Józef Orzechowski - Historia wersji

Admin o 18:18, 17 sie 2024

2024-08-17T18:18:57Z

← poprzednia wersja		Wersja z 20:18, 17 sie 2024
Linia 6:		Linia 6:
	Podczas okupacji hitlerowskiej był podwójcim, a po aresztowaniu wójta, Stanisława Wrzoska - wójtem gminy Goszczyn (od kwietnia 1944). W parę dni po wyzwoleniu Goszczyna spod okupacji (15 stycznia 1945) za to jakoby w międzywojniu uzyskał największe korzyści z komasacji, a w rzeczywistości jako „element niepewny, wrogi klasowo i politycznie” został aresztowany przez funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa i NKWD i przewieziony do obozu przejściowego w Przełęku k. Ryk, a potem razem z sześcioma innymi współmieszkańcami gminy zesłany w głąb Związku Radzieckiego do wyrębu lasu na Uralu. Z Goszczyna wywieziono wówczas: nauczyciela Władysława Saara, syna jego Dariusza (rzekomo za to, że był tłumaczem u Niemców), Józefa Paciorkowskiego, Stanisława Podsiadło (młynarz), ze wsi [[Bądków Kolonia]] - Jana Kwapisza i Stanisława Wrzoska, byłego wójta gminy oraz robotnika Wolickiego (członka [[Armia Krajowa\|Armii Krajowej]]). Na skutek uprzedzenia, aresztowania uniknęli członkowie Armii Krajowej: Władysław Bedyński i Stanisław Skoczek. Wszyscy wywiezieni wrócili do kraju w grudniu 1948 roku.		Podczas okupacji hitlerowskiej był podwójcim, a po aresztowaniu wójta, Stanisława Wrzoska - wójtem gminy Goszczyn (od kwietnia 1944). W parę dni po wyzwoleniu Goszczyna spod okupacji (15 stycznia 1945) za to jakoby w międzywojniu uzyskał największe korzyści z komasacji, a w rzeczywistości jako „element niepewny, wrogi klasowo i politycznie” został aresztowany przez funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa i NKWD i przewieziony do obozu przejściowego w Przełęku k. Ryk, a potem razem z sześcioma innymi współmieszkańcami gminy zesłany w głąb Związku Radzieckiego do wyrębu lasu na Uralu. Z Goszczyna wywieziono wówczas: nauczyciela Władysława Saara, syna jego Dariusza (rzekomo za to, że był tłumaczem u Niemców), Józefa Paciorkowskiego, Stanisława Podsiadło (młynarz), ze wsi [[Bądków Kolonia]] - Jana Kwapisza i Stanisława Wrzoska, byłego wójta gminy oraz robotnika Wolickiego (członka [[Armia Krajowa\|Armii Krajowej]]). Na skutek uprzedzenia, aresztowania uniknęli członkowie Armii Krajowej: Władysław Bedyński i Stanisław Skoczek. Wszyscy wywiezieni wrócili do kraju w grudniu 1948 roku.

	Wkrótce po powrocie Orzechowskiego do [[Goszczyn\|Goszczyna]] władze usiłowały przekazać jego gospodarstwo na cele [[Reforma rolna\|reformy rolnej]] (ponad 50 ha). Próba nie powiodła się, ponieważ swego czasu część ziemi hipotecznie zapisana była synowi, Witoldowi. W czasie nasilania się kolektywizacji dotkliwie odczuł licytację znacznej części dobytku za to, iż nie mógł zapłacić dodatkowego podatku (domiaru) na rzecz Funduszu Odbudowy Rolnictwa. Z pomocą finansową pospieszył mu wówczas stryjeczny brat, dr medycyny [[Konrad Orzechowski]], któremu uratował życie na zesłaniu.		Wkrótce po powrocie Orzechowskiego do [[Goszczyn\|Goszczyna]] władze usiłowały przekazać jego gospodarstwo na cele [[Reforma rolna w Polsce Ludowej\|reformy rolnej]] (ponad 50 ha). Próba nie powiodła się, ponieważ swego czasu część ziemi hipotecznie zapisana była synowi, Witoldowi. W czasie nasilania się kolektywizacji dotkliwie odczuł licytację znacznej części dobytku za to, iż nie mógł zapłacić dodatkowego podatku (domiaru) na rzecz Funduszu Odbudowy Rolnictwa. Z pomocą finansową pospieszył mu wówczas stryjeczny brat, dr medycyny [[Konrad Orzechowski]], któremu uratował życie na zesłaniu.

