La Victoire Finale - Historia wersji

Admin o 08:04, 20 lip 2024

2024-07-20T08:04:09Z

← poprzednia wersja		Wersja z 10:04, 20 lip 2024
Linia 8:		Linia 8:

	== Bibliografia ==		== Bibliografia ==

			* [[Zdzisław Szeląg]], ''„La Victoire Finale”'', [w:] ''Słownik wiedzy o Grójeckiem – zeszyt siódmy'', Towarzystwo Literackie im. Adama Mickiewicza - oddział w Grójcu, 1998, s. 59–61 – na podstawie źródeł:
			* Archiwum Akt Nowych w Warszawie: Armia Krajowa - Komenda Obszaru Warszawskiego: raport miesięczny KO AK Grójec za miesiąc grudzień 1943, sygn. 203/X/66, k. nlb. Tu dane o firmach niemieckich;
			* Archiwum byłej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich: Pismo Józefa Chodorowskiego i fotografia jeńców z ich adresami. Kopia pisma w posiadaniu Zdzisława Szeląga;
			* Lucjan Dobroszycki, ''Centralny katalog prasy konspiracyjnej 1939–1945'', opracował przy współudziale Wandy Kiedrzyńskiej pod kierownictwem naukowym Stanisława Płoskiego, Warszawa 1962, poz. 278 („L'information”);
			* [[Henryk Świderski]], ''Armia Krajowa w Obwodzie Grójec - „Głuszec”'', Warszawa 1993, s. 218. Tu błędna pisownia tytułu gazetki;
			* [Nekrolog A. Grossmana], „Życie Warszawy” 1987, nr 32.

	[[Kategoria:Media]]		[[Kategoria:Media]]

Admin o 15:19, 7 maj 2024

2024-05-07T15:19:35Z

← poprzednia wersja		Wersja z 17:19, 7 maj 2024
Linia 1:		Linia 1:
	„'''La Victoire Finale'''” – francuskojęzyczna, konspiracyjna ~~gazeta~~ wydawana przez Biuro Informacji i Propagandy Komendy [[Obwód Grójec Armii Krajowej\|Obwodu Armii Krajowej Grójec-„Głuszec”]] w latach 1941(?)–1943. Nie zachowały się jej egzemplarze.		„'''La Victoire Finale'''” – francuskojęzyczna, konspiracyjna gazetka wydawana przez Biuro Informacji i Propagandy Komendy [[Obwód Grójec Armii Krajowej\|Obwodu Armii Krajowej Grójec-„Głuszec”]] w latach 1941(?)–1943. Nie zachowały się jej egzemplarze.

