowarzyszenia pod nazwą „Konfraternia Artystów”. Razem z Felicjanem Szczęsnym Kowarskim (1890-1948) w latach 1921-1922 pracował w Zakładzie Graficznym „Sztuka” w Toruniu. Kiedy Kowarski otrzymał katedrę w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, w 1924 został jego asystentem i pełnił tę funkcję do 30 września 1928. Obok pracy na ASP w latach 1927–1930 rekonstruował i wykonywał nowe malowidła i polichromie na Zamku Wawelskim: w sypialni króla Zygmunta Starego, Izbie Poselskiej, Sali Turniejowej; w 1929 wykonał fryzy w salach Pod Zodiakiem, Pod Planetami, Bitwy pod Orszą. W roku 1925 został współzałożycielem i członkiem grupy artystycznej „Jednoróg”. W latach 1925-1929 odbył podróże artystyczne do Francji (1925), Włoch (1928) i Anglii. 1 października 1928 został asystentem, a w styczniu 1932 profesorem Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. 19 grudnia 1934 otrzymał nominację na stanowisko profesora nadzwyczajnego malarstwa dekoracyjnego w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. | ||
| Linia 18: | Linia 18: | ||
== Bibliografia == | == Bibliografia == | ||
* [[Henryk Świderski]], ''Pękalski Leonard'', [w:] ''Słownik wiedzy o Grójeckiem - zeszyt czwarty'', Towarzystwo Literackie im. Adama Mickiewicza - oddział w Grójcu, 1996, s. 75–77 – na podstawie źródeł: | |||
* ''Polski Słownik Biograficzny'', t. 25, s. 731-732 (Andrzej K. Olszewski); | |||
* T. Dobrowolski, ''Nowoczesne malarstwo polskie'', Wrocław 1964, t. 3, s. 320–321; | |||
* Leonard Pękalski 1896–1944. Wystawa pośmiertna. Związek Polskich Artystów Plastyków. Okręg Warszawski, marzec-kwiecień 1969. Katalog; | |||
* T. Dobrowolski, ''Malarstwo polskie ostatnich dwustu lat'', Wrocław 1989, s. 319, 338-339, 347; | |||
* Encyklopedia Warszawy, Warszawa 1994, s. 628; | |||
* W. Skrodzki, ''Polska sztuka religijna 1900–1945'', Warszawa 1989, s. 95, 101-104. | |||
== Linki zewnętrzne == | == Linki zewnętrzne == | ||