Franciszek Cichecki - Historia wersji

Admin o 21:33, 18 sty 2025

2025-01-18T21:33:10Z

← poprzednia wersja		Wersja z 23:33, 18 sty 2025
Linia 2:		Linia 2:

	== Życiorys ==		== Życiorys ==
	Dzieje jego życia nie są w pełni znane, nie udało się, jak dotąd, ustalić dokładnej daty i miejsca urodzin, imion i zawodu rodziców; przebiegu nauki i studiów, początkowych miejsc pracy. Wiemy tylko, że w 1920 r. był dyrektorem Państwowego Gimnazjum im. Władysława Jagiełły w Mińsku Litewskim. Prawdopodobnie w związku z działaniami wojennymi, podczas wojny polsko-bolszewickiej w 1920 roku, opuścił tę placówkę i razem z trzema innymi nauczycielami mińskiego gimnazjum przybył do [[Grójec\|Grójca]] i tu objął funkcję nauczyciela języka polskiego i historii oraz dyrektora rozwojowego gimnazjum powstałego w roku szkolnym 1919/1920 z przekształcenia Męskiej 4-klasowej Szkoły Powiatowej. W następnym roku szkolnym, już za dyrektury Franciszka Cicheckiego wprowadzono koedukację wchłaniając [[Żeńska 4-~~klasowa~~ Szkoła Powiatowa\|Żeńską 4-klasową Szkołę Powiatową]] prowadzoną przez grójeckie Koło [[Polska Macierz Szkolna\|Polskiej Macierzy Szkolnej]]; szkoła wówczas przyjęła nazwę Gimnazjum Koedukacyjne Wydziału Powiatowego Sejmiku w Grójcu. Razem z Cicheckim z Mińska Litewskiego do Grójca przybyli: Witold Westfal (ur. 1890), nauczyciel przedmiotów matematyczno-przyrodniczych; inż. Franciszek Lehr (ur. 1874), nauczyciel muzyki, śpiewu i języka niemieckiego oraz polonista i historyk, Janina Witwińska (ur. 1890). Wszyscy oni mieli wyższe wykształcenie i wieloletnią praktykę pedagogiczną (od 9 do 21 lat).		Dzieje jego życia nie są w pełni znane, nie udało się, jak dotąd, ustalić dokładnej daty i miejsca urodzin, imion i zawodu rodziców; przebiegu nauki i studiów, początkowych miejsc pracy. Wiemy tylko, że w 1920 r. był dyrektorem Państwowego Gimnazjum im. Władysława Jagiełły w Mińsku Litewskim. Prawdopodobnie w związku z działaniami wojennymi, podczas wojny polsko-bolszewickiej w 1920 roku, opuścił tę placówkę i razem z trzema innymi nauczycielami mińskiego gimnazjum przybył do [[Grójec\|Grójca]] i tu objął funkcję nauczyciela języka polskiego i historii oraz dyrektora rozwojowego gimnazjum powstałego w roku szkolnym 1919/1920 z przekształcenia Męskiej 4-klasowej Szkoły Powiatowej. W następnym roku szkolnym, już za dyrektury Franciszka Cicheckiego wprowadzono koedukację wchłaniając [[Żeńska 4-Klasowa Szkoła Powiatowa w Grójcu\|Żeńską 4-klasową Szkołę Powiatową]] w [[Grójec\|Grójcu]] prowadzoną przez grójeckie Koło [[Polska Macierz Szkolna\|Polskiej Macierzy Szkolnej]]; szkoła wówczas przyjęła nazwę Gimnazjum Koedukacyjne Wydziału Powiatowego Sejmiku w Grójcu. Razem z Cicheckim z Mińska Litewskiego do Grójca przybyli: Witold Westfal (ur. 1890), nauczyciel przedmiotów matematyczno-przyrodniczych; inż. Franciszek Lehr (ur. 1874), nauczyciel muzyki, śpiewu i języka niemieckiego oraz polonista i historyk, Janina Witwińska (ur. 1890). Wszyscy oni mieli wyższe wykształcenie i wieloletnią praktykę pedagogiczną (od 9 do 21 lat).

