Eligiusz Gajewski: Różnice pomiędzy wersjami

brak opisu edycji
Nie podano opisu zmian
Nie podano opisu zmian
 
Linia 2: Linia 2:


== Życiorys ==
== Życiorys ==
Urodzony 30 listopada 1923 w [[Warka|Warce]] jako syn rolnika (4 ha), Antoniego i Stefanii z Rutkowskich. Po ukończeniu miejscowej [[Publiczna Szkoła Podstawowa nr 1 im. Piotra Wysockiego w Warce|Publicznej Szkoły Powszechnej nr 1 im. Piotra Wysockiego]] (1931-1938) uczył się w Szkole Ogrodniczej w Ursynowie (1940-1943) i po odbyciu praktyki zawodowej (1 października-30 listopada 1943) podjął pracę ogrodnika w [[Fabryka Okuć Budowlanych braci Lubert w Warce|Fabryce Okuć Budowlanych „Bracia Lubert”]] (1 grudnia 1943-30 maja 1944). W związku z działaniami wojennymi na [[Przyczółek warecko-magnuszewski|przyczółku warecko-magnuszewskim]] 26 sierpnia 1944 Niemcy zarządzili natychmiastową ewakuację ludności [[Warka|Warki]] i okolicznych wsi. 14 stycznia 1945 miasto zostało wyzwolone spod okupacji niemieckiej. Gajewski z rodzicami i rodzeństwem powrócił do miasta i podjął pracę w Zarządzie Miasta (1 lutego-10 maja 1945), kierowanym przez [[Wiktor Krawczyk|Wiktora Krawczyka]]; następnie wyjechał do Namysłowa i tu zatrudniły go Polskie Koleje Państwowe. W latach 1946-1951 studiował na wydziale Ogrodniczym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego (SGGW) i uzyskał dyplom inżyniera ogrodnika, magistra nauk agrotechnicznych. Pracę na temat przechowywania antonówki w chłodni napisał pod kierunkiem prof. dra [[Szczepan Pieniążek|Szczepana A. Pieniążka]].  
Urodzony 30 listopada 1923 w [[Warka|Warce]] jako syn rolnika (4 ha), Antoniego i Stefanii z Rutkowskich. Po ukończeniu miejscowej [[Publiczna Szkoła Podstawowa nr 1 im. Piotra Wysockiego w Warce|Publicznej Szkoły Powszechnej nr 1 im. Piotra Wysockiego]] (1931–1938) uczył się w Szkole Ogrodniczej w Ursynowie (1940–1943) i po odbyciu praktyki zawodowej (1 października-30 listopada 1943) podjął pracę ogrodnika w [[Fabryka Okuć Budowlanych braci Lubert w Warce|Fabryce Okuć Budowlanych „Bracia Lubert”]] (1 grudnia 1943–30 maja 1944). W związku z działaniami wojennymi na [[Przyczółek warecko-magnuszewski|przyczółku warecko-magnuszewskim]] 26 sierpnia 1944 Niemcy zarządzili natychmiastową ewakuację ludności [[Warka|Warki]] i okolicznych wsi. 14 stycznia 1945 miasto zostało wyzwolone spod okupacji niemieckiej. Gajewski z rodzicami i rodzeństwem powrócił do miasta i podjął pracę w Zarządzie Miasta (1 lutego-10 maja 1945), kierowanym przez [[Wiktor Krawczyk|Wiktora Krawczyka]]; następnie wyjechał do Namysłowa i tu zatrudniły go Polskie Koleje Państwowe. W latach 1946–1951 studiował na wydziale Ogrodniczym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego (SGGW) i uzyskał dyplom inżyniera ogrodnika, magistra nauk agrotechnicznych. Pracę na temat przechowywania antonówki w chłodni napisał pod kierunkiem prof. dra [[Szczepan Pieniążek|Szczepana A. Pieniążka]].  


