Wacław Pawlak - Historia wersji

Admin o 20:11, 19 sty 2025

2025-01-19T20:11:57Z

Admin o 19:59, 12 sie 2024

2024-08-12T19:59:56Z

← poprzednia wersja		Wersja z 21:59, 12 sie 2024
Linia 2:		Linia 2:

	== Biografia ==		== Biografia ==
	Urodził się 11 marca 1909 w [[Bądków\|Bądkowie]] koło [[Goszczyn\|Goszczyna]] w średniozamożnej rodzinie chłopskiej, jako syn Jana i Józefy z Białkowskich. W 1909 rodzice sprzedali gospodarstwo (8,40 ha), kupili pół domu przy ul. Mogielnickiej 1 i tu prowadzili gospodę. Szkołę powszechną ukończył w [[Grójec\|Grójcu]] (1924), [[Państwowe Seminarium Nauczycielskie Męskie w Mogielnicy\|Państwowe Seminarium Męskie w Mogielnicy]] (1925–1930), Państwowy Instytut Robót Ręcznych i Rysunków (1935/1936) i roczne studium w Wyższej Szkole Dziennikarskiej w Warszawie (1930/1931). Podczas nauki w Seminarium był redaktorem pierwszych dwóch numerów szkolnej gazetki „[[Nasze Pismo]]”, autorem wielu artykułów, opowiadań i 17 wierszy. W latach 1930–1941 pracował w okolicach [[Warszawa\|Warszawy]]: w szkole powszechnej w Zdobyczy Robotniczej - dziś w granicach Warszawy (1930/1931), Zaborowie k. Błonia (1931/1932), Dawidach k. Raszyna (1932/1933), Nieporęcie (1933–1938), Zielonce (1938–1941). W 1939 wstąpił na ochotnika do Wojska Polskiego, w Lublinie dostał się do niewoli, z której uciekł i wrócił do Zielonki w październiku 1939; w 1940 wstąpił do [[Armia Krajowa\|Związku Walki Zbrojnej]], zagrożony aresztowaniem przeniósł się do [[Gołosze\|Gołosz]] koło [[Błędów\|Błędowa]] i tu uczył w szkole powszechnej oraz na tajnych kompletach z zakresu szkoły średniej (1941–1945). Od października 1945 do 31 sierpnia 1951 prowadził zajęcia w [[Uniwersytet Ludowy w Głuchowie\|Uniwersytecie Ludowym w Głuchowie]] koło Grójca, od września do 31 grudnia 1951 pracował w Kukłowym Teatrze Młodego Widza „Baj”, dla którego przygotował scenografię i kukiełki do sztuki Marii Kownackiej ''Sad Wawrzyńca''. Od 1 lutego do końca marca 1952 był redaktorem czasopisma „Poradnik świetlicowy”, od 1 kwietnia 1952 do 31 kwietnia 1954 kierował [[Powiatowa Biblioteka Publiczna\|Powiatową Biblioteką Publiczną]], następnie pełnił funkcję podinspektora pracy pozalekcyjnej w Wydziale Oświaty PPRN w Grójcu (luty 1954–sierpień 1957). W 1957 zorganizował [[Pedagogiczna Biblioteka Powiatowa\|Pedagogiczną Bibliotekę Powiatową]], którą kierował od 1 września tego roku do 30 kwietnia 1965, potem uczył w [[Szkoła Podstawowa w Pamiątce\|Szkole Podstawowej w Pamiątce]] (1 maja 1965–31 sierpnia 1966), a wreszcie w [[Liceum Ogólnokształcące im. Piotra Skargi w Grójcu\|Liceum Ogólnokształcącym w Grójcu]] (1966–1972). Pracował tu na stanowisku kierownika świetlicy, a po przejściu na emeryturę, w niepełnym wymiarze godzin uczył wychowania plastycznego (do 1975).		Urodził się 11 marca 1909 w [[Bądków\|Bądkowie]] koło [[Goszczyn\|Goszczyna]] w średniozamożnej rodzinie chłopskiej, jako syn Jana i Józefy z Białkowskich. W 1909 rodzice sprzedali gospodarstwo (8,40 ha), kupili pół domu przy ul. Mogielnickiej 1 i tu prowadzili gospodę. Szkołę powszechną ukończył w [[Grójec\|Grójcu]] (1924), [[Państwowe Seminarium Nauczycielskie Męskie w Mogielnicy\|Państwowe Seminarium Męskie w Mogielnicy]] (1925–1930), Państwowy Instytut Robót Ręcznych i Rysunków (1935/1936) i roczne studium w Wyższej Szkole Dziennikarskiej w Warszawie (1930/1931). Podczas nauki w Seminarium był redaktorem pierwszych dwóch numerów szkolnej gazetki „[[Nasze Pismo]]”, autorem wielu artykułów, opowiadań i 17 wierszy. W latach 1930–1941 pracował w okolicach [[Warszawa\|Warszawy]]: w szkole powszechnej w Zdobyczy Robotniczej - dziś w granicach Warszawy (1930/1931), Zaborowie k. Błonia (1931/1932), Dawidach k. Raszyna (1932/1933), Nieporęcie (1933–1938), Zielonce (1938–1941). W 1939 wstąpił na ochotnika do Wojska Polskiego, w Lublinie dostał się do niewoli, z której uciekł i wrócił do Zielonki w październiku 1939; w 1940 wstąpił do [[Armia Krajowa\|Związku Walki Zbrojnej]], zagrożony aresztowaniem przeniósł się do [[Gołosze\|Gołosz]] koło [[Błędów\|Błędowa]] i tu uczył w szkole powszechnej oraz na [[Tajne nauczanie w zakresie szkoły średniej (1939–1945)\|tajnych kompletach z zakresu szkoły średniej]] (1941–1945). Od października 1945 do 31 sierpnia 1951 prowadził zajęcia w [[Uniwersytet Ludowy w Głuchowie\|Uniwersytecie Ludowym w Głuchowie]] koło Grójca, od września do 31 grudnia 1951 pracował w Kukłowym Teatrze Młodego Widza „Baj”, dla którego przygotował scenografię i kukiełki do sztuki Marii Kownackiej ''Sad Wawrzyńca''. Od 1 lutego do końca marca 1952 był redaktorem czasopisma „Poradnik świetlicowy”, od 1 kwietnia 1952 do 31 kwietnia 1954 kierował [[Powiatowa Biblioteka Publiczna\|Powiatową Biblioteką Publiczną]], następnie pełnił funkcję podinspektora pracy pozalekcyjnej w Wydziale Oświaty PPRN w Grójcu (luty 1954–sierpień 1957). W 1957 zorganizował [[Pedagogiczna Biblioteka Powiatowa\|Pedagogiczną Bibliotekę Powiatową]], którą kierował od 1 września tego roku do 30 kwietnia 1965, potem uczył w [[Szkoła Podstawowa w Pamiątce\|Szkole Podstawowej w Pamiątce]] (1 maja 1965–31 sierpnia 1966), a wreszcie w [[Liceum Ogólnokształcące im. Piotra Skargi w Grójcu\|Liceum Ogólnokształcącym w Grójcu]] (1966–1972). Pracował tu na stanowisku kierownika świetlicy, a po przejściu na emeryturę, w niepełnym wymiarze godzin uczył wychowania plastycznego (do 1975).

