Żydowska Szkoła Religijna „Bejs Jakow” w Grójcu - Historia wersji

Admin o 20:56, 1 lis 2024

2024-11-01T20:56:55Z

← poprzednia wersja		Wersja z 22:56, 1 lis 2024
Linia 1:		Linia 1:
	'''Żydowska Szkoła Religijna „Bejs Jakow”''' („Dom ~~Jakuba"~~) '''w Grójcu''' – szkoła w [[Grójec\|Grójcu]] powołana po zakończeniu I wojny światowej do tworzenia szkolnictwa religijnego dla dziewcząt, aby wychowywać je w duchu protestu przeciw asymilacji i przeciwdziałania wpływom socjalistycznym.		'''Żydowska Szkoła Religijna „Bejs Jakow”''' („Dom Jakuba”) '''w Grójcu''' – szkoła w [[Grójec\|Grójcu]] powołana po zakończeniu I wojny światowej do tworzenia szkolnictwa religijnego dla dziewcząt, aby wychowywać je w duchu protestu przeciw asymilacji i przeciwdziałania wpływom socjalistycznym.

	== Historia ==		== Historia ==
	Szkoła zorganizowana została przez Organizację Szlojmej Emunej Isroel (hebr. „Pokój Wiernym ~~Izraelitom"~~), grupującą Żydów ortodoksyjnych, związanych z grupami chasydów i była podporządkowana powstałej w 1912 roku żydowskiej partii politycznej ''Związek Izraela'' ([[Agudas Isroel]]), potocznie zwanej krócej, ''Aguda''. Stanowiła ona reprezentację polityczną Żydów wyznających ortodoksyjny, prawowierny judaizm, miała charakter zachowawczy, w sprawach religijnych zajmowała nieprzejednane stanowisko. Do czołowych zadań zaliczała obronę spraw religijnych; wzmacnianie i szerzenie zasad judaizmu; zakładanie i subsydiowanie szkół religijnych; obronę praw obywatelskich; działalność społeczno-filantropijną.		Szkoła zorganizowana została przez Organizację Szlojmej Emunej Isroel (hebr. „Pokój Wiernym Izraelitom”), grupującą Żydów ortodoksyjnych, związanych z grupami chasydów i była podporządkowana powstałej w 1912 roku żydowskiej partii politycznej ''Związek Izraela'' ([[Agudas Isroel]]), potocznie zwanej krócej, ''Aguda''. Stanowiła ona reprezentację polityczną Żydów wyznających ortodoksyjny, prawowierny judaizm, miała charakter zachowawczy, w sprawach religijnych zajmowała nieprzejednane stanowisko. Do czołowych zadań zaliczała obronę spraw religijnych; wzmacnianie i szerzenie zasad judaizmu; zakładanie i subsydiowanie szkół religijnych; obronę praw obywatelskich; działalność społeczno-filantropijną.

	Ślad istnienia szkoły zachował się w postaci pism Zarządu Oddziału Organizacji Żydów Ortodoksów w Polsce p.n. „Szlojmej – Emunej – Isroel w Grójcu” mieszczącego się przy ul. Mszczonowskiej 6 do Magistratu miasta [[Grójec\|Grójca]]. W podaniu z 11 stycznia 1928 napisano: „''Przy ul. Mszczonowskiej 6 posiadamy kursy religijne p.n. „Bejs Jakow”. Z tych kursów korzystają przeważnie dzieci niezamożnych mieszkańców miasta Grójca, a przeszło 50% wcale nic nie płacą za naukę, co powodują kursom wielki deficyt i upadek. Zaznaczyć trzeba, iż oprócz nauk religijnych, uczymy też dzieci czytać i pisać, a w razie upadku, byłoby to wielką stratą dla mieszkańców miasta Grójca. Przeto uprzejmie mamy zaszczyt prosić Magistrat miasta Grójca o łaskawe udzielenie dla tych kursów pewnego poparcia pieniężnego, ażeby mogły i nadal istnieć''”.		Ślad istnienia szkoły zachował się w postaci pism Zarządu Oddziału Organizacji Żydów Ortodoksów w Polsce p.n. „Szlojmej – Emunej – Isroel w Grójcu” mieszczącego się przy ul. Mszczonowskiej 6 do Magistratu miasta [[Grójec\|Grójca]]. W podaniu z 11 stycznia 1928 napisano: „''Przy ul. Mszczonowskiej 6 posiadamy kursy religijne p.n. „Bejs Jakow”. Z tych kursów korzystają przeważnie dzieci niezamożnych mieszkańców miasta Grójca, a przeszło 50% wcale nic nie płacą za naukę, co powodują kursom wielki deficyt i upadek. Zaznaczyć trzeba, iż oprócz nauk religijnych, uczymy też dzieci czytać i pisać, a w razie upadku, byłoby to wielką stratą dla mieszkańców miasta Grójca. Przeto uprzejmie mamy zaszczyt prosić Magistrat miasta Grójca o łaskawe udzielenie dla tych kursów pewnego poparcia pieniężnego, ażeby mogły i nadal istnieć''”.

