Przejdź do zawartości

Kapela Dziecięca w Lipiu: Różnice pomiędzy wersjami

brak opisu edycji
Nie podano opisu zmian
Nie podano opisu zmian
 
Linia 1: Linia 1:
'''Kapela Dziecięca [[Publiczna Szkoła Podstawowa im. Stanisława Fiedorowicza w Lipiu|Powszechnej Szkoły Podstawowej w Lipiu]]''' – zespół instrumentalno-wokalny zorganizowany w 1954 roku przez zasłużonego dla lokalnej społeczności, utalentowanego wychowawcę, nauczyciela śpiewu i muzyki Bolesława Mazuryka (ur. 1907), który do [[Lipie|Lipia]] przeniósł się z pobliskiej szkoły w [[Zalesie (gmina Błędów)|Zalesiu]], skąd przywiózł niepotrzebne tam już instrumenty muzyczne. Prowadzony przez niego, dość szeroko znany w kraju, zespół instrumentalny, z chwilą odejścia z tej placówki, przestał istnieć. Kapelę w Lipiu zaczął organizować 15 września 1954. Do zespołu muzycznego wybierał dziewczynki i chłopców uzdolnionych muzycznie i chętnych do pracy. Indywidualna nauka gry na instrumentach trwała 3 miesiące, po czym odbywała się w zespole i indywidualnie. Początkowo grano na 34 skrzypcach, 6 akordeonach, 2 fletniach, 4 klarnetach, 5 trąbkach, 4 wiolonczelach, 3 kontrabasach i dwuosobowej perkusji.
'''Kapela Dziecięca [[Publiczna Szkoła Podstawowa im. Stanisława Fiedorowicza w Lipiu|Powszechnej Szkoły Podstawowej w Lipiu]]''' – zespół instrumentalno-wokalny zorganizowany w 1954 roku przez zasłużonego dla lokalnej społeczności, utalentowanego wychowawcę, nauczyciela śpiewu i muzyki Bolesława Mazuryka (1907–2000), który do [[Lipie|Lipia]] przeniósł się z pobliskiej szkoły w [[Zalesie (gmina Błędów)|Zalesiu]], skąd przywiózł niepotrzebne tam już instrumenty muzyczne. Prowadzony przez niego, dość szeroko znany w kraju, zespół instrumentalny, z chwilą odejścia z tej placówki, przestał istnieć. Kapelę w Lipiu zaczął organizować 15 września 1954. Do zespołu muzycznego wybierał dziewczynki i chłopców uzdolnionych muzycznie i chętnych do pracy. Indywidualna nauka gry na instrumentach trwała 3 miesiące, po czym odbywała się w zespole i indywidualnie. Początkowo grano na 34 skrzypcach, 6 akordeonach, 2 fletniach, 4 klarnetach, 5 trąbkach, 4 wiolonczelach, 3 kontrabasach i dwuosobowej perkusji.


Zajęcia zespołowe prowadzone były dwa razy w tygodniu w izbie lekcyjnej, od 1963 w specjalnie wybudowanej sali gimnastycznej, którą wzniesiono głównie dla potrzeb zespołu. Odtąd stała się ona również salą koncertową. Nad nią dobudowano salę dla ćwiczeń muzycznych. Nauka indywidualna odbywała się codziennie.
Zajęcia zespołowe prowadzone były dwa razy w tygodniu w izbie lekcyjnej, od 1963 w specjalnie wybudowanej sali gimnastycznej, którą wzniesiono głównie dla potrzeb zespołu. Odtąd stała się ona również salą koncertową. Nad nią dobudowano salę dla ćwiczeń muzycznych. Nauka indywidualna odbywała się codziennie.
Linia 21: Linia 21:
Występy kapeli cieszyły się dużym zainteresowaniem nie tylko widzów, ale i prasy, która recenzowała je nader często. Sale Domów Kultury, hale fabryczne, stadiony sportowe, szkolne, sale gimnastyczne, Domy Ludowe, w których koncertowała, wypełnione były zawsze do ostatniego miejsca.
Występy kapeli cieszyły się dużym zainteresowaniem nie tylko widzów, ale i prasy, która recenzowała je nader często. Sale Domów Kultury, hale fabryczne, stadiony sportowe, szkolne, sale gimnastyczne, Domy Ludowe, w których koncertowała, wypełnione były zawsze do ostatniego miejsca.


