Leonard Pękalski - Historia wersji

Admin o 21:19, 26 lip 2024

2024-07-26T21:19:07Z

← poprzednia wersja		Wersja z 23:19, 26 lip 2024
Linia 2:		Linia 2:

	== Życiorys ==		== Życiorys ==
	Urodził się 25 października 1896 w [[Grójec\|Grójcu]] w rodzinie Aleksandra - szewca i Anny z Mankiewiczów. jako trzeci syn z ośmiorga dzieci. Ukończył rosyjską ~~szkolę~~ trzyklasową w Grójcu. Dalej kształcił się sam, a także korzystał z pomocy swego starszego przyjaciela, [[Czesław Olszewski\|Czesława Olszewskiego]]. Za jego radą dużo rysował, a w 1912 przedstawił swe prace opiekunowi artystów, mecenasowi Leonowi Papieskiemu. Ten ocenił pozytywnie przedstawione rysunki, skierował go do Edwarda Trojanowskiego i zapłacił za pierwszy rok nauki w Warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych (1913). W 1915 otrzymał stypendium Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, a w roku następnym stypendium im. M. Tyszkiewicza, które umożliwiły mu kontynuowanie nauki. W tym czasie, razem z [[Tomasz Nocznicki\|Tomaszem Nocznickim]] był współzałożycielem i członkiem [[Polska Organizacja Wojskowa\|Polskiej Organizacji Wojskowej]] w Grójcu. Służył w Wojsku Polskim (podporucznik rezerwy). Uczestniczył w wojnie 1920 r. w formacji kawaleryjskiej.		Urodził się 25 października 1896 w [[Grójec\|Grójcu]] w rodzinie Aleksandra - szewca i Anny z Mankiewiczów. jako trzeci syn z ośmiorga dzieci. Ukończył rosyjską szkołę trzyklasową w Grójcu. Dalej kształcił się sam, a także korzystał z pomocy swego starszego przyjaciela, [[Czesław Olszewski\|Czesława Olszewskiego]]. Za jego radą dużo rysował, a w 1912 przedstawił swe prace opiekunowi artystów, mecenasowi Leonowi Papieskiemu. Ten ocenił pozytywnie przedstawione rysunki, skierował go do Edwarda Trojanowskiego i zapłacił za pierwszy rok nauki w Warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych (1913). W 1915 otrzymał stypendium Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, a w roku następnym stypendium im. M. Tyszkiewicza, które umożliwiły mu kontynuowanie nauki. W tym czasie, razem z [[Tomasz Nocznicki\|Tomaszem Nocznickim]] był współzałożycielem i członkiem [[Polska Organizacja Wojskowa\|Polskiej Organizacji Wojskowej]] w Grójcu. Służył w Wojsku Polskim (podporucznik rezerwy). Uczestniczył w wojnie 1920 r. w formacji kawaleryjskiej.

	Był członkiem założonego w Toruniu 16 grudnia 1920 przez Juliana Fałata stowarzyszenia pod nazwą „Konfraternia Artystów”. Razem z Felicjanem Szczęsnym Kowarskim (1890-1948) w latach 1921-1922 pracował w Zakładzie Graficznym „Sztuka” w Toruniu. Kiedy Kowarski otrzymał katedrę w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, w 1924 został jego asystentem i pełnił tę funkcję do 30 września 1928. Obok pracy na ASP w latach 1927–1930 rekonstruował i wykonywał nowe malowidła i polichromie na Zamku Wawelskim: w sypialni króla Zygmunta Starego, Izbie Poselskiej, Sali Turniejowej; w 1929 wykonał fryzy w salach Pod Zodiakiem, Pod Planetami, Bitwy pod Orszą. W roku 1925 został współzałożycielem i członkiem grupy artystycznej „Jednoróg”. W latach 1925-1929 odbył podróże artystyczne do Francji (1925), Włoch (1928) i Anglii. 1 października 1928 został asystentem, a w styczniu 1932 profesorem Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. 19 grudnia 1934 otrzymał nominację na stanowisko profesora nadzwyczajnego malarstwa dekoracyjnego w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.		Był członkiem założonego w Toruniu 16 grudnia 1920 przez Juliana Fałata stowarzyszenia pod nazwą „Konfraternia Artystów”. Razem z Felicjanem Szczęsnym Kowarskim (1890-1948) w latach 1921-1922 pracował w Zakładzie Graficznym „Sztuka” w Toruniu. Kiedy Kowarski otrzymał katedrę w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, w 1924 został jego asystentem i pełnił tę funkcję do 30 września 1928. Obok pracy na ASP w latach 1927–1930 rekonstruował i wykonywał nowe malowidła i polichromie na Zamku Wawelskim: w sypialni króla Zygmunta Starego, Izbie Poselskiej, Sali Turniejowej; w 1929 wykonał fryzy w salach Pod Zodiakiem, Pod Planetami, Bitwy pod Orszą. W roku 1925 został współzałożycielem i członkiem grupy artystycznej „Jednoróg”. W latach 1925-1929 odbył podróże artystyczne do Francji (1925), Włoch (1928) i Anglii. 1 października 1928 został asystentem, a w styczniu 1932 profesorem Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. 19 grudnia 1934 otrzymał nominację na stanowisko profesora nadzwyczajnego malarstwa dekoracyjnego w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.
Linia 18:		Linia 18:

