Admin: Utworzono nową stronę "'''Franciszek Ziemięcki''' (ur. 1760 w Trzylatkowie, zm. 17 stycznia 1840 w Warszawie) – adwokat, znawca dawnego prawa polskiego. Urodził się w Trzylatkowie pod Grójcem, w ówczesnym powiecie czerskim. Był synem drobnego szlachcica, Franciszka. Po ukończeniu szkół jezuickich i odbyciu praktyki palestranckiej (wówczas w Polsce nie było wyższej szkoły nauk prawnych), w 1788 został me…"

2025-01-01T22:19:00Z

Utworzono nową stronę "'''Franciszek Ziemięcki''' (ur. 1760 w Trzylatkowie, zm. 17 stycznia 1840 w Warszawie) – adwokat, znawca dawnego prawa polskiego. Urodził się w Trzylatkowie pod Grójcem, w ówczesnym powiecie czerskim. Był synem drobnego szlachcica, Franciszka. Po ukończeniu szkół jezuickich i odbyciu praktyki palestranckiej (wówczas w Polsce nie było wyższej szkoły nauk prawnych), w 1788 został me…"

Nowa strona

'''Franciszek Ziemięcki''' (ur. 1760 w [[Trzylatków Duży|Trzylatkowie]], zm. 17 stycznia 1840 w [[Warszawa|Warszawie]]) – adwokat, znawca dawnego prawa polskiego.

Urodził się w [[Trzylatków Duży|Trzylatkowie]] pod [[Grójec|Grójcem]], w ówczesnym powiecie czerskim. Był synem drobnego szlachcica, Franciszka. Po ukończeniu szkół jezuickich i odbyciu praktyki palestranckiej (wówczas w Polsce nie było wyższej szkoły nauk prawnych), w 1788 został mecenasem przy Trybunale w Piotrkowie i jednocześnie komornikiem granicznym Ziemi Wieluńskiej. Urząd ten pełnił do końca istnienia I Rzeczypospolitej. W Księstwie Warszawskim był mecenasem przy sądzie apelacyjnym (od 1807), w Królestwie Polskim zaś (od 1815) adwokatem Sądu Najwyższej Instancji. W procesie karnym podchorążych w 1831 bronił Fortunata Wielobyckiego. Praktykę adwokacką wykonywał do ostatnich dni swego życia. Pięć jego mów obrończych opublikowane zostało w oddzielnych broszurach.

Cieszył się zasłużoną opinią znakomitego prawnika, uznawany był też za autorytet w zakresie dawnej procedury sądowej, stosowanej w I Rzeczypospolitej. Opracował obszerną rozprawę „Zbiór formalności prawnych do postępowania w sądach każdej instancji niegdyś Rzeczypospolitej Polskiej używanych, dla porównania ich z teraźniejszym ułożony”. Praca ta kiedyś znajdowała się w aktach byłej Deputacji Prawodawczej w Petersburgu. Jak dotąd nie została odszukana i wydana. Wiedzę i zdolności prawnicze Ziemięckiego wysoko cenił prezes Sądu Apelacyjnego, znakomity prawnik, Onufry Wyczechowski, czemu dał wyraz w sprawozdaniu za 1836 rok. Obszerny jego fragment przytoczył w swym ''Pamiętniku'' K. W. Wójcicki. Świadczy on również, że Ziemięcki przywiązany był do stroju polskiego, chadzał „w kontuszu i żupanie, w sutym słuckim pasie”.

Nazwisko jego żony nie jest dotąd znane. Miał z nią trzy córki, które przeżył oraz syna [[Antoni Ziemięcki|Antoniego]], cenionego później malarza, którego żoną była [[Eleonora Ziemięcka|Eleonora z Gagatkiewiczów]] (ur. w [[Jasieniec|Jasieńcu]] k. [[Grójec|Grójca]]), znana swego czasu filozofka, publicystka i tłumaczka.

Ziemięcki zmarł 17 stycznia 1840 w [[Warszawa|Warszawie]], pochowany został w mogile ziemnej na Cmentarzu Powązkowskim, w pobliżu grobu Cypriana Godebskiego.

== Bibliografia ==

* Piotr Kucharski, ''Ziemięcki Franciszek'', [w:] ''Słownik wiedzy o Grójeckiem – zeszyt drugi'', Towarzystwo Literackie im. Adama Mickiewicza - oddział w Grójcu, 1994, s. 103-104 – na podstawie źródeł:
* A. Suligowski, ''Bibliografia prawnicza polska XIX i XX wieku'', Warszawa 1911, poz. 584-588, 2136;
* K. W. Wójcicki, ''Pamiętniki dziecka Warszawy i inne wspomnienia warszawskie'', wybrał J. W. Gomulicki, oprac. Z. Lewinówna, wstęp Marii Grabowskiej, Warszawa 1974, t. 1, s. 98, 355, 478, t. 2, s. 170-172, 175-176, 457, 546;
* S. Szenic, ''Cmentarz Powązkowski 1790-1850. Zmarli i ich rodziny'', Warszawa 1979, s. 305;
* J. Saski, ''Ziemięcki Franciszek'', [w:] ''Słownik biograficzny adwokatów polskich S-Z'', Warszawa 1983, t. 1, s. 512-513.

{{DEFAULTSORT:Ziemięcki, Franciszek}}

Franciszek Ziemięcki - Historia wersji