Piotr Skarga - Historia wersji

Admin o 20:54, 26 maj 2024

2024-05-26T20:54:48Z

← poprzednia wersja		Wersja z 22:54, 26 maj 2024
Linia 41:		Linia 41:
	W lipcu 1577 roku zrzekł się swych dóbr ruchomych w Grójcu na korzyść tamtejszych biednych względnie szpitala.		W lipcu 1577 roku zrzekł się swych dóbr ruchomych w Grójcu na korzyść tamtejszych biednych względnie szpitala.

	==== Fundacja ====		==== [[Fundacja ks. Piotra Skargi]] ====
	Widząc złą sytuację żebraków i chcąc uczcić swą rodzinną ziemię, Piotr Skarga przeznaczył 3500 złotych polskich (równowartość ok. 1 260 000 współczesnych złotych) na uposażenie [[~~Dawny szpital~~ w Grójcu\|grójeckiego szpitala]]<ref>Złoty polski jako obrachunkowa jednostka pieniężna była równa 30 groszom. Biorąc pod uwagę obliczenia prof. Żabińskiego grosze bite za czasów Zygmunta III Wazy wg ordynacji z roku 1580 miały wartość ok. 1 trofy. Trofa obecnie (2023 r.) ma wartość ok. 12 złotych.</ref>. Na wypadek, gdyby w wykonaniu tego zamiaru przeszkodziła mu śmierć, kwotę tę pozostawił w depozycie u swojego przyjaciela, protektora jezuitów, podkomorzego wielkiego koronnego, [[Andrzej Bobola\|Andrzeja Boboli]] (1540-1616) z zastrzeżeniem, iż mają one być zużyte na utrzymanie przynajmniej dwudziestu biednych w tymże szpitalu. Bobola wypełnił wolę zmarłego druha. Nabył od Stanisława i Mikołaja Rosochowskich położone w powiecie grójeckim części wsi [[Sadków]] i [[Wola Sadkowska]], a potem - 9 kwietnia 1615 r. - stanąwszy przed Aktami Kancelarii Królewskiej mniejszej, oddał swe dobra "prawem wieczystem i nieodwołalnej darowizny" na rzecz szpitala. Do aktu dołączono ułożony przez Skargę statut. Zgodnie z wolą Piotra Skargi 21 kwietnia 1615 roku powołana została odpowiednia fundacja. Prawdopodobnie przy kościele św. Mikołaja istniał już szpital dla ubogich i kalek. Dwa lata później rozpoczęto budowę nowego budynku szpitalnego.		Widząc złą sytuację żebraków i chcąc uczcić swą rodzinną ziemię, Piotr Skarga przeznaczył 3500 złotych polskich (równowartość ok. 1 260 000 współczesnych złotych) na uposażenie [[Szpital w Grójcu\|grójeckiego szpitala]]<ref>Złoty polski jako obrachunkowa jednostka pieniężna była równa 30 groszom. Biorąc pod uwagę obliczenia prof. Żabińskiego grosze bite za czasów Zygmunta III Wazy wg ordynacji z roku 1580 miały wartość ok. 1 trofy. Trofa obecnie (2023 r.) ma wartość ok. 12 złotych.</ref>. Na wypadek, gdyby w wykonaniu tego zamiaru przeszkodziła mu śmierć, kwotę tę pozostawił w depozycie u swojego przyjaciela, protektora jezuitów, podkomorzego wielkiego koronnego, [[Andrzej Bobola\|Andrzeja Boboli]] (1540-1616) z zastrzeżeniem, iż mają one być zużyte na utrzymanie przynajmniej dwudziestu biednych w tymże szpitalu. Bobola wypełnił wolę zmarłego druha. Nabył od Stanisława i Mikołaja Rosochowskich położone w powiecie grójeckim części wsi [[Sadków]] i [[Wola Sadkowska]], a potem - 9 kwietnia 1615 r. - stanąwszy przed Aktami Kancelarii Królewskiej mniejszej, oddał swe dobra "prawem wieczystem i nieodwołalnej darowizny" na rzecz szpitala. Do aktu dołączono ułożony przez Skargę statut. Zgodnie z wolą Piotra Skargi 21 kwietnia 1615 roku powołana została [[Fundacja ks. Piotra Skargi\|odpowiednia fundacja]]. Prawdopodobnie przy kościele św. Mikołaja istniał już szpital dla ubogich i kalek. Dwa lata później rozpoczęto budowę nowego budynku szpitalnego.