	Kierowanie gimnazjum w Grójcu nie było łatwe, m.in. z powodu braku funduszów, wykwalifikowanego personelu i kłopotów z trudną młodzieżą, wzrosłą w czasie I wojny światowej i wojny polsko-bolszewickiej, braku dostatecznej ilości sprzętu, pomocy naukowych, książek w bibliotece szkolnej (640 tomów). Jako dyrektor wiele wysiłku włożył, aby podnieść poziom procesu dydaktyczno-wychowawczego, co osiągnął przez uaktywnienie pracy samorządu szkolnego, [[Związek Harcerstwa Polskiego\|Związku Harcerstwa Polskiego]], zorganizowanie teatrzyku szkolnego, orkiestry, Kółka Literacko-Artystycznego „Eos”, wydawanie gazetki szkolnej „Jutrzenka”.		Kierowanie gimnazjum w Grójcu nie było łatwe, m.in. z powodu braku funduszów, wykwalifikowanego personelu i kłopotów z trudną młodzieżą, wzrosłą w czasie I wojny światowej i wojny polsko-bolszewickiej, braku dostatecznej ilości sprzętu, pomocy naukowych, książek w bibliotece szkolnej (640 tomów). Jako dyrektor wiele wysiłku włożył, aby podnieść poziom procesu dydaktyczno-wychowawczego, co osiągnął przez uaktywnienie pracy samorządu szkolnego, [[Związek Harcerstwa Polskiego\|Związku Harcerstwa Polskiego]], zorganizowanie teatrzyku szkolnego, orkiestry, Kółka Literacko-Artystycznego „Eos”, wydawanie gazetki szkolnej „Jutrzenka”.
Linia 12:		Linia 12:
	== Bibliografia ==		== Bibliografia ==

	* [[Zdzisław Szeląg]], ''Cichecki Franciszek'', [w:] ''Słownik wiedzy o Grójeckiem – zeszyt jedenasty'', Towarzystwo Literackie im. Adama Mickiewicza - oddział w Grójcu, 2002, s. 12-14 – na podstawie źródeł:		* [[Zdzisław Szeląg]], ''Cichecki Franciszek'', [w:] ''Słownik wiedzy o Grójeckiem – zeszyt jedenasty'', [[Towarzystwo Literackie im. Adama Mickiewicza. Oddział w Grójcu\|Towarzystwo Literackie im. Adama Mickiewicza - oddział w Grójcu]], 2002, s. 12-14 – na podstawie źródeł:
	* Archiwum Uniwersytetu Warszawskiego, Archiwum Związku Nauczycielstwa Polskiego: Leon Nawrocki, „Rozwój oświaty w Grójeckiem w latach 1918-1945 oraz rola nauczycieli w przeobrażeniach społeczno-kulturalnych regionu”, Warszawa 1979, s. 129-131. Maszynopis pracy doktorskiej;		* Archiwum Uniwersytetu Warszawskiego, Archiwum Związku Nauczycielstwa Polskiego: [[Leon Nawrocki]], „Rozwój oświaty w Grójeckiem w latach 1918-1945 oraz rola nauczycieli w przeobrażeniach społeczno-kulturalnych regionu”, Warszawa 1979, s. 129-131. Maszynopis pracy doktorskiej;
	* Julian Mankiewicz, „Franciszek Cichecki (Wspomnienie)” w posiadaniu Zdzisława Szeląga;		* Julian Mankiewicz, „Franciszek Cichecki (Wspomnienie)” w posiadaniu [[Zdzisław Szeląg\|Zdzisława Szeląga]];
	* ''Spis nauczycieli szkół wyższych, średnich, zawodowych, seminariów nauczycielskich oraz zakładów naukowych i władz szkolnych''. Zestawienie pod red. Zygmunta Zagorowskiego, Lwów – Warszawa 1924, s. 158;		* ''Spis nauczycieli szkół wyższych, średnich, zawodowych, seminariów nauczycielskich oraz zakładów naukowych i władz szkolnych''. Zestawienie pod red. Zygmunta Zagorowskiego, Lwów – Warszawa 1924, s. 158;
	* [[Tomasz Nocznicki]], ''„Daj bude jak buwało!”'', „Chłopski Sztandar” R. 5: 1926, nr 27, s. 1-2.		* [[Tomasz Nocznicki]], ''„Daj bude jak buwało!”'', „Chłopski Sztandar” R. 5: 1926, nr 27, s. 1-2.

