Władysław Kołodziejek: Różnice pomiędzy wersjami

brak opisu edycji
Nie podano opisu zmian
Nie podano opisu zmian
Linia 1: Linia 1:
'''Władysław Kołodziejek''' (ur. 28 listopada 1905, zm. 30 listopada 1955) - nauczyciel, kierownik [[Uniwersytet Ludowy|Uniwersytetu Ludowego]] w [[Głuchów|Głuchowie]] koło [[Grójec|Grójca]].  
'''Władysław Kołodziejek''' (ur. 28 listopada 1905, zm. 30 listopada 1955) - nauczyciel, kierownik [[Uniwersytet Ludowy w Głuchowie|Uniwersytetu Ludowego w Głuchowie]] koło [[Grójec|Grójca]].  


Urodził się 28 listopada 1905 w Kozicach (powiat Ryki) jako syn średniozamożnego rolnika Piotra i Apolonii Banych. W rodzinnej wsi był członkiem Związku Młodzieży Wiejskiej „Wici”. Po ukończeniu Seminarium Nauczycielskiego im. Stanisława Konarskiego w Warszawie pracę nauczycielską rozpoczął w Marianowie koło Radzymina, a po ukończeniu Wyższego Kursu Nauczycielskiego (1934) objął kierownictwo Publicznej Szkoły Powszechnej w [[Przybyszew|Przybyszewie]]. W 1939 ukończył historię w Państwowym Instytucie Nauczycielskim w Warszawie. Tematem jego pracy dyplomowej były „Przemiany społeczno-gospodarcze wsi Kozice od uwłaszczenia do 1938 roku”. W czasie okupacji niemieckiej był członkiem [[Armia Krajowa|Armii Krajowej]], kierownikiem tajnego nauczania w zakresie szkoły średniej i powszechnej w [[Przybyszew|Przybyszewie]], członkiem Powiatowego Kierownictwa Tajnej Organizacji Nauczycielskiej. W latach 1945-1951 kierował [[Uniwersytet Ludowy w Głuchowie|Uniwersytetem Ludowym]] w [[Głuchów|Głuchowie]] koło [[Grójec|Grójca]], w którym w systemie internatowym uczyła się i wychowywała młodzież chłopska z różnych stron Polski. Placówka należała do bardziej znanych w kraju, dlatego interesowali się nią cudzoziemcy (Anglicy, Francuzi, Jugosłowianie). Kołodziejek aktywnie pracował w organizacjach społecznych i zawodowych. Był współorganizatorem pierwszego w kraju [[Dom Dziecka Wiejskiego|Domu Dziecka Wiejskiego]] w [[Głuchów|Głuchowie]], wiceprezesem Oddziału Powiatowego [[Chłopskie Towarzystwo Przyjaciół Dzieci|Chłopskiego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci]] (1946-1948), przez kilka kadencji prezesem Zarządu Oddziału [[Związek Nauczycielstwa Polskiego|Związku Nauczycielstwa Polskiego]] w [[Grójec|Grójcu]]. Po rozwiązaniu Uniwersytetu Ludowego w Głuchowie w lipcu 1951 r. opuścił tę miejscowość i objął funkcję dyrektora Ogólnokształcącej Szkoły Korespondencyjnej Stopnia Licealnego w Pruszkowie k. Warszawy, którą sprawował do śmierci. Był wzorowym nauczycielem, dobrym organizatorem procesu dydaktyczno-wychowawczego.  
Urodził się 28 listopada 1905 w Kozicach (powiat Ryki) jako syn średniozamożnego rolnika Piotra i Apolonii Banych. W rodzinnej wsi był członkiem Związku Młodzieży Wiejskiej „Wici”. Po ukończeniu Seminarium Nauczycielskiego im. Stanisława Konarskiego w Warszawie pracę nauczycielską rozpoczął w Marianowie koło Radzymina, a po ukończeniu Wyższego Kursu Nauczycielskiego (1934) objął kierownictwo Publicznej Szkoły Powszechnej w [[Przybyszew|Przybyszewie]]. W 1939 ukończył historię w Państwowym Instytucie Nauczycielskim w Warszawie. Tematem jego pracy dyplomowej były „Przemiany społeczno-gospodarcze wsi Kozice od uwłaszczenia do 1938 roku”. W czasie okupacji niemieckiej był członkiem [[Armia Krajowa|Armii Krajowej]], kierownikiem tajnego nauczania w zakresie szkoły średniej i powszechnej w [[Przybyszew|Przybyszewie]], członkiem Powiatowego Kierownictwa Tajnej Organizacji Nauczycielskiej. W latach 1945-1951 kierował [[Uniwersytet Ludowy w Głuchowie|Uniwersytetem Ludowym w Głuchowie]] koło [[Grójec|Grójca]], w którym w systemie internatowym uczyła się i wychowywała młodzież chłopska z różnych stron Polski. Placówka należała do bardziej znanych w kraju, dlatego interesowali się nią cudzoziemcy (Anglicy, Francuzi, Jugosłowianie). Kołodziejek aktywnie pracował w organizacjach społecznych i zawodowych. Był współorganizatorem pierwszego w kraju [[Dom Dziecka Wiejskiego|Domu Dziecka Wiejskiego]] w [[Głuchów|Głuchowie]], wiceprezesem Oddziału Powiatowego [[Chłopskie Towarzystwo Przyjaciół Dzieci|Chłopskiego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci]] (1946-1948), przez kilka kadencji prezesem Zarządu Oddziału [[Związek Nauczycielstwa Polskiego|Związku Nauczycielstwa Polskiego]] w [[Grójec|Grójcu]]. Po rozwiązaniu [[Uniwersytet Ludowy w Głuchowie|Uniwersytetu Ludowego w Głuchowie]] w lipcu 1951 r. opuścił tę miejscowość i objął funkcję dyrektora Ogólnokształcącej Szkoły Korespondencyjnej Stopnia Licealnego w Pruszkowie k. Warszawy, którą sprawował do śmierci. Był wzorowym nauczycielem, dobrym organizatorem procesu dydaktyczno-wychowawczego.  


Ożenił się z nauczycielką, Katarzyną Wójcik, z którą miał 2 synów: Bogdana (ur. 1931) i Andrzeja. Zmarł 30 listopada 1955, pochowany został na cmentarzu w Pruszkowie.
Ożenił się z nauczycielką, Katarzyną Wójcik, z którą miał 2 synów: Bogdana (ur. 1931) i Andrzeja. Zmarł 30 listopada 1955, pochowany został na cmentarzu w Pruszkowie.