1806
edycji
Tadeusz Olszewski: Różnice pomiędzy wersjami
brak opisu edycji
Nie podano opisu zmian |
Nie podano opisu zmian |
||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
'''Tadeusz Juliusz Olszewski''' ps. „Sępiński”, „Nurski”, „Wojtek” (ur. 12 kwietnia 1898 w [[Grójec|Grójcu]], zm. 16 września 1944 w [[Warszawa|Warszawie]]) – burmistrz [[Grójec|Grójca]] w latach 1934-1939 (ostatni przedwojenny burmistrz tego miasta), członek Polskiej Organizacji Wojskowej. Urzędnik Starostwa w Grójcu. W czasie powstania warszawskiego służył w Wojskowej Służbie Ochrony Powstania Obwodu V Mokotów w stopniu porucznika<ref name=":0">Bądź w stopniu kapitana AK, tu źródła nie są zgodne.</ref>. | '''Tadeusz Juliusz Olszewski''' ps. „Sępiński”, „Nurski”, „Wojtek” (ur. 12 kwietnia 1898 w [[Grójec|Grójcu]], zm. 16 września 1944 w [[Warszawa|Warszawie]]) – burmistrz [[Grójec|Grójca]] w latach 1934-1939 (ostatni przedwojenny burmistrz tego miasta), członek Polskiej Organizacji Wojskowej. Urzędnik Starostwa w Grójcu. W czasie powstania warszawskiego służył w Wojskowej Służbie Ochrony Powstania Obwodu V Mokotów w stopniu porucznika<ref name=":0">Bądź w stopniu kapitana AK, tu źródła nie są zgodne.</ref>. Brat [[Czesław Olszewski|Czesława Olszewskiego]], znanego fotografa architektury. | ||
== Życiorys == | == Życiorys == | ||
| Linia 6: | Linia 6: | ||
Urodził się 12 kwietnia 1898 roku w rodzinie urzędnika grójeckiego Starostwa Hilarego Olszewskiego. Jego matką była Władysława z Morchnierów. Młody Juliusz Tadeusz edukację rozpoczął w miejscowej szkole powszechnej i kontynuował ją w piotrkowskim Gimnazjum Męskim. To właśnie w tym okresie rozpoczęła się jego działalność w organizacjach niepodległościowych i skautingu. | Urodził się 12 kwietnia 1898 roku w rodzinie urzędnika grójeckiego Starostwa Hilarego Olszewskiego. Jego matką była Władysława z Morchnierów. Młody Juliusz Tadeusz edukację rozpoczął w miejscowej szkole powszechnej i kontynuował ją w piotrkowskim Gimnazjum Męskim. To właśnie w tym okresie rozpoczęła się jego działalność w organizacjach niepodległościowych i skautingu. | ||
Wybuch I wojny światowej (1914) zbiegł się ze śmiercią ojca Tadeusza, co zmusiło go do przerwania edukacji i podjęcia pracy w Grójcu. Praca zawodowa nie przeszkodziła w kontynuowaniu konspiracji. | Wybuch I wojny światowej (1914) zbiegł się ze śmiercią ojca Tadeusza, co zmusiło go do przerwania edukacji i podjęcia pracy w [[Grójec|Grójcu]]. Praca zawodowa nie przeszkodziła w kontynuowaniu konspiracji. | ||
Mając zaledwie 16 lat, brał udział w współtworzeniu Polskiej Organizacji Wojskowej (POW) na terenie Grójca. Pełnił nawet funkcję jej komendanta. Szkolił żołnierzy, woził meldunki, tworzył sieć placówek. Za działalność w POW w październiku 1917 roku trafił do Cytadeli Warszawskiej, gdzie był więziony przez ponad dwa miesiące. Po opuszczeniu twierdzy nie zaprzestał walki o niepodległość. Uczestniczył w akcjach dywersyjnych, a po zakończeniu działań wojennych rozbrajał Niemców. Niedługo jednak cieszył się pokojem, bo w 1920 roku musiał stawić czoła kolejnemu wrogowi i bronić ziem polskich przed bolszewikami jako żołnierz 36 Pułku Piechoty. Odniósł rany i był kontuzjowany. Do domu wrócił dopiero w 1921 po zakończeniu wojny. | Mając zaledwie 16 lat, brał udział w współtworzeniu Polskiej Organizacji Wojskowej (POW) na terenie Grójca. Pełnił nawet funkcję jej komendanta. Szkolił żołnierzy, woził meldunki, tworzył sieć placówek. Za działalność w POW w październiku 1917 roku trafił do Cytadeli Warszawskiej, gdzie był więziony przez ponad dwa miesiące. Po opuszczeniu twierdzy nie zaprzestał walki o niepodległość. Uczestniczył w akcjach dywersyjnych, a po zakończeniu działań wojennych rozbrajał Niemców. Niedługo jednak cieszył się pokojem, bo w 1920 roku musiał stawić czoła kolejnemu wrogowi i bronić ziem polskich przed bolszewikami jako żołnierz 36 Pułku Piechoty. Odniósł rany i był kontuzjowany. Do domu wrócił dopiero w 1921 po zakończeniu wojny. | ||