Po ukończeniu studiów, jako jeden z nielicznych Grójecczan, powrócił w rodzinne strony i 1 marca 1951 objął stanowisko kierownika zaniedbanego gospodarstwa SGGW (85 ha ziemi i 45 ha sadu) w Nowej Wsi. Należało wówczas do zespołu gospodarstw [[Krobów]]. W jego skład wchodziły „resztówki“ byłych majątków: [[Jastrzębiec]], [[Kociszew]] i [[Krobów]].  
Po ukończeniu studiów, jako jeden z nielicznych Grójecczan, powrócił w rodzinne strony i 1 marca 1951 objął stanowisko kierownika zaniedbanego gospodarstwa SGGW (85 ha ziemi i 45 ha sadu) w Nowej Wsi. Należało wówczas do zespołu gospodarstw [[Krobów]]. W jego skład wchodziły „resztówki“ byłych majątków: [[Jastrzębiec]], [[Kociszew]] i [[Krobów]].  
Linia 32: Linia 32:
* ''Wyniki doświadczeń nad zwalczaniem nasionnicy trześniówki'' [...] ''za pomocą opryskiwacza i zamgławiania'' („Prace Instytutu Sadownictwa w Skierniewicach”, t. V: 1961, s. 177-184).  
* ''Wyniki doświadczeń nad zwalczaniem nasionnicy trześniówki'' [...] ''za pomocą opryskiwacza i zamgławiania'' („Prace Instytutu Sadownictwa w Skierniewicach”, t. V: 1961, s. 177-184).  


Gajewski aktywnie działał w licznych organizacjach społecznych, politycznych, gospodarczych, radach narodowych i samorządzie spółdzielczym. Był np. członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (od 1963), radnym: Powiatowej Rady Narodowej w Grójcu, Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie (1962-1975); członkiem prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Radomiu (1975-1980); przewodniczącym Rady Nadzorczej Handlowo-Usługowej Spółdzielni Ogrodniczej w Grójcu, zastępcą przewodniczącego Rady Nadzorczej Wareckiej Spółdzielni Ogrodniczej, prezesem w Wojewódzkiej Spółdzielni Ogrodniczej w Radomiu, członkiem Centralnej Rady Spółdzielni Ogrodniczych.
Gajewski aktywnie działał w licznych organizacjach społecznych, politycznych, gospodarczych, radach narodowych i samorządzie spółdzielczym. Był np. członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (od 1963), radnym: Powiatowej Rady Narodowej w Grójcu, Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie (1962–1975); członkiem prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Radomiu (1975–1980); przewodniczącym Rady Nadzorczej Handlowo-Usługowej Spółdzielni Ogrodniczej w Grójcu, zastępcą przewodniczącego Rady Nadzorczej Wareckiej Spółdzielni Ogrodniczej, prezesem w Wojewódzkiej Spółdzielni Ogrodniczej w Radomiu, członkiem Centralnej Rady Spółdzielni Ogrodniczych.