	W latach 1951–1960 napisał kilka artykułów z zakresu problematyki teatru lalek, bibliotekarstwa, wychowania plastycznego i kilka sprawozdań z wystaw plastycznych, które ogłosił na łamach czasopism: „Teatr Lalek” (1951), „Rysunek” (1954, 1955), „Głos Nauczycielski” (1958, 1960), „Nowa Kultura” (1958) oraz w seryjnych wydawnictwach zbiorowych: ''Z doświadczeń bibliotek szkolnych i pedagogicznych'' (1959, 1960), ''Problemy pracy kulturalno-oświatowej wśród nauczycieli'' (1959). W ''Polskim słowniku biograficznym'' zamieścił biografię [[Władysław Kołodziejek\|Władysława Kołodziejka]]. Z Bolesławem Monkiewiczem ogłosił pracę ''100 lat Banku Spółdzielczego im. Stefczyka w Grójcu'' (1974). W 1982 opracował i opublikował dzieje Ochotniczej Straży Pożarnej w Grójcu (''Sto lat w służbie społeczeństwa. 1881-1981'').		W latach 1951–1960 napisał kilka artykułów z zakresu problematyki teatru lalek, bibliotekarstwa, wychowania plastycznego i kilka sprawozdań z wystaw plastycznych, które ogłosił na łamach czasopism: „Teatr Lalek” (1951), „Rysunek” (1954, 1955), „Głos Nauczycielski” (1958, 1960), „Nowa Kultura” (1958) oraz w seryjnych wydawnictwach zbiorowych: ''Z doświadczeń bibliotek szkolnych i pedagogicznych'' (1959, 1960), ''Problemy pracy kulturalno-oświatowej wśród nauczycieli'' (1959). W ''Polskim słowniku biograficznym'' zamieścił biografię [[Władysław Kołodziejek\|Władysława Kołodziejka]]. Z Bolesławem Monkiewiczem ogłosił pracę ''100 lat Banku Spółdzielczego im. Stefczyka w Grójcu'' (1974). W 1982 opracował i opublikował dzieje Ochotniczej Straży Pożarnej w Grójcu (''Sto lat w służbie społeczeństwa. 1881-1981'').
Linia 8:		Linia 8:
	Pracę zawodową łączył ze społeczną. W 1933 wstąpił do Związku Nauczycielstwa Polskiego, przez rok pełnił funkcję przewodniczącego Ogniska ZNP w Nieporęcie (1937/1938), w 1937 współorganizował [[Strajk nauczycielski w 1937 roku\|strajk nauczycielski]]. W Grójcu był członkiem Zarządu Oddziału Powiatowego ZNP (1945–1950). Sądu Koleżeńskiego Oddziału Powiatowego ZNP (1950–1951), Zarządu Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej (1950–1951), Zarządu [[Polskie Towarzystwo Krajoznawczo-Turystyczne, Oddział w Grójcu\|Polskiego Towarzystwa Krajoznawczo-Turystycznego, Oddział w Grójcu]] (1963–1970?), wiceprzewodniczącym Powiatowej Rady Związków Zawodowych (1949–1951), kierownikiem zespołu samokształcenia ideologicznego nauczycieli (1950–1951), członkiem Komisji Szkoleniowej przy Oddziale ZNP (1950–1951), Powiatowego Komitetu Odbudowy Warszawy (1953), [[Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Radzieckiej\|Zarządu Powiatowego Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej]], współorganizatorem sekcji bibliotekarskiej przy Zarządzie Okręgu Warszawskiego ZNP (od 1959), współorganizatorem [[Święto Kwitnących Jabłoni\|Grójeckich Dni Kwitnących Jabłoni]], współtwórcą scenariuszy imprezy, oprawy plastycznej, autorem satyrycznych kupletów i piosenek.		Pracę zawodową łączył ze społeczną. W 1933 wstąpił do Związku Nauczycielstwa Polskiego, przez rok pełnił funkcję przewodniczącego Ogniska ZNP w Nieporęcie (1937/1938), w 1937 współorganizował [[Strajk nauczycielski w 1937 roku\|strajk nauczycielski]]. W Grójcu był członkiem Zarządu Oddziału Powiatowego ZNP (1945–1950). Sądu Koleżeńskiego Oddziału Powiatowego ZNP (1950–1951), Zarządu Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej (1950–1951), Zarządu [[Polskie Towarzystwo Krajoznawczo-Turystyczne, Oddział w Grójcu\|Polskiego Towarzystwa Krajoznawczo-Turystycznego, Oddział w Grójcu]] (1963–1970?), wiceprzewodniczącym Powiatowej Rady Związków Zawodowych (1949–1951), kierownikiem zespołu samokształcenia ideologicznego nauczycieli (1950–1951), członkiem Komisji Szkoleniowej przy Oddziale ZNP (1950–1951), Powiatowego Komitetu Odbudowy Warszawy (1953), [[Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Radzieckiej\|Zarządu Powiatowego Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej]], współorganizatorem sekcji bibliotekarskiej przy Zarządzie Okręgu Warszawskiego ZNP (od 1959), współorganizatorem [[Święto Kwitnących Jabłoni\|Grójeckich Dni Kwitnących Jabłoni]], współtwórcą scenariuszy imprezy, oprawy plastycznej, autorem satyrycznych kupletów i piosenek.

