Huta Błędowska

Huta Błędowska – wieś położona w województwie mazowieckim, w powiecie grójeckim, w gminie Błędów.

Człon pierwszy nazwy utworzony został od niemieckiego Hütte – huta znaczącego zakład przemysłowy wytapiający metale z rud albo produkujący szkło. Człon drugi umiejscawia ją w pobliżu Błędowa, a jednocześnie odróżnia od innych miejscowości o nazwie Huta.

Wieś powstała w latach dwudziestych XIX w. Po raz pierwszy odnotowana została w 1827 r. O tym, że założyli ją osadnicy niemieccy - ewangelicy, świadczy funkcjonujący w niej do końca XIX w. cmentarz ewangelicki. Akty zgonu do 1839 r. spisywano w Błędowie, w parafii katolickiej, kiedy to władze państwowe zezwoliły na prowadzenie własnych akt stanu cywilnego. Ks. Marian Kajtaniak znalazł w Liber mortuorum parafii zapis: „Marianna Zagrowa, ewangeliczka, lat 36, pochowana na cmentarzu w Hucie Błędowskiej". Akt spisano 3 marca 1824 r.

W roku 1827 wieś zamieszkiwało 160 ludzi. Spisok z 1912 r. nie notuje jej. Trzy lata po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, w dwudziestu budynkach mieszkało 147 osób, wszyscy narodowości polskiej. Wynika stąd, że koloniści, jeśli nie emigrowali to spolonizowali się.

Bibliografia

• Zdzisław Szeląg, Huta Błędowska, [w:] Osadnictwo niemieckie w Grójeckiem, Towarzystwo Literackie im. Adama Mickiewicza - oddział w Grójcu, 2011, s. 44-45 - na podstawie źródeł:

• Tabella miast, wsi, osad Królestwa Polskiego z wyróżnieniem ich położenia i ludności, Warszawa 1827, t. 1, s. 163;
• Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej opracowany na podstawie wyników Pierwszego Powszechnego Spisu Ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych, t. 1. M.st. Warszawa, województwo warszawskie, Warszawa 1925, s. 36;
• ks. Marian Kajtaniak, Parafia Błędów w przeszłości i w zabytkach, Warszawa 1954, maszynopis, s. 35, 43.