Tadeusz Olszewski: Różnice pomiędzy wersjami

brak opisu edycji
Nie podano opisu zmian
Nie podano opisu zmian
 
(Nie pokazano 5 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
'''Tadeusz Juliusz Olszewski''' ps. „Sępiński”, „Nurski”, „Wojtek” (ur. 12 kwietnia 1898 w [[Grójec|Grójcu]], zm. 16 września 1944 w [[Warszawa|Warszawie]]) – burmistrz [[Grójec|Grójca]] w latach 1934-1939 (ostatni przedwojenny burmistrz tego miasta), członek Polskiej Organizacji Wojskowej. Urzędnik Starostwa w Grójcu. W czasie powstania warszawskiego służył w Wojskowej Służbie Ochrony Powstania Obwodu V Mokotów w stopniu porucznika<ref name=":0">Bądź w stopniu kapitana AK, tu źródła nie są zgodne.</ref>. Brat [[Czesław Olszewski|Czesława Olszewskiego]], znanego fotografa architektury.
'''Tadeusz Olszewski''', właśc. '''Juliusz Tadeusz Olszewski''' ps. „Sępiński”, „Nurski”, „Wojtek” (ur. 12 kwietnia 1898 w [[Grójec|Grójcu]], zm. 16 września 1944 w [[Warszawa|Warszawie]]) – burmistrz [[Grójec|Grójca]] w latach 1934–1939 (ostatni przedwojenny burmistrz tego miasta), komendant grójeckiego oddziału i zastępca komendanta Obwodu XIV Grójeckiego [[Polska Organizacja Wojskowa|Polskiej Organizacji Wojskowej]], komendant (1921–?) [[Związek Strzelecki|Związku Strzeleckiego]], urzędnik Starostwa w Grójcu. W czasie powstania warszawskiego służył w Wojskowej Służbie Ochrony Powstania Obwodu V Mokotów w stopniu porucznika<ref name=":0">Bądź w stopniu kapitana AK, tu źródła nie są zgodne.</ref>. Brat [[Czesław Olszewski|Czesława Olszewskiego]], znanego fotografa architektury.


== Życiorys ==
== Życiorys ==


=== Młodość ===
=== Młodość ===
Urodził się 12 kwietnia 1898 roku w rodzinie urzędnika grójeckiego Starostwa Hilarego Olszewskiego. Jego matką była Władysława z Morchnierów. Młody Juliusz Tadeusz edukację rozpoczął w miejscowej szkole powszechnej i kontynuował ją w piotrkowskim Gimnazjum Męskim. To właśnie w tym okresie rozpoczęła się jego działalność w organizacjach niepodległościowych i skautingu.
Urodził się 12 kwietnia 1898 roku w [[Grójec|Grójcu]] w rodzinie urzędnika grójeckiego Starostwa, Hilarego Pawła Olszewskiego (1861–1914) i Władysławy (1863–1944) z Morchnierów. Na chrzcie otrzymał imiona '''Juliusz Tadeusz''', posługiwał się drugim. Młody Tadeusz rozpoczął edukację w miejscowej szkole powszechnej i kontynuował ją w Gimnazjum Męskim w Piotrkowie Trybunalskim. To właśnie w tym okresie rozpoczęła się jego działalność w organizacjach niepodległościowych i skautingu.


Wybuch I wojny światowej (1914) zbiegł się ze śmiercią ojca Tadeusza, co zmusiło go do przerwania edukacji i podjęcia pracy w [[Grójec|Grójcu]]. Praca zawodowa nie przeszkodziła w kontynuowaniu konspiracji.
Wybuch I wojny światowej (1914) zbiegł się ze śmiercią ojca Tadeusza, co zmusiło go do przerwania edukacji i podjęcia pracy w [[Grójec|Grójcu]] (od 1916 roku) w grójeckim oddziale Towarzystwa Zbożowego. Praca zawodowa nie przeszkodziła w kontynuowaniu konspiracji.


