Wincenty Malicki - Historia wersji

Admin o 22:48, 13 sty 2025

2025-01-13T22:48:15Z

← poprzednia wersja		Wersja z 00:48, 14 sty 2025
Linia 4:		Linia 4:
	Urodził się 22 stycznia 1893 we wsi [[Pęcław]] koło [[Czersk\|Czerska]], w [[Powiat grójecki\|powiecie Grójec]]; syn rolnika Jana<ref>Nie mylić z [[Jan Cieślak\|Janem Cieślakiem]], pionierem sadownictwa.</ref> i Marianny Cieślak. Do publicznej szkoły elementarnej uczęszczał w [[Coniew\|Coniewie]] (1900–1904), naukę kontynuował w [[Czersk\|Czersku]] (1905), następnie wstąpił do Seminarium Nauczycielskiego w Ursynowie pod Warszawą, którego nie ukończył z powodu przewlekłej choroby. Od 1 listopada 1914 do 30 września 1916 zorganizował i prowadził tajne nauczanie we dworze w Pęcławiu, za co został ukarany grzywną; po odzyskaniu niepodległości pracę tę zaliczono mu do wysługi pedagogicznej. W 1916 wstąpił na roczny kurs nauczycielski zorganizowany przez Polską Macierz Szkolną w Siedlcach. Od 1918 rozpoczął pracę nauczycielską na Podlasiu, kolejno w Kotuniu i Broszkowie k. Siedlec (1918–1919), w Gródku, gm. Jabłonna (1919–1921), Drohiczynie i Buszyskach (1921–1926), w [[Grójec\|Grójcu]] (od 1927). W 1926 ukończył w Lublinie Wyższy Kurs Nauczycielski w zakresie filologii polskiej. W 1927 wygrał konkurs na stanowisko kierownika [[Publiczna Szkoła Podstawowa nr 1 im. Gabriela Narutowicza w Grójcu\|Publicznej Szkoły Powszechnej nr 1 w Grójcu]]. Dzięki m.in. jego staraniom wybudowano obiekt szkolny (1928–1930) przy ul. Wareckiej (później ul. Józefa Piłsudskiego, potem ul. Walki Młodych i od 1989 znowu ul. Józefa Piłsudskiego). W 1934 szkole nadano imię Pierwszego Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Gabriela Narutowicza.		Urodził się 22 stycznia 1893 we wsi [[Pęcław]] koło [[Czersk\|Czerska]], w [[Powiat grójecki\|powiecie Grójec]]; syn rolnika Jana<ref>Nie mylić z [[Jan Cieślak\|Janem Cieślakiem]], pionierem sadownictwa.</ref> i Marianny Cieślak. Do publicznej szkoły elementarnej uczęszczał w [[Coniew\|Coniewie]] (1900–1904), naukę kontynuował w [[Czersk\|Czersku]] (1905), następnie wstąpił do Seminarium Nauczycielskiego w Ursynowie pod Warszawą, którego nie ukończył z powodu przewlekłej choroby. Od 1 listopada 1914 do 30 września 1916 zorganizował i prowadził tajne nauczanie we dworze w Pęcławiu, za co został ukarany grzywną; po odzyskaniu niepodległości pracę tę zaliczono mu do wysługi pedagogicznej. W 1916 wstąpił na roczny kurs nauczycielski zorganizowany przez Polską Macierz Szkolną w Siedlcach. Od 1918 rozpoczął pracę nauczycielską na Podlasiu, kolejno w Kotuniu i Broszkowie k. Siedlec (1918–1919), w Gródku, gm. Jabłonna (1919–1921), Drohiczynie i Buszyskach (1921–1926), w [[Grójec\|Grójcu]] (od 1927). W 1926 ukończył w Lublinie Wyższy Kurs Nauczycielski w zakresie filologii polskiej. W 1927 wygrał konkurs na stanowisko kierownika [[Publiczna Szkoła Podstawowa nr 1 im. Gabriela Narutowicza w Grójcu\|Publicznej Szkoły Powszechnej nr 1 w Grójcu]]. Dzięki m.in. jego staraniom wybudowano obiekt szkolny (1928–1930) przy ul. Wareckiej (później ul. Józefa Piłsudskiego, potem ul. Walki Młodych i od 1989 znowu ul. Józefa Piłsudskiego). W 1934 szkole nadano imię Pierwszego Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Gabriela Narutowicza.

	Aby podnieść poziom nauczania języka polskiego, Malicki wydzielił klasy dla dzieci pochodzenia żydowskiego, z których wkrótce utworzono [[Powszechna ~~Szkoła Podstawowa~~ nr 2 w Grójcu\|oddzielną szkołę przeznaczoną dla dzieci żydowskich]]. W 1928 zorganizował zawodową szkołę dokształcającą dla młodzieży uczącej się zawodów rzemieślniczych.		Aby podnieść poziom nauczania języka polskiego, Malicki wydzielił klasy dla dzieci pochodzenia żydowskiego, z których wkrótce utworzono [[Publiczna Szkoła Powszechna nr 2 w Grójcu\|oddzielną szkołę przeznaczoną dla dzieci żydowskich]]. W 1928 zorganizował zawodową szkołę dokształcającą dla młodzieży uczącej się zawodów rzemieślniczych.

	W Iatach 1928–1939 aktywnie pracował w lokalnych organizacjach społecznych, w których nierzadko pełnił odpowiedzialne stanowiska. Był wiceprezesem Zarządu Oddziału [[Związek Nauczycielstwa Polskiego\|Związku Nauczycielstwa Polskiego]] (ZNP), wieloletnim sekretarzem Rady Szkolnej Powiatowej, przewodniczącym Rady Spółdzielni Spożywców „Wieśniak” (1939–?), którą założyli (17 marca 1935) działacze ruchu ludowego i [[Związek Młodzieży Wiejskiej „Wici”\|Związku Młodzieży Wiejskiej „Wici”]]. W 1934 wzorowo pełnił rolę kierownika gospodarczego kursu poświęconego ustrojowi szkolnemu w Polsce, który zorganizowała Sekcja Pedagogiczna Zarządu Oddziału ZNP i Inspektorat Szkolny w Grójcu. W 1937 był współorganizatorem i aktywnym uczestnikiem [[Strajk nauczycielski w 1937 roku\|strajku nauczycieli]] protestujących przeciw zawieszeniu (z przyczyn politycznych) Zarządu Głównego ZNP.		W Iatach 1928–1939 aktywnie pracował w lokalnych organizacjach społecznych, w których nierzadko pełnił odpowiedzialne stanowiska. Był wiceprezesem Zarządu Oddziału [[Związek Nauczycielstwa Polskiego\|Związku Nauczycielstwa Polskiego]] (ZNP), wieloletnim sekretarzem Rady Szkolnej Powiatowej, przewodniczącym Rady Spółdzielni Spożywców „Wieśniak” (1939–?), którą założyli (17 marca 1935) działacze ruchu ludowego i [[Związek Młodzieży Wiejskiej „Wici”\|Związku Młodzieży Wiejskiej „Wici”]]. W 1934 wzorowo pełnił rolę kierownika gospodarczego kursu poświęconego ustrojowi szkolnemu w Polsce, który zorganizowała Sekcja Pedagogiczna Zarządu Oddziału ZNP i Inspektorat Szkolny w Grójcu. W 1937 był współorganizatorem i aktywnym uczestnikiem [[Strajk nauczycielski w 1937 roku\|strajku nauczycieli]] protestujących przeciw zawieszeniu (z przyczyn politycznych) Zarządu Głównego ZNP.

Admin o 19:49, 12 sie 2024

2024-08-12T19:49:46Z

Admin o 18:47, 26 lip 2024

2024-07-26T18:47:50Z

← poprzednia wersja		Wersja z 20:47, 26 lip 2024
Linia 2:		Linia 2:

	== Historia ==		== Historia ==
	Urodził się 22 stycznia 1893 we wsi [[Pęcław]] koło [[Czersk\|Czerska]], w [[Powiat grójecki\|powiecie Grójec]]; syn rolnika Jana<ref>Nie mylić z [[Jan Cieślak\|Janem Cieślakiem]], pionierem sadownictwa.</ref> i Marianny Cieślak. Do publicznej szkoły elementarnej uczęszczał w Coniewie (~~1900-1904~~), naukę kontynuował w [[Czersk\|Czersku]] (1905), następnie wstąpił do Seminarium Nauczycielskiego w Ursynowie pod Warszawą, którego nie ukończył z powodu przewlekłej choroby. Od 1 listopada 1914 do 30 września 1916 zorganizował i prowadził tajne nauczanie we dworze w Pęcławiu, za co został ukarany grzywną; po odzyskaniu niepodległości pracę tę zaliczono mu do wysługi pedagogicznej. W 1916 wstąpił na roczny kurs nauczycielski zorganizowany przez Polską Macierz Szkolną w Siedlcach. Od 1918 rozpoczął pracę nauczycielską na Podlasiu, kolejno w Kotuniu i Broszkowie k. Siedlec (~~1918-1919~~), w Gródku, gm. Jabłonna (~~1919-1921~~), Drohiczynie i Buszyskach (~~1921-1926~~), w [[Grójec\|Grójcu]] (od 1927). W 1926 ukończył w Lublinie Wyższy Kurs Nauczycielski w zakresie filologii polskiej. W 1927 wygrał konkurs na stanowisko kierownika [[Publiczna Szkoła Podstawowa nr 1 im. Gabriela Narutowicza w Grójcu\|Publicznej Szkoły Powszechnej nr 1 w Grójcu]]. Dzięki m.in. jego staraniom wybudowano obiekt szkolny (~~1928-1930~~) przy ul. Wareckiej (później ul. Józefa Piłsudskiego, potem ul. Walki Młodych i od 1989 znowu ul. Józefa Piłsudskiego). W 1934 szkole nadano imię Pierwszego Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Gabriela Narutowicza.		Urodził się 22 stycznia 1893 we wsi [[Pęcław]] koło [[Czersk\|Czerska]], w [[Powiat grójecki\|powiecie Grójec]]; syn rolnika Jana<ref>Nie mylić z [[Jan Cieślak\|Janem Cieślakiem]], pionierem sadownictwa.</ref> i Marianny Cieślak. Do publicznej szkoły elementarnej uczęszczał w Coniewie (1900–1904), naukę kontynuował w [[Czersk\|Czersku]] (1905), następnie wstąpił do Seminarium Nauczycielskiego w Ursynowie pod Warszawą, którego nie ukończył z powodu przewlekłej choroby. Od 1 listopada 1914 do 30 września 1916 zorganizował i prowadził tajne nauczanie we dworze w Pęcławiu, za co został ukarany grzywną; po odzyskaniu niepodległości pracę tę zaliczono mu do wysługi pedagogicznej. W 1916 wstąpił na roczny kurs nauczycielski zorganizowany przez Polską Macierz Szkolną w Siedlcach. Od 1918 rozpoczął pracę nauczycielską na Podlasiu, kolejno w Kotuniu i Broszkowie k. Siedlec (1918–1919), w Gródku, gm. Jabłonna (1919–1921), Drohiczynie i Buszyskach (1921–1926), w [[Grójec\|Grójcu]] (od 1927). W 1926 ukończył w Lublinie Wyższy Kurs Nauczycielski w zakresie filologii polskiej. W 1927 wygrał konkurs na stanowisko kierownika [[Publiczna Szkoła Podstawowa nr 1 im. Gabriela Narutowicza w Grójcu\|Publicznej Szkoły Powszechnej nr 1 w Grójcu]]. Dzięki m.in. jego staraniom wybudowano obiekt szkolny (1928–1930) przy ul. Wareckiej (później ul. Józefa Piłsudskiego, potem ul. Walki Młodych i od 1989 znowu ul. Józefa Piłsudskiego). W 1934 szkole nadano imię Pierwszego Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Gabriela Narutowicza.

	Aby podnieść poziom nauczania języka polskiego, Malicki wydzielił klasy dla dzieci pochodzenia żydowskiego, z których wkrótce utworzono oddzielną szkołę przeznaczoną dla dzieci żydowskich. W 1928 zorganizował zawodową szkołę dokształcającą dla młodzieży uczącej się zawodów rzemieślniczych.		Aby podnieść poziom nauczania języka polskiego, Malicki wydzielił klasy dla dzieci pochodzenia żydowskiego, z których wkrótce utworzono oddzielną szkołę przeznaczoną dla dzieci żydowskich. W 1928 zorganizował zawodową szkołę dokształcającą dla młodzieży uczącej się zawodów rzemieślniczych.

	W Iatach ~~1928-1939~~ aktywnie pracował w lokalnych organizacjach społecznych, w których nierzadko pełnił odpowiedzialne stanowiska. Był wiceprezesem Zarządu Oddziału [[Związek Nauczycielstwa Polskiego\|Związku Nauczycielstwa Polskiego]] (ZNP), wieloletnim sekretarzem Rady Szkolnej Powiatowej, przewodniczącym Rady Spółdzielni Spożywców „Wieśniak” (~~1939-~~?), którą założyli (17 marca 1935) działacze ruchu ludowego i [[Związek Młodzieży Wiejskiej „Wici”\|Związku Młodzieży Wiejskiej „Wici”]]. W 1934 wzorowo pełnił rolę kierownika gospodarczego kursu poświęconego ustrojowi szkolnemu w Polsce, który zorganizowała Sekcja Pedagogiczna Zarządu Oddziału ZNP i Inspektorat Szkolny w Grójcu. W 1937 był współorganizatorem i aktywnym uczestnikiem [[Strajk nauczycieli w 1937 roku\|strajku nauczycieli]] protestujących przeciw zawieszeniu (z przyczyn politycznych) Zarządu Głównego ZNP.		W Iatach 1928–1939 aktywnie pracował w lokalnych organizacjach społecznych, w których nierzadko pełnił odpowiedzialne stanowiska. Był wiceprezesem Zarządu Oddziału [[Związek Nauczycielstwa Polskiego\|Związku Nauczycielstwa Polskiego]] (ZNP), wieloletnim sekretarzem Rady Szkolnej Powiatowej, przewodniczącym Rady Spółdzielni Spożywców „Wieśniak” (1939–?), którą założyli (17 marca 1935) działacze ruchu ludowego i [[Związek Młodzieży Wiejskiej „Wici”\|Związku Młodzieży Wiejskiej „Wici”]]. W 1934 wzorowo pełnił rolę kierownika gospodarczego kursu poświęconego ustrojowi szkolnemu w Polsce, który zorganizowała Sekcja Pedagogiczna Zarządu Oddziału ZNP i Inspektorat Szkolny w Grójcu. W 1937 był współorganizatorem i aktywnym uczestnikiem [[Strajk nauczycieli w 1937 roku\|strajku nauczycieli]] protestujących przeciw zawieszeniu (z przyczyn politycznych) Zarządu Głównego ZNP.

