Tekst źródłowy strony Maksymilian Majewski

'''Maksymilian Majewski''' (ur. 3 czerwca 1908 w [[Warszawa|Warszawie]], zm. 21 lipca 1987 tamże) – ksiądz prałat, mgr teologii, dr filozofii. 

Urodził się 3 czerwca 1908 w Warszawie jako syn Jana z [[Worów|Worowa]] pod [[Grójec|Grójcem]] i Teofili z Gotlibów z Mirowej Wsi, powiat grójecki. Rodzina w poszukiwaniu pracy wyjechała z Grójeckiego do Warszawy. Ojciec znalazł pracę w kasynie oficerskim wojsk rosyjskich. W czasie I wojny światowej wrócił do Mirowej Wsi. Ojciec do emerytury pracował na wąskotorowej [[Kolej grójecka|Grójeckiej Kolejce Dojazdowej]] (z Warszawy do [[Nowe Miasto nad Pilicą|Nowego Miasta nad Pilicą]]). Majewski po ukończeniu Publicznej Szkoły Powszechnej i Prywatnego Koedukacyjnego Gimnazjum i Liceum Wydziału Powiatowego w [[Grójec|Grójcu]] studiował w Wyższym Metropolitarnym Seminarium Duchownym św. Jana Chrzciciela w [[Warszawa|Warszawie]]. Na kapłana wyświęcony został 29 czerwca 1935. W latach 1935–1939 pełnił posługę religijną jako wikariusz prefekt w parafiach: Rokitno (1935–1936), Skierniewice (1936–1937), [[Warka]] (1937–1939), Powsin (1939–1941), Warszawa: Bożego Ciała (1941–1943), św. Jakuba (1943–1945), św. Katarzyny (marzec 1945-17 sierpnia 1945), Kobyłka (17 sierpnia 1945-4 października 1946), Grochów (4 października 1946-13 kwietnia 1948), Włochy - św. Teresy (13 kwietnia 1948-30 sierpnia 1949); w Iatach 1949–1981 był kapelanem SS Nazaretanek w Warszawie (30 sierpnia 1949-27 sierpnia 1962), profesorem Seminarium Metropolitarnego (27 sierpnia 1962-21 maja 1981), proboszczem parafii Matki Bożej Anielskiej w Radości (15 lipca 1963-21 maja 1981).

W wojnie polsko-niemieckiej 1939 był kapelanem w randze kapitana, wziął udział w powstaniu warszawskim. W 1954 ks. Majewski doktoryzował się na Uniwersytecie Warszawskim w dziedzinie filozofii. Opublikował kilka rozpraw, np. ''Charakterystyka stoickiej logiki formalnej według Buriusa'', [w:] ''Z historii polskiej logiki'', Wrocław 1981, s. 71-112; ''Logika nazw i logika zdań w traktacie Boecjusza'' („Studia Philosophiae Christianae”. Studia teologii katolickiej, t. 21: 1985, z. 1, s. 55-77).

W warszawskiej Kurii Metropolitarnej sprawował stanowisko Prozora do Spraw Karności i Nauki. Był też honorowym kapelanem papieża Jana Pawła II. W 1987 ordynariusz Archidiecezji Warszawskiej wyróżnił go przywilejem rokiety i mantoletu. Ostatnie lata życia (od 25 maja 1981) spędził w Domu Księży Emerytów w Warszawie, przy ul. Ratuszowej. Ks. Majewski przez całe życie utrzymywał żywy kontakt z żyjącą w [[Grójec|Grójcu]] rodziną, z kolegami szkolnymi. Bliska mu była przyroda, grójecki krajobraz, ludzie, lokalne tradycje kulturalne.

Zmarł 21 lipca 1987 w [[Warszawa|Warszawie]]. Zgodnie z ostatnią wolą pochowany został na [[Cmentarz parafialny („stary”) w Grójcu|cmentarzu w Grójcu, przy ul. Mszczonowskiej]].

== Bibliografia ==

* [[Zdzisław Szeląg]], ''Majewski Maksymilian'', [w:] ''Słownik wiedzy o Grójeckiem - zeszyt trzeci'', Towarzystwo Literackie im. Adama Mickiewicza - oddział w Grójcu, 1995, s. 37-38 – na podstawie źródeł:
* Biogram napisany przez Benedykta Majewskiego;
* Archiwum Kurii Metropolitarnej - wyciąg sporządzony przez ks. prof. hab. Ludwika Królika w posiadaniu autora;
* ''Katalog archidiecezji warszawskiej zawierający spis duchowieństwa i parafii. 1981'', Warszawa 1981, s. 81, 317, 548, 550.

[[Kategoria:Duchowni]]
{{DEFAULTSORT:Majewski, Maksymilian}}