Mając zaledwie 16 lat, brał udział w współtworzeniu Polskiej Organizacji Wojskowej (POW) na terenie Grójca. Pełnił nawet funkcję jej komendanta. Szkolił żołnierzy, woził meldunki, tworzył sieć placówek. Za działalność w POW w październiku 1917 roku trafił do Cytadeli Warszawskiej, gdzie był więziony przez ponad dwa miesiące. Po opuszczeniu twierdzy nie zaprzestał walki o niepodległość. Uczestniczył w akcjach dywersyjnych, a po zakończeniu działań wojennych rozbrajał Niemców. Niedługo jednak cieszył się pokojem, bo w 1920 roku musiał stawić czoła kolejnemu wrogowi i bronić ziem polskich przed bolszewikami jako żołnierz 36 Pułku Piechoty. Odniósł rany i był kontuzjowany. Do domu wrócił dopiero w 1921 po zakończeniu wojny.
Mając zaledwie 16 lat, brał udział w współtworzeniu [[Polska Organizacja Wojskowa|Polskiej Organizacji Wojskowej]] (POW) na terenie Grójca w grudniu 1914. Był jej aktywnym członkiem, pełnił funkcje: komendanta oddziału w Grójcu oraz zastępcy komendanta Obwodu XIV Grójeckiego. Werbował i szkolił członków organizacji na terenie [[Powiat grójecki|powiatu grójeckiego]], woził dokumenty i meldunki na trasie Warszawa-Białystok-Radom, tworzył sieć placówek. Za działalność w POW w październiku 1917 roku trafił do Cytadeli Warszawskiej, gdzie był więziony przez ponad dwa miesiące (9 października-21 grudnia 1917). Po opuszczeniu twierdzy i powrocie do Grójca kontynuował działalność niepodległościową uczestnicząc w akcjach sabotażowo-dywersyjnych, a po zakończeniu działań wojennych rozbrajał Niemców. 11 listopada 1918 r. dowodził oddziałem Polskiej Organizacji Wojskowej, który udaną akcją na koszary wojskowe przy ulicy Radomskiej (po roku 1945 - ul. 17 stycznia, dziś Armii Krajowej), rozpoczął rozbrajanie Niemców w Grójcu. Dało to impuls do dalszych działań, prowadzonych z udziałem miejscowej ludności. Działalność Tadeusza Olszewskiego w POW wysoko ocenili: Adam Przybylski, komendant Obwodu Grójeckiego oraz Jan Korkowicz komendant Okręgu I Warszawa-Prowincja.
 
Bezpośrednio z POW wstąpił do 36 Pułku Piechoty Legii Akademickiej Wojska Polskiego, w której z odwagą i poświęceniem walczył z bolszewikami. W roku 1920 został najpierw kontuzjowany, a następnie ranny pod wsią Kwacze koło Królewszczyzny (powiat Cisna, województwo wileńskie - obecnie Litwa). Podchorąży Olszewski powrócił z wojska w kwietniu 1921.


=== Działalność w okresie międzywojennym ===
=== Działalność w okresie międzywojennym ===
W okresie międzywojennym Olszewski parał się różnymi zajęciami, pracując w wielu firmach. Zatrudniony był m.in. w zrzeszeniu Kooperatyw Warszawskich, w Urzędzie Skarbowym Podatków i Opłat Skarbowych w Grójcu, w Urzędzie Miasta czy też w Państwowej Hurtowni Wódek.
W okresie międzywojennym Olszewski parał się różnymi zajęciami, pracując w wielu firmach.