	Za pracę społeczną i zawodową wyróżniony został złotymi odznakami: Za Zasługi dla Województwa Warszawskiego (23 czerwca 1964), Odznaką Związku Nauczycielstwa Polskiego (1973), Zasłużony Popularyzator Wiedzy (20 października 1979) oraz Medalem Komisji Edukacji Narodowej (4 września 1980), Odznaką ZNP za [[tajne nauczanie]] (10 czerwca 1985).		Za pracę społeczną i zawodową wyróżniony został złotymi odznakami: Za Zasługi dla Województwa Warszawskiego (23 czerwca 1964), Odznaką Związku Nauczycielstwa Polskiego (1973), Zasłużony Popularyzator Wiedzy (20 października 1979) oraz Medalem Komisji Edukacji Narodowej (4 września 1980), Odznaką ZNP za [[Tajne nauczanie w zakresie szkoły średniej (1939–1945)\|tajne nauczanie]] (10 czerwca 1985).

	W 1937 ożenił się z Eugenią Sieczkowską, z którą miał 2 córki: Jagnę Marię [Wilkosz] i Hannę Ewę. Zmarł 7 września 1989, pochowany został w [[Grójec\|Grójcu]] na cmentarzu przy ul. Mszczonowskiej.		W 1937 ożenił się z Eugenią Sieczkowską, z którą miał 2 córki: Jagnę Marię [Wilkosz] i Hannę Ewę. Zmarł 7 września 1989, pochowany został w [[Grójec\|Grójcu]] na [[Cmentarz parafialny („stary”) w Grójcu\|cmentarzu przy ul. Mszczonowskiej]].