Admin o 20:55, 1 lis 2024

2024-11-01T20:55:31Z

← poprzednia wersja		Wersja z 22:55, 1 lis 2024
Linia 2:		Linia 2:

	== Historia ==		== Historia ==
	Szkoła zorganizowana została przez Organizację Szlojmej Emunej Isroel (hebr. „Pokój Wiernym Izraelitom"), grupującą Żydów ortodoksyjnych, związanych z grupami chasydów i była podporządkowana powstałej w 1912 roku żydowskiej partii politycznej Związek Izraela ([[Agudas Isroel]]), potocznie zwanej krócej, Aguda. Stanowiła ona reprezentację polityczną Żydów wyznających ortodoksyjny, prawowierny judaizm, miała charakter zachowawczy, w sprawach religijnych zajmowała nieprzejednane stanowisko. Do czołowych zadań zaliczała obronę spraw religijnych; wzmacnianie i szerzenie zasad judaizmu; zakładanie i subsydiowanie szkół religijnych; obronę praw obywatelskich; działalność społeczno-filantropijną.		Szkoła zorganizowana została przez Organizację Szlojmej Emunej Isroel (hebr. „Pokój Wiernym Izraelitom"), grupującą Żydów ortodoksyjnych, związanych z grupami chasydów i była podporządkowana powstałej w 1912 roku żydowskiej partii politycznej ''Związek Izraela'' ([[Agudas Isroel]]), potocznie zwanej krócej, ''Aguda''. Stanowiła ona reprezentację polityczną Żydów wyznających ortodoksyjny, prawowierny judaizm, miała charakter zachowawczy, w sprawach religijnych zajmowała nieprzejednane stanowisko. Do czołowych zadań zaliczała obronę spraw religijnych; wzmacnianie i szerzenie zasad judaizmu; zakładanie i subsydiowanie szkół religijnych; obronę praw obywatelskich; działalność społeczno-filantropijną.

	Ślad istnienia szkoły zachował się w postaci pism Zarządu Oddziału Organizacji Żydów Ortodoksów w Polsce p.n. „Szlojmej – Emunej – Isroel w Grójcu” mieszczącego się przy ul. Mszczonowskiej 6 do Magistratu miasta Grójca. W podaniu z 11 stycznia 1928 napisano: „''Przy ul. Mszczonowskiej 6 posiadamy kursy religijne p.n. „Bejs Jakow”. Z tych kursów korzystają przeważnie dzieci niezamożnych mieszkańców miasta Grójca, a przeszło 50% wcale nic nie płacą za naukę, co powodują kursom wielki deficyt i upadek. Zaznaczyć trzeba, iż oprócz nauk religijnych, uczymy też dzieci czytać i pisać, a w razie upadku, byłoby to wielką stratą dla mieszkańców miasta Grójca. Przeto uprzejmie mamy zaszczyt prosić Magistrat miasta Grójca o łaskawe udzielenie dla tych kursów pewnego poparcia pieniężnego, ażeby mogły i nadal istnieć''”.		Ślad istnienia szkoły zachował się w postaci pism Zarządu Oddziału Organizacji Żydów Ortodoksów w Polsce p.n. „Szlojmej – Emunej – Isroel w Grójcu” mieszczącego się przy ul. Mszczonowskiej 6 do Magistratu miasta [[Grójec\|Grójca]]. W podaniu z 11 stycznia 1928 napisano: „''Przy ul. Mszczonowskiej 6 posiadamy kursy religijne p.n. „Bejs Jakow”. Z tych kursów korzystają przeważnie dzieci niezamożnych mieszkańców miasta Grójca, a przeszło 50% wcale nic nie płacą za naukę, co powodują kursom wielki deficyt i upadek. Zaznaczyć trzeba, iż oprócz nauk religijnych, uczymy też dzieci czytać i pisać, a w razie upadku, byłoby to wielką stratą dla mieszkańców miasta Grójca. Przeto uprzejmie mamy zaszczyt prosić Magistrat miasta Grójca o łaskawe udzielenie dla tych kursów pewnego poparcia pieniężnego, ażeby mogły i nadal istnieć''”.

	W związku z odmową wsparcia, w kolejnej prośbie z 30 kwietnia 1928 poinformowano, że do szkoły uczęszcza 100 uczennic, z których ponad 50% nie płaci za naukę. Z załączonego i zachowanego wykazu uczennic wynika, że na kursie I a było 27 uczennic, na I b – 30, na kursie II – 13, na III wieczorowym – 12 i IV wieczorowym – 18. Czy szkoła otrzymała subsydium, nie wiadomo. Pierwsze pismo podpisali: przewodniczący B. Korek, sekretarz Chil-Wulf Margules (ur. w 1873), zamieszkały przy ul. Warszawskiej 22; drugie: rabin Eliasz Lipszyc, zamieszkały w Grójcu przy ul. Radomskiej 9 oraz Mendel Wolff, w 1934 r. właściciel sklepu sprzedaży żelaza (ul. Warszawska 1), Chaim Braun (?) i Chil Motel Fryd (Mogielnicka 6). Od kiedy i jak długo szkoła istniała, nie udało się dotąd ustalić.		W związku z odmową wsparcia, w kolejnej prośbie z 30 kwietnia 1928 poinformowano, że do szkoły uczęszcza 100 uczennic, z których ponad 50% nie płaci za naukę. Z załączonego i zachowanego wykazu uczennic wynika, że na kursie I a było 27 uczennic, na I b – 30, na kursie II – 13, na III wieczorowym – 12 i IV wieczorowym – 18. Czy szkoła otrzymała subsydium, nie wiadomo. Pierwsze pismo podpisali: przewodniczący B. Korek, sekretarz Chil-Wulf Margules (ur. w 1873), zamieszkały przy ul. Warszawskiej 22; drugie: rabin Eliasz Lipszyc, zamieszkały w [[Grójec\|Grójcu]] przy ul. Radomskiej 9 oraz Mendel Wolff, w 1934 r. właściciel sklepu sprzedaży żelaza (ul. Warszawska 1), Chaim Braun (?) i Chil Motel Fryd (ul. Mogielnicka 6). Od kiedy i jak długo szkoła istniała, nie udało się dotąd ustalić.

	== Bibliografia ==		== Bibliografia ==

			* Wanda Szeląg, ''Żydowska Szkoła Religijna „Bejs Jakow” w Grójcu'', [w:] ''Żydzi w Grójeckiem. Słownik: historia, kultura, gospodarka'', Towarzystwo Literackie im. Adama Mickiewicza - oddział w Grójcu, Grójec 2007, s. 103-104 – na podstawie źródeł:
			* Archiwum Państwowe miasta stołecznego Warszawy. Oddział w Grodzisku Mazowieckim: „Akta miasta Grójca” („Akta o kasie miejskiej i budżecie”), sygn. 106, k. 123, 149;
			* Rafał Żebrowski, Zofia Borzymińska, ''Po-Lin. Kultura Żydów polskich XX wieku (Zarys)'', Warszawa 1993, s. 62-63.

	[[Kategoria:Szkoły]]		[[Kategoria:Szkoły]]
			[[Kategoria:Organizacje żydowskie]]

Admin o 12:49, 24 mar 2024

2024-03-24T12:49:47Z

← poprzednia wersja		Wersja z 14:49, 24 mar 2024
Linia 7:		Linia 7:

	W związku z odmową wsparcia, w kolejnej prośbie z 30 kwietnia 1928 poinformowano, że do szkoły uczęszcza 100 uczennic, z których ponad 50% nie płaci za naukę. Z załączonego i zachowanego wykazu uczennic wynika, że na kursie I a było 27 uczennic, na I b – 30, na kursie II – 13, na III wieczorowym – 12 i IV wieczorowym – 18. Czy szkoła otrzymała subsydium, nie wiadomo. Pierwsze pismo podpisali: przewodniczący B. Korek, sekretarz Chil-Wulf Margules (ur. w 1873), zamieszkały przy ul. Warszawskiej 22; drugie: rabin Eliasz Lipszyc, zamieszkały w Grójcu przy ul. Radomskiej 9 oraz Mendel Wolff, w 1934 r. właściciel sklepu sprzedaży żelaza (ul. Warszawska 1), Chaim Braun (?) i Chil Motel Fryd (Mogielnicka 6). Od kiedy i jak długo szkoła istniała, nie udało się dotąd ustalić.		W związku z odmową wsparcia, w kolejnej prośbie z 30 kwietnia 1928 poinformowano, że do szkoły uczęszcza 100 uczennic, z których ponad 50% nie płaci za naukę. Z załączonego i zachowanego wykazu uczennic wynika, że na kursie I a było 27 uczennic, na I b – 30, na kursie II – 13, na III wieczorowym – 12 i IV wieczorowym – 18. Czy szkoła otrzymała subsydium, nie wiadomo. Pierwsze pismo podpisali: przewodniczący B. Korek, sekretarz Chil-Wulf Margules (ur. w 1873), zamieszkały przy ul. Warszawskiej 22; drugie: rabin Eliasz Lipszyc, zamieszkały w Grójcu przy ul. Radomskiej 9 oraz Mendel Wolff, w 1934 r. właściciel sklepu sprzedaży żelaza (ul. Warszawska 1), Chaim Braun (?) i Chil Motel Fryd (Mogielnicka 6). Od kiedy i jak długo szkoła istniała, nie udało się dotąd ustalić.

			== Bibliografia ==
			[[Kategoria:Szkoły]]

Admin: Utworzono nową stronę "'''Żydowska Szkoła Religijna „Bejs Jakow”''' („Dom Jakuba") '''w Grójcu''' – szkoła w Grójcu powołana po zakończeniu I wojny światowej do tworzenia szkolnictwa religijnego dla dziewcząt, aby wychowywać je w duchu protestu przeciw asymilacji i przeciwdziałania wpływom socjalistycznym. == Historia == Szkoła zorganizowana została przez Organizację Szlojmej Emunej Isroel (hebr. „Pokój Wiernym Izraelitom"), grupującą Żydów orto…"

2024-03-24T12:46:10Z

Utworzono nową stronę "'''Żydowska Szkoła Religijna „Bejs Jakow”''' („Dom Jakuba") '''w Grójcu''' – szkoła w Grójcu powołana po zakończeniu I wojny światowej do tworzenia szkolnictwa religijnego dla dziewcząt, aby wychowywać je w duchu protestu przeciw asymilacji i przeciwdziałania wpływom socjalistycznym. == Historia == Szkoła zorganizowana została przez Organizację Szlojmej Emunej Isroel (hebr. „Pokój Wiernym Izraelitom"), grupującą Żydów orto…"

Nowa strona

'''Żydowska Szkoła Religijna „Bejs Jakow”''' („Dom Jakuba") '''w Grójcu''' – szkoła w [[Grójec|Grójcu]] powołana po zakończeniu I wojny światowej do tworzenia szkolnictwa religijnego dla dziewcząt, aby wychowywać je w duchu protestu przeciw asymilacji i przeciwdziałania wpływom socjalistycznym.

== Historia ==
Szkoła zorganizowana została przez Organizację Szlojmej Emunej Isroel (hebr. „Pokój Wiernym Izraelitom"), grupującą Żydów ortodoksyjnych, związanych z grupami chasydów i była podporządkowana powstałej w 1912 roku żydowskiej partii politycznej Związek Izraela ([[Agudas Isroel]]), potocznie zwanej krócej, Aguda. Stanowiła ona reprezentację polityczną Żydów wyznających ortodoksyjny, prawowierny judaizm, miała charakter zachowawczy, w sprawach religijnych zajmowała nieprzejednane stanowisko. Do czołowych zadań zaliczała obronę spraw religijnych; wzmacnianie i szerzenie zasad judaizmu; zakładanie i subsydiowanie szkół religijnych; obronę praw obywatelskich; działalność społeczno-filantropijną.

Ślad istnienia szkoły zachował się w postaci pism Zarządu Oddziału Organizacji Żydów Ortodoksów w Polsce p.n. „Szlojmej – Emunej – Isroel w Grójcu” mieszczącego się przy ul. Mszczonowskiej 6 do Magistratu miasta Grójca. W podaniu z 11 stycznia 1928 napisano: „''Przy ul. Mszczonowskiej 6 posiadamy kursy religijne p.n. „Bejs Jakow”. Z tych kursów korzystają przeważnie dzieci niezamożnych mieszkańców miasta Grójca, a przeszło 50% wcale nic nie płacą za naukę, co powodują kursom wielki deficyt i upadek. Zaznaczyć trzeba, iż oprócz nauk religijnych, uczymy też dzieci czytać i pisać, a w razie upadku, byłoby to wielką stratą dla mieszkańców miasta Grójca. Przeto uprzejmie mamy zaszczyt prosić Magistrat miasta Grójca o łaskawe udzielenie dla tych kursów pewnego poparcia pieniężnego, ażeby mogły i nadal istnieć''”.

W związku z odmową wsparcia, w kolejnej prośbie z 30 kwietnia 1928 poinformowano, że do szkoły uczęszcza 100 uczennic, z których ponad 50% nie płaci za naukę. Z załączonego i zachowanego wykazu uczennic wynika, że na kursie I a było 27 uczennic, na I b – 30, na kursie II – 13, na III wieczorowym – 12 i IV wieczorowym – 18. Czy szkoła otrzymała subsydium, nie wiadomo. Pierwsze pismo podpisali: przewodniczący B. Korek, sekretarz Chil-Wulf Margules (ur. w 1873), zamieszkały przy ul. Warszawskiej 22; drugie: rabin Eliasz Lipszyc, zamieszkały w Grójcu przy ul. Radomskiej 9 oraz Mendel Wolff, w 1934 r. właściciel sklepu sprzedaży żelaza (ul. Warszawska 1), Chaim Braun (?) i Chil Motel Fryd (Mogielnicka 6). Od kiedy i jak długo szkoła istniała, nie udało się dotąd ustalić.