W roku 1930 ożenił się z Haliną Łoza-Łozińską primo voto Filipowiczową. Małżeństwo nie doczekało się potomstwa. W Grójcu mieszkali przy ulicy Piłsudskiego, a potem Lewiczyńskiej. ??? "Mieszkał w nieistniejącym obecnie domu przy ul. Starostwo 8 w Grójcu, na jego miejscu obecnie stoi blok mieszkalny.">?
Od czerwca 1921 do likwidacji firmy (styczeń 1924) pracował w Zrzeszeniu Kooperatyw Warszawskich. W kwietniu został zatrudniony w Urzędzie Skarbowym Podatków i Opłat Skarbowych w [[Grójec|Grójcu]], w lipcu 1925 r. zwolnił się, ponieważ nie odpowiadało mu zajęcie sekwestratora i przez jakiś czas prowadził własne przedsiębiorstwo samochodowe. Od maja 1927 był kasjerem w Magistracie miasta Grójca. Na tym stanowisku pozostawał do kwietnia 1929 r., kiedy to wyjechał do Stanisławowa, gdzie pracował, również jako kasjer, w Wolnym Składzie Soli. W lipcu 1931 r. powrócił do Grójca i czynił starania o uzyskanie posady w Państwowym Monopolu Spirytusowym. Po odbyciu obowiązkowej praktyki w Państwowej Hurtowni Wódek Nr 96 PMS w Warszawie, od 16 listopada 1931 r. został księgowym w Państwowej Hurtowni Wódek Nr 124 Państwowego Monopolu Spirytusowego w Grójcu. Na tym stanowisku pracował do przejścia Hurtowni w ręce prywatne (styczeń 1934); później, przez kilka miesięcy, był rachmistrzem w agendach Państwowego Monopolu Spirytusowego w Warszawie. We wrześniu 1934 r. zrezygnował z tej posady, w związku z wyborem na stanowisko [[Burmistrzowie Grójca|burmistrza miasta Grójca]]. Protokolarne oddanie mu urzędowania przez Michała Jarmolińskiego, dotychczasowego Komisarza miasta, odbyło się 29 października 1934.  


=== Na stanowisku burmistrza Grójca ===
=== Na stanowisku burmistrza Grójca ===
29 października 1934 roku Tadeusz Olszewski został wybrany na [[Burmistrzowie Grójca|burmistrza Grójca]], kadencję sprawował do rozpoczęcia II wojny światowej. Okres rządów Olszewskiego to przede wszystkim czas dynamicznych i epokowych wręcz przemian w naszym mieście.  
29 października 1934 roku Tadeusz Olszewski został wybrany na [[Burmistrzowie Grójca|burmistrza Grójca]], kadencję sprawował do rozpoczęcia II wojny światowej (1 września 1939). Okres rządów Olszewskiego to przede wszystkim czas dynamicznych i epokowych wręcz przemian w naszym mieście. W tym okresie dzięki współpracy kierowanego przez niego Zarządu Miejskiego z Radą Miejską, a także jego osobistym, energicznym zabiegom podjęto i przeprowadzono szereg inicjatyw.
 
W trakcie jego kadencji doszło m.in. do elektryfikacji [[Grójec|Grójca]] i okolicznych wsi, dzięki doprowadzeniu linii elektrycznej wysokiego napięcia z Pruszkowa, co pozwoliło na likwidację przestarzałej i niewydolnej elektrowni lokalnej (powstałej w 1917 r. i usytuowanej naprzeciw byłych carskich koszar, a dziś [[Publiczna Szkoła Podstawowa Nr 3 im. ks. Piotra Skargi w Grójcu|Publicznej Szkoły Podstawowej nr 3]]).
 
Burmistrz Olszewski popierał prywatne inicjatywy budowy lub remontów domów w mieście, ułatwiając im zdobycie kredytów z Banku Gospodarstwa Krajowego dzięki zgodzie nowo powstałego [[Komitet Rozbudowy Miasta Grójca|Komitetu Rozbudowy Miasta Grójca]]. Planował także przeniesienie w inne miejsce aresztu usytuowanego dość nieszczęśliwie w pobliżu kościoła i szkoły.
 
Kasa miejska nie była zbyt obfita. Jednak dzięki zaangażowaniu społecznemu udało się zmienić wygląd miasta. Ulice (nazwy współczesne) Poświętne, Armii Krajowej i Mogielnicka dostały nowe nawierzchnie, na niektórych pojawiły się chodniki i krawężniki, wybrukowano również częściowo ulicę Lewiczyńską i Laskową, Wybudowano nową siedzibę ośrodka zdrowia przy ulicy Kościelnej i łaźnię miejską, wyremontowano [[Ratusz w Grójcu|budynek Magistratu]], ówczesną siedzibę Zarządu Miejskiego. Miasto pomagało remontować kamienice prywatne.
 
