Stefan Pachocki: Różnice pomiędzy wersjami

Po wyzwoleniu powiatu spod okupacji hitlerowskiej wstąpił do Związku Młodzieży Wiejskiej „Wici” (jako członek Zarządu Powiatowego) i do Stronnictwa Ludowego, które wybrało go sekretarzem Zarządu Powiatowego, a po powrocie do kraju (27 czerwca 1945) Stanisława Mikołajczyka (1901–1966) wstąpił do opozycyjnego Polskiego Stronnictwa Ludowego (PSL) - formalnie powstałego 22 sierpnia 1945 r.; pełnił w nim funkcję sekretarza ZP w Grójcu, współorganizował Towarzystwo Uniwersytetów Ludowych RP Oddział w Grójcu, które założyło [[Uniwersytet Ludowy w Głuchowie]] pod [[Grójec|Grójcem]]. Do 1950 mieszkał przy ul. Skargi 1 m. 7. W budynku tym mieścił się też Zarząd Powiatowy PSL. W 1946 wspóltworzył Polski Związek Ogrodniczy, [[Chłopskie Towarzystwo Przyjaciół Dzieci]], uważane przez [[Polska Partia Robotnicza|Polską Partię Robotniczą]] za ekspozyturę PSL. W tymże roku współorganizował pierwsze po wojnie powiatowe dożynki w [[Mała Wieś|Małej Wsi]] (9 września 1946), na których obecny był m.in. Stanisław Mikołajczyk, wicepremier oraz minister rolnictwa i reform rolnych Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej. Pachocki odegrał doniosłą rolę w tworzeniu powiatowej struktury PSL. W tym celu uczestniczył w zebraniach kół, zarządów gmin, różnego rodzaju uroczystościach (dożynki, opłatek itd.). Według jego sprawozdania złożonego na konferencji powiatowej PSL (3 stycznia 1946) na jego obszarze działały 154 koła z 3000 członków posiadających legitymację oraz kilka tysięcy tych, co podpisali deklarację członkowską. Podczas obrad w jednej z rezolucji potępiono [[Mord w Budkach Petrykowskich|skrytobójczy mord polityczny]] dokonany 1 grudnia 1945 r. na kilku członkach Stronnictwa. Przed wyborami do Sejmu (19 stycznia 1947) ze względów politycznych został zatrzymany i osadzony na dwa tygodnie w grójeckim areszcie. Po sfałszowaniu wyniku referendum (30 czerwca 1946) działalność PSL w Grójeckiem na kilkanaście miesięcy została przez władze bezpieczeństwa zawieszona „na skutek przenikania w szeregi obcych i wrogich elementów”. Kiedy Stanisław Mikołajczyk poczuł się zagrożony aresztowaniem, procesem politycznym i nielegalnie zbiegł z kraju (październik 1947) oraz po odwieszeniu działalności PSL, 7 października 1947 w [[Grójec|Grójcu]] odbyła się konferencja powiatowa (60 delegatów), która wybrała Tymczasowy Zarząd Powiatowy PSL „Nowe Wyzwolenie” w składzie: [[Ludwik Skowron]] (prezes), [[Franciszek Katana]] (zastępca), [[Jakub Lenarczyk]] (zastępca), Stefan Pachocki (sekretarz), Adolf Zółcik (skarbnik). Ulegając ówczesnej propagandzie, uczestnicy Konferencji, m.in. Pachocki potępili ucieczkę Mikołajczyka z kraju. W tym okresie Pachocki zajął się dzierżawieniem sadów i handlem owocami.

W latach 1948–1950 wybudował dla powiększającej się rodziny duży dom w [[Belsk Duży|Belsku]]. 20 stycznia 1950 Powiatowy Urząd Bezpieczeństwa Publicznego (PUBP) w Grójcu wszczął śledztwo a następnie na cztery miesiące tymczasowo aresztował go i fałszywie oskarżył z art. 2 Dekretu z 31 sierpnia 1944 r. o to, „''że w okresie okupacji niemieckiej w Belsku, idąc na rękę władzy państwa niemieckiego działał na szkodę Witolda K. w ten sposób, że'' [w końcu 1944 r.] ''wydał go w ręce Niemca, zwanego Palantem, w wyniku czego został dotkliwie pobity''”. Sąd Okręgowy w Warszawie 16 maja 1950 uniewinnił go. W zachowanej w aktach procesowych „ściśle tajnej” „charakterystyce” Powiatowy Urząd Bezpieczeństwa Publicznego przedstawił go jako kolaboranta z Niemcami, po wojnie zwolennika Mikołajczyka, w referendum i wyborach do Sejmu jako przeciwnika „Bloku Demokratycznego”, „utrudniającego pracę w demokratyzowaniu „Wici”.