	== Bibliografia ==		== Bibliografia ==

Admin o 18:06, 6 lip 2024

2024-07-06T18:06:15Z

← poprzednia wersja		Wersja z 20:06, 6 lip 2024
Linia 23:		Linia 23:
	[[Kategoria:Nauczyciele]]		[[Kategoria:Nauczyciele]]
	[[Kategoria:Działacze społeczni]]		[[Kategoria:Działacze społeczni]]
			{{DEFAULTSORT:Pawlak, Wacław}}

Admin: Utworzono nową stronę "'''Wacław Pawlak''' (ur. 11 marca 1909 w Bądkowie, zm. 7 września 1989) – nauczyciel, bibliotekarz, działacz społeczno-kulturalny. == Biografia == Urodził się 11 marca 1909 w Bądkowie koło Goszczyna w średniozamożnej rodzinie chłopskiej, jako syn Jana i Józefy z Białkowskich. W 1909 rodzice sprzedali gospodarstwo (8,40 ha), kupili pół domu przy ul. Mogielnickiej 1 i tu prowadzili gospodę. Szkołę powszechn…"

2024-07-06T17:58:43Z

Utworzono nową stronę "'''Wacław Pawlak''' (ur. 11 marca 1909 w Bądkowie, zm. 7 września 1989) – nauczyciel, bibliotekarz, działacz społeczno-kulturalny. == Biografia == Urodził się 11 marca 1909 w Bądkowie koło Goszczyna w średniozamożnej rodzinie chłopskiej, jako syn Jana i Józefy z Białkowskich. W 1909 rodzice sprzedali gospodarstwo (8,40 ha), kupili pół domu przy ul. Mogielnickiej 1 i tu prowadzili gospodę. Szkołę powszechn…"

Nowa strona

'''Wacław Pawlak''' (ur. 11 marca 1909 w [[Bądków|Bądkowie]], zm. 7 września 1989) – nauczyciel, bibliotekarz, działacz społeczno-kulturalny.

== Biografia ==
Urodził się 11 marca 1909 w [[Bądków|Bądkowie]] koło [[Goszczyn|Goszczyna]] w średniozamożnej rodzinie chłopskiej, jako syn Jana i Józefy z Białkowskich. W 1909 rodzice sprzedali gospodarstwo (8,40 ha), kupili pół domu przy ul. Mogielnickiej 1 i tu prowadzili gospodę. Szkołę powszechną ukończył w [[Grójec|Grójcu]] (1924), [[Państwowe Seminarium Nauczycielskie Męskie w Mogielnicy|Państwowe Seminarium Męskie w Mogielnicy]] (1925–1930), Państwowy Instytut Robót Ręcznych i Rysunków (1935/1936) i roczne studium w Wyższej Szkole Dziennikarskiej w Warszawie (1930/1931). Podczas nauki w Seminarium był redaktorem pierwszych dwóch numerów szkolnej gazetki „[[Nasze Pismo]]”, autorem wielu artykułów, opowiadań i 17 wierszy. W latach 1930–1941 pracował w okolicach [[Warszawa|Warszawy]]: w szkole powszechnej w Zdobyczy Robotniczej - dziś w granicach Warszawy (1930/1931), Zaborowie k. Błonia (1931/1932), Dawidach k. Raszyna (1932/1933), Nieporęcie (1933–1938), Zielonce (1938–1941). W 1939 wstąpił na ochotnika do Wojska Polskiego, w Lublinie dostał się do niewoli, z której uciekł i wrócił do Zielonki w październiku 1939; w 1940 wstąpił do [[Armia Krajowa|Związku Walki Zbrojnej]], zagrożony aresztowaniem przeniósł się do [[Gołosze|Gołosz]] koło [[Błędów|Błędowa]] i tu uczył w szkole powszechnej oraz na tajnych kompletach z zakresu szkoły średniej (1941–1945). Od października 1945 do 31 sierpnia 1951 prowadził zajęcia w [[Uniwersytet Ludowy w Głuchowie|Uniwersytecie Ludowym w Głuchowie]] koło Grójca, od września do 31 grudnia 1951 pracował w Kukłowym Teatrze Młodego Widza „Baj”, dla którego przygotował scenografię i kukiełki do sztuki Marii Kownackiej ''Sad Wawrzyńca''. Od 1 lutego do końca marca 1952 był redaktorem czasopisma „Poradnik świetlicowy”, od 1 kwietnia 1952 do 31 kwietnia 1954 kierował [[Powiatowa Biblioteka Publiczna|Powiatową Biblioteką Publiczną]], następnie pełnił funkcję podinspektora pracy pozalekcyjnej w Wydziale Oświaty PPRN w Grójcu (luty 1954–sierpień 1957). W 1957 zorganizował [[Pedagogiczna Biblioteka Powiatowa|Pedagogiczną Bibliotekę Powiatową]], którą kierował od 1 września tego roku do 30 kwietnia 1965, potem uczył w [[Szkoła Podstawowa w Pamiątce|Szkole Podstawowej w Pamiątce]] (1 maja 1965–31 sierpnia 1966), a wreszcie w [[Liceum Ogólnokształcące im. Piotra Skargi w Grójcu|Liceum Ogólnokształcącym w Grójcu]] (1966–1972). Pracował tu na stanowisku kierownika świetlicy, a po przejściu na emeryturę, w niepełnym wymiarze godzin uczył wychowania plastycznego (do 1975).