Za osiągnięcia w pracy zawodowej, społecznej wyróżniony został: Złotym Krzyżem Zasługi (1964), odznaką Działacz Ruchu Spółdzielczego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1973), srebrną i złotą odznaką Za Zasługi dla Województwa Warszawskiego (1973), Medalem 30-lecia PRL (1974), Medalem 40-lecia PRL (1984), odznaką Zasłużony Działacz Ruchu Spółdzielczego, Orderem Sztandaru Pracy II-giej Klasy (1984), Medalem Pamiątkowym VII Wieków Warki (1984), Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1986). Otrzymał też Nagrodę II-go Stopnia im. Jana Kochanowskiego (1978), zbiorowe nagrody: Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki za „Opracowanie kompleksowych zabiegów. doprowadzających jabłonie do corocznego owocowania” (1972) oraz Ministra Rolnictwa I stopnia za udział w realizacji pracy „Opracowanie i wdrożenie nowoczesnej metody uprawy malin” (1981); w 1974 wpisany został do Złotej Księgi Zasłużonych [dla] Powiatu Grójeckiego.  
Za osiągnięcia w pracy zawodowej, społecznej wyróżniony został: Złotym Krzyżem Zasługi (1964), odznaką Działacz Ruchu Spółdzielczego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1973), srebrną i złotą odznaką Za Zasługi dla Województwa Warszawskiego (1973), Medalem 30-lecia PRL (1974), Medalem 40-lecia PRL (1984), odznaką Zasłużony Działacz Ruchu Spółdzielczego, Orderem Sztandaru Pracy II-giej Klasy (1984), Medalem Pamiątkowym VII Wieków Warki (1984), Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1986). Otrzymał też Nagrodę II-go Stopnia im. Jana Kochanowskiego (1978), zbiorowe nagrody: Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki za „Opracowanie kompleksowych zabiegów. doprowadzających jabłonie do corocznego owocowania” (1972) oraz Ministra Rolnictwa I stopnia za udział w realizacji pracy „Opracowanie i wdrożenie nowoczesnej metody uprawy malin” (1981); w 1974 wpisany został do Złotej Księgi Zasłużonych [dla] Powiatu Grójeckiego.  
Linia 38: Linia 38:
Gajewski nie tylko wzorowo zorganizował i prowadził Sadowniczy Zakład Doświadczalny, ale i „''wprowadzone w Zakładzie badania przyczyniły się do opracowania nowoczesnych metod produkcji jabłek, gruszek, malin i wiśni'' [...], ''do opracowania skutecznych metod ochrony sadów oraz ustalenia odpowiednich odmian do produkcji. Wyniki tych badań przyczyniły się do zwiększenia plonów, nie tylko w rejonie warecko-grójeckim, ale w całej Polsce''” (Danuta Pyza).  
Gajewski nie tylko wzorowo zorganizował i prowadził Sadowniczy Zakład Doświadczalny, ale i „''wprowadzone w Zakładzie badania przyczyniły się do opracowania nowoczesnych metod produkcji jabłek, gruszek, malin i wiśni'' [...], ''do opracowania skutecznych metod ochrony sadów oraz ustalenia odpowiednich odmian do produkcji. Wyniki tych badań przyczyniły się do zwiększenia plonów, nie tylko w rejonie warecko-grójeckim, ale w całej Polsce''” (Danuta Pyza).  


W 1950 ożenił się z Krystyną Paśniewską (1927-1998), z którą miał troje dzieci: Ewę (ur. 1951) za Filipczakiem, Jacka (ur. 1954), Agnieszkę (ur. 1957) za Maciągowskim.  
W 1950 ożenił się z Krystyną Paśniewską (1927–1998), z którą miał troje dzieci: Ewę (ur. 1951) za Filipczakiem, Jacka (ur. 1954), Agnieszkę (ur. 1957) za Maciągowskim.  


Zmarł 22 sierpnia 1990, pochowany został na cmentarzu w [[Warka|Warce]].  
Zmarł 22 sierpnia 1990, pochowany został na cmentarzu w [[Warka|Warce]].  
Linia 45: Linia 45:


== Bibliografia ==
== Bibliografia ==
* Zofia Romanowska, ''Gajewski Eligiusz Andrzej'', [w:] ''Słownik wiedzy o Grójeckiem - zeszyt ósmy'', Towarzystwo Literackie im. A. Mickiewicza - oddział w Grójcu, 1999, s. 22–26 - na podstawie źródeł:
* Dokumenty w posiadaniu rodziny;
* ''W Nowej Wsi wszystko wychodzi'', „Gromada. Rolnik Polski” 1973, nr 73, s. 3;
* S.O., ''Dzień otwartych drzwi w Instytutach'', „Gromada. Rolnik Polski” 1977, nr 78: 30 VI, s. 7;
* (rla), ''Warka nie tylko piwem słynie'', „Słowo Ludu” 1983, nr 231, s. 5;
* Danuta Pyza, ''35 lat pracy mgr E. Gajewskiego'', „Sad Nowoczesny” 1986, nr 6, s. 24-26;
* (bd), ''35 lat pracy Eligiusza Gajewskiego, dyrektora Sadowniczego Zakładu Doświadczalnego w Nowej Wsi'', „Życie Radomskie” 1986, nr 63;
* ''Przywrócić do życia grójeckie sady. Z ... dyrektorem Sadowniczego Zakładu Doświadczalnego Instytutu Sadownictwa w Nowej Wsi''. Rozm. Bronisław Duda, „Życie Radomskie” 1987, nr 136, s. 1, 2.
[[Kategoria:Rolnicy]]
[[Kategoria:Rolnicy]]
{{DEFAULTSORT:Gajewski, Eligiusz}}
{{DEFAULTSORT:Gajewski, Eligiusz}}
[[Kategoria:Naukowcy]]
[[Kategoria:Naukowcy]]