Admin o 22:00, 9 sty 2025

2025-01-09T22:00:42Z

← poprzednia wersja		Wersja z 00:00, 10 sty 2025
Linia 6:		Linia 6:
	Kierowanie gimnazjum w Grójcu nie było łatwe, m.in. z powodu braku funduszów, wykwalifikowanego personelu i kłopotów z trudną młodzieżą, wzrosłą w czasie I wojny światowej i wojny polsko-bolszewickiej, braku dostatecznej ilości sprzętu, pomocy naukowych, książek w bibliotece szkolnej (640 tomów). Jako dyrektor wiele wysiłku włożył, aby podnieść poziom procesu dydaktyczno-wychowawczego, co osiągnął przez uaktywnienie pracy samorządu szkolnego, [[Związek Harcerstwa Polskiego\|Związku Harcerstwa Polskiego]], zorganizowanie teatrzyku szkolnego, orkiestry, Kółka Literacko-Artystycznego „Eos”, wydawanie gazetki szkolnej „Jutrzenka”.		Kierowanie gimnazjum w Grójcu nie było łatwe, m.in. z powodu braku funduszów, wykwalifikowanego personelu i kłopotów z trudną młodzieżą, wzrosłą w czasie I wojny światowej i wojny polsko-bolszewickiej, braku dostatecznej ilości sprzętu, pomocy naukowych, książek w bibliotece szkolnej (640 tomów). Jako dyrektor wiele wysiłku włożył, aby podnieść poziom procesu dydaktyczno-wychowawczego, co osiągnął przez uaktywnienie pracy samorządu szkolnego, [[Związek Harcerstwa Polskiego\|Związku Harcerstwa Polskiego]], zorganizowanie teatrzyku szkolnego, orkiestry, Kółka Literacko-Artystycznego „Eos”, wydawanie gazetki szkolnej „Jutrzenka”.

