Tekst źródłowy strony Technikum Ekonomiczne Zaoczne w Warszawie. Punkt konsultacyjny w Grójcu

'''Technikum Ekonomiczne Zaoczne w Warszawie. Punkt konsultacyjny w [[Grójec|Grójcu]]''' – na prośbę zainteresowanych uczestniczących w wykładach Towarzystwa Wiedzy Powszechnej, zorganizował je po 1957 roku i kierował nim zastępca przewodniczącego Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [[Grójec|Grójcu]], inż. rolnik [[Wacław Przytocki]] (ur. 1905). Nawiązał on kontakt z dyrektorem Zaocznego Technikum Ekonomicznego w [[Warszawa|Warszawie]], przy ul. Szpitalnej 5, który wyraził zgodę na uruchomienie punktu konsultacyjnego w [[Grójec|Grójcu]], pod warunkiem nieponoszenia kosztów finansowych. Równocześnie mianował Piotra Żaczka łącznikiem między dyrekcją Technikum a Punktem Konsultacyjnym i zobowiązał [[Wacław Przytocki|Wacława Przytockiego]] do uczestnictwa w posiedzeniach Rady Pedagogicznej w Warszawie, w części dotyczącej Grójca. Kandydaci do szkoły wyrazili zgodę na ponoszenie kosztów nauczania. W potocznej opinii ludzi niechętnych jej, zwana ona była „prywatną szkołą Przytockiego”. Znaczną rolę w pozyskaniu nauczycieli odegrał dyrektor [[Liceum Ogólnokształcące im. Piotra Skargi w Grójcu|Liceum Ogólnokształcącego w Grójcu]], [[Kazimierz Lewkowski]] (1902–1966).

W tej na poły społecznej placówce nauka odbywała się w systemie semestralnym, początkowo w [[Publiczna Szkoła Podstawowa Nr 3 im. ks. Piotra Skargi w Grójcu|Publicznej Szkole Podstawowej nr 3]], a od 1 stycznia 1958 w [[Liceum Ogólnokształcące im. Piotra Skargi w Grójcu|Liceum Ogólnokształcącym w Grójcu]], przy ul. Poświętne 17. Do szkoły, będącej pod nadzorem Ministerstwa Skupu, przyjmowano osoby pracujące, głównie w handlu. Na semestr I, o kierunku „Skup i obrót artykułami rolnymi”, przyjęto około 40 osób, na semestr II – ok. 30. Wbrew nazwie naukę w punkcie prowadzono nie w systemie zaocznym, ale w wieczorowym. Odbywała się ona od godz. 16 do 20, a niekiedy do 21, czasem do 22. Miesięczna opłata za naukę początkowo wynosiła 50 zł, potem 100, a w końcu 150 zł. Pieniądze zbierał sekretarz szkoły Aleksander Kuhnke, Samorząd Szkolny zaś kierował życiem wewnętrznym uczniów. Tworzyli go znani w lokalnej społeczności: Kazimierz Kołecki, Józef Lasocik, Halina Kazimierska, Helena Zaporska, Józef Pietrusiak, Kazimierz Sujecki (przewodniczący). Uczący się mieli o godzinę skrócony czas pracy zawodowej. Do szkoły uczęszczały osoby pracujące w [[Grójec|Grójcu]]: w Powiatowym Zarządzie Gminnych Spółdzielni „Samopomoc Chłopska”, Biurze Drogowym, Powiatowej Bibliotece Publicznej, Spółdzielni Inwalidów „Jedność”, Miejskim Handlu Detalicznym, Powszechnej Spółdzielni Spożywców, Urzędzie Finansowym oraz w innych placówkach handlowych na terenie ówczesnego [[Powiat grójecki|powiatu grójeckiego]].

Lekcje prowadzili nauczyciele [[Zespół Szkół im. Armii Krajowej Obwodu Głuszec-Grójec w Grójcu|Technikum Ekonomicznego]] i [[Liceum Ogólnokształcące im. Piotra Skargi w Grójcu|Liceum Ogólnokształcącego w Grójcu]]:

* Jan Ardatiew (1897–1972) – uczył fizyki,
* Władysława Brzozowska – księgowości, finansów, arytmetyki gospodarczej, organizacji i ekonomiki skupu produktów rolnych, planowania skupu,
* Eugenia Kowalska – matematyki,
* [[Kazimierz Lewkowski]] – matematyki,
* Władysław Stochlak (1903–1977) – wiadomości o Polsce i o świecie współczesnym, ekonomii politycznej,
* Helena Śniegocka – języka rosyjskiego,
* Zofia Wasilewska – chemii i zasad statystyki,
* Kazimierz Zieliński, prezes Sądu Powiatowego – prawa,
* Oskar Pilarek – geografii gospodarczej,
* [[Wacław Przytocki]] – korespondencji i biurowości, produkcji rolnej, ekonomiki rolnictwa, towaroznawstwa.

2 czerwca 1960 maturę otrzymało 17 osób, a w lutym 1961 – 25 osób. Prymusami drugiej matury okazali się: Zofia Kowalska, kierowniczka administracji Powiatowego Związku Gminnych Spółdzielni i Kazimierz Sujecki, główny księgowy Spółdzielni Inwalidów „Jedność” w [[Grójec|Grójcu]]. Uroczystość wręczania matur kończyła się ''Marszem maturzystów'', do którego słowa ułożył Aleksander Kuhnke, muzykę zaś skomponował słuchacz, Maurycy Mazuryk. Słowa utworu są dziś nader wymowne: „''My wojenne pokolenie // Bez radości i bez złud // Od kołyski przez cierpienie // Szliśmy w życie poprzez trud. // Pokój zastał nas w robocie // I choć przebrzmiał huk złych bomb, // Musieliśmy w czoła pocie // Wznosić Polski nowej zrąb'' (...)”

17 lutego 1961 miejscowe władze administracyjno-polityczne na skutek m.in. niechęci do [[Wacław Przytocki|Wacława Przytockiego]], byłego żołnierza Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, rozwiązały Punkt Konsultacyjny. Do dokumentów tej szkoły nie udało się dotrzeć.

Absolwenci Technikum spełnili znaczną rolę w życiu gospodarczym miasta i powiatu. Pełnili funkcję nie tylko księgowych, ale i kierowników, dyrektorów zakładów pracy. Niektórzy studiowali prawo administracyjne (Zygmunt Barański), rolnictwo, ekonomię, jeden zaś – Maurycy Mazuryk, ukończył Wyższą Szkołę Muzyczną w Katowicach, dziś jest muzykiem i kompozytorem w Meksyku. Ci, co pozostali w [[Grójec|Grójcu]], lub okolicy, aktywnie działali w organizacjach gospodarczych, społecznych i politycznych.

== Bibliografia ==

* [[Zdzisław Szeląg]], ''Technikum Ekonomiczne Zaoczne w Warszawie. Punkt konsultacyjny w Grójcu'', [w:] ''Słownik wiedzy o Grójeckiem – zeszyt czwarty'', [[Towarzystwo Literackie im. Adama Mickiewicza. Oddział w Grójcu|Towarzystwo Literackie im. Adama Mickiewicza – oddział w Grójcu]], 1996, s. 102-104 – na podstawie źródeł:
* [[Wacław Przytocki]], ''Wspomnienia z pracy w Grójcu'' oraz Helena Zaporska, ''Wspomnienia'' (rękopis) w posiadaniu Zdzisława Szeląga. Informacje ustne Kazimierza Sujeckiego;
* (jau), ''Ekonomia i muzyka'', „Trybuna Mazowiecka” 1961, nr z 15 lutego.

[[Kategoria:Szkoły]]