Marceli Ciemniewski

Marceli Ciemniewski (ur. 3 stycznia 1862 r. w Warszawie, zm. 28 marca 1927 r. w Warce) – ksiądz rzymskokatolicki, publicysta, regionalista, społecznik.

Marceli Ciemniewski urodził się w rodzinie szlacheckiej. Ojciec był nauczycielem historii i języków obcych, stąd podstawową naukę otrzymał w domu rodzinnym. W roku 1884 otrzymał święcenia kapłańskie. Posługę duszpasterską rozpoczął w zakładzie poprawczym w Studzieńcu k. Mszczonowa, a od 4 lutego 1897 r. został proboszczem w Warce.

W czasie pracy duszpasterskiej otrzymał godności duchowne: Kanonika Warszawskiej Kapituły Metropolitalnej (Prałata – 1907) i asesora w Kolegium Rzymskokatolickim w Petersburgu (1910-1913). Był inicjatorem wielu przedsięwzięć, m. in.: odrestaurowania kościoła pw. św. Mikołaja Biskupa w Warce (1907), założenia Komitetu Opieki nad Rodzinami Żołnierzy I Wojny Światowej, biblioteki (1913). Z jego inicjatywy i pod jego nadzorem w latach 1913-1927 działało przedszkole (ochronka) w budynku poklasztornym. Był organizatorem pięcioletniego progimnazjum, gdzie wykładał łacinę, grekę i etykę. Był również inicjatorem powstania w 1924 r. szkoły zawodowej, która mieściła się przy ul. Franciszkańskiej w Warce.

Obowiązki proboszcza w Warce łączył z pracą społeczną i pisaniem. Współpracował m.in. z „Przeglądem Katolickim”, gdzie dał się poznać jako orędownik wychodzenia do ludzi oraz przeciwnik modernizmu i ruchu socjalistycznego. Pod koniec życia wydawał, redagował i zapełniał artykułami pierwszą gazetę lokalną „Gawędy Wieczorne”. Opracował pierwszą monografię o Warce pt. „Dzieje Miasta Warki” (1924) oraz rozprawę pt. „Kiedy nastąpi Koniec Świata?” (1906).

Ksiądz Marceli Ciemniewski zmarł 28 marca 1927 r. w Warce i został pochowany na miejscowym cmentarzu.

Ksiądz Marceli Ciemniewski jest postacią szczególną, której Warka bardzo dużo zawdzięcza. Jego wielkie zaangażowanie w życie religijne i społeczne przyczyniło się do rozwoju nauki i oświaty, a jego badania historyczne służą kolejnym pokoleniom w poznawaniu przeszłości miasta i regionu, uczą szacunku dla przeszłych pokoleń, są elementem wychowania patriotycznego.