1806
edycji
Nie podano opisu zmian |
Nie podano opisu zmian |
||
| Linia 2: | Linia 2: | ||
== Historia == | == Historia == | ||
Od około połowy XIX wieku właścicielem [[Boglewice|Boglewic]], [[Osiny|Osin]] i [[Wola Boglewska|Woli Boglewskiej]] koło [[Grójec|Grójca]] ([[gmina Jasieniec]]) oraz dóbr w Błońskiem był kupiec i przemysłowiec warszawski, członek dozoru żydowskich szkół elementarnych (1842), członek Rady Domu Schronienia Ubogich i Sierot, Majer Bershon ( | Od około połowy XIX wieku właścicielem [[Boglewice|Boglewic]], [[Osiny|Osin]] i [[Wola Boglewska|Woli Boglewskiej]] koło [[Grójec|Grójca]] ([[gmina Jasieniec]]) oraz dóbr w Błońskiem był kupiec i przemysłowiec warszawski, członek dozoru żydowskich szkół elementarnych (1842), członek Rady Domu Schronienia Ubogich i Sierot, [[Majer Bershon]] (1787–1873), protoplasta rodu, który pod koniec XIX w. zasymilował się. Dobra Boglewice (w 1945 – 421 ha) nabył od Wincentego Ryxa (1800–1847). Miał dwóch synów: [https://pl.wikipedia.org/wiki/Mathias_Bersohn Mathiasa] (1824–1908) i [https://pl.wikipedia.org/wiki/Jan_Berson Jana] (1829–1913). | ||
Mathias ( | Mathias (1824–1908) był znanym warszawskim bankierem, przemysłowcem, handlowcem, kupcem, prezesem szpitala dziecięcego im. Bersonów i Baumanów przy ul. Śląskiej, członkiem zarządu Towarzystwa Dobroczynności i pięciu ochron dla dzieci żydowskich, kolekcjonerem, miłośnikiem historii, historii sztuki, archeologii, autorem takich prac jak np.: ''Modły starożytne Izraelitów'' („Biblioteka Warszawska“ 1865), ''Die alte Krakuer Synagoge in Anzeigen für Kunde der deutsche Vorzeit'' (1869), ''Dyplomatariusz dotyczący Żydów w dawnej Polsce na źródłach archiwalnych osnuty''. Położył też duże zasługi dla kultury polskiej. Jego żoną była Maria Loewy (1834–1902). Mieli cztery córki: Jadwigę (1853–1912) za poetą i historykiem Aleksandrem Krausharem (1842–1931), Hortensję (1856–1923), za wydawcą, poetą Franciszkiem Salezym Lewentalem (1839–1903), Wandę (1861–?) za bankierem Józefem Baumritterem (1857–1907), Zofię (1863–?) za bankierem Leopoldem Laudauem (1853–1889); pierwsze dwie przeszły na katolicyzm. | ||
Majętność Boglewice przeszła na drugiego syna Majera – [ | Majętność Boglewice przeszła na drugiego syna Majera – [https://pl.wikipedia.org/wiki/Jan_Berson Jana Bersona], ziemianina, absolwenta Instytutu Agronomicznego w Marymoncie, sędziego handlowego (1876), prezesa Zarządu Towarzystwa Akcyjnego [[Cukrownia „Czersk”|Cukrowni „Czersk”]] i „Michałów”, prezesa Komitetu Synagogi na Tłomackiem w Warszawie. W 1897 jako członek gmin stowarzyszonych w Warszawie wysunął myśl założenia niższej szkoły rolniczej dla młodzieży żydowskiej w [[Częstoniew|Częstoniewie]] ([[Żydowska Szkoła Rolnicza w Częstoniewie]]). Ponadto należały do niego dobra: Leszno niedaleko Kampinosu i folwark [[Osiny]] w majątku [[Boglewice]]. W 1853 wybudował w [[Wola Boglewska|Woli Boglewskiej]] cukrownię zatrudniającą w sezonie ponad 200 robotników. Kilka lat później stał się faktycznym właścicielem [[Cukrownia „Czersk”|Cukrowni „Czersk”]]. W 1887 od Fryderyka Brzezińskiego nabył dobra [[Boglewice]] i wybudował neorenesansowy, murowany pałac. Miał sześcioro dzieci: Halinę (ur. 1861), Julię (ur. 1863) za Maurycym Rosenstockiem-Rostockim, Alfreda Zygmunta (1865–1875), Bronisława (1866–1867), [[Edward Berson|Edwarda]] i Michała. | ||