	Po powrocie do kraju, szykanowany przez władze, odsunął się od lokalnego życia społecznego, politycznego i gospodarczego, zajął się wyłącznie pracą we własnym gospodarstwie.		Po powrocie do kraju, szykanowany przez władze, odsunął się od lokalnego życia społecznego, politycznego i gospodarczego, zajął się wyłącznie pracą we własnym gospodarstwie.
Linia 12:		Linia 12:
	Po śmierci pierwszej żony Marii z Pasiutów (z którą miał syna Witolda), powtórnie ożenił się z Faustyną Wąsowicz (zm. 11 stycznia 1980). Ze związku tego urodzili się: Antoni (ur. 1921), Roman (ur. 1924), Irena (Saar, ur. 1926), Maria (Bedyńska, ur. 1929), Janina (Pietrusińska, ur. 1934).		Po śmierci pierwszej żony Marii z Pasiutów (z którą miał syna Witolda), powtórnie ożenił się z Faustyną Wąsowicz (zm. 11 stycznia 1980). Ze związku tego urodzili się: Antoni (ur. 1921), Roman (ur. 1924), Irena (Saar, ur. 1926), Maria (Bedyńska, ur. 1929), Janina (Pietrusińska, ur. 1934).

	Józef Orzechowski zmarł 29 marca 1970 roku, pochowany został na cmentarzu w Goszczynie.		Józef Orzechowski zmarł 29 marca 1970 roku, pochowany został na cmentarzu w [[Goszczyn\|Goszczynie]].

	== Bibliografia ==		== Bibliografia ==

Admin o 20:46, 1 sie 2024

2024-08-01T20:46:42Z

← poprzednia wersja		Wersja z 22:46, 1 sie 2024
Linia 4:		Linia 4:
	Urodził się 19 marca 1885 w [[Goszczyn\|Goszczynie]] jako syn rolnika, Maksymiliana i Heleny z Kaczmarskich. Elementarne wykształcenie uzyskał w domu. Pracował na roli w rodzinnej miejscowości, aktywnie uczestniczył w lokalnym życiu społecznym. Był m.in. gospodarzem i kasjerem mleczarni (powstała w 1911), członkiem Rady Gminnej, Rady Szkolnej, członkiem Ochotniczej Straży Pożarnej (założonej w 1909), pierwszym prezesem założonej w 1924 r. Kasy Spółdzielczej im. Stefczyka. W 1919 z listy Związku Ludowo-Narodowego w okręgu 15 wybrany został posłem do pierwszego w niepodległej Polsce Sejmu zwanego Ustawodawczym. Należał do klubu Związek Sejmowy Ludowo-Narodowy, pod przewodnictwem Wojciecha Korfantego; brał udział w pracach dwóch komisji: prawniczej i aprowizacyjnej.		Urodził się 19 marca 1885 w [[Goszczyn\|Goszczynie]] jako syn rolnika, Maksymiliana i Heleny z Kaczmarskich. Elementarne wykształcenie uzyskał w domu. Pracował na roli w rodzinnej miejscowości, aktywnie uczestniczył w lokalnym życiu społecznym. Był m.in. gospodarzem i kasjerem mleczarni (powstała w 1911), członkiem Rady Gminnej, Rady Szkolnej, członkiem Ochotniczej Straży Pożarnej (założonej w 1909), pierwszym prezesem założonej w 1924 r. Kasy Spółdzielczej im. Stefczyka. W 1919 z listy Związku Ludowo-Narodowego w okręgu 15 wybrany został posłem do pierwszego w niepodległej Polsce Sejmu zwanego Ustawodawczym. Należał do klubu Związek Sejmowy Ludowo-Narodowy, pod przewodnictwem Wojciecha Korfantego; brał udział w pracach dwóch komisji: prawniczej i aprowizacyjnej.