W 1971 Mazuryk przeszedł na emeryturę, pracował jednak jeszcze przez 20 lat (do 1990) w tzw. niepełnym wymiarze godzin. Z chwilą całkowitego odejścia na emeryturę zespół przestał istnieć. Dzięki jego pracy kilka uczennic podjęło naukę w średnich szkołach muzycznych, a dwie zostały nauczycielkami śpiewu. Irena Wojtczak (Górecka) z [[Zalesie (gmina Błędów)|Zalesia]] ukończyła Wyższą Szkołę Muzyczną, klasę skrzypiec i podjęła pracę w operetce warszawskiej; Jakubczak z zespołu w [[Zalesie (gmina Błędów)|Zalesiu]] ukończyła szkołę baletową i występowała w Centralnym Zespole Wojska Polskiego; Tomasz Skoneczny z [[Rębowola|Rębowoli]] ukończył Wydział Instrumentalny Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie, prowadził zespół „Promni” przy Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego - Akademii Rolniczej (1973–1983), [[Zespół Pieśni i Tańca „Michały”]] przy [[Grójecki Ośrodek Kultury|Młodzieżowym Domu Kultury w Grójcu]] (1984–1991). Syn kierownika kapeli - Maurycy, ukończył Wyższą Szkołę Muzyczną w Katowicach, od 1973 mieszka w Meksyku, w mieście Jalapa, w stanie Veracruz, pracuje w filii Uniwersytetu Veracruz. Jest skrzypkiem, kompozytorem, kierownikiem zespołu muzycznego.
W 1971 Mazuryk przeszedł na emeryturę, pracował jednak jeszcze przez 20 lat (do 1990) w tzw. niepełnym wymiarze godzin. Z chwilą całkowitego odejścia na emeryturę zespół przestał istnieć. Dzięki jego pracy kilka uczennic podjęło naukę w średnich szkołach muzycznych, a dwie zostały nauczycielkami śpiewu. Irena Wojtczak (Górecka) z [[Zalesie (gmina Błędów)|Zalesia]] ukończyła Wyższą Szkołę Muzyczną, klasę skrzypiec i podjęła pracę w operetce warszawskiej; Jakubczak z zespołu w [[Zalesie (gmina Błędów)|Zalesiu]] ukończyła szkołę baletową i występowała w Centralnym Zespole Wojska Polskiego; Tomasz Skoneczny z [[Rębowola|Rębowoli]] ukończył Wydział Instrumentalny Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie, prowadził zespół „Promni” przy Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego - Akademii Rolniczej (1973–1983), [[Dziecięcy Zespół Pieśni i Tańca „Michały” przy Młodzieżowym Domu Kultury w Grójcu|Zespół Pieśni i Tańca „Michały” przy Młodzieżowym Domu Kultury w Grójcu]] (1984–1991). Syn kierownika kapeli - Maurycy, ukończył Wyższą Szkołę Muzyczną w Katowicach, od 1973 mieszka w Meksyku, w mieście Jalapa, w stanie Veracruz, pracuje w filii Uniwersytetu Veracruz. Jest skrzypkiem, kompozytorem, kierownikiem zespołu muzycznego.


Dzięki aktywnej, na poły społecznikowskiej, żmudnej pracy Bolesława Mazuryka dzieci nie tylko pokochały ginący folklor, a w śpiewie i muzykowaniu znalazły sposób na zagospodarowanie wolnego czasu, ale i rozwijały swoje muzyczne i śpiewacze uzdolnienia, a [[Lipie]] przez 36 lat było jedną z bardziej znanych wsi w województwie warszawskim, a potem radomskim (od 1975), a po części i w kraju.
Dzięki aktywnej, na poły społecznikowskiej, żmudnej pracy Bolesława Mazuryka dzieci nie tylko pokochały ginący folklor, a w śpiewie i muzykowaniu znalazły sposób na zagospodarowanie wolnego czasu, ale i rozwijały swoje muzyczne i śpiewacze uzdolnienia, a [[Lipie]] przez 36 lat było jedną z bardziej znanych wsi w województwie warszawskim, a potem radomskim (od 1975), a po części i w kraju.


Kapelą opiekowali się kolejni kierownicy i dyrektorzy szkoły: Marceli Jasiorowski (1954–1969), Danuta Mazuryk (1969–1981), Halina Wróblewska (1981–1985), Krystyna Wierzbicka (do 1990).
Kapelą opiekowali się kolejni kierownicy i dyrektorzy szkoły: Marceli Jasiorowski (1954–1969), Danuta Mazuryk (1969–1981), Halina Wróblewska (1981–1985), Krystyna Wierzbicka (do 1990).
== Zobacz też ==
* [[Strój ludowy]]
* [[Muzyka ludowa]]


== Bibliografia ==
== Bibliografia ==


* [[Zdzisław Szeląg]], ''Kapela Dziecięca Powszechnej Szkoły Podstawowej w Lipiu'', [w:] ''Słownik wiedzy o Grójeckiem - zeszyt czwarty'', Towarzystwo Literackie im. A. Mickiewicza - oddział w Grójcu, 1996, s. 31–35 - na podstawie źródeł:
* [[Zdzisław Szeląg]], ''Kapela Dziecięca Powszechnej Szkoły Podstawowej w Lipiu'', [w:] ''Słownik wiedzy o Grójeckiem - zeszyt czwarty'', Towarzystwo Literackie im. A. Mickiewicza - oddział w Grójcu, 1996, s. 31–35 - na podstawie źródeł:
* Kronika Szkoły Podstawowej w Lipiu;
* Kronika [[Publiczna Szkoła Podstawowa im. Stanisława Fiedorowicza w Lipiu|Szkoły Podstawowej w Lipiu]];
* Księga pamiątkowa Zespołu Muzycznego przy Szkole Podstawowej w Lipiu w posiadaniu Bolesława Mazuryka;
* Księga pamiątkowa Zespołu Muzycznego przy Szkole Podstawowej w Lipiu w posiadaniu Bolesława Mazuryka;
* Artykuły, recenzje, wywiady, w wyborze:
* Artykuły, recenzje, wywiady, w wyborze: