Adolf Korczak - Historia wersji

Admin o 17:04, 7 lip 2024

2024-07-07T17:04:34Z

Admin: Utworzono nową stronę "'''Adolf Korczak''' (ur. 17 czerwca 1892 w Belsku Dużym, zm. 29 listopada 1962 w Skowronkach) – rolnik, pionier ruchu ludowego, spółdzielczego, młodzieżowego, działacz polityczny i gospodarczy powiatu grójeckiego i województwa warszawskiego. == Biografia == Urodził się w Belsku Dużym, w średniozamożnej (12 ha ziemi), licznej rodzinie chłopskiej, jako syn Szymona i Józefy z Feliksiaków. Był sam…"

2024-07-03T19:18:28Z

Utworzono nową stronę "'''Adolf Korczak''' (ur. 17 czerwca 1892 w Belsku Dużym, zm. 29 listopada 1962 w Skowronkach) – rolnik, pionier ruchu ludowego, spółdzielczego, młodzieżowego, działacz polityczny i gospodarczy powiatu grójeckiego i województwa warszawskiego. == Biografia == Urodził się w Belsku Dużym, w średniozamożnej (12 ha ziemi), licznej rodzinie chłopskiej, jako syn Szymona i Józefy z Feliksiaków. Był sam…"

Nowa strona

'''Adolf Korczak''' (ur. 17 czerwca 1892 w [[Belsk Duży|Belsku Dużym]], zm. 29 listopada 1962 w Skowronkach) – rolnik, pionier ruchu ludowego, spółdzielczego, młodzieżowego, działacz polityczny i gospodarczy [[Powiat grójecki|powiatu grójeckiego]] i województwa warszawskiego.

== Biografia ==
Urodził się w [[Belsk Duży|Belsku Dużym]], w średniozamożnej (12 ha ziemi), licznej rodzinie chłopskiej, jako syn Szymona i Józefy z Feliksiaków. Był samoukiem. Przed I wojną światową kolportował czasopisma ludowe, m.in. „[[Zaraniarze|Zaranie]]”. Do pracy społeczno-politycznej, gospodarczej przygotowywał się współpracując z Janotą z [[Jarochy|Jaroch]], Marcinem Jaskólskim z [[Bodzew|Bodzewa]], Andrzejem Kowalczykiem z Bodzewa, Antonim Skorupskim z [[Mała Wieś|Małej Wsi]], Antonim Szewczykiem ze [[Złota Góra|Złotej Góry]], Janem Wiewiórem ze wsi [[Rożce]], Andrzejem Wójcikiem z [[Belsk Duży|Belska]] oraz z [[Tomasz Nocznicki|Tomaszem Nocznickim]], który w latach 1897–1909 mieszkał w Belsku i prowadził sklep. Z chwilą powstania Polskiego Stronnictwa Ludowego „Wyzwolenie” (5 grudnia 1915) Korczak organizował koła Stronnictwa w Grójeckiem. Należał do [[Polska Organizacja Wojskowa|Polskiej Organizacji Wojskowej]], w 1918 uczestniczył w rozbrajaniu Niemców oraz tworzeniu władzy państwowej i samorządu lokalnego. W latach 1919–1928 członek Centralnego Związku Młodzieży Wiejskiej, który stanowił sekcję Centralnego Związku Kółek Rolniczych. Od 1928 należał do [[Związek Młodzieży Wiejskiej „Wici”|Związku Młodzieży Wiejskiej „Wici”]], był współzałożycielem kółka rolniczego i mleczarni, [[Kasa Spółdzielcza im. Stefczyka w Grójcu|Kasy Spółdzielczej im. Stefczyka w Grójcu]] (1926), kooperatywy „Ziemianka” (1912), która w Grójcu prowadziła sklep bławatny. W latach 1935–1939 członek Rady Naczelnej [[Stronnictwo Ludowe|Stronnictwa Ludowego]]. W 1935 wybrano go wiceprezesem Zarządu Powiatowego Stronnictwa Ludowego w [[Grójec|Grójcu]], w 1937 – prezesem, w 1939 – II wiceprezesem. W latach 1932–1933 członek Wojewódzkiego Komitetu Strajkowego w [[Warszawa|Warszawie]]. W 1937 współorganizował i uczestniczył w [[Strajk chłopski w 1937 roku|strajku chłopskim]] na terenie [[Powiat grójecki|powiatu grójeckiego]] ([[Pieczyska]], 15 sierpnia 1937) i powiatach sąsiednich. Władze państwowe szykanowały go. Na Kongresie Stronnictwa Ludowego w Krakowie (27–28 lutego 1938) domagał się praw dla kobiet, krytykował kler m.in. za zwalczanie organizacji młodzieżowych działających na wsi, oskarżanych o „żydokomunizm”. W 1938 wraz z innymi działaczami Stronnictwa przedostał się przez „zieloną granicę” do Wincentego Witosa i Jana Brodackiego, którzy przebywali wówczas na emigracji politycznej w Czechosłowacji, we Frydku. Po powrocie do kraju, na ich polecenie, prowadził działalność skierowaną przeciwko rządom sanacji; w 1938 kierował akcją bojkotu wyborów do Sejmu, za co został aresztowany. Tuż przed wybuchem II wojny światowej władze administracyjno-policyjne zamierzały osadzić go w Berezie Kartuskiej. W latach międzywojennych współpracował z pismami ludowymi, m.in. z „Wyzwoleniem” (np. 1933, nr 37, 54). Był członkiem Rady Gminy i Sejmiku Powiatowego.

W okresie okupacji hitlerowskiej wstąpił do [[Armia Krajowa|Związku Walki Zbrojnej]], następnie przeszedł do [[Ruch Oporu Chłopów|Stronnictwa Ludowego „Roch” (Ruchu Oporu Chłopów)]] i do [[Bataliony Chłopskie|Batalionów Chłopskich]]. Należał do bardziej aktywnych organizatorów konspiracji; w drugiej połowie 1940 roku wszedł w skład Powiatowego Kierownictwa Ruchu Ludowego w [[Grójec|Grójcu]] (trójki powiatowej Stronnictwa Ludowego „Roch”). W latach okupacji udzielał pomocy materialnej działaczom konspiracji, partyzantom polskim i radzieckim, których wielokrotnie ukrywał w swoim domu w Skowronkach. W drugiej połowie 1942 Tadeusz Ilczuk („Wilkowski”, „Wilk”) proponował, aby kierownictwo Stronnictwa Ludowego „Roch” województwa warszawskiego powierzyć [[Armia Krajowa|Armii Krajowej]]; jego kandydatura nie została zaakceptowana przez Centralne Kierownictwo Ruchu Ludowego z powodu utrzymywania kontaktów ze środowiskiem „witosowców”. We wrześniu 1944 wziął udział w naradzie działaczy Stronnictwa Ludowego „Roch” Okręgu II, podczas którego wybrano nowe kierownictwo. Odbyło się ono w mieszkaniu [[Antoni Dębski|Antoniego Dębskiego]] w [[Tarczyn|Tarczynie]]. W listopadzie 1944 uczestniczył w dwudniowej konferencji ideowo-programowej w Lipcach, powiat Skierniewice. W 1945 został II wiceprezesem Zarządu Powiatowego Polskiego Stronnictwa Ludowego oraz wiceprezesem Zarządu Wojewódzkiego tej partii w Warszawie. Po rozwiązaniu jej (27 listopada 1949) i utworzeniu Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego odsunął się od życia politycznego, zajął się pracą we własnym gospodarstwie (37 ha) oraz w samorządzie wiejskim.

W 1918 ożenił się z Wiktorią Czarnecką, z którą miał 4 synów: Stanisława (ur. 1919), Zdzisława (1925), Jana (1928), Mariana (1930–1994) – poseł Polskiego Stronnictwa Ludowego.

Zmarł 29 listopada 1962 w Skowronkach, pochowany został na cmentarzu w [[Łęczeszyce|Łęczeszycach]].

== Bibliografia ==

* [[Zdzisław Szeląg]], ''Korczak Adolf'', [w:] ''Słownik wiedzy o Grójeckiem - zeszyt drugi'', Towarzystwo Literackie im. A. Mickiewicza - oddział w Grójcu, 1994, s. 61–63 - na podstawie źródeł:
* Relacje ustne Mariana Korczaka i Stefana Pachockiego; PSB, t. 14 (H. Dzendzel). s. 43;
* ''Słownik biograficzny ruchu ludowego. Makieta'', Warszawa 1989, s. 191-192;
* ''Strajk chłopski w 1937 roku. Dokumenty archiwalne'', Warszawa 1960. t. 1, s. 350;
* W. Witos. ''Moje wspomnienia'', Paryż 1963, t. 3, s. 454;
* T. Rek, ''Z dziejów ruchu ludowego na Mazowszu i Podlasiu. 1904-1964 r.'', Warszawa 1965, s. 96, 130:
* W. Witos, ''Kilka uwag do braci włościan i innych Polaków'', „Roczniki Dziejów Ruchu Ludowego” 1965, nr 7, s. 468;
* W. Giza, ''Władze naczelne stronnictw ludowych (1861-1965)'', „Roczniki Dziejów Ruchu Ludowego” 1965, nr 7, s. 413-414;
* B. Pietrzak, ''Czerwony kwiat koniczyny. Wspomnienia'', Warszawa 1971, s. 71, 162, 182;
* B. Monkiewicz i W. Pawlak, ''100 lat Banku Spółdzielczego im. Stefczyka w Grójcu'', Grójec 1974, s. 41;
* ''Ruch ludowy na Mazowszu i Podłasiu'', red. A. Łuczak, Warszawa 1975, s. 72, 99, 102, 154, 155, 161, 166, 404, 414;
* K. Przybysz, ''Konspiracyjny ruch ludowy na Mazowszu 1939-1945'', Warszawa 1977, s. 43, 76, 92, 108.

[[Kategoria:Rolnicy]]
{{DEFAULTSORT:Korczak, Adolf}}

← poprzednia wersja		Wersja z 19:04, 7 lip 2024
Linia 1:		Linia 1:
	'''Adolf Korczak''' (ur. 17 czerwca 1892 w [[Belsk Duży\|Belsku Dużym]], zm. 29 listopada 1962 w Skowronkach) – rolnik, pionier ruchu ludowego, spółdzielczego, młodzieżowego, działacz polityczny i gospodarczy [[Powiat grójecki\|powiatu grójeckiego]] i województwa warszawskiego.		'''Adolf Korczak''' (ur. 17 czerwca 1892 w [[Belsk Duży\|Belsku Dużym]], zm. 29 listopada 1962 w [[Skowronki\|Skowronkach]]) – rolnik, pionier ruchu ludowego, spółdzielczego, młodzieżowego, działacz polityczny i gospodarczy [[Powiat grójecki\|powiatu grójeckiego]] i województwa warszawskiego.

	== Biografia ==		== Biografia ==
	Urodził się w [[Belsk Duży\|Belsku Dużym]], w średniozamożnej (12 ha ziemi), licznej rodzinie chłopskiej, jako syn Szymona i Józefy z Feliksiaków. Był samoukiem. Przed I wojną światową kolportował czasopisma ludowe, m.in. „[[Zaraniarze\|Zaranie]]”. Do pracy społeczno-politycznej, gospodarczej przygotowywał się współpracując z Janotą z [[Jarochy\|Jaroch]], Marcinem Jaskólskim z [[Bodzew\|Bodzewa]], Andrzejem Kowalczykiem z Bodzewa, Antonim Skorupskim z [[Mała Wieś\|Małej Wsi]], Antonim Szewczykiem ze [[Złota Góra\|Złotej Góry]], Janem Wiewiórem ze wsi [[Rożce]], Andrzejem Wójcikiem z [[Belsk Duży\|Belska]] oraz z [[Tomasz Nocznicki\|Tomaszem Nocznickim]], który w latach 1897–1909 mieszkał w Belsku i prowadził sklep. Z chwilą powstania Polskiego Stronnictwa Ludowego „Wyzwolenie” (5 grudnia 1915) Korczak organizował koła Stronnictwa w Grójeckiem. Należał do [[Polska Organizacja Wojskowa\|Polskiej Organizacji Wojskowej]], w 1918 uczestniczył w rozbrajaniu Niemców oraz tworzeniu władzy państwowej i samorządu lokalnego. W latach 1919–1928 członek Centralnego Związku Młodzieży Wiejskiej, który stanowił sekcję Centralnego Związku Kółek Rolniczych. Od 1928 należał do [[Związek Młodzieży Wiejskiej „Wici”\|Związku Młodzieży Wiejskiej „Wici”]], był współzałożycielem kółka rolniczego i mleczarni, [[Kasa Spółdzielcza im. Stefczyka w Grójcu\|Kasy Spółdzielczej im. Stefczyka w Grójcu]] (1926), kooperatywy „Ziemianka” (1912), która w Grójcu prowadziła sklep bławatny. W latach 1935–1939 członek Rady Naczelnej [[Stronnictwo Ludowe\|Stronnictwa Ludowego]]. W 1935 wybrano go wiceprezesem Zarządu Powiatowego Stronnictwa Ludowego w [[Grójec\|Grójcu]], w 1937 – prezesem, w 1939 – II wiceprezesem. W latach 1932–1933 członek Wojewódzkiego Komitetu Strajkowego w [[Warszawa\|Warszawie]]. W 1937 współorganizował i uczestniczył w [[Strajk chłopski w 1937 roku\|strajku chłopskim]] na terenie [[Powiat grójecki\|powiatu grójeckiego]] ([[Pieczyska]], 15 sierpnia 1937) i powiatach sąsiednich. Władze państwowe szykanowały go. Na Kongresie Stronnictwa Ludowego w Krakowie (27–28 lutego 1938) domagał się praw dla kobiet, krytykował kler m.in. za zwalczanie organizacji młodzieżowych działających na wsi, oskarżanych o „żydokomunizm”. W 1938 wraz z innymi działaczami Stronnictwa przedostał się przez „zieloną granicę” do Wincentego Witosa i Jana Brodackiego, którzy przebywali wówczas na emigracji politycznej w Czechosłowacji, we Frydku. Po powrocie do kraju, na ich polecenie, prowadził działalność skierowaną przeciwko rządom sanacji; w 1938 kierował akcją bojkotu wyborów do Sejmu, za co został aresztowany. Tuż przed wybuchem II wojny światowej władze administracyjno-policyjne zamierzały osadzić go w Berezie Kartuskiej. W latach międzywojennych współpracował z pismami ludowymi, m.in. z „Wyzwoleniem” (np. 1933, nr 37, 54). Był członkiem Rady Gminy i Sejmiku Powiatowego.		Urodził się w [[Belsk Duży\|Belsku Dużym]], w średniozamożnej (12 ha ziemi), licznej rodzinie chłopskiej, jako syn Szymona i Józefy z Feliksiaków. Był samoukiem. Przed I wojną światową kolportował czasopisma ludowe, m.in. „[[Zaraniarze\|Zaranie]]”. Do pracy społeczno-politycznej, gospodarczej przygotowywał się współpracując z Janotą z [[Jarochy\|Jaroch]], Marcinem Jaskólskim z [[Bodzew\|Bodzewa]], Andrzejem Kowalczykiem z [[Bodzew\|Bodzewa]], Antonim Skorupskim z [[Mała Wieś\|Małej Wsi]], Antonim Szewczykiem ze [[Złota Góra\|Złotej Góry]], Janem Wiewiórem ze wsi [[Rożce]], Andrzejem Wójcikiem z [[Belsk Duży\|Belska]] oraz z [[Tomasz Nocznicki\|Tomaszem Nocznickim]], który w latach 1897–1909 mieszkał w Belsku i prowadził sklep. Z chwilą powstania Polskiego Stronnictwa Ludowego „Wyzwolenie” (5 grudnia 1915) Korczak organizował koła Stronnictwa w Grójeckiem. Należał do [[Polska Organizacja Wojskowa\|Polskiej Organizacji Wojskowej]], w 1918 uczestniczył w rozbrajaniu Niemców oraz tworzeniu władzy państwowej i samorządu lokalnego. W latach 1919–1928 członek Centralnego Związku Młodzieży Wiejskiej, który stanowił sekcję Centralnego Związku Kółek Rolniczych. Od 1928 należał do [[Związek Młodzieży Wiejskiej „Wici”\|Związku Młodzieży Wiejskiej „Wici”]], był współzałożycielem kółka rolniczego i mleczarni, [[Kasa Spółdzielcza im. Stefczyka w Grójcu\|Kasy Spółdzielczej im. Stefczyka w Grójcu]] (1926), kooperatywy „Ziemianka” (1912), która w Grójcu prowadziła sklep bławatny. W latach 1935–1939 członek Rady Naczelnej [[Stronnictwo Ludowe\|Stronnictwa Ludowego]]. W 1935 wybrano go wiceprezesem Zarządu Powiatowego Stronnictwa Ludowego w [[Grójec\|Grójcu]], w 1937 – prezesem, w 1939 – II wiceprezesem. W latach 1932–1933 członek Wojewódzkiego Komitetu Strajkowego w [[Warszawa\|Warszawie]]. W 1937 współorganizował i uczestniczył w [[Strajk chłopski w 1937 roku\|strajku chłopskim]] na terenie [[Powiat grójecki\|powiatu grójeckiego]] ([[Pieczyska]], 15 sierpnia 1937) i powiatach sąsiednich. Władze państwowe szykanowały go. Na Kongresie Stronnictwa Ludowego w Krakowie (27–28 lutego 1938) domagał się praw dla kobiet, krytykował kler m.in. za zwalczanie organizacji młodzieżowych działających na wsi, oskarżanych o „żydokomunizm”. W 1938 wraz z innymi działaczami Stronnictwa przedostał się przez „zieloną granicę” do Wincentego Witosa i Jana Brodackiego, którzy przebywali wówczas na emigracji politycznej w Czechosłowacji, we Frydku. Po powrocie do kraju, na ich polecenie, prowadził działalność skierowaną przeciwko rządom sanacji; w 1938 kierował akcją bojkotu wyborów do Sejmu, za co został aresztowany. Tuż przed wybuchem II wojny światowej władze administracyjno-policyjne zamierzały osadzić go w Berezie Kartuskiej. W latach międzywojennych współpracował z pismami ludowymi, m.in. z „Wyzwoleniem” (np. 1933, nr 37, 54). Był członkiem Rady Gminy i Sejmiku Powiatowego.

	W okresie okupacji hitlerowskiej wstąpił do [[Armia Krajowa\|Związku Walki Zbrojnej]], następnie przeszedł do [[~~Ruch Oporu Chłopów~~\|Stronnictwa Ludowego „Roch” (Ruchu Oporu Chłopów)]] i do [[Bataliony Chłopskie\|Batalionów Chłopskich]]. Należał do bardziej aktywnych organizatorów konspiracji; w drugiej połowie 1940 roku wszedł w skład Powiatowego Kierownictwa Ruchu Ludowego w [[Grójec\|Grójcu]] (trójki powiatowej Stronnictwa Ludowego „Roch”). W latach okupacji udzielał pomocy materialnej działaczom konspiracji, partyzantom polskim i radzieckim, których wielokrotnie ukrywał w swoim domu w Skowronkach. W drugiej połowie 1942 Tadeusz Ilczuk („Wilkowski”, „Wilk”) proponował, aby kierownictwo Stronnictwa Ludowego „Roch” województwa warszawskiego powierzyć [[Armia Krajowa\|Armii Krajowej]]; jego kandydatura nie została zaakceptowana przez Centralne Kierownictwo Ruchu Ludowego z powodu utrzymywania kontaktów ze środowiskiem „witosowców”. We wrześniu 1944 wziął udział w naradzie działaczy Stronnictwa Ludowego „Roch” Okręgu II, podczas którego wybrano nowe kierownictwo. Odbyło się ono w mieszkaniu [[Antoni Dębski\|Antoniego Dębskiego]] w [[Tarczyn\|Tarczynie]]. W listopadzie 1944 uczestniczył w dwudniowej konferencji ideowo-programowej w Lipcach, powiat Skierniewice. W 1945 został II wiceprezesem Zarządu Powiatowego Polskiego Stronnictwa Ludowego oraz wiceprezesem Zarządu Wojewódzkiego tej partii w Warszawie. Po rozwiązaniu jej (27 listopada 1949) i utworzeniu Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego odsunął się od życia politycznego, zajął się pracą we własnym gospodarstwie (37 ha) oraz w samorządzie wiejskim.		W okresie okupacji hitlerowskiej wstąpił do [[Armia Krajowa\|Związku Walki Zbrojnej]], następnie przeszedł do [[Stronnictwo Ludowe „Roch”\|Stronnictwa Ludowego „Roch” (Ruchu Oporu Chłopów)]] i do [[Bataliony Chłopskie\|Batalionów Chłopskich]]. Należał do bardziej aktywnych organizatorów konspiracji; w drugiej połowie 1940 roku wszedł w skład Powiatowego Kierownictwa Ruchu Ludowego w [[Grójec\|Grójcu]] (trójki powiatowej Stronnictwa Ludowego „Roch”). W latach okupacji udzielał pomocy materialnej działaczom konspiracji, partyzantom polskim i radzieckim, których wielokrotnie ukrywał w swoim domu w Skowronkach. W drugiej połowie 1942 Tadeusz Ilczuk („Wilkowski”, „Wilk”) proponował, aby kierownictwo Stronnictwa Ludowego „Roch” województwa warszawskiego powierzyć [[Armia Krajowa\|Armii Krajowej]]; jego kandydatura nie została zaakceptowana przez Centralne Kierownictwo Ruchu Ludowego z powodu utrzymywania kontaktów ze środowiskiem „witosowców”. We wrześniu 1944 wziął udział w naradzie działaczy Stronnictwa Ludowego „Roch” Okręgu II, podczas którego wybrano nowe kierownictwo. Odbyło się ono w mieszkaniu [[Antoni Dębski\|Antoniego Dębskiego]] w [[Tarczyn\|Tarczynie]]. W listopadzie 1944 uczestniczył w dwudniowej konferencji ideowo-programowej w Lipcach, powiat Skierniewice. W 1945 został II wiceprezesem Zarządu Powiatowego Polskiego Stronnictwa Ludowego oraz wiceprezesem Zarządu Wojewódzkiego tej partii w Warszawie. Po rozwiązaniu jej (27 listopada 1949) i utworzeniu Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego odsunął się od życia politycznego, zajął się pracą we własnym gospodarstwie (37 ha) oraz w samorządzie wiejskim.