	Od pierwszych dni okupacji hitlerowskiej był członkiem Służby Zwycięstwu Polski ~~(SZP)~~, potem przerodzonego kolejno w Związek Walki Zbrojnej ~~(ZWZ)~~ i Armię Krajową ~~(AK)~~, gdzie pracował w strukturach wojskowych i cywilnych podziemnego Państwa Polskiego. Był miejscowym pełnomocnikiem [[Polski Komitet Opieki Społecznej\|Polskiego Komitetu Opieki Społecznej]]. Do jego mieszkania przy ul. Kościelnej 10 dostawiano żywność, którą tu rozdzielano wśród najbardziej potrzebujących, w tym m.in. dostarczano ją Żydom z [[Getto w Grójcu\|grójeckiego getta]]. Przy pomocy znajomych nauczycieli z wiejskich szkół, Malicki wyszukiwał dla nich bezpieczne schronienia, wyrabiał im „aryjskie papiery”.		Od pierwszych dni okupacji hitlerowskiej był członkiem Służby Zwycięstwu Polski, potem przerodzonego kolejno w [[Armia Krajowa\|Związek Walki Zbrojnej]] i [[Armia Krajowa\|Armię Krajową]], gdzie pracował w strukturach wojskowych i cywilnych podziemnego Państwa Polskiego. Był miejscowym pełnomocnikiem [[Polski Komitet Opieki Społecznej\|Polskiego Komitetu Opieki Społecznej]]. Do jego mieszkania przy ul. Kościelnej 10 dostawiano żywność, którą tu rozdzielano wśród najbardziej potrzebujących, w tym m.in. dostarczano ją Żydom z [[Getto w Grójcu\|grójeckiego getta]]. Przy pomocy znajomych nauczycieli z wiejskich szkół, Malicki wyszukiwał dla nich bezpieczne schronienia, wyrabiał im „aryjskie papiery”.

	W rodzinnej miejscowości, [[Pęcław\|Pęcławiu]], wykonywał fałszywe dowody osobiste przeznaczone dla ludzi zagrożonych aresztowaniem. Działalność tę prowadził na zlecenie AK przy pomocy syna Włodzimierza, absolwenta Szkoły Inżynierskiej im. Wawelberga i Rotwanda. We wsi tej Maliccy mieli małe gospodarstwo (5,6 ha), które w czasie okupacji prowadziła żona. W grójeckim mieszkaniu mającym nieużywane połączenie z sąsiadującym lokalem szkolnym, przez pewien czas mieszkał szef grójeckiego [[Kedyw\|Kierownictwa Dywersji]], Jan Warnke (nazwisko okupacyjne Jan Zakrzewski).		W rodzinnej miejscowości, [[Pęcław\|Pęcławiu]], wykonywał fałszywe dowody osobiste przeznaczone dla ludzi zagrożonych aresztowaniem. Działalność tę prowadził na zlecenie Armii Krajowej przy pomocy syna Włodzimierza, absolwenta Szkoły Inżynierskiej im. Wawelberga i Rotwanda. We wsi tej Maliccy mieli małe gospodarstwo (5,6 ha), które w czasie okupacji prowadziła żona. W grójeckim mieszkaniu mającym nieużywane połączenie z sąsiadującym lokalem szkolnym, przez pewien czas mieszkał szef grójeckiego [[Kedyw\|Kierownictwa Dywersji]], Jan Warnke (nazwisko okupacyjne Jan Zakrzewski).

	We wrześniu 1943 w swojej szkole zorganizował i kierował kompletem [[Tajne nauczanie w czasie II wojny światowej\|tajnego nauczania w zakresie I klasy szkoły średniej]]. 16 lutego 1944 został aresztowany przez gestapo podczas nauczania w szkole, przy ul. Piotra Skargi. Razem z nim aresztowano [[Władysław Strzałkowski\|Władysława Strzałkowskiego]] i [[Henryk Adamski\|Henryka Adamskiego]]. Po kilkudniowym przesłuchaniu w siedzibie miejscowego gestapo, skąd przez usłużnych strażników przesłał żonie obrączkę, wywieziono go do Warszawy i osadzono na Pawiaku. W tym samym czasie nieznany z nazwiska mieszkaniec Warszawy został zatrzymany przez gestapo z fałszywymi dokumentami dostarczonymi przez syna - Włodzimierza. Podczas przesłuchania załamał się i podał jego adres. W związku z tym wkrótce gestapo aresztowało syna we wsi [[Pęcław]]. Znaleziono przy nim blankiety kenkart wystawione in blanco. Obaj Maliccy zostali uwięzieni na Pawiaku i byli przesłuchiwani w komendzie Gestapo przy alei Szucha. Według nie do końca zweryfikowanych informacji, obaj w maju 1944 zostali rozstrzelani i spaleni w ruinach warszawskiego getta.		We wrześniu 1943 w swojej szkole zorganizował i kierował kompletem [[Tajne nauczanie w czasie II wojny światowej\|tajnego nauczania w zakresie I klasy szkoły średniej]]. 16 lutego 1944 został aresztowany przez gestapo podczas nauczania w szkole, przy ul. Piotra Skargi. Razem z nim aresztowano [[Władysław Strzałkowski\|Władysława Strzałkowskiego]] i [[Henryk Adamski\|Henryka Adamskiego]]. Po kilkudniowym przesłuchaniu w siedzibie miejscowego gestapo, skąd przez usłużnych strażników przesłał żonie obrączkę, wywieziono go do Warszawy i osadzono na Pawiaku. W tym samym czasie nieznany z nazwiska mieszkaniec Warszawy został zatrzymany przez gestapo z fałszywymi dokumentami dostarczonymi przez syna – Włodzimierza. Podczas przesłuchania załamał się i podał jego adres. W związku z tym wkrótce gestapo aresztowało syna we wsi [[Pęcław]]. Znaleziono przy nim blankiety kenkart wystawione in blanco. Obaj Maliccy zostali uwięzieni na Pawiaku i byli przesłuchiwani w komendzie Gestapo przy alei Szucha. Według nie do końca zweryfikowanych informacji, obaj w maju 1944 zostali rozstrzelani i spaleni w ruinach warszawskiego getta.

	W 1917 Malicki ożenił się z Janiną Fijałkowską, nauczycielką w Pęcławiu, z którą miał 6 dzieci: troje z nich zmarło w dzieciństwie. Włodzimierz (~~1922-1944~~) został rozstrzelany podczas okupacji, wojnę przeżyła Teresa (ur. 1920) i Dariusz (ur. 1933). Wnuk Wincentego, Jarema Malicki (ur. 1965), dr genetyki, pracuje w Harvard Medical School w Bostonie. Drugi wnuk, Adam Jachołkowski (ur. 1945), syn Teresy, dr fizyki, jest pracownikiem naukowym Europejskiego Ośrodka Badań Jądrowych (Centre Europeer de Recherches Nucleaires) w Genewie.		W 1917 Malicki ożenił się z Janiną Fijałkowską, nauczycielką w Pęcławiu, z którą miał 6 dzieci: troje z nich zmarło w dzieciństwie. Włodzimierz (1922–1944) został rozstrzelany podczas okupacji, wojnę przeżyła Teresa (ur. 1920) i Dariusz (ur. 1933). Wnuk Wincentego, Jarema Malicki (ur. 1965), dr genetyki, pracuje w Harvard Medical School w Bostonie. Drugi wnuk, Adam Jachołkowski (ur. 1945), syn Teresy, dr fizyki, jest pracownikiem naukowym Europejskiego Ośrodka Badań Jądrowych (Centre Europeer de Recherches Nucleaires) w Genewie.

	W pamięci grójczan Malicki pozostał jako człowiek skromny, wrażliwy na biedę, szczególnie dzieci, pracowity. systematyczny zarówno w pracy społecznej, jak i zawodowej oraz dobry organizator, wzorowy nauczyciel, wychowawca i patriota.		W pamięci grójczan Malicki pozostał jako człowiek skromny, wrażliwy na biedę, szczególnie dzieci, pracowity, systematyczny zarówno w pracy społecznej, jak i zawodowej oraz dobry organizator, wzorowy nauczyciel, wychowawca i patriota.