	Redaktorem ~~gazety~~ był szef łączności radiowej Komendy Obwodu Armii Krajowej, ppor. (potem por.) łączności, inż. chemik Andrzej Grossman (1908–1987), ps. „Żabiński”, absolwent Sorbony, w PRL profesor zwyczajny; prorektor i wieloletni kierownik Katedry Technologii Wody i Ścieków Politechniki Śląskiej w Gliwicach. W latach wojny mieszkał w majątku [[Justyna Bersonowa\|Justyny Bersonowej]], w [[Boglewice\|Boglewicach]] koło [[Jasieniec\|Jasieńca]]. Tu dla potrzeb redakcji „[[Dzwon Polski\|Dzwonu Polskiego]]” i „La Victoire Finale” prowadził nasłuch radiowy. Komunikaty radiowe uzyskane z radiostacji zachodnich (m.in. BBC) po przetłumaczeniu na język francuski, po opracowaniu redakcyjnym, sporządzeniu maszynopisu, zamieszczano w gazetce „La Victoire Finale”, powielanej w kilkudziesięciu egzemplarzach, prawdopodobnie na pierwszym piętrze gajówki w [[Osiny\|Osinach]]. Tu pracował ppor. Władysław Fabiszewski („Modrzew”, „Dadźbór”), który po kilku dziesięcioleciach przypomniał sobie tytuł gazetki. Ile numerów ukazało się – nie wiadomo, być może kilkadziesiąt. Były one kolportowane wśród jeńców Francuzów i Belgów zatrudnionych w [[Góra Kalwaria\|Górze Kalwarii]] w niemieckich firmach: Daimler-Benz, Adler Werke, Fleischhauser Werke (oddział koncernu Kruppa). Każda z nich zatrudniała po ok. 200 cudzoziemskich, skoszarowanych robotników, którzy naprawiali samochody i produkowali do nich części zamienne. Warsztaty naprawcze nr H.K.P. 554 znajdowały się na terenie byłych koszar I Pułku Artylerii Lekkiej Wojska Polskiego, które w czasie wojny zajmowało wojsko niemieckie. W warsztatach tych, w różnym czasie, oprócz Polaków, Francuzów; Belgów, pracowali też podobno Holendrzy i Włosi.		Redaktorem gazetki był szef łączności radiowej Komendy Obwodu Armii Krajowej, ppor. (potem por.) łączności, inż. chemik Andrzej Grossman (1908–1987), ps. „Żabiński”, absolwent Sorbony, w PRL profesor zwyczajny; prorektor i wieloletni kierownik Katedry Technologii Wody i Ścieków Politechniki Śląskiej w Gliwicach. W latach wojny mieszkał w majątku [[Justyna Bersonowa\|Justyny Bersonowej]], w [[Boglewice\|Boglewicach]] koło [[Jasieniec\|Jasieńca]]. Tu dla potrzeb redakcji „[[Dzwon Polski\|Dzwonu Polskiego]]” i „La Victoire Finale” prowadził nasłuch radiowy. Komunikaty radiowe uzyskane z radiostacji zachodnich (m.in. BBC) po przetłumaczeniu na język francuski, po opracowaniu redakcyjnym, sporządzeniu maszynopisu, zamieszczano w gazetce „La Victoire Finale”, powielanej w kilkudziesięciu egzemplarzach, prawdopodobnie na pierwszym piętrze gajówki w [[Osiny\|Osinach]]. Tu pracował ppor. Władysław Fabiszewski („Modrzew”, „Dadźbór”), który po kilku dziesięcioleciach przypomniał sobie tytuł gazetki. Ile numerów ukazało się – nie wiadomo, być może kilkadziesiąt. Były one kolportowane wśród jeńców Francuzów i Belgów zatrudnionych w [[Góra Kalwaria\|Górze Kalwarii]] w niemieckich firmach: Daimler-Benz, Adler Werke, Fleischhauser Werke (oddział koncernu Kruppa). Każda z nich zatrudniała po ok. 200 cudzoziemskich, skoszarowanych robotników, którzy naprawiali samochody i produkowali do nich części zamienne. Warsztaty naprawcze nr H.K.P. 554 znajdowały się na terenie byłych koszar I Pułku Artylerii Lekkiej Wojska Polskiego, które w czasie wojny zajmowało wojsko niemieckie. W warsztatach tych, w różnym czasie, oprócz Polaków, Francuzów; Belgów, pracowali też podobno Holendrzy i Włosi.

	Wśród robotników francuskich i belgijskich w 1943 (?) przez pewien czas ukrywali się dwaj jeńcy francuscy, zbiegli z Rawy Ruskiej, których potem przejął członek Armii Krajowej z [[Góra Kalwaria\|Góry Kalwarii]], Józef Chodorowski. Po kilkunastu dniach wyjechali oni z grupą urlopowiczów do Francji. Jeśli data roczna powstania pisemka, podana przez [[Henryk Świderski\|Henryka Świderskiego]], na podstawie wspomnień redaktora jest pewna, to trzeba przyjąć, że było ono pierwszą w Generalnym Gubernatorstwie konspiracyjną gazetką w języku francuskim; kolejną - dwutygodnik Armii Krajowej z 1943 „L'information” przeznaczony dla jeńców w obozie w Kobierzynie pod Krakowem. Tytuł grójeckiej gazetki zdaje się wskazywać, że powstała ona nie w 1941, ale raczej później, może po zatrzymaniu wojsk niemieckich pod Stalingradem (listopad 1942). Rodzące się wątpliwości trudno będzie rozwiać do czasu odnalezienia egzemplarzy.		Wśród robotników francuskich i belgijskich w 1943 (?) przez pewien czas ukrywali się dwaj jeńcy francuscy, zbiegli z Rawy Ruskiej, których potem przejął członek Armii Krajowej z [[Góra Kalwaria\|Góry Kalwarii]], Józef Chodorowski. Po kilkunastu dniach wyjechali oni z grupą urlopowiczów do Francji.

			Jeśli data roczna powstania pisemka, podana przez [[Henryk Świderski\|Henryka Świderskiego]], na podstawie wspomnień redaktora jest pewna, to trzeba przyjąć, że było ono pierwszą w Generalnym Gubernatorstwie konspiracyjną gazetką w języku francuskim; kolejną - dwutygodnik Armii Krajowej z 1943 „L'information” przeznaczony dla jeńców w obozie w Kobierzynie pod Krakowem. Tytuł grójeckiej gazetki zdaje się wskazywać, że powstała ona nie w 1941, ale raczej później, może po zatrzymaniu wojsk niemieckich pod Stalingradem (listopad 1942). Rodzące się wątpliwości trudno będzie rozwiać do czasu odnalezienia egzemplarzy.

	== Bibliografia ==		== Bibliografia ==
	[[Kategoria:Media]]		[[Kategoria:Media]]

Admin: Utworzono nową stronę "„'''La Victoire Finale'''” – francuskojęzyczna, konspiracyjna gazeta wydawana przez Biuro Informacji i Propagandy Komendy Obwodu Armii Krajowej Grójec-„Głuszec” w latach 1941(?)–1943. Nie zachowały się jej egzemplarze. Redaktorem gazety był szef łączności radiowej Komendy Obwodu Armii Krajowej, ppor. (potem por.) łączności, inż. chemik Andrzej Grossman (1908–1987), ps. „Żabiński”, absolwent Sorbony…"

2024-05-07T15:13:35Z

Utworzono nową stronę "„'''La Victoire Finale'''” – francuskojęzyczna, konspiracyjna gazeta wydawana przez Biuro Informacji i Propagandy Komendy Obwodu Armii Krajowej Grójec-„Głuszec” w latach 1941(?)–1943. Nie zachowały się jej egzemplarze. Redaktorem gazety był szef łączności radiowej Komendy Obwodu Armii Krajowej, ppor. (potem por.) łączności, inż. chemik Andrzej Grossman (1908–1987), ps. „Żabiński”, absolwent Sorbony…"

Nowa strona

„'''La Victoire Finale'''” – francuskojęzyczna, konspiracyjna gazeta wydawana przez Biuro Informacji i Propagandy Komendy [[Obwód Grójec Armii Krajowej|Obwodu Armii Krajowej Grójec-„Głuszec”]] w latach 1941(?)–1943. Nie zachowały się jej egzemplarze.

Redaktorem gazety był szef łączności radiowej Komendy Obwodu Armii Krajowej, ppor. (potem por.) łączności, inż. chemik Andrzej Grossman (1908–1987), ps. „Żabiński”, absolwent Sorbony, w PRL profesor zwyczajny; prorektor i wieloletni kierownik Katedry Technologii Wody i Ścieków Politechniki Śląskiej w Gliwicach. W latach wojny mieszkał w majątku [[Justyna Bersonowa|Justyny Bersonowej]], w [[Boglewice|Boglewicach]] koło [[Jasieniec|Jasieńca]]. Tu dla potrzeb redakcji „[[Dzwon Polski|Dzwonu Polskiego]]” i „La Victoire Finale” prowadził nasłuch radiowy. Komunikaty radiowe uzyskane z radiostacji zachodnich (m.in. BBC) po przetłumaczeniu na język francuski, po opracowaniu redakcyjnym, sporządzeniu maszynopisu, zamieszczano w gazetce „La Victoire Finale”, powielanej w kilkudziesięciu egzemplarzach, prawdopodobnie na pierwszym piętrze gajówki w [[Osiny|Osinach]]. Tu pracował ppor. Władysław Fabiszewski („Modrzew”, „Dadźbór”), który po kilku dziesięcioleciach przypomniał sobie tytuł gazetki. Ile numerów ukazało się – nie wiadomo, być może kilkadziesiąt. Były one kolportowane wśród jeńców Francuzów i Belgów zatrudnionych w [[Góra Kalwaria|Górze Kalwarii]] w niemieckich firmach: Daimler-Benz, Adler Werke, Fleischhauser Werke (oddział koncernu Kruppa). Każda z nich zatrudniała po ok. 200 cudzoziemskich, skoszarowanych robotników, którzy naprawiali samochody i produkowali do nich części zamienne. Warsztaty naprawcze nr H.K.P. 554 znajdowały się na terenie byłych koszar I Pułku Artylerii Lekkiej Wojska Polskiego, które w czasie wojny zajmowało wojsko niemieckie. W warsztatach tych, w różnym czasie, oprócz Polaków, Francuzów; Belgów, pracowali też podobno Holendrzy i Włosi.

Wśród robotników francuskich i belgijskich w 1943 (?) przez pewien czas ukrywali się dwaj jeńcy francuscy, zbiegli z Rawy Ruskiej, których potem przejął członek Armii Krajowej z [[Góra Kalwaria|Góry Kalwarii]], Józef Chodorowski. Po kilkunastu dniach wyjechali oni z grupą urlopowiczów do Francji. Jeśli data roczna powstania pisemka, podana przez [[Henryk Świderski|Henryka Świderskiego]], na podstawie wspomnień redaktora jest pewna, to trzeba przyjąć, że było ono pierwszą w Generalnym Gubernatorstwie konspiracyjną gazetką w języku francuskim; kolejną - dwutygodnik Armii Krajowej z 1943 „L'information” przeznaczony dla jeńców w obozie w Kobierzynie pod Krakowem. Tytuł grójeckiej gazetki zdaje się wskazywać, że powstała ona nie w 1941, ale raczej później, może po zatrzymaniu wojsk niemieckich pod Stalingradem (listopad 1942). Rodzące się wątpliwości trudno będzie rozwiać do czasu odnalezienia egzemplarzy.

== Bibliografia ==
[[Kategoria:Media]]