Admin: Utworzono nową stronę "'''Władysław Miniewski''' junior (ur. 20 marca 1833 w Warszawie, zm. 21 października 1872Maria Jadwiga Minakowska, ''Wielka genealogia Minakowskiej (Wielcy.pl)'', wydanie z 04.01.2025 (https://www.sejm-wielki.pl/b/le.2333.1.9)Według ''Słownika wiedzy o Grójeckiem – zeszyt jedenasty'' zmarł „ok. 1868 r.”, a „data zgonu i miejsce pochówku nie są znane”.) – właściciel dóbr Wilcze Średnie, kawale…"

2025-01-04T20:47:42Z

Utworzono nową stronę "'''Władysław Miniewski''' junior (ur. 20 marca 1833 w Warszawie, zm. 21 października 1872<ref name=":0">Maria Jadwiga Minakowska, ''Wielka genealogia Minakowskiej (Wielcy.pl)'', wydanie z 04.01.2025 (https://www.sejm-wielki.pl/b/le.2333.1.9)</ref><ref>Według ''Słownika wiedzy o Grójeckiem – zeszyt jedenasty'' zmarł „ok. 1868 r.”, a „data zgonu i miejsce pochówku nie są znane”.</ref>) – właściciel dóbr Wilcze Średnie, kawale…"

Nowa strona

'''Władysław Miniewski''' junior (ur. 20 marca 1833 w [[Warszawa|Warszawie]], zm. 21 października 1872<ref name=":0">Maria Jadwiga Minakowska, ''Wielka genealogia Minakowskiej (Wielcy.pl)'', wydanie z 04.01.2025 (https://www.sejm-wielki.pl/b/le.2333.1.9)</ref><ref>Według ''Słownika wiedzy o Grójeckiem – zeszyt jedenasty'' zmarł „ok. 1868 r.”, a „data zgonu i miejsce pochówku nie są znane”.</ref>) – właściciel dóbr [[Wilcze Średnie]], kawalerzysta, uczestnik [[Powstanie styczniowe|powstania styczniowego]], kwatermistrz oddziału płka Antoniego Jeziorańskiego (1827–1882), potem szef sztabu Aleksandra Waligórskiego.

== Życiorys ==
Urodził się 20 marca 1833 w [[Warszawa|Warszawie]] w rodzinie [[Władysław Miniewski (1795–1865)|Władysława]] (1795–1865), ziemianina, właściciela [[Wilczogóra|Wilczogóry]], dramatopisarza, poety, krytyka literackiego i Karoliny Amalii z Lesselów. Był bratem Karoliny (ur. 24 stycznia 1832 w Warszawie), Władysławy, Heleny (ur. 27 czerwca 1835 w Przyłuskach), [[Bronisław Miniewski|Bronisława]] (ur. 6 października 1836 w [[Zalesie (gmina Błędów)|Zalesiu]]), [[Józef Miniewski|Józefa Karola]] (ur. 30 kwietnia 1841, zm. 1926), Juliusza (ur. 18 września 1844 w [[Wilczogóra|Wilczogórze]]), Stanisława Ireneusza Karola (ur. 1 października 1852 w Wilczogórze).

Życie Władysława Miniewskiego nie jest dotychczas rozpoznane. W 1862 wraz z bratem, [[Józef Miniewski|Józefem Karolem]], rozpoczął tajną działalność agitacyjno-niepodległościową, przygotowującą [[Powstanie styczniowe|powstanie narodowe]], następnie 21 stycznia 1863, razem z „partią” powstańców zebranych we dworze brata, [[Bronisław Miniewski|Bronisława]] w Zalesiu, wstąpił do oddziału powstańczego, organizowanego w majątku [[Bronisław Ryx|Bronisława Ryxa]] z [[Wola Prażmowska|Woli Prażmowskiej]] (12 km na północny wschód od [[Grójec|Grójca]]) przez majora Józefa Śmiechowskiego, weterana armii Królestwa Polskiego, u którego został skarbnikiem oddziału.