	== Przypisy ==		== Przypisy ==
Linia 23:		Linia 23:
	== Bibliografia ==		== Bibliografia ==

			* [[Zdzisław Szeląg]], ''Malicki Wincenty'', [w:] ''Słownik wiedzy o Grójeckiem - zeszyt trzeci'', Towarzystwo Literackie im. Adama Mickiewicza - oddział w Grójcu, 1995, s. 38-40 – na podstawie źródeł:
			* Biogram opracowany przez syna Dariusza, w posiadaniu Zdzisława Szeląga;
			* Archiwum Szkoły Podstawowej nr 1 w Grójcu: Kronika szkoły;
			* Biogram w ''Księga poświęcona pamięci nauczycieli Ziemi Grójeckiej poległych i zamordowanych w latach 1939–1945'';
			* ''50 lat Powszechnej Spółdzielni Spożywców w Grójcu'', [Grójec 1985]. s. 7;
			* [[Henryk Świderski]], ''Armia Krajowa w Obwodzie Grójec-„Głuszec”'', Warszawa 1993, s. 42, 193, 210, 279.
	{{DEFAULTSORT:Malicki, Wincenty}}		{{DEFAULTSORT:Malicki, Wincenty}}
	[[Kategoria:Nauczyciele]]		[[Kategoria:Nauczyciele]]
	[[Kategoria:Działacze społeczni]]		[[Kategoria:Działacze społeczni]]

Admin o 20:20, 4 kwi 2024

2024-04-04T20:20:35Z

← poprzednia wersja		Wersja z 22:20, 4 kwi 2024
Linia 8:		Linia 8:
	W Iatach 1928-1939 aktywnie pracował w lokalnych organizacjach społecznych, w których nierzadko pełnił odpowiedzialne stanowiska. Był wiceprezesem Zarządu Oddziału [[Związek Nauczycielstwa Polskiego\|Związku Nauczycielstwa Polskiego]] (ZNP), wieloletnim sekretarzem Rady Szkolnej Powiatowej, przewodniczącym Rady Spółdzielni Spożywców „Wieśniak” (1939-?), którą założyli (17 marca 1935) działacze ruchu ludowego i [[Związek Młodzieży Wiejskiej „Wici”\|Związku Młodzieży Wiejskiej „Wici”]]. W 1934 wzorowo pełnił rolę kierownika gospodarczego kursu poświęconego ustrojowi szkolnemu w Polsce, który zorganizowała Sekcja Pedagogiczna Zarządu Oddziału ZNP i Inspektorat Szkolny w Grójcu. W 1937 był współorganizatorem i aktywnym uczestnikiem [[Strajk nauczycieli w 1937 roku\|strajku nauczycieli]] protestujących przeciw zawieszeniu (z przyczyn politycznych) Zarządu Głównego ZNP.		W Iatach 1928-1939 aktywnie pracował w lokalnych organizacjach społecznych, w których nierzadko pełnił odpowiedzialne stanowiska. Był wiceprezesem Zarządu Oddziału [[Związek Nauczycielstwa Polskiego\|Związku Nauczycielstwa Polskiego]] (ZNP), wieloletnim sekretarzem Rady Szkolnej Powiatowej, przewodniczącym Rady Spółdzielni Spożywców „Wieśniak” (1939-?), którą założyli (17 marca 1935) działacze ruchu ludowego i [[Związek Młodzieży Wiejskiej „Wici”\|Związku Młodzieży Wiejskiej „Wici”]]. W 1934 wzorowo pełnił rolę kierownika gospodarczego kursu poświęconego ustrojowi szkolnemu w Polsce, który zorganizowała Sekcja Pedagogiczna Zarządu Oddziału ZNP i Inspektorat Szkolny w Grójcu. W 1937 był współorganizatorem i aktywnym uczestnikiem [[Strajk nauczycieli w 1937 roku\|strajku nauczycieli]] protestujących przeciw zawieszeniu (z przyczyn politycznych) Zarządu Głównego ZNP.

	Od pierwszych dni okupacji hitlerowskiej był członkiem Służby Zwycięstwu Polski (SZP), potem przerodzonego kolejno w Związek Walki Zbrojnej (ZWZ) i Armię Krajową (AK), gdzie pracował w strukturach wojskowych i cywilnych podziemnego Państwa Polskiego. Był miejscowym pełnomocnikiem [[Polski Komitet Opieki Społecznej\|Polskiego Komitetu Opieki Społecznej]]. Do jego mieszkania przy ul. Kościelnej 10 dostawiano żywność, którą tu rozdzielano wśród najbardziej potrzebujących, w tym m.in. dostarczano ją Żydom z [[Getto ~~żydowskie~~ w Grójcu\|grójeckiego getta]]. Przy pomocy znajomych nauczycieli z wiejskich szkół, Malicki wyszukiwał dla nich bezpieczne schronienia, wyrabiał im „aryjskie papiery”.		Od pierwszych dni okupacji hitlerowskiej był członkiem Służby Zwycięstwu Polski (SZP), potem przerodzonego kolejno w Związek Walki Zbrojnej (ZWZ) i Armię Krajową (AK), gdzie pracował w strukturach wojskowych i cywilnych podziemnego Państwa Polskiego. Był miejscowym pełnomocnikiem [[Polski Komitet Opieki Społecznej\|Polskiego Komitetu Opieki Społecznej]]. Do jego mieszkania przy ul. Kościelnej 10 dostawiano żywność, którą tu rozdzielano wśród najbardziej potrzebujących, w tym m.in. dostarczano ją Żydom z [[Getto w Grójcu\|grójeckiego getta]]. Przy pomocy znajomych nauczycieli z wiejskich szkół, Malicki wyszukiwał dla nich bezpieczne schronienia, wyrabiał im „aryjskie papiery”.

	W rodzinnej miejscowości, [[Pęcław\|Pęcławiu]], wykonywał fałszywe dowody osobiste przeznaczone dla ludzi zagrożonych aresztowaniem. Działalność tę prowadził na zlecenie AK przy pomocy syna Włodzimierza, absolwenta Szkoły Inżynierskiej im. Wawelberga i Rotwanda. We wsi tej Maliccy mieli małe gospodarstwo (5,6 ha), które w czasie okupacji prowadziła żona. W grójeckim mieszkaniu mającym nieużywane połączenie z sąsiadującym lokalem szkolnym, przez pewien czas mieszkał szef grójeckiego [[Kedyw\|Kierownictwa Dywersji]], Jan Warnke (nazwisko okupacyjne Jan Zakrzewski).		W rodzinnej miejscowości, [[Pęcław\|Pęcławiu]], wykonywał fałszywe dowody osobiste przeznaczone dla ludzi zagrożonych aresztowaniem. Działalność tę prowadził na zlecenie AK przy pomocy syna Włodzimierza, absolwenta Szkoły Inżynierskiej im. Wawelberga i Rotwanda. We wsi tej Maliccy mieli małe gospodarstwo (5,6 ha), które w czasie okupacji prowadziła żona. W grójeckim mieszkaniu mającym nieużywane połączenie z sąsiadującym lokalem szkolnym, przez pewien czas mieszkał szef grójeckiego [[Kedyw\|Kierownictwa Dywersji]], Jan Warnke (nazwisko okupacyjne Jan Zakrzewski).

Admin: Utworzono nową stronę "'''Wincenty Malicki''' (ur. 22 stycznia 1893 w Pęcławiu, zm. w maju 1944 w Warszawie) – zasłużony dla lokalnej społeczności nauczyciel, działacz lokalnych organizacji społecznych. == Historia == Urodził się 22 stycznia 1893 we wsi Pęcław koło Czerska, w powiecie Grójec; syn rolnika JanaNie mylić z Janem Cieślakiem, pionierem sadownictwa. i Marianny Cieślak.…"

2024-03-04T21:47:23Z

Utworzono nową stronę "'''Wincenty Malicki''' (ur. 22 stycznia 1893 w Pęcławiu, zm. w maju 1944 w Warszawie) – zasłużony dla lokalnej społeczności nauczyciel, działacz lokalnych organizacji społecznych. == Historia == Urodził się 22 stycznia 1893 we wsi Pęcław koło Czerska, w powiecie Grójec; syn rolnika Jana<ref>Nie mylić z Janem Cieślakiem, pionierem sadownictwa.</ref> i Marianny Cieślak.…"

Nowa strona

'''Wincenty Malicki''' (ur. 22 stycznia 1893 w [[Pęcław|Pęcławiu]], zm. w maju 1944 w [[Warszawa|Warszawie]]) – zasłużony dla lokalnej społeczności nauczyciel, działacz lokalnych organizacji społecznych.