W latach 1951–1960 napisał kilka artykułów z zakresu problematyki teatru lalek, bibliotekarstwa, wychowania plastycznego i kilka sprawozdań z wystaw plastycznych, które ogłosił na łamach czasopism: „Teatr Lalek” (1951), „Rysunek” (1954, 1955), „Głos Nauczycielski” (1958, 1960), „Nowa Kultura” (1958) oraz w seryjnych wydawnictwach zbiorowych: ''Z doświadczeń bibliotek szkolnych i pedagogicznych'' (1959, 1960), ''Problemy pracy kulturalno-oświatowej wśród nauczycieli'' (1959). W ''Polskim słowniku biograficznym'' zamieścił biografię [[Władysław Kołodziejek|Władysława Kołodziejka]]. Z Bolesławem Monkiewiczem ogłosił pracę ''100 lat Banku Spółdzielczego im. Stefczyka w Grójcu'' (1974). W 1982 opracował i opublikował dzieje Ochotniczej Straży Pożarnej w Grójcu (''Sto lat w służbie społeczeństwa. 1881-1981'').

Pracę zawodową łączył ze społeczną. W 1933 wstąpił do Związku Nauczycielstwa Polskiego, przez rok pełnił funkcję przewodniczącego Ogniska ZNP w Nieporęcie (1937/1938), w 1937 współorganizował [[Strajk nauczycielski w 1937 roku|strajk nauczycielski]]. W Grójcu był członkiem Zarządu Oddziału Powiatowego ZNP (1945–1950). Sądu Koleżeńskiego Oddziału Powiatowego ZNP (1950–1951), Zarządu Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej (1950–1951), Zarządu [[Polskie Towarzystwo Krajoznawczo-Turystyczne, Oddział w Grójcu|Polskiego Towarzystwa Krajoznawczo-Turystycznego, Oddział w Grójcu]] (1963–1970?), wiceprzewodniczącym Powiatowej Rady Związków Zawodowych (1949–1951), kierownikiem zespołu samokształcenia ideologicznego nauczycieli (1950–1951), członkiem Komisji Szkoleniowej przy Oddziale ZNP (1950–1951), Powiatowego Komitetu Odbudowy Warszawy (1953), [[Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Radzieckiej|Zarządu Powiatowego Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej]], współorganizatorem sekcji bibliotekarskiej przy Zarządzie Okręgu Warszawskiego ZNP (od 1959), współorganizatorem [[Święto Kwitnących Jabłoni|Grójeckich Dni Kwitnących Jabłoni]], współtwórcą scenariuszy imprezy, oprawy plastycznej, autorem satyrycznych kupletów i piosenek.

Za pracę społeczną i zawodową wyróżniony został złotymi odznakami: Za Zasługi dla Województwa Warszawskiego (23 czerwca 1964), Odznaką Związku Nauczycielstwa Polskiego (1973), Zasłużony Popularyzator Wiedzy (20 października 1979) oraz Medalem Komisji Edukacji Narodowej (4 września 1980), Odznaką ZNP za [[tajne nauczanie]] (10 czerwca 1985).

W 1937 ożenił się z Eugenią Sieczkowską, z którą miał 2 córki: Jagnę Marię [Wilkosz] i Hannę Ewę. Zmarł 7 września 1989, pochowany został w [[Grójec|Grójcu]] na cmentarzu przy ul. Mszczonowskiej.

== Bibliografia ==

* [[Zdzisław Szeląg]], ''Pawlak Wacław'', [w:] ''Słownik wiedzy o Grójeckiem - zeszyt drugi'', Towarzystwo Literackie im. A. Mickiewicza - oddział w Grójcu, 1994, s. 72–74 - na podstawie źródeł:
* Dokumenty w posiadaniu E. Pawlakowej;
* Archiwum LO w Grójcu - Teczka personalna;
* A. Onych, K. Wojtasik, ''40 lat Spółdzielni Ogrodniczej w Grójcu'', Warszawa 1985, s. 84-85;
* H. Cegiełkowski, ''Wspomnienia'', Grójec-Płock 1992, s. 54;
* Andrzej Zygmunt Stężycki, ''Grójeckim traktem. Sprawy i ludzie'', Grójec 1992, s. 140.

[[Kategoria:Nauczyciele]]
[[Kategoria:Działacze społeczni]]

← poprzednia wersja		Wersja z 22:11, 19 sty 2025
Linia 2:		Linia 2:

	== Biografia ==		== Biografia ==
	Urodził się 11 marca 1909 w [[Bądków\|Bądkowie]] koło [[Goszczyn\|Goszczyna]] w średniozamożnej rodzinie chłopskiej, jako syn Jana i Józefy z Białkowskich. W 1909 rodzice sprzedali gospodarstwo (8,40 ha), kupili pół domu przy ul. Mogielnickiej 1 i tu prowadzili gospodę. Szkołę powszechną ukończył w [[Grójec\|Grójcu]] (1924), [[Państwowe Seminarium Nauczycielskie Męskie w Mogielnicy\|Państwowe Seminarium Męskie w Mogielnicy]] (1925–1930), Państwowy Instytut Robót Ręcznych i Rysunków (1935/1936) i roczne studium w Wyższej Szkole Dziennikarskiej w Warszawie (1930/1931). Podczas nauki w Seminarium był redaktorem pierwszych dwóch numerów szkolnej gazetki „[[Nasze Pismo]]”, autorem wielu artykułów, opowiadań i 17 wierszy. W latach 1930–1941 pracował w okolicach [[Warszawa\|Warszawy]]: w szkole powszechnej w Zdobyczy Robotniczej - dziś w granicach Warszawy (1930/1931), Zaborowie k. Błonia (1931/1932), Dawidach k. Raszyna (1932/1933), Nieporęcie (1933–1938), Zielonce (1938–1941). W 1939 wstąpił na ochotnika do Wojska Polskiego, w Lublinie dostał się do niewoli, z której uciekł i wrócił do Zielonki w październiku 1939; w 1940 wstąpił do [[Armia Krajowa\|Związku Walki Zbrojnej]], zagrożony aresztowaniem przeniósł się do [[Gołosze\|Gołosz]] koło [[Błędów\|Błędowa]] i tu uczył w szkole powszechnej oraz na [[Tajne nauczanie w zakresie szkoły średniej (1939–1945)\|tajnych kompletach z zakresu szkoły średniej]] (1941–1945). Od października 1945 do 31 sierpnia 1951 prowadził zajęcia w [[Uniwersytet Ludowy w Głuchowie\|Uniwersytecie Ludowym w Głuchowie]] koło Grójca, od września do 31 grudnia 1951 pracował w Kukłowym Teatrze Młodego Widza „Baj”, dla którego przygotował scenografię i kukiełki do sztuki Marii Kownackiej ''Sad Wawrzyńca''. Od 1 lutego do końca marca 1952 był redaktorem czasopisma „Poradnik świetlicowy”, od 1 kwietnia 1952 do 31 kwietnia 1954 kierował [[Powiatowa Biblioteka Publiczna\|Powiatową Biblioteką Publiczną]], następnie pełnił funkcję podinspektora pracy pozalekcyjnej w Wydziale Oświaty ~~PPRN~~ w Grójcu (luty 1954–sierpień 1957). W 1957 zorganizował [[Pedagogiczna Biblioteka Powiatowa\|Pedagogiczną Bibliotekę Powiatową]], którą kierował od 1 września tego roku do 30 kwietnia 1965, potem uczył w [[Szkoła Podstawowa w Pamiątce\|Szkole Podstawowej w Pamiątce]] (1 maja 1965–31 sierpnia 1966), a wreszcie w [[Liceum Ogólnokształcące im. Piotra Skargi w Grójcu\|Liceum Ogólnokształcącym w Grójcu]] (1966–1972). Pracował tu na stanowisku kierownika świetlicy, a po przejściu na emeryturę, w niepełnym wymiarze godzin uczył wychowania plastycznego (do 1975).		Urodził się 11 marca 1909 w [[Bądków\|Bądkowie]] koło [[Goszczyn\|Goszczyna]] w średniozamożnej rodzinie chłopskiej, jako syn Jana i Józefy z Białkowskich. W 1909 rodzice sprzedali gospodarstwo (8,40 ha), kupili pół domu przy ul. Mogielnickiej 1 i tu prowadzili gospodę. Szkołę powszechną ukończył w [[Grójec\|Grójcu]] (1924), [[Państwowe Seminarium Nauczycielskie Męskie w Mogielnicy\|Państwowe Seminarium Męskie w Mogielnicy]] (1925–1930), Państwowy Instytut Robót Ręcznych i Rysunków (1935/1936) i roczne studium w Wyższej Szkole Dziennikarskiej w Warszawie (1930/1931). Podczas nauki w Seminarium był redaktorem pierwszych dwóch numerów szkolnej gazetki „[[Nasze Pismo]]”, autorem wielu artykułów, opowiadań i 17 wierszy. W latach 1930–1941 pracował w okolicach [[Warszawa\|Warszawy]]: w szkole powszechnej w Zdobyczy Robotniczej - dziś w granicach Warszawy (1930/1931), Zaborowie k. Błonia (1931/1932), Dawidach k. Raszyna (1932/1933), Nieporęcie (1933–1938), Zielonce (1938–1941). W 1939 wstąpił na ochotnika do Wojska Polskiego, w Lublinie dostał się do niewoli, z której uciekł i wrócił do Zielonki w październiku 1939; w 1940 wstąpił do [[Armia Krajowa\|Związku Walki Zbrojnej]], zagrożony aresztowaniem przeniósł się do [[Gołosze\|Gołosz]] koło [[Błędów\|Błędowa]] i tu uczył w szkole powszechnej oraz na [[Tajne nauczanie w zakresie szkoły średniej (1939–1945)\|tajnych kompletach z zakresu szkoły średniej]] (1941–1945). Od października 1945 do 31 sierpnia 1951 prowadził zajęcia w [[Uniwersytet Ludowy w Głuchowie\|Uniwersytecie Ludowym w Głuchowie]] koło Grójca, od września do 31 grudnia 1951 pracował w Kukłowym Teatrze Młodego Widza „Baj”, dla którego przygotował scenografię i kukiełki do sztuki Marii Kownackiej ''Sad Wawrzyńca''. Od 1 lutego do końca marca 1952 był redaktorem czasopisma „Poradnik świetlicowy”, od 1 kwietnia 1952 do 31 kwietnia 1954 kierował [[Powiatowa Biblioteka Publiczna\|Powiatową Biblioteką Publiczną]], następnie pełnił funkcję podinspektora pracy pozalekcyjnej w Wydziale Oświaty Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [[Grójec\|Grójcu]] (luty 1954–sierpień 1957). W 1957 zorganizował [[Pedagogiczna Biblioteka Powiatowa\|Pedagogiczną Bibliotekę Powiatową]], którą kierował od 1 września tego roku do 30 kwietnia 1965, potem uczył w [[Szkoła Podstawowa w Pamiątce\|Szkole Podstawowej w Pamiątce]] (1 maja 1965–31 sierpnia 1966), a wreszcie w [[Liceum Ogólnokształcące im. Piotra Skargi w Grójcu\|Liceum Ogólnokształcącym w Grójcu]] (1966–1972). Pracował tu na stanowisku kierownika świetlicy, a po przejściu na emeryturę, w niepełnym wymiarze godzin uczył wychowania plastycznego (do 1975).