25 stycznia 1863 r. wziął udział w ataku na koszary rosyjskie w [[Grójec|Grójcu]] ([[Powstanie styczniowe]]), następnie w potyczce pod [[Białobrzegi|Białobrzegami nad Pilicą]]. Z kolei z „partią” Śmiechowskiego przeszedł pod rozkazy płka (potem gen.) Antoniego Jeziorańskiego (1827–1882), z którym wziął udział w uderzeniu na Rawę Mazowiecką. W jego oddziale, do bitwy pod Małogoszczą (24 lutego 1863), był kwatermistrzem, następnie jako szef sztabu Aleksandra Waligórskiego został wysłany z dokumentami do Krakowa, skąd miał przyprowadzić „partię” ok. 80 ludzi do oddziału Mariana Langiewicza (1827–1887), od 18 marca 1863 pełnił obowiązki naczelnika sztabu dyktatora powstania. Podczas wypierania jego oddziału do Galicji, będąc w tylnej straży, osłaniał bezpieczne przejście granicy. Według później złożonego zeznania, w Krakowie Miniewski spotkał [[Bronisław Ryx|Ryxa]], z którym w Czernichowie k. Krakowa sformowali 30 osobowy oddział i 3 marca 1863 rozbili zamki kasy w komorze celnej (magazynie) soli w Brzesku, zabrali 4935 rubli, na co wystawili i pozostawili kwit podpisany przez siebie.

Po upadku powstania Miniewski osiadł w Dreźnie, skąd po otrzymaniu pozwolenia, wrócił do Królestwa Polskiego, gdzie go aresztowano za zabranie kasy rządowej. Skazany został na zwrot pieniędzy w podwójnej wysokości, konfiskatę majątku i dożywotnią katorgę. Henryk Cederbaum ustalił, że „''po uwzględnieniu różnych łagodzących winę okoliczności, namiestnik w dniu 23 listopada (5 grudnia) 1865 r. konfirmował'' [zatwierdził] ''wyrok Audytoriatu'' [Wojskowego Sądu Polowego], ''którego mocą skazano Miniewskiego na osadzenie w twierdzy Modlin przez dwa lata i na zwrot zrabowanych w Brzesku pieniędzy''” (zob. bibl.). Wskutek choroby nabytej w więzieniu, zmarł 21 października 1872<ref name=":0" />.

== Przypisy ==
<references />

== Bibliografia ==

* [[Zdzisław Szeląg]], ''Miniewski Władysław'', [w:] ''Słownik wiedzy o Grójeckiem – zeszyt jedenasty'', Towarzystwo Literackie im. Adama Mickiewicza - oddział w Grójcu, 2002, s. 49-51 – na podstawie źródeł:
* ''Księga pamiątkowa opracowana staraniem Komitetu Obywatelskiego w czterdziestą rocznicę powstania r. 1863/1864'' przez Józefa Białynię Chołodeckiego, Lwów 1904, s. 306-307;
* Henryk Cederbaum, ''Powstanie styczniowe''. ''Wyroki Audytoriatu Polowego z lat 1863, 1864, 1865, 1866'', Warszawa 1917, s. 410-411;
* ''Dokumenty terenowych władz wojskowych powstania styczniowego 1863-1864'', Wrocław 1976, s. 130, 137, 360;
* [[Remigiusz Matyjas]], ''Radości i smutki gminy Belsk (do 1945)'', Belsk Duży 1999, s. 10-11;
* Aleksander Daszewski, ''Niemowlęce początki powstania styczniowego'', [w:] ''Grójeckie we wspomnieniach. Antologia''. Seria I. Wybór i opracowanie [[Zdzisław Szeląg]], Grójec 1999, s. 7-10 (zobacz: przypis 16 – błąd, chodzi o Władysława juniora, a nie [[Władysław Miniewski (1795–1865)|seniora]]).

[[Kategoria:Wojskowi]]
{{DEFAULTSORT:Miniewski, Władysław, 1833}}

Władysław Miniewski (1833–1872) - Historia wersji