== Historia ==
Urodził się 22 stycznia 1893 we wsi [[Pęcław]] koło [[Czersk|Czerska]], w [[Powiat grójecki|powiecie Grójec]]; syn rolnika Jana<ref>Nie mylić z [[Jan Cieślak|Janem Cieślakiem]], pionierem sadownictwa.</ref> i Marianny Cieślak. Do publicznej szkoły elementarnej uczęszczał w Coniewie (1900-1904), naukę kontynuował w [[Czersk|Czersku]] (1905), następnie wstąpił do Seminarium Nauczycielskiego w Ursynowie pod Warszawą, którego nie ukończył z powodu przewlekłej choroby. Od 1 listopada 1914 do 30 września 1916 zorganizował i prowadził tajne nauczanie we dworze w Pęcławiu, za co został ukarany grzywną; po odzyskaniu niepodległości pracę tę zaliczono mu do wysługi pedagogicznej. W 1916 wstąpił na roczny kurs nauczycielski zorganizowany przez Polską Macierz Szkolną w Siedlcach. Od 1918 rozpoczął pracę nauczycielską na Podlasiu, kolejno w Kotuniu i Broszkowie k. Siedlec (1918-1919), w Gródku, gm. Jabłonna (1919-1921), Drohiczynie i Buszyskach (1921-1926), w [[Grójec|Grójcu]] (od 1927). W 1926 ukończył w Lublinie Wyższy Kurs Nauczycielski w zakresie filologii polskiej. W 1927 wygrał konkurs na stanowisko kierownika [[Publiczna Szkoła Podstawowa nr 1 im. Gabriela Narutowicza w Grójcu|Publicznej Szkoły Powszechnej nr 1 w Grójcu]]. Dzięki m.in. jego staraniom wybudowano obiekt szkolny (1928-1930) przy ul. Wareckiej (później ul. Józefa Piłsudskiego, potem ul. Walki Młodych i od 1989 znowu ul. Józefa Piłsudskiego). W 1934 szkole nadano imię Pierwszego Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Gabriela Narutowicza.

Aby podnieść poziom nauczania języka polskiego, Malicki wydzielił klasy dla dzieci pochodzenia żydowskiego, z których wkrótce utworzono oddzielną szkołę przeznaczoną dla dzieci żydowskich. W 1928 zorganizował zawodową szkołę dokształcającą dla młodzieży uczącej się zawodów rzemieślniczych.

W Iatach 1928-1939 aktywnie pracował w lokalnych organizacjach społecznych, w których nierzadko pełnił odpowiedzialne stanowiska. Był wiceprezesem Zarządu Oddziału [[Związek Nauczycielstwa Polskiego|Związku Nauczycielstwa Polskiego]] (ZNP), wieloletnim sekretarzem Rady Szkolnej Powiatowej, przewodniczącym Rady Spółdzielni Spożywców „Wieśniak” (1939-?), którą założyli (17 marca 1935) działacze ruchu ludowego i [[Związek Młodzieży Wiejskiej „Wici”|Związku Młodzieży Wiejskiej „Wici”]]. W 1934 wzorowo pełnił rolę kierownika gospodarczego kursu poświęconego ustrojowi szkolnemu w Polsce, który zorganizowała Sekcja Pedagogiczna Zarządu Oddziału ZNP i Inspektorat Szkolny w Grójcu. W 1937 był współorganizatorem i aktywnym uczestnikiem [[Strajk nauczycieli w 1937 roku|strajku nauczycieli]] protestujących przeciw zawieszeniu (z przyczyn politycznych) Zarządu Głównego ZNP.

Od pierwszych dni okupacji hitlerowskiej był członkiem Służby Zwycięstwu Polski (SZP), potem przerodzonego kolejno w Związek Walki Zbrojnej (ZWZ) i Armię Krajową (AK), gdzie pracował w strukturach wojskowych i cywilnych podziemnego Państwa Polskiego. Był miejscowym pełnomocnikiem [[Polski Komitet Opieki Społecznej|Polskiego Komitetu Opieki Społecznej]]. Do jego mieszkania przy ul. Kościelnej 10 dostawiano żywność, którą tu rozdzielano wśród najbardziej potrzebujących, w tym m.in. dostarczano ją Żydom z [[Getto żydowskie w Grójcu|grójeckiego getta]]. Przy pomocy znajomych nauczycieli z wiejskich szkół, Malicki wyszukiwał dla nich bezpieczne schronienia, wyrabiał im „aryjskie papiery”.

W rodzinnej miejscowości, [[Pęcław|Pęcławiu]], wykonywał fałszywe dowody osobiste przeznaczone dla ludzi zagrożonych aresztowaniem. Działalność tę prowadził na zlecenie AK przy pomocy syna Włodzimierza, absolwenta Szkoły Inżynierskiej im. Wawelberga i Rotwanda. We wsi tej Maliccy mieli małe gospodarstwo (5,6 ha), które w czasie okupacji prowadziła żona. W grójeckim mieszkaniu mającym nieużywane połączenie z sąsiadującym lokalem szkolnym, przez pewien czas mieszkał szef grójeckiego [[Kedyw|Kierownictwa Dywersji]], Jan Warnke (nazwisko okupacyjne Jan Zakrzewski).

We wrześniu 1943 w swojej szkole zorganizował i kierował kompletem [[Tajne nauczanie w czasie II wojny światowej|tajnego nauczania w zakresie I klasy szkoły średniej]]. 16 lutego 1944 został aresztowany przez gestapo podczas nauczania w szkole, przy ul. Piotra Skargi. Razem z nim aresztowano [[Władysław Strzałkowski|Władysława Strzałkowskiego]] i [[Henryk Adamski|Henryka Adamskiego]]. Po kilkudniowym przesłuchaniu w siedzibie miejscowego gestapo, skąd przez usłużnych strażników przesłał żonie obrączkę, wywieziono go do Warszawy i osadzono na Pawiaku. W tym samym czasie nieznany z nazwiska mieszkaniec Warszawy został zatrzymany przez gestapo z fałszywymi dokumentami dostarczonymi przez syna - Włodzimierza. Podczas przesłuchania załamał się i podał jego adres. W związku z tym wkrótce gestapo aresztowało syna we wsi [[Pęcław]]. Znaleziono przy nim blankiety kenkart wystawione in blanco. Obaj Maliccy zostali uwięzieni na Pawiaku i byli przesłuchiwani w komendzie Gestapo przy alei Szucha. Według nie do końca zweryfikowanych informacji, obaj w maju 1944 zostali rozstrzelani i spaleni w ruinach warszawskiego getta.

W 1917 Malicki ożenił się z Janiną Fijałkowską, nauczycielką w Pęcławiu, z którą miał 6 dzieci: troje z nich zmarło w dzieciństwie. Włodzimierz (1922-1944) został rozstrzelany podczas okupacji, wojnę przeżyła Teresa (ur. 1920) i Dariusz (ur. 1933). Wnuk Wincentego, Jarema Malicki (ur. 1965), dr genetyki, pracuje w Harvard Medical School w Bostonie. Drugi wnuk, Adam Jachołkowski (ur. 1945), syn Teresy, dr fizyki, jest pracownikiem naukowym Europejskiego Ośrodka Badań Jądrowych (Centre Europeer de Recherches Nucleaires) w Genewie.

W pamięci grójczan Malicki pozostał jako człowiek skromny, wrażliwy na biedę, szczególnie dzieci, pracowity. systematyczny zarówno w pracy społecznej, jak i zawodowej oraz dobry organizator, wzorowy nauczyciel, wychowawca i patriota.