	Podczas okupacji hitlerowskiej był podwójcim, a po aresztowaniu wójta, Stanisława Wrzoska - wójtem gminy Goszczyn (od kwietnia 1944). W parę dni po wyzwoleniu Goszczyna spod okupacji (15 stycznia 1945) za to jakoby w międzywojniu uzyskał największe korzyści z komasacji, a w rzeczywistości jako „element niepewny, wrogi klasowo i ~~politycznie"~~ został aresztowany przez funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa i NKWD i przewieziony do obozu przejściowego w Przełęku k. Ryk, a potem razem z sześcioma innymi współmieszkańcami gminy zesłany w głąb Związku Radzieckiego do wyrębu lasu na Uralu. Z Goszczyna wywieziono wówczas: nauczyciela Władysława Saara, syna jego Dariusza (rzekomo za to, że był tłumaczem u Niemców), Józefa Paciorkowskiego, Stanisława Podsiadło (młynarz), ze wsi [[Bądków Kolonia]] - Jana Kwapisza i Stanisława Wrzoska, byłego wójta gminy oraz robotnika Wolickiego (członka [[Armia Krajowa\|Armii Krajowej]]). Na skutek uprzedzenia, aresztowania uniknęli członkowie Armii Krajowej: Władysław Bedyński i Stanisław Skoczek. Wszyscy wywiezieni wrócili do kraju w grudniu 1948 roku.		Podczas okupacji hitlerowskiej był podwójcim, a po aresztowaniu wójta, Stanisława Wrzoska - wójtem gminy Goszczyn (od kwietnia 1944). W parę dni po wyzwoleniu Goszczyna spod okupacji (15 stycznia 1945) za to jakoby w międzywojniu uzyskał największe korzyści z komasacji, a w rzeczywistości jako „element niepewny, wrogi klasowo i politycznie” został aresztowany przez funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa i NKWD i przewieziony do obozu przejściowego w Przełęku k. Ryk, a potem razem z sześcioma innymi współmieszkańcami gminy zesłany w głąb Związku Radzieckiego do wyrębu lasu na Uralu. Z Goszczyna wywieziono wówczas: nauczyciela Władysława Saara, syna jego Dariusza (rzekomo za to, że był tłumaczem u Niemców), Józefa Paciorkowskiego, Stanisława Podsiadło (młynarz), ze wsi [[Bądków Kolonia]] - Jana Kwapisza i Stanisława Wrzoska, byłego wójta gminy oraz robotnika Wolickiego (członka [[Armia Krajowa\|Armii Krajowej]]). Na skutek uprzedzenia, aresztowania uniknęli członkowie Armii Krajowej: Władysław Bedyński i Stanisław Skoczek. Wszyscy wywiezieni wrócili do kraju w grudniu 1948 roku.