	== Bibliografia ==		== Bibliografia ==

			* [[Henryk Świderski]], ''Pękalski Leonard'', [w:] ''Słownik wiedzy o Grójeckiem - zeszyt czwarty'', Towarzystwo Literackie im. Adama Mickiewicza - oddział w Grójcu, 1996, s. 75–77 – na podstawie źródeł:
			* ''Polski Słownik Biograficzny'', t. 25, s. 731-732 (Andrzej K. Olszewski);
			* T. Dobrowolski, ''Nowoczesne malarstwo polskie'', Wrocław 1964, t. 3, s. 320–321;
			* Leonard Pękalski 1896–1944. Wystawa pośmiertna. Związek Polskich Artystów Plastyków. Okręg Warszawski, marzec-kwiecień 1969. Katalog;
			* T. Dobrowolski, ''Malarstwo polskie ostatnich dwustu lat'', Wrocław 1989, s. 319, 338-339, 347;
			* Encyklopedia Warszawy, Warszawa 1994, s. 628;
			* W. Skrodzki, ''Polska sztuka religijna 1900–1945'', Warszawa 1989, s. 95, 101-104.

	== Linki zewnętrzne ==		== Linki zewnętrzne ==

Admin o 18:28, 29 lut 2024

2024-02-29T18:28:14Z

← poprzednia wersja		Wersja z 20:28, 29 lut 2024
Linia 1:		Linia 1:
	'''Leonard Pękalski''' (ur. 25 października 1896 w [[Grójec\|Grójcu]], zm. 2 września 1944 w [[Warszawa\|Warszawie]]) – polski malarz, ilustrator.		'''Leonard Pękalski''' (ur. 25 października 1896 w [[Grójec\|Grójcu]], zm. 2 września 1944 w [[Warszawa\|Warszawie]]) – polski malarz, ilustrator, nauczyciel akademicki.

	== Życiorys ==		== Życiorys ==
	~~W roku 1913 rozpoczął naukę~~ w ~~warszawskiej~~ Szkole Sztuk Pięknych. ~~Dzięki otrzymanym stypendiom kontynuował studia malarskie we Włoszech~~ i ~~Francji. Był~~ członkiem ~~POW~~. Służył w Wojsku Polskim (podporucznik rezerwy). Uczestniczył w wojnie 1920 r. ~~jako kawalerzysta~~.		Urodził się 25 października 1896 w [[Grójec\|Grójcu]] w rodzinie Aleksandra - szewca i Anny z Mankiewiczów. jako trzeci syn z ośmiorga dzieci. Ukończył rosyjską szkolę trzyklasową w Grójcu. Dalej kształcił się sam, a także korzystał z pomocy swego starszego przyjaciela, [[Czesław Olszewski\|Czesława Olszewskiego]]. Za jego radą dużo rysował, a w 1912 przedstawił swe prace opiekunowi artystów, mecenasowi Leonowi Papieskiemu. Ten ocenił pozytywnie przedstawione rysunki, skierował go do Edwarda Trojanowskiego i zapłacił za pierwszy rok nauki w Warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych (1913). W 1915 otrzymał stypendium Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, a w roku następnym stypendium im. M. Tyszkiewicza, które umożliwiły mu kontynuowanie nauki. W tym czasie, razem z [[Tomasz Nocznicki\|Tomaszem Nocznickim]] był współzałożycielem i członkiem [[Polska Organizacja Wojskowa\|Polskiej Organizacji Wojskowej]] w Grójcu. Służył w Wojsku Polskim (podporucznik rezerwy). Uczestniczył w wojnie 1920 r. w formacji kawaleryjskiej.