== Przypisy ==
<references />

== Bibliografia ==

{{DEFAULTSORT:Malicki, Wincenty}}
[[Kategoria:Nauczyciele]]
[[Kategoria:Działacze społeczni]]

← poprzednia wersja		Wersja z 00:48, 14 sty 2025
Linia 4:		Linia 4:
	Urodził się 22 stycznia 1893 we wsi [[Pęcław]] koło [[Czersk\|Czerska]], w [[Powiat grójecki\|powiecie Grójec]]; syn rolnika Jana<ref>Nie mylić z [[Jan Cieślak\|Janem Cieślakiem]], pionierem sadownictwa.</ref> i Marianny Cieślak. Do publicznej szkoły elementarnej uczęszczał w [[Coniew\|Coniewie]] (1900–1904), naukę kontynuował w [[Czersk\|Czersku]] (1905), następnie wstąpił do Seminarium Nauczycielskiego w Ursynowie pod Warszawą, którego nie ukończył z powodu przewlekłej choroby. Od 1 listopada 1914 do 30 września 1916 zorganizował i prowadził tajne nauczanie we dworze w Pęcławiu, za co został ukarany grzywną; po odzyskaniu niepodległości pracę tę zaliczono mu do wysługi pedagogicznej. W 1916 wstąpił na roczny kurs nauczycielski zorganizowany przez Polską Macierz Szkolną w Siedlcach. Od 1918 rozpoczął pracę nauczycielską na Podlasiu, kolejno w Kotuniu i Broszkowie k. Siedlec (1918–1919), w Gródku, gm. Jabłonna (1919–1921), Drohiczynie i Buszyskach (1921–1926), w [[Grójec\|Grójcu]] (od 1927). W 1926 ukończył w Lublinie Wyższy Kurs Nauczycielski w zakresie filologii polskiej. W 1927 wygrał konkurs na stanowisko kierownika [[Publiczna Szkoła Podstawowa nr 1 im. Gabriela Narutowicza w Grójcu\|Publicznej Szkoły Powszechnej nr 1 w Grójcu]]. Dzięki m.in. jego staraniom wybudowano obiekt szkolny (1928–1930) przy ul. Wareckiej (później ul. Józefa Piłsudskiego, potem ul. Walki Młodych i od 1989 znowu ul. Józefa Piłsudskiego). W 1934 szkole nadano imię Pierwszego Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Gabriela Narutowicza.		Urodził się 22 stycznia 1893 we wsi [[Pęcław]] koło [[Czersk\|Czerska]], w [[Powiat grójecki\|powiecie Grójec]]; syn rolnika Jana<ref>Nie mylić z [[Jan Cieślak\|Janem Cieślakiem]], pionierem sadownictwa.</ref> i Marianny Cieślak. Do publicznej szkoły elementarnej uczęszczał w [[Coniew\|Coniewie]] (1900–1904), naukę kontynuował w [[Czersk\|Czersku]] (1905), następnie wstąpił do Seminarium Nauczycielskiego w Ursynowie pod Warszawą, którego nie ukończył z powodu przewlekłej choroby. Od 1 listopada 1914 do 30 września 1916 zorganizował i prowadził tajne nauczanie we dworze w Pęcławiu, za co został ukarany grzywną; po odzyskaniu niepodległości pracę tę zaliczono mu do wysługi pedagogicznej. W 1916 wstąpił na roczny kurs nauczycielski zorganizowany przez Polską Macierz Szkolną w Siedlcach. Od 1918 rozpoczął pracę nauczycielską na Podlasiu, kolejno w Kotuniu i Broszkowie k. Siedlec (1918–1919), w Gródku, gm. Jabłonna (1919–1921), Drohiczynie i Buszyskach (1921–1926), w [[Grójec\|Grójcu]] (od 1927). W 1926 ukończył w Lublinie Wyższy Kurs Nauczycielski w zakresie filologii polskiej. W 1927 wygrał konkurs na stanowisko kierownika [[Publiczna Szkoła Podstawowa nr 1 im. Gabriela Narutowicza w Grójcu\|Publicznej Szkoły Powszechnej nr 1 w Grójcu]]. Dzięki m.in. jego staraniom wybudowano obiekt szkolny (1928–1930) przy ul. Wareckiej (później ul. Józefa Piłsudskiego, potem ul. Walki Młodych i od 1989 znowu ul. Józefa Piłsudskiego). W 1934 szkole nadano imię Pierwszego Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Gabriela Narutowicza.

	Aby podnieść poziom nauczania języka polskiego, Malicki wydzielił klasy dla dzieci pochodzenia żydowskiego, z których wkrótce utworzono [[Powszechna ~~Szkoła Podstawowa~~ nr 2 w Grójcu\|oddzielną szkołę przeznaczoną dla dzieci żydowskich]]. W 1928 zorganizował zawodową szkołę dokształcającą dla młodzieży uczącej się zawodów rzemieślniczych.		Aby podnieść poziom nauczania języka polskiego, Malicki wydzielił klasy dla dzieci pochodzenia żydowskiego, z których wkrótce utworzono [[Publiczna Szkoła Powszechna nr 2 w Grójcu\|oddzielną szkołę przeznaczoną dla dzieci żydowskich]]. W 1928 zorganizował zawodową szkołę dokształcającą dla młodzieży uczącej się zawodów rzemieślniczych.

	W Iatach 1928–1939 aktywnie pracował w lokalnych organizacjach społecznych, w których nierzadko pełnił odpowiedzialne stanowiska. Był wiceprezesem Zarządu Oddziału [[Związek Nauczycielstwa Polskiego\|Związku Nauczycielstwa Polskiego]] (ZNP), wieloletnim sekretarzem Rady Szkolnej Powiatowej, przewodniczącym Rady Spółdzielni Spożywców „Wieśniak” (1939–?), którą założyli (17 marca 1935) działacze ruchu ludowego i [[Związek Młodzieży Wiejskiej „Wici”\|Związku Młodzieży Wiejskiej „Wici”]]. W 1934 wzorowo pełnił rolę kierownika gospodarczego kursu poświęconego ustrojowi szkolnemu w Polsce, który zorganizowała Sekcja Pedagogiczna Zarządu Oddziału ZNP i Inspektorat Szkolny w Grójcu. W 1937 był współorganizatorem i aktywnym uczestnikiem [[Strajk nauczycielski w 1937 roku\|strajku nauczycieli]] protestujących przeciw zawieszeniu (z przyczyn politycznych) Zarządu Głównego ZNP.		W Iatach 1928–1939 aktywnie pracował w lokalnych organizacjach społecznych, w których nierzadko pełnił odpowiedzialne stanowiska. Był wiceprezesem Zarządu Oddziału [[Związek Nauczycielstwa Polskiego\|Związku Nauczycielstwa Polskiego]] (ZNP), wieloletnim sekretarzem Rady Szkolnej Powiatowej, przewodniczącym Rady Spółdzielni Spożywców „Wieśniak” (1939–?), którą założyli (17 marca 1935) działacze ruchu ludowego i [[Związek Młodzieży Wiejskiej „Wici”\|Związku Młodzieży Wiejskiej „Wici”]]. W 1934 wzorowo pełnił rolę kierownika gospodarczego kursu poświęconego ustrojowi szkolnemu w Polsce, który zorganizowała Sekcja Pedagogiczna Zarządu Oddziału ZNP i Inspektorat Szkolny w Grójcu. W 1937 był współorganizatorem i aktywnym uczestnikiem [[Strajk nauczycielski w 1937 roku\|strajku nauczycieli]] protestujących przeciw zawieszeniu (z przyczyn politycznych) Zarządu Głównego ZNP.