	Wkrótce po przyjeździe do Grójca pracę pedagogiczną łączył ze społeczną i polityczną, m.in. już w roku 1920 jako gorliwy endek, prezes Zarządu Powiatowego Związku Ludowo-Demokratycznego, będącego kontynuacją Stronnictwa Narodowej Demokracji, bezskutecznie kandydował do Sejmu z listy Chrześcijańskiego Związku Jedności Narodowej. W roku szkolnym 1924/1925 przez kilka tygodni był członkiem zarządu grójeckiego koła [[Polska Macierz Szkolna\|Polskiej Macierzy Szkolnej]], jednak na skutek różnicy poglądów ze skarbnikiem, Leonardem Rzepeckim (1881–1930), współzałożycielem i pierwszym Powiatowym Komendantem [[Polskie Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół”\|Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”]], zrezygnował z funkcji wraz ze swym adwersarzem. W roku 1926 Franciszek Cichecki zasłynął zwolnieniem z pracy, z powodów politycznych, historyka dr Franciszka Mężyka, członka Polskiego Stronnictwa Ludowego „Wyzwolenie”, co spotkało się z ostrym protestem [[Tomasz Nocznicki\|Tomasza Nocznickiego]], na łamach tygodnika „Chłopski Sztandar”. Po wojskowym zamachu stanu, przeprowadzonym 12-14 maja 1926 r. (379 zabitych, 920 rannych), między dyrektorem, Radą Pedagogiczną a Sejmikiem Powiatowym zaczął narastać zatarg z powodu dążenia do podporządkowania nauczania i wychowania potrzebom nowego reżimu państwowego. Doszło do tego, że Rada Pedagogiczna, złożona głównie z narodowców, zagroziła zbiorową rezygnacją z pracy. Ostatecznie w wyniku dochodzenia i kontroli finansowej, dyrektora i kilku nauczycieli zwolniono z pracy z końcem roku szkolnego 1928/1929. Franciszek Cichecki znalazł się w Mławie, a następnie we Włodawie, gdzie od 28 sierpnia 1936 r. objął stanowisko dyrektora. Dzięki jego zabiegom oraz lokalnemu Towarzystwu Szkoły Średniej wzniesiono duży gmach szkolny dla gimnazjum, a następnie Liceum Ogólnokształcącego. Jak zwykle pracę pedagogiczną łączył ze społeczną, która koncentrowała się m.in. w zorganizowanym przez niego Klubie Urzędniczym. Skupił on w nim miejscową inteligencję, dla której organizował wykłady, dyskusje z zakresu historii i literatury. Po zajęciu miasta przez Niemców, szkoły zostały zamknięte, Cichecki został bez pracy. Aby utrzymać rodzinę zatrudnił się w Spółdzielni „Społem”, a następnie włączył się do organizowania tajnego nauczania. Zmarł nagle 3 czerwca 1943 r., pochowany został na miejscowym cmentarzu we Włodawie.		Wkrótce po przyjeździe do Grójca pracę pedagogiczną łączył ze społeczną i polityczną, m.in. już w roku 1920 jako gorliwy endek, prezes Zarządu Powiatowego Związku Ludowo-Demokratycznego, będącego kontynuacją Stronnictwa Narodowej Demokracji, bezskutecznie kandydował do Sejmu z listy Chrześcijańskiego Związku Jedności Narodowej. W roku szkolnym 1924/1925 przez kilka tygodni był członkiem zarządu grójeckiego koła [[Polska Macierz Szkolna\|Polskiej Macierzy Szkolnej]], jednak na skutek różnicy poglądów ze skarbnikiem, Leonardem Rzepeckim (1881–1930), współzałożycielem i pierwszym Powiatowym Komendantem [[Polskie Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół”. Okręg Grójec\|Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”]], zrezygnował z funkcji wraz ze swym adwersarzem. W roku 1926 Franciszek Cichecki zasłynął zwolnieniem z pracy, z powodów politycznych, historyka dr Franciszka Mężyka, członka Polskiego Stronnictwa Ludowego „Wyzwolenie”, co spotkało się z ostrym protestem [[Tomasz Nocznicki\|Tomasza Nocznickiego]], na łamach tygodnika „Chłopski Sztandar”. Po wojskowym zamachu stanu, przeprowadzonym 12-14 maja 1926 r. (379 zabitych, 920 rannych), między dyrektorem, Radą Pedagogiczną a Sejmikiem Powiatowym zaczął narastać zatarg z powodu dążenia do podporządkowania nauczania i wychowania potrzebom nowego reżimu państwowego. Doszło do tego, że Rada Pedagogiczna, złożona głównie z narodowców, zagroziła zbiorową rezygnacją z pracy. Ostatecznie w wyniku dochodzenia i kontroli finansowej, dyrektora i kilku nauczycieli zwolniono z pracy z końcem roku szkolnego 1928/1929. Franciszek Cichecki znalazł się w Mławie, a następnie we Włodawie, gdzie od 28 sierpnia 1936 r. objął stanowisko dyrektora. Dzięki jego zabiegom oraz lokalnemu Towarzystwu Szkoły Średniej wzniesiono duży gmach szkolny dla gimnazjum, a następnie Liceum Ogólnokształcącego. Jak zwykle pracę pedagogiczną łączył ze społeczną, która koncentrowała się m.in. w zorganizowanym przez niego Klubie Urzędniczym. Skupił on w nim miejscową inteligencję, dla której organizował wykłady, dyskusje z zakresu historii i literatury. Po zajęciu miasta przez Niemców, szkoły zostały zamknięte, Cichecki został bez pracy. Aby utrzymać rodzinę zatrudnił się w Spółdzielni „Społem”, a następnie włączył się do organizowania tajnego nauczania. Zmarł nagle 3 czerwca 1943 r., pochowany został na miejscowym cmentarzu we Włodawie.

	Dla utrwalenia jego pamięci, decyzją pierwszego po roku 1945 zjazdu absolwentów [[Liceum Ogólnokształcące im. Piotra Skargi w Grójcu\|Liceum Ogólnokształcącego w Grójcu]] (1975), klasopracownię języka polskiego w tej szkole nazwano jego imieniem oraz ufundowano i nad drzwiami wejściowymi do klasy umieszczono pamiątkową, marmurową tablicę z napisem: „''Sala // im. // Dyrektora i pedagoga // Franciszka Cicheckiego // w latach 1920–1929''”.		Dla utrwalenia jego pamięci, decyzją pierwszego po roku 1945 zjazdu absolwentów [[Liceum Ogólnokształcące im. Piotra Skargi w Grójcu\|Liceum Ogólnokształcącego w Grójcu]] (1975), klasopracownię języka polskiego w tej szkole nazwano jego imieniem oraz ufundowano i nad drzwiami wejściowymi do klasy umieszczono pamiątkową, marmurową tablicę z napisem: „''Sala // im. // Dyrektora i pedagoga // Franciszka Cicheckiego // w latach 1920–1929''”.

Admin: Utworzono nową stronę "'''Franciszek Cichecki''' (ur. 1883, zm. 3 czerwca 1943) – nauczyciel języka polskiego i historii, z Grójcem związany czasowym zamieszkaniem, pracą oraz pełnieniem tu funkcji dyrektora Koedukacyjnego Gimnazjum Sejmikowego. == Życiorys == Dzieje jego życia nie są w pełni znane, nie udało się, jak dotąd, ustalić dokładnej daty i miejsca urodzin, imion i zawodu rodziców; przebiegu nauki i studiów, początkowych miejsc pracy. Wiemy tylko,…"

2024-08-10T11:32:46Z

Utworzono nową stronę "'''Franciszek Cichecki''' (ur. 1883, zm. 3 czerwca 1943) – nauczyciel języka polskiego i historii, z Grójcem związany czasowym zamieszkaniem, pracą oraz pełnieniem tu funkcji dyrektora Koedukacyjnego Gimnazjum Sejmikowego. == Życiorys == Dzieje jego życia nie są w pełni znane, nie udało się, jak dotąd, ustalić dokładnej daty i miejsca urodzin, imion i zawodu rodziców; przebiegu nauki i studiów, początkowych miejsc pracy. Wiemy tylko,…"

Nowa strona

'''Franciszek Cichecki''' (ur. 1883, zm. 3 czerwca 1943) – nauczyciel języka polskiego i historii, z [[Grójec|Grójcem]] związany czasowym zamieszkaniem, pracą oraz pełnieniem tu funkcji dyrektora Koedukacyjnego Gimnazjum Sejmikowego.

== Życiorys ==
Dzieje jego życia nie są w pełni znane, nie udało się, jak dotąd, ustalić dokładnej daty i miejsca urodzin, imion i zawodu rodziców; przebiegu nauki i studiów, początkowych miejsc pracy. Wiemy tylko, że w 1920 r. był dyrektorem Państwowego Gimnazjum im. Władysława Jagiełły w Mińsku Litewskim. Prawdopodobnie w związku z działaniami wojennymi, podczas wojny polsko-bolszewickiej w 1920 roku, opuścił tę placówkę i razem z trzema innymi nauczycielami mińskiego gimnazjum przybył do [[Grójec|Grójca]] i tu objął funkcję nauczyciela języka polskiego i historii oraz dyrektora rozwojowego gimnazjum powstałego w roku szkolnym 1919/1920 z przekształcenia Męskiej 4-klasowej Szkoły Powiatowej. W następnym roku szkolnym, już za dyrektury Franciszka Cicheckiego wprowadzono koedukację wchłaniając [[Żeńska 4-klasowa Szkoła Powiatowa|Żeńską 4-klasową Szkołę Powiatową]] prowadzoną przez grójeckie Koło [[Polska Macierz Szkolna|Polskiej Macierzy Szkolnej]]; szkoła wówczas przyjęła nazwę Gimnazjum Koedukacyjne Wydziału Powiatowego Sejmiku w Grójcu. Razem z Cicheckim z Mińska Litewskiego do Grójca przybyli: Witold Westfal (ur. 1890), nauczyciel przedmiotów matematyczno-przyrodniczych; inż. Franciszek Lehr (ur. 1874), nauczyciel muzyki, śpiewu i języka niemieckiego oraz polonista i historyk, Janina Witwińska (ur. 1890). Wszyscy oni mieli wyższe wykształcenie i wieloletnią praktykę pedagogiczną (od 9 do 21 lat).

Kierowanie gimnazjum w Grójcu nie było łatwe, m.in. z powodu braku funduszów, wykwalifikowanego personelu i kłopotów z trudną młodzieżą, wzrosłą w czasie I wojny światowej i wojny polsko-bolszewickiej, braku dostatecznej ilości sprzętu, pomocy naukowych, książek w bibliotece szkolnej (640 tomów). Jako dyrektor wiele wysiłku włożył, aby podnieść poziom procesu dydaktyczno-wychowawczego, co osiągnął przez uaktywnienie pracy samorządu szkolnego, [[Związek Harcerstwa Polskiego|Związku Harcerstwa Polskiego]], zorganizowanie teatrzyku szkolnego, orkiestry, Kółka Literacko-Artystycznego „Eos”, wydawanie gazetki szkolnej „Jutrzenka”.