	Wkrótce po powrocie Orzechowskiego do [[Goszczyn\|Goszczyna]] władze usiłowały przekazać jego gospodarstwo na cele [[Reforma rolna\|reformy rolnej]] (ponad 50 ha). Próba nie powiodła się, ponieważ swego czasu część ziemi hipotecznie zapisana była synowi, Witoldowi. W czasie nasilania się kolektywizacji dotkliwie odczuł licytację znacznej części dobytku za to, iż nie mógł zapłacić dodatkowego podatku (domiaru) na rzecz Funduszu Odbudowy Rolnictwa. Z pomocą finansową pospieszył mu wówczas stryjeczny brat, dr medycyny [[Konrad Orzechowski]], któremu uratował życie na zesłaniu.		Wkrótce po powrocie Orzechowskiego do [[Goszczyn\|Goszczyna]] władze usiłowały przekazać jego gospodarstwo na cele [[Reforma rolna\|reformy rolnej]] (ponad 50 ha). Próba nie powiodła się, ponieważ swego czasu część ziemi hipotecznie zapisana była synowi, Witoldowi. W czasie nasilania się kolektywizacji dotkliwie odczuł licytację znacznej części dobytku za to, iż nie mógł zapłacić dodatkowego podatku (domiaru) na rzecz Funduszu Odbudowy Rolnictwa. Z pomocą finansową pospieszył mu wówczas stryjeczny brat, dr medycyny [[Konrad Orzechowski]], któremu uratował życie na zesłaniu.
Linia 15:		Linia 15:

	== Bibliografia ==		== Bibliografia ==

			* [[Zdzisław Szeląg]], ''Orzechowski Józef'', [w:] ''Słownik wiedzy o Grójeckiem – zeszyt piąty'', Towarzystwo Literackie im. Adama Mickiewicza - oddział w Grójcu, Grójec 1996, s. 54-56, na podstawie źródeł:
			* Informacje Marii Bedyńskiej;
			* Henryk Ogonowski, ''Kronika gminy Goszczyn'', cz. 2, s. 33, 36, 37, 39, 40, 51, 59, 71, 80;
			* Stanisław Skoczek, ''Moje wspomnienia okupacyjne'' (1983);
			* CB (Czesław Brzaza), ''Orzechowski Józef'', [w:] ''Kto kim był w drugiej Rzeczypospolitej''. Red. naukowy prof. Jacek Majchrowski przy współpracy Grzegorza Mazura i Kamila Stefana, Warszawa 1994, poz. 999, s. 383 (parozdaniowy biogram doprowadzony do 1939 roku i opatrzony uwagą „dalsze losy nieznane”).

	[[Kategoria:Działacze społeczni]]		[[Kategoria:Działacze społeczni]]
	{{DEFAULTSORT:Orzechowski, Józef}}		{{DEFAULTSORT:Orzechowski, Józef}}
	[[Kategoria:Rolnicy]]		[[Kategoria:Rolnicy]]

Admin: Utworzono nową stronę "'''Józef Orzechowski''' (ur. 19 marca 1885 w Goszczynie, zm. 29 marca 1970) – rolnik, działacz społeczny, spółdzielczy, polityczny w gminie Goszczyn, poseł na Sejm. == Biografia == Urodził się 19 marca 1885 w Goszczynie jako syn rolnika, Maksymiliana i Heleny z Kaczmarskich. Elementarne wykształcenie uzyskał w domu. Pracował na roli w rodzinnej miejscowości, aktywnie uczestniczył w lokalnym życiu społecznym. Był m.in. g…"

2024-05-11T17:49:28Z

Utworzono nową stronę "'''Józef Orzechowski''' (ur. 19 marca 1885 w Goszczynie, zm. 29 marca 1970) – rolnik, działacz społeczny, spółdzielczy, polityczny w gminie Goszczyn, poseł na Sejm. == Biografia == Urodził się 19 marca 1885 w Goszczynie jako syn rolnika, Maksymiliana i Heleny z Kaczmarskich. Elementarne wykształcenie uzyskał w domu. Pracował na roli w rodzinnej miejscowości, aktywnie uczestniczył w lokalnym życiu społecznym. Był m.in. g…"

Nowa strona

'''Józef Orzechowski''' (ur. 19 marca 1885 w [[Goszczyn|Goszczynie]], zm. 29 marca 1970) – rolnik, działacz społeczny, spółdzielczy, polityczny w gminie Goszczyn, poseł na Sejm.

== Biografia ==
Urodził się 19 marca 1885 w [[Goszczyn|Goszczynie]] jako syn rolnika, Maksymiliana i Heleny z Kaczmarskich. Elementarne wykształcenie uzyskał w domu. Pracował na roli w rodzinnej miejscowości, aktywnie uczestniczył w lokalnym życiu społecznym. Był m.in. gospodarzem i kasjerem mleczarni (powstała w 1911), członkiem Rady Gminnej, Rady Szkolnej, członkiem Ochotniczej Straży Pożarnej (założonej w 1909), pierwszym prezesem założonej w 1924 r. Kasy Spółdzielczej im. Stefczyka. W 1919 z listy Związku Ludowo-Narodowego w okręgu 15 wybrany został posłem do pierwszego w niepodległej Polsce Sejmu zwanego Ustawodawczym. Należał do klubu Związek Sejmowy Ludowo-Narodowy, pod przewodnictwem Wojciecha Korfantego; brał udział w pracach dwóch komisji: prawniczej i aprowizacyjnej.

Podczas okupacji hitlerowskiej był podwójcim, a po aresztowaniu wójta, Stanisława Wrzoska - wójtem gminy Goszczyn (od kwietnia 1944). W parę dni po wyzwoleniu Goszczyna spod okupacji (15 stycznia 1945) za to jakoby w międzywojniu uzyskał największe korzyści z komasacji, a w rzeczywistości jako „element niepewny, wrogi klasowo i politycznie" został aresztowany przez funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa i NKWD i przewieziony do obozu przejściowego w Przełęku k. Ryk, a potem razem z sześcioma innymi współmieszkańcami gminy zesłany w głąb Związku Radzieckiego do wyrębu lasu na Uralu. Z Goszczyna wywieziono wówczas: nauczyciela Władysława Saara, syna jego Dariusza (rzekomo za to, że był tłumaczem u Niemców), Józefa Paciorkowskiego, Stanisława Podsiadło (młynarz), ze wsi [[Bądków Kolonia]] - Jana Kwapisza i Stanisława Wrzoska, byłego wójta gminy oraz robotnika Wolickiego (członka [[Armia Krajowa|Armii Krajowej]]). Na skutek uprzedzenia, aresztowania uniknęli członkowie Armii Krajowej: Władysław Bedyński i Stanisław Skoczek. Wszyscy wywiezieni wrócili do kraju w grudniu 1948 roku.

Wkrótce po powrocie Orzechowskiego do [[Goszczyn|Goszczyna]] władze usiłowały przekazać jego gospodarstwo na cele [[Reforma rolna|reformy rolnej]] (ponad 50 ha). Próba nie powiodła się, ponieważ swego czasu część ziemi hipotecznie zapisana była synowi, Witoldowi. W czasie nasilania się kolektywizacji dotkliwie odczuł licytację znacznej części dobytku za to, iż nie mógł zapłacić dodatkowego podatku (domiaru) na rzecz Funduszu Odbudowy Rolnictwa. Z pomocą finansową pospieszył mu wówczas stryjeczny brat, dr medycyny [[Konrad Orzechowski]], któremu uratował życie na zesłaniu.

Po powrocie do kraju, szykanowany przez władze, odsunął się od lokalnego życia społecznego, politycznego i gospodarczego, zajął się wyłącznie pracą we własnym gospodarstwie.

Po śmierci pierwszej żony Marii z Pasiutów (z którą miał syna Witolda), powtórnie ożenił się z Faustyną Wąsowicz (zm. 11 stycznia 1980). Ze związku tego urodzili się: Antoni (ur. 1921), Roman (ur. 1924), Irena (Saar, ur. 1926), Maria (Bedyńska, ur. 1929), Janina (Pietrusińska, ur. 1934).

Józef Orzechowski zmarł 29 marca 1970 roku, pochowany został na cmentarzu w Goszczynie.

== Bibliografia ==
[[Kategoria:Działacze społeczni]]
{{DEFAULTSORT:Orzechowski, Józef}}
[[Kategoria:Rolnicy]]