Z uwagi na trudną sytuację lokalową Gimnazjum i Liceum im. Piotra Skargi, z kasy miejskiej w 1937 roku wyasygnowano fundusze na zakup działki pod budowę budynku obecnego [[Liceum Ogólnokształcące im. Piotra Skargi w Grójcu|Liceum Ogólnokształcącego w Grójcu]]. Dodatkowa suma pieniędzy zebrana przez komitet społeczny i ówczesny Samorząd Powiatowy pozwoliła na wzniesienie (do 1 września 1939 r.) murów budynku do wysokości do drugiego piętra. Niestety wybuch wojny spowodował, że rozwój miasta - w tym budowa szkoły - został na wiele lat wstrzymany.


W trakcie jego kadencji doszło m.in. do elektryfikacji Grójca i okolicznych wsi, dzięki doprowadzeniu linii wysokiego napięcia z Pruszkowa, co pozwoliło na likwidację przestarzałej i niewydolnej elektrowni lokalnej. Wyremontowano także [[Ratusz w Grójcu|ratusz]], wybudowano ośrodek zdrowia oraz łaźnię miejską i zmodernizowano kilka ważnych ulic.  
Tadeusz Olszewski będąc burmistrzem, z urzędu przewodniczył obradom Rady Miejskiej, od 4 grudnia 1934 r. był przewodniczącym komisji przedsiębiorstw miejskich: elektrowni i rzeźni, powołanej, podobnie jak kilka innych, przez Radę Miejską. Z ramienia Rady brał udział w zebraniach Związku Miast Polskich. Uposażenie burmistrza według VIII stopnia służbowego, uchwaliła Rada Miejska na swym pierwszym posiedzeniu, które odbyło się 26 września 1934 r. W 1939 r. jego pobory wynosiły, razem z dodatkiem funkcyjnym i ekonomicznym 496,58 zł.


Burmistrz Olszewski popierał prywatne inicjatywy budowy, lub remontów domów w mieście ułatwiając im zdobycie kredytów dzięki zgodzie nowo powstałego Komitetu Rozbudowy Miasta. Planował także przeniesienie w inne miejsce aresztu usytuowanego dość nieszczęśliwie w pobliżu kościoła i szkoły.
=== Aktywność społeczna ===
Tadeusz Olszewski w niepodległej Polsce prowadził aktywną działalność mającą na celu patriotyczne wychowanie młodzieży, dbanie o jej rozwój ideowy oraz kondycję fizyczną i przysposobienie wojskowe. Po powrocie z wojska został komendantem powiatowym [[Związek Strzelecki|Związku Strzeleckiego]]. W 1933 r. z jego inicjatywy utworzono sekcję sportową Związku pod nazwą „Legion”, w której młodzież mogła uprawiać piłkę nożną, siatkówkę i koszykówkę. W rok później (19 marca - dzień imienin Józefa Piłsudskiego) otwarto w Grójcu strzelnicę małokalibrową. Wydarzenie to zbiegło się z powszechnymi zadaniami strzeleckimi pod hasłem „Dziesięć strzałów ku chwale ojczyzny”. Tadeusz Olszewski nie tylko inicjował szkolenie, ale również prowadził je jako instruktor (np. w 1934 r. we wsiach gminy Lipie). Także i ten nurt jego działalności zyskał wysoką i pochlebną ocenę Starostwa Powiatowego w Grójcu oraz Prezesa Zarządu Obwodu Grójeckiego Związku Strzeleckiego.


Kasa miejska nie była zbyt obfita. Jednak dzięki zaangażowaniu społecznemu udało się zmienić wygląd miasta. Ulice (nazwy współczesne) Poświętne, Armii Krajowej i Mogielnicka dostały nowe nawierzchnie. wybrukowano również ul. Lewiczyńską i Laskową, Wybudowano nową siedzibę ośrodka zdrowia przy ulicy Kościelnej i łaźnię miejską, wyremontowano Ratusz Miejski. Miasto pomagało remontować kamienice prywatne. Z kasy miejskiej w 1937 roku wyasygnowano fundusze na zakup działki pod budowę obecnego [[Liceum Ogólnokształcące im. Piotra Skargi w Grójcu|Liceum Ogólnokształcącego w Grójcu]]. Dodatkowa suma pieniędzy zebrana przez komitet społeczny i ówczesny Samorząd Powiatowy pozwoliła wybudować budynek szkoły do II piętra. Niestety wybuch wojny spowodował, że rozwój miasta - w tym budowa szkoły - został na wiele lat wstrzymany.
Był również prezesem Koła Powiatowego Związku Peowiaków w Grójcu. To właśnie z inicjatywy i na wniosek Koła, Rada Miejska na posiedzeniu w dniu 27 czerwca 1937 r. podjęła uchwałę o nadaniu nowo otwartej ulicy nazwy POW. Opracował dla potrzeb Wojskowego Biura Historycznego MON wykaz członków oraz rys historyczny Obwodu XIV Grójeckiego. Uczestniczył w pracach Powiatowej Komisji Kwalifikacyjnej POW, potwierdzającej przynależność do organizacji.