Wkrótce po przyjeździe do Grójca pracę pedagogiczną łączył ze społeczną i polityczną, m.in. już w roku 1920 jako gorliwy endek, prezes Zarządu Powiatowego Związku Ludowo-Demokratycznego, będącego kontynuacją Stronnictwa Narodowej Demokracji, bezskutecznie kandydował do Sejmu z listy Chrześcijańskiego Związku Jedności Narodowej. W roku szkolnym 1924/1925 przez kilka tygodni był członkiem zarządu grójeckiego koła [[Polska Macierz Szkolna|Polskiej Macierzy Szkolnej]], jednak na skutek różnicy poglądów ze skarbnikiem, Leonardem Rzepeckim (1881–1930), współzałożycielem i pierwszym Powiatowym Komendantem [[Polskie Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół”|Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”]], zrezygnował z funkcji wraz ze swym adwersarzem. W roku 1926 Franciszek Cichecki zasłynął zwolnieniem z pracy, z powodów politycznych, historyka dr Franciszka Mężyka, członka Polskiego Stronnictwa Ludowego „Wyzwolenie”, co spotkało się z ostrym protestem [[Tomasz Nocznicki|Tomasza Nocznickiego]], na łamach tygodnika „Chłopski Sztandar”. Po wojskowym zamachu stanu, przeprowadzonym 12-14 maja 1926 r. (379 zabitych, 920 rannych), między dyrektorem, Radą Pedagogiczną a Sejmikiem Powiatowym zaczął narastać zatarg z powodu dążenia do podporządkowania nauczania i wychowania potrzebom nowego reżimu państwowego. Doszło do tego, że Rada Pedagogiczna, złożona głównie z narodowców, zagroziła zbiorową rezygnacją z pracy. Ostatecznie w wyniku dochodzenia i kontroli finansowej, dyrektora i kilku nauczycieli zwolniono z pracy z końcem roku szkolnego 1928/1929. Franciszek Cichecki znalazł się w Mławie, a następnie we Włodawie, gdzie od 28 sierpnia 1936 r. objął stanowisko dyrektora. Dzięki jego zabiegom oraz lokalnemu Towarzystwu Szkoły Średniej wzniesiono duży gmach szkolny dla gimnazjum, a następnie Liceum Ogólnokształcącego. Jak zwykle pracę pedagogiczną łączył ze społeczną, która koncentrowała się m.in. w zorganizowanym przez niego Klubie Urzędniczym. Skupił on w nim miejscową inteligencję, dla której organizował wykłady, dyskusje z zakresu historii i literatury. Po zajęciu miasta przez Niemców, szkoły zostały zamknięte, Cichecki został bez pracy. Aby utrzymać rodzinę zatrudnił się w Spółdzielni „Społem”, a następnie włączył się do organizowania tajnego nauczania. Zmarł nagle 3 czerwca 1943 r., pochowany został na miejscowym cmentarzu we Włodawie.

Dla utrwalenia jego pamięci, decyzją pierwszego po roku 1945 zjazdu absolwentów [[Liceum Ogólnokształcące im. Piotra Skargi w Grójcu|Liceum Ogólnokształcącego w Grójcu]] (1975), klasopracownię języka polskiego w tej szkole nazwano jego imieniem oraz ufundowano i nad drzwiami wejściowymi do klasy umieszczono pamiątkową, marmurową tablicę z napisem: „''Sala // im. // Dyrektora i pedagoga // Franciszka Cicheckiego // w latach 1920–1929''”.

== Bibliografia ==

* [[Zdzisław Szeląg]], ''Cichecki Franciszek'', [w:] ''Słownik wiedzy o Grójeckiem – zeszyt jedenasty'', Towarzystwo Literackie im. Adama Mickiewicza - oddział w Grójcu, 2002, s. 12-14 – na podstawie źródeł:
* Archiwum Uniwersytetu Warszawskiego, Archiwum Związku Nauczycielstwa Polskiego: Leon Nawrocki, „Rozwój oświaty w Grójeckiem w latach 1918-1945 oraz rola nauczycieli w przeobrażeniach społeczno-kulturalnych regionu”, Warszawa 1979, s. 129-131. Maszynopis pracy doktorskiej;
* Julian Mankiewicz, „Franciszek Cichecki (Wspomnienie)” w posiadaniu Zdzisława Szeląga;
* ''Spis nauczycieli szkół wyższych, średnich, zawodowych, seminariów nauczycielskich oraz zakładów naukowych i władz szkolnych''. Zestawienie pod red. Zygmunta Zagorowskiego, Lwów – Warszawa 1924, s. 158;
* [[Tomasz Nocznicki]], ''„Daj bude jak buwało!”'', „Chłopski Sztandar” R. 5: 1926, nr 27, s. 1-2.

[[Kategoria:Nauczyciele]]
{{DEFAULTSORT:Cichecki, Franciszek}}