Michał Berson ( | Michał Berson (1874–1944), adwokat, hodowca koni, właściciel Leszna i słynnej stajni wyścigowej – poślubił Jadwigę Wawelberg (1878–1943), córkę Hipolita (1843–1901) razem przyjęli religię katolicką. Od 1901 był wicekuratorem [[Żydowska Szkoła Rolnicza w Częstoniewie|Żydowskiej Szkoły Rolniczej w Częstoniewie]]. Podpisywał się Berson. | ||
Brat Michała, [[Edward Berson]] ( | Brat Michała, [[Edward Berson]] (1868–1938) otrzymał w spadku [[Boglewice]] i [[Osiny]]. Ożenił się z urodziwą, światową, bogatą [[Justyna Bersonowa|Justyną z Waltuchów]] (1872–1948), którą Jarosław Iwaszkiewicz malowniczo przedstawił w ''Podróżach do Polski''. Po śmierci męża z konieczności prowadzeniem majątku Boglewice zajęła się żona (od 1938). W 1930 Justyna Bersonowa na cmentarzu grzebalnym w Boglewicach, wg projektu Jana Antoniego Biernackiego, wybudowała okazałe, w kształcie piramidy, z wewnętrzną kaplicą, modernistyczne mauzoleum z piaskowca. Nad wejściem położono napis: „GRÓB RODZINY EDWARDOSTWA BERSONÓW”. Pochowano w nim zwłoki m.in. Edwarda Bersona. Powojenne napisy informują: | ||
* „ŚP. MICHAŁ // BERSON // WŁAŚCICIEL DÓBR LESZNO // UR. 26 II 1874 // ZGINĄŁ OD BOMBY NIEMIECKIEJ // W DN. 24 IX 1944”; | * „ŚP. MICHAŁ // BERSON // WŁAŚCICIEL DÓBR LESZNO // UR. 26 II 1874 // ZGINĄŁ OD BOMBY NIEMIECKIEJ // W DN. 24 IX 1944”; | ||
| Linia 26: | Linia 26: | ||
== Bibliografia == | == Bibliografia == | ||
* [[Zdzisław Szeląg]], ''Bershonowie'', [w:] ''Słownik wiedzy o Grójeckiem – zeszyt siódmy'', Towarzystwo Literackie im. Adama Mickiewicza - oddział w Grójcu, 1998, s. 2–6 – na podstawie źródeł: | |||
* Archiwum Państwowe miasta stołecznego Warszawy - Oddział Góra Kalwaria: „Powiatowy Urząd Ziemski w Grójcu. Protokoły, meldunki i korespondencje dotyczące przejmowania wielkich posiadłości ziemskich i dzieł sztuki na rzecz Skarbu Państwa oraz podania byłych właścicieli ziemskich o przedłużenie terminu opuszczenia majątku 1945-1946”, sygn. 12, k. 11; | |||
* ''Szkoła rolnicza niższa w Częstoniewie'' w: ''Z dziejów gminy starozakonnych w Warszawie'', t. 1: ''Szkolnictwo'' (Warszawa) 1907 (reprint 1983), s. 253-267; | |||
* ''Jan Berson'', „Świat” 1913, nr 40, s. 26; | |||
* ''Współcześni polscy działacze polityczni. Mała encyklopedia'' pod red. Bolesława Jankowskiego i Zygmunta Lewartowicza, Łódź-Warszawa 1919, s. 10-11; | |||
* Zuzanna Rabska, ''Mathias Bershon'', Polski Słownik Biograficzny, t. 1: 1935, s. 469; | |||
* Kazimierz Reychman, ''Szkice genealogiczne'', Warszawa 1936, s. 21-24; | |||
* Stefan Krzywoszewski, ''Długie życie. Wspomnienia'', Warszawa 1949, t. 2, s. 313-315; | |||
* Tadeusz Mieses, ''Z rodu żydowskiego. Zasłużone rodziny polskie krwi niegdyś żydowskiej'', Warszawa 1991, s. 45-46, 131, 162-165; | |||
* Waldemar Baraniewski, Tadeusz S. Jaroszewski, ''Boglewice piękna pani B.'', „Spotkania z zabytkami” 1992, nr 7, s. 12-15; | |||
* Waldemar Baraniewski, Tadeusz S. Jaroszewski, ''Po pałacach i dworach Mazowsza. Przewodnik'', Warszawa 1995, poz. 11; | |||
* [[Henryk Świderski]], ''Armia Krajowa w Obwodzie Grójec - „Głuszec”'', Warszawa 1993, s. 60, 153, 171, 218; | |||
* Zdzisław Morawski, ''Gdzie ten dom, gdzie ten świat'', Warszawa 1994, s. 78-79. | |||
[[Kategoria:Rodziny]] | [[Kategoria:Rodziny]] | ||