	Działalność szpitala zaczęła ulegać stopniowemu zanikowi. U schyłku XVII wieku liczba podopiecznych zmalała do kilku osób, aby w następnym stuleciu zejść do zera. Dopiero w XIX wieku na nowo powstał szpital w Grójcu.		Działalność szpitala zaczęła ulegać stopniowemu zanikowi. U schyłku XVII wieku liczba podopiecznych zmalała do kilku osób, aby w następnym stuleciu zejść do zera. Dopiero w XIX wieku na nowo powstał szpital w Grójcu.

Admin o 20:39, 23 lut 2024

2024-02-23T20:39:39Z

← poprzednia wersja		Wersja z 22:39, 23 lut 2024
Linia 1:		Linia 1:
	~~{{DEFAULTSORT:Skarga, Piotr}}~~

	'''Piotr Skarga''' herbu Pawęża, SJ, inna forma nazwiska: ''Piotr Powęski'', mylnie: ''Pawęski'' (ur. 2 lutego 1536 w [[Grójec\|Grójcu]], zm. 27 września 1612 w Krakowie) – polski jezuita, teolog, pisarz i kaznodzieja, czołowy polski przedstawiciel kontrreformacji, kaznodzieja nadworny Zygmunta III Wazy, rektor Kolegium Jezuitów w Wilnie, pierwszy rektor Uniwersytetu Wileńskiego. Sługa Boży, proboszcz kapituły katedralnej lwowskiej w 1564 roku, kanclerz kapituły katedralnej lwowskiej, wielki penitencjarz ustanowiony przez papieża Piusa V. Autor szeregu dzieł polemicznych, teologicznych, rozpraw dogmatycznych i duchowych takich jak: Żywoty świętych, ''Kazania sejmowe, przygodne i o Siedmiu Sakramentach.''		'''Piotr Skarga''' herbu Pawęża, SJ, inna forma nazwiska: ''Piotr Powęski'', mylnie: ''Pawęski'' (ur. 2 lutego 1536 w [[Grójec\|Grójcu]], zm. 27 września 1612 w Krakowie) – polski jezuita, teolog, pisarz i kaznodzieja, czołowy polski przedstawiciel kontrreformacji, kaznodzieja nadworny Zygmunta III Wazy, rektor Kolegium Jezuitów w Wilnie, pierwszy rektor Uniwersytetu Wileńskiego. Sługa Boży, proboszcz kapituły katedralnej lwowskiej w 1564 roku, kanclerz kapituły katedralnej lwowskiej, wielki penitencjarz ustanowiony przez papieża Piusa V. Autor szeregu dzieł polemicznych, teologicznych, rozpraw dogmatycznych i duchowych takich jak: Żywoty świętych, ''Kazania sejmowe, przygodne i o Siedmiu Sakramentach.''

Linia 57:		Linia 55:
	[[Kategoria:Duchowni]]		[[Kategoria:Duchowni]]
	[[Kategoria:Pisarze]]		[[Kategoria:Pisarze]]
			{{DEFAULTSORT:Skarga, Piotr}}

Admin o 20:39, 23 lut 2024

2024-02-23T20:39:10Z

← poprzednia wersja		Wersja z 22:39, 23 lut 2024
Linia 1:		Linia 1:
			{{DEFAULTSORT:Skarga, Piotr}}

	'''Piotr Skarga''' herbu Pawęża, SJ, inna forma nazwiska: ''Piotr Powęski'', mylnie: ''Pawęski'' (ur. 2 lutego 1536 w [[Grójec\|Grójcu]], zm. 27 września 1612 w Krakowie) – polski jezuita, teolog, pisarz i kaznodzieja, czołowy polski przedstawiciel kontrreformacji, kaznodzieja nadworny Zygmunta III Wazy, rektor Kolegium Jezuitów w Wilnie, pierwszy rektor Uniwersytetu Wileńskiego. Sługa Boży, proboszcz kapituły katedralnej lwowskiej w 1564 roku, kanclerz kapituły katedralnej lwowskiej, wielki penitencjarz ustanowiony przez papieża Piusa V. Autor szeregu dzieł polemicznych, teologicznych, rozpraw dogmatycznych i duchowych takich jak: Żywoty świętych, ''Kazania sejmowe, przygodne i o Siedmiu Sakramentach.''		'''Piotr Skarga''' herbu Pawęża, SJ, inna forma nazwiska: ''Piotr Powęski'', mylnie: ''Pawęski'' (ur. 2 lutego 1536 w [[Grójec\|Grójcu]], zm. 27 września 1612 w Krakowie) – polski jezuita, teolog, pisarz i kaznodzieja, czołowy polski przedstawiciel kontrreformacji, kaznodzieja nadworny Zygmunta III Wazy, rektor Kolegium Jezuitów w Wilnie, pierwszy rektor Uniwersytetu Wileńskiego. Sługa Boży, proboszcz kapituły katedralnej lwowskiej w 1564 roku, kanclerz kapituły katedralnej lwowskiej, wielki penitencjarz ustanowiony przez papieża Piusa V. Autor szeregu dzieł polemicznych, teologicznych, rozpraw dogmatycznych i duchowych takich jak: Żywoty świętych, ''Kazania sejmowe, przygodne i o Siedmiu Sakramentach.''

Admin o 20:07, 23 lut 2024

2024-02-23T20:07:48Z

← poprzednia wersja		Wersja z 22:07, 23 lut 2024
Linia 52:		Linia 52:

	== Linki zewnętrzne ==		== Linki zewnętrzne ==

			[[Kategoria:Duchowni]]
			[[Kategoria:Pisarze]]

Admin o 20:39, 20 paź 2023

2023-10-20T20:39:12Z

@@ Linia 10: / Linia 10: @@
 == Życie i działalność ==
-=== Fundacja ===
+=== Edukacja ===
-Widząc złą sytuację żebraków i chcąc uczcić swą rodzinną ziemię, Piotr Skarga przeznaczył 3500 złotych polskich (równowartość ok. 1 260 000 współczesnych złotych) na uposażenie [[Dawny szpital w Grójcu|grójeckiego szpitala]]<ref>Złoty polski jako obrachunkowa jednostka pieniężna była równa 30 groszom. Biorąc pod uwagę obliczenia prof. Żabińskiego grosze bite za czasów Zygmunta III Wazy wg ordynacji z roku 1580 miały wartość ok. 1 trofy. Trofa obecnie (2023 r.) ma wartość ok. 12 złotych.</ref>. Na wypadek, gdyby w wykonaniu tego zamiaru przeszkodziła mu śmierć, kwotę tę pozostawił w depozycie u swojego przyjaciela, protektora jezuitów, podkomorzego wielkiego koronnego, [[Andrzej Bobola|Andrzeja Boboli]] (1540-1616). Bobola wypełnił wolę zmarłego druha. Nabył od Stanisława i Mikołaja Rosochowskich położone w powiecie grójeckim części wsi [[Sadków]] i [[Wola Sadkowska]], a potem - 9 kwietnia 1615 r. - stanąwszy przed Aktami Kancelarii Królewskiej mniejszej, oddał swe dobra prawem "wieczystem i nieodwołalnej darowizny" na rzecz szpitala. Do aktu dołączono ułożony przez Skargę statut.
+Już w 1544 r. zmarła mu matka, a cztery lata później ojciec, co jednak, wobec dobrej sytuacji majątkowej rodziny, nie zastopowało jego kariery. Podstawy wiedzy zdobył w miejscowej szkółce parafialnej, a w 1552 r. idąc śladem innych grójczan, w tym i swego brata - Stanisława, wstąpił na Akademię Krakowską.
 == Przypisy ==

Admin o 17:50, 20 paź 2023

2023-10-20T17:50:23Z

← poprzednia wersja		Wersja z 19:50, 20 paź 2023
Linia 13:		Linia 13:

	=== Fundacja ===		=== Fundacja ===
	Widząc złą sytuację żebraków i chcąc uczcić swą rodzinną ziemię, Piotr Skarga przeznaczył 3500 złotych polskich (równowartość ok. ~~4,2 mln~~ współczesnych złotych) na uposażenie [[Dawny szpital w Grójcu\|grójeckiego szpitala]]<ref>Biorąc pod uwagę obliczenia prof. Żabińskiego grosze bite za czasów Zygmunta III Wazy wg ordynacji z roku 1580 miały wartość ok. 1 trofy. Trofa obecnie (2023 r.) ma wartość ok. 12 złotych.</ref>. Na wypadek, gdyby w wykonaniu tego zamiaru przeszkodziła mu śmierć, kwotę tę pozostawił w depozycie u swojego przyjaciela, protektora jezuitów, podkomorzego wielkiego koronnego, [[Andrzej Bobola\|Andrzeja Boboli]] (1540-1616). Bobola wypełnił wolę zmarłego druha. Nabył od Stanisława i Mikołaja Rosochowskich położone w powiecie grójeckim części wsi [[Sadków]] i [[Wola Sadkowska]], a potem - 9 kwietnia 1615 r. - stanąwszy przed Aktami Kancelarii Królewskiej mniejszej, oddał swe dobra prawem "wieczystem i nieodwołalnej darowizny" na rzecz szpitala. Do aktu dołączono ułożony przez Skargę statut.		Widząc złą sytuację żebraków i chcąc uczcić swą rodzinną ziemię, Piotr Skarga przeznaczył 3500 złotych polskich (równowartość ok. 1 260 000 współczesnych złotych) na uposażenie [[Dawny szpital w Grójcu\|grójeckiego szpitala]]<ref>Złoty polski jako obrachunkowa jednostka pieniężna była równa 30 groszom. Biorąc pod uwagę obliczenia prof. Żabińskiego grosze bite za czasów Zygmunta III Wazy wg ordynacji z roku 1580 miały wartość ok. 1 trofy. Trofa obecnie (2023 r.) ma wartość ok. 12 złotych.</ref>. Na wypadek, gdyby w wykonaniu tego zamiaru przeszkodziła mu śmierć, kwotę tę pozostawił w depozycie u swojego przyjaciela, protektora jezuitów, podkomorzego wielkiego koronnego, [[Andrzej Bobola\|Andrzeja Boboli]] (1540-1616). Bobola wypełnił wolę zmarłego druha. Nabył od Stanisława i Mikołaja Rosochowskich położone w powiecie grójeckim części wsi [[Sadków]] i [[Wola Sadkowska]], a potem - 9 kwietnia 1615 r. - stanąwszy przed Aktami Kancelarii Królewskiej mniejszej, oddał swe dobra prawem "wieczystem i nieodwołalnej darowizny" na rzecz szpitala. Do aktu dołączono ułożony przez Skargę statut.

	== Przypisy ==		== Przypisy ==

Admin o 17:27, 20 paź 2023

2023-10-20T17:27:11Z

← poprzednia wersja		Wersja z 19:27, 20 paź 2023
Linia 1:		Linia 1:
	'''Piotr Skarga''' herbu Pawęża, SJ, inna forma nazwiska: ''Piotr Powęski'', mylnie: ''Pawęski'' (ur. 2 lutego 1536 w Grójcu, zm. 27 września 1612 w Krakowie) – polski jezuita, teolog, pisarz i kaznodzieja, czołowy polski przedstawiciel kontrreformacji, kaznodzieja nadworny Zygmunta III Wazy, rektor Kolegium Jezuitów w Wilnie, pierwszy rektor Uniwersytetu Wileńskiego. Sługa Boży, proboszcz kapituły katedralnej lwowskiej w 1564 roku, kanclerz kapituły katedralnej lwowskiej, wielki penitencjarz ustanowiony przez papieża Piusa V. Autor szeregu dzieł polemicznych, teologicznych, rozpraw dogmatycznych i duchowych takich jak: Żywoty świętych, ''Kazania sejmowe, przygodne i o Siedmiu Sakramentach.''		'''Piotr Skarga''' herbu Pawęża, SJ, inna forma nazwiska: ''Piotr Powęski'', mylnie: ''Pawęski'' (ur. 2 lutego 1536 w [[Grójec\|Grójcu]], zm. 27 września 1612 w Krakowie) – polski jezuita, teolog, pisarz i kaznodzieja, czołowy polski przedstawiciel kontrreformacji, kaznodzieja nadworny Zygmunta III Wazy, rektor Kolegium Jezuitów w Wilnie, pierwszy rektor Uniwersytetu Wileńskiego. Sługa Boży, proboszcz kapituły katedralnej lwowskiej w 1564 roku, kanclerz kapituły katedralnej lwowskiej, wielki penitencjarz ustanowiony przez papieża Piusa V. Autor szeregu dzieł polemicznych, teologicznych, rozpraw dogmatycznych i duchowych takich jak: Żywoty świętych, ''Kazania sejmowe, przygodne i o Siedmiu Sakramentach.''

	== ~~Biografia~~ ==		== Rodzina ==
	Piotr Skarga urodził się 2 lutego 1536 r. w Grójcu lub, jak chce tradycja, tuż pod miastem na folwarku rodziców zwanym Skargowszczyzną. Ochrzczono go w Grójcu w kościele parafialnym św. Mikołaja Biskupa. Do dziś zachowała się w nim piętnastowieczna chrzcielnica, przy której chłopczyk rzekomo dostąpił pierwszego sakramentu.		Piotr Skarga urodził się 2 lutego 1536 r. w [[Grójec\|Grójcu]] lub, jak chce tradycja, tuż pod miastem (lecz na północ od miasta przy drodze do wsi [[Kobylin]]) na folwarku rodziców zwanym Skargowszczyzną. Ochrzczono go w Grójcu w [[Kościół św. Mikołaja Biskupa w Grójcu\|kościele parafialnym św. Mikołaja Biskupa]]. Do dziś zachowała się w nim piętnastowieczna chrzcielnica, przy której chłopczyk rzekomo dostąpił pierwszego sakramentu. Jego ojcem był prawdopodobnie młynarz Michał Skarga, a matką Anna Świętek. Piotr Skarga był najmłodszy z rodzeństwa; miał 3 braci noszących imiona: Franciszek, Mikołaj i Stanisław (wszyscy oni mają w dokumentach wpisywane pochodzenie mieszczańskie) oraz 2 siostry. Dziadkiem Piotra Skargi był Jan Powęski. Według kronikarza zakonnego Jana Wielewickiego, Janowi Powęskiemu nadano półżartobliwy przydomek Skarga, który z czasem stał się nazwiskiem rodziny Powęskich. Według kronikarza zakonnego Jana Wielewickiego, dziad Piotra otrzymał przydomek Skarga, z powodu naprzykrzania się księciu Januszowi, panu na Mazowszu, częstymi skargami.

			=== Kontrowersje związane z pochodzeniem ===
			Od 1593 roku matka Piotra Skargi występuje w dokumentach pod nazwiskiem Świętkowska, być może aby zatrzeć plebejskie korzenie i wspierać tezę o jej szlacheckim pochodzeniu. Według Janusza Tazbira wiele przemawia za tym, że Powęscy byli kmieciami, którzy ze wsi Powązki koło Mszczonowa przed 1523 rokiem przenieśli się do miasta Grójca.

			Herb rodu Skargów-Powęskich otrzymał dopiero od króla Zygmunta III Wazy, gdy dojrzały już kaznodzieja znalazł się w otoczeniu króla, natomiast sejm uznał szlachectwo Skargów za udowodnione 2 marca 1643 roku.

			== Życie i działalność ==
	Już w 1544 r. zmarła mu matka, a w kilka lat potem ojciec, co jednak, wobec dobrej sytuacji majątkowej rodziny, nie zastopowało jego kariery. Podstawy wiedzy zdobył w miejscowej szkółce parafialnej, a w 1552 r. idąc śladem innych grójczan, w tym i swego brata - Stanisława, wstąpił na Akademię Krakowską.		Już w 1544 r. zmarła mu matka, a w kilka lat potem ojciec, co jednak, wobec dobrej sytuacji majątkowej rodziny, nie zastopowało jego kariery. Podstawy wiedzy zdobył w miejscowej szkółce parafialnej, a w 1552 r. idąc śladem innych grójczan, w tym i swego brata - Stanisława, wstąpił na Akademię Krakowską.

			=== Fundacja ===
			Widząc złą sytuację żebraków i chcąc uczcić swą rodzinną ziemię, Piotr Skarga przeznaczył 3500 złotych polskich (równowartość ok. 4,2 mln współczesnych złotych) na uposażenie [[Dawny szpital w Grójcu\|grójeckiego szpitala]]<ref>Biorąc pod uwagę obliczenia prof. Żabińskiego grosze bite za czasów Zygmunta III Wazy wg ordynacji z roku 1580 miały wartość ok. 1 trofy. Trofa obecnie (2023 r.) ma wartość ok. 12 złotych.</ref>. Na wypadek, gdyby w wykonaniu tego zamiaru przeszkodziła mu śmierć, kwotę tę pozostawił w depozycie u swojego przyjaciela, protektora jezuitów, podkomorzego wielkiego koronnego, [[Andrzej Bobola\|Andrzeja Boboli]] (1540-1616). Bobola wypełnił wolę zmarłego druha. Nabył od Stanisława i Mikołaja Rosochowskich położone w powiecie grójeckim części wsi [[Sadków]] i [[Wola Sadkowska]], a potem - 9 kwietnia 1615 r. - stanąwszy przed Aktami Kancelarii Królewskiej mniejszej, oddał swe dobra prawem "wieczystem i nieodwołalnej darowizny" na rzecz szpitala. Do aktu dołączono ułożony przez Skargę statut.

			== Przypisy ==
			<references />

	== Bibliografia ==		== Bibliografia ==

	== Linki zewnętrzne ==		== Linki zewnętrzne ==

Admin: Utworzono nową stronę "'''Piotr Skarga''' herbu Pawęża, SJ, inna forma nazwiska: ''Piotr Powęski'', mylnie: ''Pawęski'' (ur. 2 lutego 1536 w Grójcu, zm. 27 września 1612 w Krakowie) – polski jezuita, teolog, pisarz i kaznodzieja, czołowy polski przedstawiciel kontrreformacji, kaznodzieja nadworny Zygmunta III Wazy, rektor Kolegium Jezuitów w Wilnie, pierwszy rektor Uniwersytetu Wileńskiego. Sługa Boży, proboszcz kapituły katedralnej lwowskiej w 1564 roku, kanclerz kapituły…"

2023-10-06T17:28:26Z

Utworzono nową stronę "'''Piotr Skarga''' herbu Pawęża, SJ, inna forma nazwiska: ''Piotr Powęski'', mylnie: ''Pawęski'' (ur. 2 lutego 1536 w Grójcu, zm. 27 września 1612 w Krakowie) – polski jezuita, teolog, pisarz i kaznodzieja, czołowy polski przedstawiciel kontrreformacji, kaznodzieja nadworny Zygmunta III Wazy, rektor Kolegium Jezuitów w Wilnie, pierwszy rektor Uniwersytetu Wileńskiego. Sługa Boży, proboszcz kapituły katedralnej lwowskiej w 1564 roku, kanclerz kapituły…"

Nowa strona

'''Piotr Skarga''' herbu Pawęża, SJ, inna forma nazwiska: ''Piotr Powęski'', mylnie: ''Pawęski'' (ur. 2 lutego 1536 w Grójcu, zm. 27 września 1612 w Krakowie) – polski jezuita, teolog, pisarz i kaznodzieja, czołowy polski przedstawiciel kontrreformacji, kaznodzieja nadworny Zygmunta III Wazy, rektor Kolegium Jezuitów w Wilnie, pierwszy rektor Uniwersytetu Wileńskiego. Sługa Boży, proboszcz kapituły katedralnej lwowskiej w 1564 roku, kanclerz kapituły katedralnej lwowskiej, wielki penitencjarz ustanowiony przez papieża Piusa V. Autor szeregu dzieł polemicznych, teologicznych, rozpraw dogmatycznych i duchowych takich jak: Żywoty świętych, ''Kazania sejmowe, przygodne i o Siedmiu Sakramentach.''

== Biografia ==
Piotr Skarga urodził się 2 lutego 1536 r. w Grójcu lub, jak chce tradycja, tuż pod miastem na folwarku rodziców zwanym Skargowszczyzną. Ochrzczono go w Grójcu w kościele parafialnym św. Mikołaja Biskupa. Do dziś zachowała się w nim piętnastowieczna chrzcielnica, przy której chłopczyk rzekomo dostąpił pierwszego sakramentu.

Już w 1544 r. zmarła mu matka, a w kilka lat potem ojciec, co jednak, wobec dobrej sytuacji majątkowej rodziny, nie zastopowało jego kariery. Podstawy wiedzy zdobył w miejscowej szkółce parafialnej, a w 1552 r. idąc śladem innych grójczan, w tym i swego brata - Stanisława, wstąpił na Akademię Krakowską.

== Bibliografia ==

== Linki zewnętrzne ==