Admin: Utworzono nową stronę "'''Oddział Leśny „Soplicy”''' – partyzancki oddział Armii Krajowej, otworzony przez Tadeusza A. Wierzbickiego, ps. „Soplica”, „Tygrys”, dowódcy dywersji w Komendzie Ośrodka VII (Mogielnica). == Historia == Pod koniec 1943 Komenda Armii Krajowej Obwodu Grójec-„Głuszec” w ośrodku VII (Mogielnica) utworzyła kilkunastoosobowy oddział Kedywu, powierzając…"

2024-05-27T20:52:41Z

Utworzono nową stronę "'''Oddział Leśny „Soplicy”''' – partyzancki oddział Armii Krajowej, otworzony przez Tadeusza A. Wierzbickiego, ps. „Soplica”, „Tygrys”, dowódcy dywersji w Komendzie Ośrodka VII (Mogielnica). == Historia == Pod koniec 1943 Komenda Armii Krajowej Obwodu Grójec-„Głuszec” w ośrodku VII (Mogielnica) utworzyła kilkunastoosobowy oddział Kedywu, powierzając…"

Nowa strona

'''Oddział Leśny „Soplicy”''' – partyzancki oddział [[Armia Krajowa|Armii Krajowej]], otworzony przez Tadeusza A. Wierzbickiego, ps. „Soplica”, „Tygrys”, dowódcy dywersji w [[Ośrodek VII ZWZ-AK Mogielnica|Komendzie Ośrodka VII (Mogielnica)]].

== Historia ==
Pod koniec 1943 Komenda Armii Krajowej Obwodu Grójec-„Głuszec” w [[Ośrodek VII ZWZ-AK Mogielnica|ośrodku VII (Mogielnica)]] utworzyła kilkunastoosobowy oddział Kedywu, powierzając dowództwo ppor. (od 1944 por.) Tadeuszowi A. Wierzbickiemu (ur. 1919), ps. „Soplica”, „Tygrys”, dowódcy dywersji w Komendzie Ośrodka VII. W związku ze wzmożonymi aresztowaniami, dekonspiracją dowódcy oddziału w styczniu (lutym?) 1944 oddział przekształcił się w partyzancki, zwany również leśnym. W skład jego weszli głównie żołnierze i oficerowie Sekcji Specjalnych z ośrodka Mogielnica. Byli oni „sprawdzeni w różnych akcjach zbrojnych” ([[Henryk Świderski]]) wykonywali wyroki śmierci wydane np. przez Wojskowy Sąd Specjalny i Cywilny Sąd Specjalny. W różnym czasie do oddziału leśnego należeli: ppr. Stanisław Gajzler „Zjawa”, ppr. Józef Piekarski „Kolka”, podchorążowie: Władysław Grędowski „Czarny”, Andrzej Kaliciński „Jacek”, Tadeusz Koyer „Sten”, kpt. podch. Józef Lechański „Jaskółka”, synowie komendanta Ośrodka VII, kpt. Mieczysława Stefana Piątka: Jan „Tytus” i Mieczysław „Sosna”, Mirosław Piekarski „Zawisza”, plut. Jan Wiśniewski „Śreniawa”.

Nasycenie terenu niemieckimi siłami wojskowo-policyjnymi uniemożliwiało oddziałowi prowadzenie działalności dywersyjnej. Żołnierze jego wcześniej i później używani byli niekiedy do zwalczania bandytyzmu.

W związku z mającym wybuchnąć powstaniem warszawskim oddział postawiono w stan pogotowia. Koncentracja oddziału odbyła się 30 lipca 1944 w lesie wiatrowickim pod [[Mogielnica|Mogielnicą]], potem przeszedł on na kwaterę we wsi [[Teodorówka]] (dziś [[gmina Pniewy]]). „Leśni” byli w dyspozycji dowódcy Kedywu Obwodu, Franciszka Józefa Warnke (ur. 1913) ps. „Błysk”, który kwaterował wówczas w [[Kruszew|Kruszewie]], jako dowódca ochrony sztabu Kedywu Obwodu. Podręczny magazyn broni oddziału znajdował się w [[Wilczoruda|Wilczorudzie]], u leśniczego inż. Kohouta. Oddział wziął udział w zgrupowaniu żołnierzy Armii Krajowej w Lasach Chojnowskich.

Od 7 do 27 października drużyna „Soplicy” w rejonie wsi: Suchodół, Żelechów, Przypki nocą czuwała, aby w stosownym momencie ubezpieczyć odbiór zrzutów lotniczych przeznaczonych dla powstańców warszawskich. Od października 1944 do stycznia 1945 „Soplica” znajdował się w oddziale leśnym w ówczesnym powiecie rawskim. Po wkroczeniu na teren Grójeckiego Armii Czerwonej - [[Armia Krajowa]] na tym obszarze została rozwiązana (19 stycznia 1945). W lutym 1946 w obawie i przed aresztowaniem „Sten” i „Soplica” nielegalnie opuścili kraj i osiedlili w Kanadzie. Po 1945 byli członkowie Sekcji Specjalnych byli poszukiwani, niektórzy aresztowani i oskarżeni o współdziałanie z Niemcami przez likwidację lewicowych i komunistycznych działaczy, za co skazywano ich na wieloletnie więzienie. Po 1989 r. Wydziały Karne Sądów Wojewódzkich na wniosek zainteresowanych, ich rodzin lub byłych członków Armii Krajowej unieważniały wyroki w części skazującej, motywując to tym, iż „prowadzili działalność niepodległościową”. Na tej podstawie niektórzy starali się o odszkodowanie finansowe i otrzymywali je.

== Bibliografia ==

Oddział Leśny „Soplicy” - Historia wersji