← poprzednia wersja		Wersja z 21:49, 12 sie 2024
Linia 2:		Linia 2:

	== Historia ==		== Historia ==
	Urodził się 22 stycznia 1893 we wsi [[Pęcław]] koło [[Czersk\|Czerska]], w [[Powiat grójecki\|powiecie Grójec]]; syn rolnika Jana<ref>Nie mylić z [[Jan Cieślak\|Janem Cieślakiem]], pionierem sadownictwa.</ref> i Marianny Cieślak. Do publicznej szkoły elementarnej uczęszczał w Coniewie (1900–1904), naukę kontynuował w [[Czersk\|Czersku]] (1905), następnie wstąpił do Seminarium Nauczycielskiego w Ursynowie pod Warszawą, którego nie ukończył z powodu przewlekłej choroby. Od 1 listopada 1914 do 30 września 1916 zorganizował i prowadził tajne nauczanie we dworze w Pęcławiu, za co został ukarany grzywną; po odzyskaniu niepodległości pracę tę zaliczono mu do wysługi pedagogicznej. W 1916 wstąpił na roczny kurs nauczycielski zorganizowany przez Polską Macierz Szkolną w Siedlcach. Od 1918 rozpoczął pracę nauczycielską na Podlasiu, kolejno w Kotuniu i Broszkowie k. Siedlec (1918–1919), w Gródku, gm. Jabłonna (1919–1921), Drohiczynie i Buszyskach (1921–1926), w [[Grójec\|Grójcu]] (od 1927). W 1926 ukończył w Lublinie Wyższy Kurs Nauczycielski w zakresie filologii polskiej. W 1927 wygrał konkurs na stanowisko kierownika [[Publiczna Szkoła Podstawowa nr 1 im. Gabriela Narutowicza w Grójcu\|Publicznej Szkoły Powszechnej nr 1 w Grójcu]]. Dzięki m.in. jego staraniom wybudowano obiekt szkolny (1928–1930) przy ul. Wareckiej (później ul. Józefa Piłsudskiego, potem ul. Walki Młodych i od 1989 znowu ul. Józefa Piłsudskiego). W 1934 szkole nadano imię Pierwszego Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Gabriela Narutowicza.		Urodził się 22 stycznia 1893 we wsi [[Pęcław]] koło [[Czersk\|Czerska]], w [[Powiat grójecki\|powiecie Grójec]]; syn rolnika Jana<ref>Nie mylić z [[Jan Cieślak\|Janem Cieślakiem]], pionierem sadownictwa.</ref> i Marianny Cieślak. Do publicznej szkoły elementarnej uczęszczał w [[Coniew\|Coniewie]] (1900–1904), naukę kontynuował w [[Czersk\|Czersku]] (1905), następnie wstąpił do Seminarium Nauczycielskiego w Ursynowie pod Warszawą, którego nie ukończył z powodu przewlekłej choroby. Od 1 listopada 1914 do 30 września 1916 zorganizował i prowadził tajne nauczanie we dworze w Pęcławiu, za co został ukarany grzywną; po odzyskaniu niepodległości pracę tę zaliczono mu do wysługi pedagogicznej. W 1916 wstąpił na roczny kurs nauczycielski zorganizowany przez Polską Macierz Szkolną w Siedlcach. Od 1918 rozpoczął pracę nauczycielską na Podlasiu, kolejno w Kotuniu i Broszkowie k. Siedlec (1918–1919), w Gródku, gm. Jabłonna (1919–1921), Drohiczynie i Buszyskach (1921–1926), w [[Grójec\|Grójcu]] (od 1927). W 1926 ukończył w Lublinie Wyższy Kurs Nauczycielski w zakresie filologii polskiej. W 1927 wygrał konkurs na stanowisko kierownika [[Publiczna Szkoła Podstawowa nr 1 im. Gabriela Narutowicza w Grójcu\|Publicznej Szkoły Powszechnej nr 1 w Grójcu]]. Dzięki m.in. jego staraniom wybudowano obiekt szkolny (1928–1930) przy ul. Wareckiej (później ul. Józefa Piłsudskiego, potem ul. Walki Młodych i od 1989 znowu ul. Józefa Piłsudskiego). W 1934 szkole nadano imię Pierwszego Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Gabriela Narutowicza.

	Aby podnieść poziom nauczania języka polskiego, Malicki wydzielił klasy dla dzieci pochodzenia żydowskiego, z których wkrótce utworzono oddzielną szkołę przeznaczoną dla dzieci żydowskich. W 1928 zorganizował zawodową szkołę dokształcającą dla młodzieży uczącej się zawodów rzemieślniczych.		Aby podnieść poziom nauczania języka polskiego, Malicki wydzielił klasy dla dzieci pochodzenia żydowskiego, z których wkrótce utworzono [[Powszechna Szkoła Podstawowa nr 2 w Grójcu\|oddzielną szkołę przeznaczoną dla dzieci żydowskich]]. W 1928 zorganizował zawodową szkołę dokształcającą dla młodzieży uczącej się zawodów rzemieślniczych.

	W Iatach 1928–1939 aktywnie pracował w lokalnych organizacjach społecznych, w których nierzadko pełnił odpowiedzialne stanowiska. Był wiceprezesem Zarządu Oddziału [[Związek Nauczycielstwa Polskiego\|Związku Nauczycielstwa Polskiego]] (ZNP), wieloletnim sekretarzem Rady Szkolnej Powiatowej, przewodniczącym Rady Spółdzielni Spożywców „Wieśniak” (1939–?), którą założyli (17 marca 1935) działacze ruchu ludowego i [[Związek Młodzieży Wiejskiej „Wici”\|Związku Młodzieży Wiejskiej „Wici”]]. W 1934 wzorowo pełnił rolę kierownika gospodarczego kursu poświęconego ustrojowi szkolnemu w Polsce, który zorganizowała Sekcja Pedagogiczna Zarządu Oddziału ZNP i Inspektorat Szkolny w Grójcu. W 1937 był współorganizatorem i aktywnym uczestnikiem [[Strajk ~~nauczycieli~~ w 1937 roku\|strajku nauczycieli]] protestujących przeciw zawieszeniu (z przyczyn politycznych) Zarządu Głównego ZNP.		W Iatach 1928–1939 aktywnie pracował w lokalnych organizacjach społecznych, w których nierzadko pełnił odpowiedzialne stanowiska. Był wiceprezesem Zarządu Oddziału [[Związek Nauczycielstwa Polskiego\|Związku Nauczycielstwa Polskiego]] (ZNP), wieloletnim sekretarzem Rady Szkolnej Powiatowej, przewodniczącym Rady Spółdzielni Spożywców „Wieśniak” (1939–?), którą założyli (17 marca 1935) działacze ruchu ludowego i [[Związek Młodzieży Wiejskiej „Wici”\|Związku Młodzieży Wiejskiej „Wici”]]. W 1934 wzorowo pełnił rolę kierownika gospodarczego kursu poświęconego ustrojowi szkolnemu w Polsce, który zorganizowała Sekcja Pedagogiczna Zarządu Oddziału ZNP i Inspektorat Szkolny w Grójcu. W 1937 był współorganizatorem i aktywnym uczestnikiem [[Strajk nauczycielski w 1937 roku\|strajku nauczycieli]] protestujących przeciw zawieszeniu (z przyczyn politycznych) Zarządu Głównego ZNP.

	Od pierwszych dni okupacji hitlerowskiej był członkiem Służby Zwycięstwu Polski, potem przerodzonego kolejno w [[Armia Krajowa\|Związek Walki Zbrojnej]] i [[Armia Krajowa\|Armię Krajową]], gdzie pracował w strukturach wojskowych i cywilnych podziemnego Państwa Polskiego. Był miejscowym pełnomocnikiem [[Polski Komitet Opieki Społecznej\|Polskiego Komitetu Opieki Społecznej]]. Do jego mieszkania przy ul. Kościelnej 10 dostawiano żywność, którą tu rozdzielano wśród najbardziej potrzebujących, w tym m.in. dostarczano ją Żydom z [[Getto w Grójcu\|grójeckiego getta]]. Przy pomocy znajomych nauczycieli z wiejskich szkół, Malicki wyszukiwał dla nich bezpieczne schronienia, wyrabiał im „aryjskie papiery”.		Od pierwszych dni okupacji hitlerowskiej był członkiem Służby Zwycięstwu Polski, potem przerodzonego kolejno w [[Armia Krajowa\|Związek Walki Zbrojnej]] i [[Armia Krajowa\|Armię Krajową]], gdzie pracował w strukturach wojskowych i cywilnych podziemnego Państwa Polskiego. Był miejscowym pełnomocnikiem [[Polski Komitet Opieki Społecznej\|Polskiego Komitetu Opieki Społecznej]]. Do jego mieszkania przy ul. Kościelnej 10 dostawiano żywność, którą tu rozdzielano wśród najbardziej potrzebujących, w tym m.in. dostarczano ją Żydom z [[Getto w Grójcu\|grójeckiego getta]]. Przy pomocy znajomych nauczycieli z wiejskich szkół, Malicki wyszukiwał dla nich bezpieczne schronienia, wyrabiał im „aryjskie papiery”.
Linia 12:		Linia 12:
	W rodzinnej miejscowości, [[Pęcław\|Pęcławiu]], wykonywał fałszywe dowody osobiste przeznaczone dla ludzi zagrożonych aresztowaniem. Działalność tę prowadził na zlecenie Armii Krajowej przy pomocy syna Włodzimierza, absolwenta Szkoły Inżynierskiej im. Wawelberga i Rotwanda. We wsi tej Maliccy mieli małe gospodarstwo (5,6 ha), które w czasie okupacji prowadziła żona. W grójeckim mieszkaniu mającym nieużywane połączenie z sąsiadującym lokalem szkolnym, przez pewien czas mieszkał szef grójeckiego [[Kedyw\|Kierownictwa Dywersji]], Jan Warnke (nazwisko okupacyjne Jan Zakrzewski).		W rodzinnej miejscowości, [[Pęcław\|Pęcławiu]], wykonywał fałszywe dowody osobiste przeznaczone dla ludzi zagrożonych aresztowaniem. Działalność tę prowadził na zlecenie Armii Krajowej przy pomocy syna Włodzimierza, absolwenta Szkoły Inżynierskiej im. Wawelberga i Rotwanda. We wsi tej Maliccy mieli małe gospodarstwo (5,6 ha), które w czasie okupacji prowadziła żona. W grójeckim mieszkaniu mającym nieużywane połączenie z sąsiadującym lokalem szkolnym, przez pewien czas mieszkał szef grójeckiego [[Kedyw\|Kierownictwa Dywersji]], Jan Warnke (nazwisko okupacyjne Jan Zakrzewski).

	We wrześniu 1943 w swojej szkole zorganizował i kierował kompletem [[Tajne nauczanie w ~~czasie II wojny światowej~~\|tajnego nauczania w zakresie I klasy szkoły średniej]]. 16 lutego 1944 został aresztowany przez gestapo podczas nauczania w szkole, przy ul. Piotra Skargi. Razem z nim aresztowano [[Władysław Strzałkowski\|Władysława Strzałkowskiego]] i [[Henryk Adamski\|Henryka Adamskiego]]. Po kilkudniowym przesłuchaniu w siedzibie miejscowego gestapo, skąd przez usłużnych strażników przesłał żonie obrączkę, wywieziono go do Warszawy i osadzono na Pawiaku. W tym samym czasie nieznany z nazwiska mieszkaniec Warszawy został zatrzymany przez gestapo z fałszywymi dokumentami dostarczonymi przez syna – Włodzimierza. Podczas przesłuchania załamał się i podał jego adres. W związku z tym wkrótce gestapo aresztowało syna we wsi [[Pęcław]]. Znaleziono przy nim blankiety kenkart wystawione in blanco. Obaj Maliccy zostali uwięzieni na Pawiaku i byli przesłuchiwani w komendzie Gestapo przy alei Szucha. Według nie do końca zweryfikowanych informacji, obaj w maju 1944 zostali rozstrzelani i spaleni w ruinach warszawskiego getta.		We wrześniu 1943 w swojej szkole zorganizował i kierował kompletem [[Tajne nauczanie w zakresie szkoły średniej (1939–1945)\|tajnego nauczania w zakresie I klasy szkoły średniej]]. 16 lutego 1944 został aresztowany przez gestapo podczas nauczania w szkole, przy ul. Piotra Skargi. Razem z nim aresztowano [[Władysław Strzałkowski\|Władysława Strzałkowskiego]] i [[Henryk Adamski\|Henryka Adamskiego]]. Po kilkudniowym przesłuchaniu w siedzibie miejscowego gestapo, skąd przez usłużnych strażników przesłał żonie obrączkę, wywieziono go do Warszawy i osadzono na Pawiaku. W tym samym czasie nieznany z nazwiska mieszkaniec Warszawy został zatrzymany przez gestapo z fałszywymi dokumentami dostarczonymi przez syna – Włodzimierza. Podczas przesłuchania załamał się i podał jego adres. W związku z tym wkrótce gestapo aresztowało syna we wsi [[Pęcław]]. Znaleziono przy nim blankiety kenkart wystawione in blanco. Obaj Maliccy zostali uwięzieni na Pawiaku i byli przesłuchiwani w komendzie Gestapo przy alei Szucha. Według nie do końca zweryfikowanych informacji, obaj w maju 1944 zostali rozstrzelani i spaleni w ruinach warszawskiego getta.

	W 1917 Malicki ożenił się z Janiną Fijałkowską, nauczycielką w Pęcławiu, z którą miał 6 dzieci: troje z nich zmarło w dzieciństwie. Włodzimierz (1922–1944) został rozstrzelany podczas okupacji, wojnę przeżyła Teresa (ur. 1920) i Dariusz (ur. 1933). Wnuk Wincentego, Jarema Malicki (ur. 1965), dr genetyki, pracuje w Harvard Medical School w Bostonie. Drugi wnuk, Adam Jachołkowski (ur. 1945), syn Teresy, dr fizyki, jest pracownikiem naukowym Europejskiego Ośrodka Badań Jądrowych (Centre Europeer de Recherches Nucleaires) w Genewie.		W 1917 Malicki ożenił się z Janiną Fijałkowską, nauczycielką w Pęcławiu, z którą miał 6 dzieci: troje z nich zmarło w dzieciństwie. Włodzimierz (1922–1944) został rozstrzelany podczas okupacji, wojnę przeżyła Teresa (ur. 1920) i Dariusz (ur. 1933). Wnuk Wincentego, Jarema Malicki (ur. 1965), dr genetyki, pracuje w Harvard Medical School w Bostonie. Drugi wnuk, Adam Jachołkowski (ur. 1945), syn Teresy, dr fizyki, jest pracownikiem naukowym Europejskiego Ośrodka Badań Jądrowych (Centre Europeer de Recherches Nucleaires) w Genewie.
Linia 28:		Linia 28:
	* Biogram w ''Księga poświęcona pamięci nauczycieli Ziemi Grójeckiej poległych i zamordowanych w latach 1939–1945'';		* Biogram w ''Księga poświęcona pamięci nauczycieli Ziemi Grójeckiej poległych i zamordowanych w latach 1939–1945'';
	* ''50 lat Powszechnej Spółdzielni Spożywców w Grójcu'', [Grójec 1985]. s. 7;		* ''50 lat Powszechnej Spółdzielni Spożywców w Grójcu'', [Grójec 1985]. s. 7;
	* [[Henryk Świderski]], ''Armia Krajowa w Obwodzie Grójec-„Głuszec”'', Warszawa 1993, s. 42, 193, 210, 279.		* [[Henryk Świderski]], ''Armia Krajowa w Obwodzie Grójec - „Głuszec”'', Warszawa 1993, s. 42, 193, 210, 279.
	{{DEFAULTSORT:Malicki, Wincenty}}		{{DEFAULTSORT:Malicki, Wincenty}}
	[[Kategoria:Nauczyciele]]		[[Kategoria:Nauczyciele]]
	[[Kategoria:Działacze społeczni]]		[[Kategoria:Działacze społeczni]]