Jako tytan pracy, potrafił pogodzić obowiązki włodarza miasta z pracą na rzecz patriotycznego wychowania grójeckiej młodzieży i propagowania przysposobienia wojskowego, czy zdrowego trybu życia. Na otwartej z jego inicjatywy strzelnicy broni małokalibrowej wielokrotnie pełnił funkcję instruktora strzelectwa. Sporty drużynowe: siatkówkę, piłkę nożną i koszykówkę młodzi Grójczanie uprawiali w sekcji sportowej „Legion”. To także była inicjatywa burmistrza.
Działalność w POW i Związku Strzeleckim, praca na stanowisku burmistrza oraz społeczna zdobyły mu uznanie i szacunek społeczeństwa grójeckiego. Współpracownicy cenili go za inicjatywę, ideowe podejście do pracy oraz wysoką kulturę osobistą. Jego dalsze plany i zamierzenia przerwała wojna.


=== II wojna światowa ===
=== II wojna światowa ===
Pracę samorządową przerwał wybuch II wojny światowej.  
Pracę samorządową przerwał wybuch II wojny światowej. Burmistrz Grójca był czynnym uczestnikiem walk wrześniowych i po klęsce wrócił do domu. Natychmiast podjął działalność konspiracyjną. W październiku 1939 r. uczestniczył w spotkaniu mającym na celu powołanie w Grójeckiem podziemnej organizacji Służba Zwycięstwu Polski (później Związek Walki Zbrojnej, od 14 lutego 1942 [[Armia Krajowa]]). Był to początek późniejszego [[Obwód Grójec Armii Krajowej|Obwodu Armii Krajowej Grójec-Głuszec]].
 
Z uwagi na przedwojenną działalność i pełnione funkcje Olszewski nie mógł pozostać w Grójcu, w obawie przed aresztowaniem przeniósł się do Warszawy. Tam nawiązał kontakt z Armią Krajową i przyjął pseudonim „Wojtek Nurski”. Walczył w powstaniu warszawskim w V Obwodzie (Mokotów) Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej - WSOP (Wojskowa Służba Ochrony Powstania) w stopniu porucznika<ref name=":0" />. Dowodzone przez niego oddziały walczyły na Mokotowie w rejonie ulic Puławskiej, Malczewskiego i Krasickiego.  


Burmistrz Grójca był czynnym uczestnikiem walk wrześniowych i po klęsce wrócił do domu. Natychmiast podjął działalność konspiracyjną biorąc udział w spotkaniu na którym powołano do życia zalążki grójeckiej Służby Zwycięstwu Polski. Był to początek późniejszego [[Obwód Grójec Armii Krajowej|Obwodu AK Grójec-Głuszec]].
=== Śmierć ===
Tadeusz Juliusz Olszewski zginął 16 września 1944 r. w [[Warszawa|Warszawie]] pod gruzami kamienicy przy ul. Puławskiej 128 w trakcie bombardowania Mokotowa przez Niemców. Został pochowany na [[Cmentarz parafialny („stary”) w Grójcu|„starym” cmentarzu w Grójcu]], przy ulicy Mszczonowskiej.