	W latach 1951–1960 napisał kilka artykułów z zakresu problematyki teatru lalek, bibliotekarstwa, wychowania plastycznego i kilka sprawozdań z wystaw plastycznych, które ogłosił na łamach czasopism: „Teatr Lalek” (1951), „Rysunek” (1954, 1955), „Głos Nauczycielski” (1958, 1960), „Nowa Kultura” (1958) oraz w seryjnych wydawnictwach zbiorowych: ''Z doświadczeń bibliotek szkolnych i pedagogicznych'' (1959, 1960), ''Problemy pracy kulturalno-oświatowej wśród nauczycieli'' (1959). W ''Polskim słowniku biograficznym'' zamieścił biografię [[Władysław Kołodziejek\|Władysława Kołodziejka]]. Z Bolesławem Monkiewiczem ogłosił pracę ''100 lat Banku Spółdzielczego im. Stefczyka w Grójcu'' (1974). W 1982 opracował i opublikował dzieje Ochotniczej Straży Pożarnej w Grójcu (''Sto lat w służbie społeczeństwa. 1881-1981'').		W latach 1951–1960 napisał kilka artykułów z zakresu problematyki teatru lalek, bibliotekarstwa, wychowania plastycznego i kilka sprawozdań z wystaw plastycznych, które ogłosił na łamach czasopism: „Teatr Lalek” (1951), „Rysunek” (1954, 1955), „Głos Nauczycielski” (1958, 1960), „Nowa Kultura” (1958) oraz w seryjnych wydawnictwach zbiorowych: ''Z doświadczeń bibliotek szkolnych i pedagogicznych'' (1959, 1960), ''Problemy pracy kulturalno-oświatowej wśród nauczycieli'' (1959). W ''Polskim słowniku biograficznym'' zamieścił biografię [[Władysław Kołodziejek\|Władysława Kołodziejka]]. Z Bolesławem Monkiewiczem ogłosił pracę ''100 lat Banku Spółdzielczego im. Stefczyka w Grójcu'' (1974). W 1982 opracował i opublikował dzieje [[Ochotnicza Straż Pożarna w Grójcu\|Ochotniczej Straży Pożarnej w Grójcu]] (''Sto lat w służbie społeczeństwa. 1881-1981'').