	~~W latach 1921–1922 pracował w Toruniu w zakładzie graficznym „Sztuka” kierowanym przez Felicjana Szczęsnego Kowarskiego.~~ Był członkiem założonego w Toruniu 16 grudnia 1920 przez Juliana Fałata stowarzyszenia pod nazwą „Konfraternia Artystów”.		Był członkiem założonego w Toruniu 16 grudnia 1920 przez Juliana Fałata stowarzyszenia pod nazwą „Konfraternia Artystów”. Razem z Felicjanem Szczęsnym Kowarskim (1890-1948) w latach 1921-1922 pracował w Zakładzie Graficznym „Sztuka” w Toruniu. Kiedy Kowarski otrzymał katedrę w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, w 1924 został jego asystentem i pełnił tę funkcję do 30 września 1928. Obok pracy na ASP w latach 1927–1930 rekonstruował i wykonywał nowe malowidła i polichromie na Zamku Wawelskim: w sypialni króla Zygmunta Starego, Izbie Poselskiej, Sali Turniejowej; w 1929 wykonał fryzy w salach Pod Zodiakiem, Pod Planetami, Bitwy pod Orszą. W roku 1925 został współzałożycielem i członkiem grupy artystycznej „Jednoróg”. W latach 1925-1929 odbył podróże artystyczne do Francji (1925), Włoch (1928) i Anglii. 1 października 1928 został asystentem, a w styczniu 1932 profesorem Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. 19 grudnia 1934 otrzymał nominację na stanowisko profesora nadzwyczajnego malarstwa dekoracyjnego w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.

	~~Wraz~~ z ~~Kowarskim przeniósł się do Krakowa~~, ~~gdzie został jego~~ asystentem w ~~Akademii Sztuk Pięknych~~. W ~~roku 1925 został współzałożycielem~~ i ~~członkiem grupy artystycznej „Jednoróg”~~. W ~~latach 1927–1930 rekonstruował~~ i ~~wykonywał nowe malowidła i polichromie na Zamku Wawelskim~~.		Związał się z grupą artystyczną „Pryzmat”, której patronował Felicjan Szczęsny Kowarski. W 1928 wykonał polichromie na dwóch kamienicach w Rynku Starego Miasta w Warszawie, w 1932 fryz w szatni Zamku Królewskiego, w 1937 kompozycję sgraffitową na budynku Arsenału, w latach 1933-1934 plafon Pod Orłami na Wawelu. Razem ze swym asystentem Adamem Kossowskim wykonał kwatery ołtarza w kaplicy statku pasażerskiego „Batory”. W latach 1930-1939 uczestniczył w 30 wystawach krajowych oraz poza krajem, w Paryżu (1937) i Nowym Jorku (1939). Uprawiał techniki olejne, gwasze i rysunki. Malował kompozycje figuralne, portrety, martwe natury, sceny batalistyczne, krajobrazy. Najbardziej znane obrazy to: ''Noc listopadowa'', ''Obrona Arsenału'' ''w 1830 r.'' (1938), ''Podchorążowie na moście Sobieskiego w Agricoli'' (1939). Z zamiłowaniem malował okolice Krasiczyna, Grójca i Mokotowa. W 1937 otrzymał nagrodę Prezydenta Warszawy, a w Paryżu złoty medal za udział w wystawie Sztuka i Technika w Życiu Współczesnym.

	~~W roku 1932 został powołany na profesora~~ Akademii ~~Sztuk Pięknych~~ w ~~Krakowie~~, a w ~~roku 1934 na profesora nadzwyczajnego malarstwa dekoracyjnego Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie~~. ~~Był członkiem i prezesem warszawskiej grupy artystycznej „Pryzmat”~~.		Tworzył również w latach okupacji niemieckiej. Razem z Janem Sokołowskim wykonali prace konserwatorskie przy obrazie ''Ukrzyżowanie Piotra Chadziewicza'' znajdującym się w [[Kościół św. Mikołaja Biskupa w Grójcu\|kościele parafialnym w Grójcu]]. Dla tego kościoła wykonał niezrealizowany projekt polichromii. Prace konserwatorskie wykonywał też w pałacach w Wilanowie i Radzyniu Podlaskim. „''Jak większość dawnych profesorów Akademii, kontynuował prywatne nauczanie studentów w swej własnej pracowni, organizował też wystawy sztuki współczesnej w galeriach handlowych czy antykwariatach, gdzie wówczas skupiało się życie artystyczne''" (W. Skrodzki).

	~~W czasie II wojny światowej jako~~ oficer Armii Krajowej był instruktorem na tajnych Zastępczych Kursach Szkoły Podchorążych Piechoty. ~~Kontynuował też prywatne nauczanie studentów~~ w ~~swojej pracowni~~.		Uczestniczył w działalności konspiracyjnej na terenie Warszawy. Jako oficer Armii Krajowej był instruktorem na tajnych Zastępczych Kursach Szkoły Podchorążych Piechoty. Został zamordowany przez Niemców w czasie Powstania Warszawskiego 2 września 1944 na Sadybie, pochowany jest na Cmentarzu Czerniakowskim, przy ul. Powsińskiej.