Olszewski, w obawie przed aresztowaniem, udał się do Warszawy. Tam nawiązał kontakt z Armią Krajową i przyjął pseudonim „Wojtek Nurski”. Walczył w powstaniu warszawskim w V Obwodzie (Mokotów) Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej - WSOP (Wojskowa Służba Ochrony Powstania) w stopniu porucznika<ref name=":0" />. Dowodzone przez niego oddziały walczyły na Mokotowie w rejonie ulic Puławskiej, Malczewskiego i Krasickiego.  
== Rodzina i życie prywatne ==
18 marca 1930 zawarł związek małżeński z Haliną Łoza-Łozińską (1887–1970?) primo voto Filipowiczową. Małżeństwo nie doczekało się potomstwa. Przed 1939 mieszkali w Grójcu przy ul. Marszałka Józefa Piłsudskiego oraz w domu przy ul. Lewiczyńskiej, w czasie okupacji w Warszawie przy ul. Puławskiej, przez krótki okres przy ul. Białobrzeskiej.


=== Śmierć ===
Tadeusz Olszewski miał liczne rodzeństwo, siostry: Jadwigę - właścicielkę księgarni (1887–1970), Marię Żurawską (1896–1955) i Halinę (1905–1979) - urzędniczkę oraz Janinę (1901–1980); braci: Jana (zmarł w latach sześćdziesiątych w dawnym ZSRR), Józefa (zmarł w Warszawie) oraz [[Czesław Olszewski|Czesława]] (1894–1969) - artystę fotografika.
Tadeusz Juliusz Olszewski zginął 16 września 1944 r. w Warszawie pod gruzami kamienicy przy ul. Puławskiej 128 w trakcie bombardowania Mokotowa przez Niemców.
 
Dom rodziny Olszewskich znajdował się przy ul. Starostwo 8 w Grójcu, na jego miejscu obecnie stoi blok mieszkalny. Wcześniej rodzina mieszkała przy ul. Radomskiej (obecnie Niepodległości) 5.


== Uhonorowanie zasług ==
== Uhonorowanie zasług ==
Za zasługi w walce o niepodległość, działalność społeczną i zawodową został odznaczony (do 1937 roku): trzykrotnie Krzyżem Walecznych (tzw. z dwoma okuciami), dwukrotnie Srebrnym Krzyżem Zasługi; w 1937 roku – Krzyżem Niepodległości. Według napisu na płycie nagrobkowej w [[Grójec|Grójcu]], również Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami. Ponadto otrzymał m.in. Krzyż POW, odznakę honorową Orlęta, Krzyż Legionowy, Odznakę Pamiątkową Więźniów Ideowych z Lat 1914/21, Odznakę za Kampanię Ruską I w 36 pułku piechoty Legii Akademickiej.


=== Obchody 600-lecia miasta ===
=== Obchody 600-lecia miasta ===
16 września 2019 przy udziale Wojska Polskiego, z pełnym ceremoniałem, odbyło się uroczyste odsłonięcie grobu Tadeusza Olszewskiego na „starym” cmentarzu w Grójcu po uprzedniej gruntownej renowacji zaniedbanego grobowca.  
16 września 2019 przy udziale Wojska Polskiego, z pełnym ceremoniałem, odbyło się uroczyste odsłonięcie grobu Tadeusza Olszewskiego na [[Cmentarz parafialny („stary”) w Grójcu|„starym” cmentarzu w Grójcu]] po uprzedniej gruntownej renowacji zaniedbanego grobowca.  


Inicjatorem przedsięwzięcia jest burmistrz Dariusz Gwiazda, który już w 2017 roku, gdy pełnił jeszcze funkcję radnego miasta Grójca, apelował o odrestaurowanie grobu, wówczas bezskutecznie. Dzięki wsparciu księdza Zbigniewa Stefaniaka, proboszcza [[Kościół św. Mikołaja Biskupa w Grójcu|parafii pw. Św. Mikołaja w Grójcu]], oraz zakładu kamieniarsko-betoniarskiego Miet-Mar udało się wreszcie zrealizować ten plan po wcześniejszym uzyskaniu zgody na przeprowadzenie prac od profesora Andrzeja Olszewskiego, bratanka śp. Tadeusza Olszewskiego.
Inicjatorem przedsięwzięcia był burmistrz [[Dariusz Gwiazda]], który już w 2017 roku, gdy pełnił jeszcze funkcję radnego miasta Grójca, apelował o odrestaurowanie grobu, wówczas bezskutecznie. Dzięki wsparciu księdza Zbigniewa Stefaniaka, proboszcza [[Kościół św. Mikołaja Biskupa w Grójcu|parafii pw. Św. Mikołaja w Grójcu]], oraz zakładu kamieniarsko-betoniarskiego Miet-Mar udało się wreszcie zrealizować ten plan po wcześniejszym uzyskaniu zgody na przeprowadzenie prac od profesora Andrzeja Olszewskiego, bratanka śp. Tadeusza Olszewskiego.