	Pracę zawodową łączył ze społeczną. W 1933 wstąpił do Związku Nauczycielstwa Polskiego, przez rok pełnił funkcję przewodniczącego Ogniska ZNP w Nieporęcie (1937/1938), w 1937 współorganizował [[Strajk nauczycielski w 1937 roku\|strajk nauczycielski]]. W Grójcu był członkiem Zarządu Oddziału Powiatowego ZNP (1945–1950). Sądu Koleżeńskiego Oddziału Powiatowego ZNP (1950–1951), Zarządu Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej (1950–1951), Zarządu [[Polskie Towarzystwo ~~Krajoznawczo~~-~~Turystyczne,~~ Oddział w Grójcu\|Polskiego Towarzystwa ~~Krajoznawczo~~-~~Turystycznego~~, Oddział w Grójcu]] (1963–1970?), wiceprzewodniczącym Powiatowej Rady Związków Zawodowych (1949–1951), kierownikiem zespołu samokształcenia ideologicznego nauczycieli (1950–1951), członkiem Komisji Szkoleniowej przy Oddziale ZNP (1950–1951), Powiatowego Komitetu Odbudowy Warszawy (1953), [[Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Radzieckiej\|Zarządu Powiatowego Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej]], współorganizatorem sekcji bibliotekarskiej przy Zarządzie Okręgu Warszawskiego ZNP (od 1959), współorganizatorem [[Święto Kwitnących Jabłoni\|Grójeckich Dni Kwitnących Jabłoni]], współtwórcą scenariuszy imprezy, oprawy plastycznej, autorem satyrycznych kupletów i piosenek.		Pracę zawodową łączył ze społeczną. W 1933 wstąpił do Związku Nauczycielstwa Polskiego, przez rok pełnił funkcję przewodniczącego Ogniska ZNP w Nieporęcie (1937/1938), w 1937 współorganizował [[Strajk nauczycielski w 1937 roku\|strajk nauczycielski]]. W [[Grójec\|Grójcu]] był członkiem Zarządu Oddziału Powiatowego ZNP (1945–1950). Sądu Koleżeńskiego Oddziału Powiatowego ZNP (1950–1951), Zarządu Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej (1950–1951), Zarządu [[Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze. Oddział w Grójcu\|Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego, Oddział w Grójcu]] (1963–1970?), wiceprzewodniczącym Powiatowej Rady Związków Zawodowych (1949–1951), kierownikiem zespołu samokształcenia ideologicznego nauczycieli (1950–1951), członkiem Komisji Szkoleniowej przy Oddziale ZNP (1950–1951), Powiatowego Komitetu Odbudowy Warszawy (1953), [[Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Radzieckiej\|Zarządu Powiatowego Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej]], współorganizatorem sekcji bibliotekarskiej przy Zarządzie Okręgu Warszawskiego ZNP (od 1959), współorganizatorem [[Święto Kwitnących Jabłoni\|Grójeckich Dni Kwitnących Jabłoni]], współtwórcą scenariuszy imprezy, oprawy plastycznej, autorem satyrycznych kupletów i piosenek.

	Za pracę społeczną i zawodową wyróżniony został złotymi odznakami: Za Zasługi dla Województwa Warszawskiego (23 czerwca 1964), Odznaką Związku Nauczycielstwa Polskiego (1973), Zasłużony Popularyzator Wiedzy (20 października 1979) oraz Medalem Komisji Edukacji Narodowej (4 września 1980), Odznaką ZNP za [[Tajne nauczanie w zakresie szkoły średniej (1939–1945)\|tajne nauczanie]] (10 czerwca 1985).		Za pracę społeczną i zawodową wyróżniony został złotymi odznakami: Za Zasługi dla Województwa Warszawskiego (23 czerwca 1964), Odznaką Związku Nauczycielstwa Polskiego (1973), Zasłużony Popularyzator Wiedzy (20 października 1979) oraz Medalem Komisji Edukacji Narodowej (4 września 1980), Odznaką ZNP za [[Tajne nauczanie w zakresie szkoły średniej (1939–1945)\|tajne nauczanie]] (10 czerwca 1985).
Linia 14:		Linia 14:
	== Bibliografia ==		== Bibliografia ==

	* [[Zdzisław Szeląg]], ''Pawlak Wacław'', [w:] ''Słownik wiedzy o Grójeckiem - zeszyt drugi'', Towarzystwo Literackie im. A. Mickiewicza - oddział w Grójcu, 1994, s. ~~72–74~~ - na podstawie źródeł:		* [[Zdzisław Szeląg]], ''Pawlak Wacław'', [w:] ''Słownik wiedzy o Grójeckiem – zeszyt drugi'', [[Towarzystwo Literackie im. Adama Mickiewicza. Oddział w Grójcu\|Towarzystwo Literackie im. Adama Mickiewicza - oddział w Grójcu]], 1994, s. 72-74 – na podstawie źródeł:
	* Dokumenty w posiadaniu E. Pawlakowej;		* Dokumenty w posiadaniu E. Pawlakowej;
	* Archiwum LO w Grójcu - Teczka personalna;		* Archiwum [[Liceum Ogólnokształcące im. Piotra Skargi w Grójcu\|LO w Grójcu]] - Teczka personalna;
	* A. Onych, K. Wojtasik, ''40 lat Spółdzielni Ogrodniczej w Grójcu'', Warszawa 1985, s. 84-85;		* A. Onych, K. Wojtasik, ''40 lat Spółdzielni Ogrodniczej w Grójcu'', Warszawa 1985, s. 84-85;
	* H. Cegiełkowski, ''Wspomnienia'', Grójec-Płock 1992, s. 54;		* Henryk Cegiełkowski, ''Wspomnienia'', Grójec-Płock 1992, s. 54;
	* Andrzej Zygmunt Stężycki, ''Grójeckim traktem. Sprawy i ludzie'', Grójec 1992, s. 140.		* [[Andrzej Zygmunt Rola-Stężycki\|Andrzej Zygmunt Stężycki]], ''Grójeckim traktem. Sprawy i ludzie'', Grójec 1992, s. 140.

	[[Kategoria:Nauczyciele]]		[[Kategoria:Nauczyciele]]
	[[Kategoria:Działacze społeczni]]		[[Kategoria:Działacze społeczni]]
	{{DEFAULTSORT:Pawlak, Wacław}}		{{DEFAULTSORT:Pawlak, Wacław}}