	~~Został zamordowany~~ przez ~~Niemców~~ w ~~czasie powstania warszawskiego na Sadybie i pochowany~~ jest ~~na Cmentarzu Czerniakowskim~~.		== Losy dorobku artystycznego ==
			W muzeach i zbiorach prywatnych przechowywanych jest ok. 700 pozycji katalogowych, największy zbiór posiada Biblioteka Narodowa. Według informacji „Słowa Ludu” (1976, nr 112: 18 V), sygnowanej (ew.) w 1976 rodzina Pękalskiego, zgodnie z jego życzeniem, przekazała Urzędowi Miasta i Gminy w Grójcu kilkadziesiąt obrazów ze spuścizny malarza. Zdeponowane one zostały w biurze Rejonowego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej mieszczącego się wtedy w gmachu Ratusza. Po opuszczeniu go przez Rejonowe Przedsiębiorstwo, odrestaurowaniu budynku i przystosowaniu do potrzeb placówki kulturalnej, w Ratuszu planowano otworzyć regionalne muzeum. Muzeum nie utworzono, a obrazy Pękalskiego uległy rozproszeniu; los ich nie jest znany do dziś.

	== Przypisy ==		== Przypisy ==

			== Bibliografia ==

	== Linki zewnętrzne ==		== Linki zewnętrzne ==
Linia 20:		Linia 23:
	{{DEFAULTSORT:Pękalski, Leonard}}		{{DEFAULTSORT:Pękalski, Leonard}}
	[[Kategoria:Artyści]]		[[Kategoria:Artyści]]
			[[Kategoria:Nauczyciele]]

Admin o 21:04, 23 lut 2024

2024-02-23T21:04:46Z

← poprzednia wersja		Wersja z 23:04, 23 lut 2024
Linia 17:		Linia 17:

	== Linki zewnętrzne ==		== Linki zewnętrzne ==

			{{DEFAULTSORT:Pękalski, Leonard}}
			[[Kategoria:Artyści]]

Admin: Utworzono nową stronę "'''Leonard Pękalski''' (ur. 25 października 1896 w Grójcu, zm. 2 września 1944 w Warszawie) – polski malarz, ilustrator. == Życiorys == W roku 1913 rozpoczął naukę w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych. Dzięki otrzymanym stypendiom kontynuował studia malarskie we Włoszech i Francji. Był członkiem POW. Służył w Wojsku Polskim (podporucznik rezerwy). Uczestniczył w wojnie 1920 r. jako kawalerzysta. W latach 1921–1922 pr…"

2023-11-13T22:12:33Z

Utworzono nową stronę "'''Leonard Pękalski''' (ur. 25 października 1896 w Grójcu, zm. 2 września 1944 w Warszawie) – polski malarz, ilustrator. == Życiorys == W roku 1913 rozpoczął naukę w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych. Dzięki otrzymanym stypendiom kontynuował studia malarskie we Włoszech i Francji. Był członkiem POW. Służył w Wojsku Polskim (podporucznik rezerwy). Uczestniczył w wojnie 1920 r. jako kawalerzysta. W latach 1921–1922 pr…"

Nowa strona

'''Leonard Pękalski''' (ur. 25 października 1896 w [[Grójec|Grójcu]], zm. 2 września 1944 w [[Warszawa|Warszawie]]) – polski malarz, ilustrator.

== Życiorys ==
W roku 1913 rozpoczął naukę w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych. Dzięki otrzymanym stypendiom kontynuował studia malarskie we Włoszech i Francji. Był członkiem POW. Służył w Wojsku Polskim (podporucznik rezerwy). Uczestniczył w wojnie 1920 r. jako kawalerzysta.

W latach 1921–1922 pracował w Toruniu w zakładzie graficznym „Sztuka” kierowanym przez Felicjana Szczęsnego Kowarskiego. Był członkiem założonego w Toruniu 16 grudnia 1920 przez Juliana Fałata stowarzyszenia pod nazwą „Konfraternia Artystów”.

Wraz z Kowarskim przeniósł się do Krakowa, gdzie został jego asystentem w Akademii Sztuk Pięknych. W roku 1925 został współzałożycielem i członkiem grupy artystycznej „Jednoróg”. W latach 1927–1930 rekonstruował i wykonywał nowe malowidła i polichromie na Zamku Wawelskim.

W roku 1932 został powołany na profesora Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, a w roku 1934 na profesora nadzwyczajnego malarstwa dekoracyjnego Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Był członkiem i prezesem warszawskiej grupy artystycznej „Pryzmat”.

W czasie II wojny światowej jako oficer Armii Krajowej był instruktorem na tajnych Zastępczych Kursach Szkoły Podchorążych Piechoty. Kontynuował też prywatne nauczanie studentów w swojej pracowni.

Został zamordowany przez Niemców w czasie powstania warszawskiego na Sadybie i pochowany jest na Cmentarzu Czerniakowskim.

== Przypisy ==

== Linki zewnętrzne ==