Pracownicy zakładu Miet-Mar usunęli dwa potężne krzewy, które stanowiły problem - zasłaniały dużą część pomnika, a ich korzenie niszczyły grób. Zdemontowali również popękane betonowe płyty. Harmonogram prac przewidywał wypiaskowanie metalowego płotu, pomalowanie i ponowne zamontowanie go, położenie nowych płyt granitowych z napisami, odświeżenie elementów wykonanych z piaskowca i wykonanie ogrodzenia z parapetów granitowych. Z kolei teren wokół grobowca został pokryty zbrojonym betonem i kostką brukową.  
Pracownicy zakładu Miet-Mar usunęli dwa potężne krzewy, które stanowiły problem - zasłaniały dużą część pomnika, a ich korzenie niszczyły grób. Zdemontowali również popękane betonowe płyty. Harmonogram prac przewidywał wypiaskowanie metalowego płotu, pomalowanie i ponowne zamontowanie go, położenie nowych płyt granitowych z napisami, odświeżenie elementów wykonanych z piaskowca i wykonanie ogrodzenia z parapetów granitowych. Z kolei teren wokół grobowca został pokryty zbrojonym betonem i kostką brukową.  
Linia 52: Linia 69:
== Bibliografia ==
== Bibliografia ==


== Linki zewnętrzne ==
* Maria Lewandowska, ''Olszewski Tadeusz'', [w:] ''Słownik wiedzy o Grójeckiem - zeszyt jedenasty'', Towarzystwo Literackie im. Adama Mickiewicza - oddział w Grójcu, 2002, s. 63-68 – na podstawie źródeł:
 
* Archiwum Państwowe w Radomiu: „Akta USC Grójec”, 1899 (akt urodzenia);
* Centralne Archiwum Wojskowe, Wojskowe Biuro Historyczne: sygn. I 341. 1427, I 341. 1. 655, I 341. 1.874, akta odznaczeniowe Tadeusza Olszewskiego, sygn. KN. 8 listopada 1937, sygn. KW 88/404, Odznaka Więźniów Ideowych z Lat 1914/21, sygn. 2402;
* Archiwum Państwowe miasta stołecznego Warszawy. Oddział w Górze Kalwarii, „Akta miasta Grójca”, sygn. 39, 40, 68, 70, 71, 73, 253, 254, 270, 468;
* Archiwum Akt Nowych, Ministerstwo Spraw Wewnętrznych, sygn. 202/26, Państwowy Monopol Spirytusowy, teczka akt personalnych Tadeusza Olszewskiego, sygn. 1530;
* Kronika „Echo Grójeckie”, R. 2: 1934, nr 4, s. 10, nr 5, s. 9;
* ''Miasto Grójec. Powiat Grójecki'', „Legionista Polski”, 1938, nr 5-7, s. 30-31;
* Lesław Bartelski, ''Mokotów 1944'', Warszawa 1986, s. 503, 504, 648 (data i okoliczności śmierci Tadeusza Olszewskiego), po s. 336 zdjęcie Tadeusza Olszewskiego, podpisane imieniem Juliusz;
* [[Henryk Świderski]], ''Armia Krajowa w Obwodzie Grójec - „Głuszec”'', Warszawa 1993, s. 81, 82, 282;
* Informacje uzyskane od: prof. dr hab. Andrzeja Olszewskiego, syna [[Czesław Olszewski|Czesława]] - brata Tadeusza Olszewskiego, Bogusława Kolwasa i Juliana Mankiewicza oraz zapamiętane przez autorkę Marię Lewandowską, usłyszane od ojca Wacława Błaszczykowskiego (1904–1954), długoletniego urzędnika Zarządu Miejskiego w Grójcu.
{{DEFAULTSORT:Olszewski, Tadeusz}}
[[Kategoria:Politycy]]
[[Kategoria:Politycy]]
[[Kategoria:Wojskowi]]
[[Kategoria:Działacze społeczni]]