	W 1918 ożenił się z Wiktorią Czarnecką, z którą miał 4 synów: Stanisława (ur. 1919), Zdzisława (1925), Jana (1928), Mariana (1930–1994) – poseł Polskiego Stronnictwa Ludowego.		W 1918 ożenił się z Wiktorią Czarnecką, z którą miał 4 synów: Stanisława (ur. 1919), Zdzisława (1925), Jana (1928), Mariana (1930–1994) – poseł Polskiego Stronnictwa Ludowego.

	Zmarł 29 listopada 1962 w Skowronkach, pochowany został na cmentarzu w [[Łęczeszyce\|Łęczeszycach]].		Zmarł 29 listopada 1962 w [[Skowronki\|Skowronkach]], pochowany został na cmentarzu w [[Łęczeszyce\|Łęczeszycach]].

	== Bibliografia ==		== Bibliografia ==

	* [[Zdzisław Szeląg]], ''Korczak Adolf'', [w:] ''Słownik wiedzy o Grójeckiem - zeszyt drugi'', Towarzystwo Literackie im. A. Mickiewicza - oddział w Grójcu, 1994, s. 61–63 - na podstawie źródeł:		* [[Zdzisław Szeląg]], ''Korczak Adolf'', [w:] ''Słownik wiedzy o Grójeckiem - zeszyt drugi'', Towarzystwo Literackie im. A. Mickiewicza - oddział w Grójcu, 1994, s. 61–63 - na podstawie źródeł:
	* Relacje ustne Mariana Korczaka i Stefana Pachockiego; ~~PSB~~, t. 14 (H. Dzendzel). s. 43;		* Relacje ustne Mariana Korczaka i Stefana Pachockiego;
			* Polski Słownik Biograficzny, t. 14 (H. Dzendzel). s. 43;
	* ''Słownik biograficzny ruchu ludowego. Makieta'', Warszawa 1989, s. 191-192;		* ''Słownik biograficzny ruchu ludowego. Makieta'', Warszawa 1989, s. 191-192;
	* ''Strajk chłopski w 1937 roku. Dokumenty archiwalne'', Warszawa 1960. t. 1, s. 350;		* ''Strajk chłopski w 1937 roku. Dokumenty archiwalne'', Warszawa 1960. t. 1, s. 350;
Linia 22:		Linia 23:
	* B. Pietrzak, ''Czerwony kwiat koniczyny. Wspomnienia'', Warszawa 1971, s. 71, 162, 182;		* B. Pietrzak, ''Czerwony kwiat koniczyny. Wspomnienia'', Warszawa 1971, s. 71, 162, 182;
	* B. Monkiewicz i W. Pawlak, ''100 lat Banku Spółdzielczego im. Stefczyka w Grójcu'', Grójec 1974, s. 41;		* B. Monkiewicz i W. Pawlak, ''100 lat Banku Spółdzielczego im. Stefczyka w Grójcu'', Grójec 1974, s. 41;
	* ''Ruch ludowy na Mazowszu i ~~Podłasiu~~'', red. A. Łuczak, Warszawa 1975, s. 72, 99, 102, 154, 155, 161, 166, 404, 414;		* ''Ruch ludowy na Mazowszu i Podlasiu'', red. A. Łuczak, Warszawa 1975, s. 72, 99, 102, 154, 155, 161, 166, 404, 414;
	* K. Przybysz, ''Konspiracyjny ruch ludowy na Mazowszu 1939-1945'', Warszawa 1977, s. 43, 76, 92, 108.		* K. Przybysz, ''Konspiracyjny ruch ludowy na Mazowszu 1939-1945'', Warszawa 1977, s. 43, 76, 92, 108.

	[[Kategoria:Rolnicy]]		[[Kategoria:Rolnicy]]
	{{DEFAULTSORT:Korczak, Adolf}}		{{DEFAULTSORT:Korczak, Adolf}}